Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Σάββατο, 2 Ιανουαρίου 2016

Οι μαρξιστές και το Μηδέν (Τίποτα). Ένα μικρό αγαπητικό ξεκαθάρισμα λογαριασμών, πριν συνεχίσουμε..



Το Γίγνεσθαι της αρχικής κατηγοριακής μορφοποίησης του αντικειμενικού κόσμου από την σκέψη είναι εναρκτικώς και ένα Γίγνεσθαι του Μηδενός (ή του μηδενίζειν) ως θεμελιακού και γενικά συστατικού στοιχείου της σκέψης κατά την έναρξή της ως κατηγοριακής.
Δεν γνωρίζουμε αν υπάρχει "εγελιανή" δυνατότητα η έναρξη της κατηγόρησης του όντος να είναι όντως καθορισμένη με τόσο σαφή τρόπο από την μηδενοποιητική διεργασία και (δεν γνωρίζουμε) εάν αυτή η έναρξη μπορεί να έχει κατά την "εγελιανή" έννοια έναν τόσο σαφή καθορισιακό αυτοκαθορισμό, ήτοι να είναι εκτός από καθορισμένη εννοιακά [από το μετέπειτα αυτοσχεσιακό νοείν (των ανακλαστικών και θεωρητικών ή θεωρησιακών κρίσεων)] και καθορίζουσα -- περιέχουσα δηλαδή καθορισμούς του Είναι "της" και του άλλου Είναι "πέραν" ή "έπειτα" της ενάρξεως αυτής. Γνωρίζουμε όμως πως στο εγελιανό σύστημα υπάρχουν ισχυρά ερείσματα που επιτρέπουν μιαν εκτροπή του προς την διττή κατεύθυνση του Λόγου εκείνου που ενώνει την μηδενοποιητική δύναμη του αρχικού (γνωσιακού και υλικού) πράττειν με την δύναμη του ολικού αυτο- και ετερο-καθορισμού της (υπερ-)ολότητας ως συγκρότησης πολλών καθορισμένων και καθοριζόντων (υπο-)ολοτήτων.
Το ενδιαφέρον μας για τα είδη του Μηδενός εντός του αρχικού Γίγνεσθαι της γνώσης, το οποίο ως (υπο-)σύστημα-Γίγνεσθαι(1) απαρτίζεται από τα στοιχεία-σημεία: α) αρχικό-(καθαρό)Είναι και β) (καθαρό)Μηδέν, έχει δύο πτυχές ως ενδιαφέρον:
Είναι πάντα σημαντική η έρευνα περί της έναρξης της γνωσιακής πράξης για τον ίδιο τον καθορισμό καθαυτό των πραγματικοτήτων εκτός της (ως έναρξης αλλά και εν γένει ως γνωσιακής πράξης), με την έννοια πως η έναρξη αυτή είναι πάντα παρούσα σε όλο το σύστημα της εξήγησης της υλικής κατάστασης ή δομής που εξηγείται ή αντανακλάται νοητικά. 
Αν η έναρξη της γνωσιακής πράξης ενός αντικειμένου συγκροτείται ως κατηγοριακός "τονισμός" της μίας ή άλλης ουσιώδους πτυχής του αυτό καθορίζει όλη την εξήγηση της σύστασής του και μετά (από αυτή) την αρχική κατηγοριακή μορφοποίησή του.
Η γενική δυσκολία των μαρξιστών (ίσως και του Μαρξ) να δεχτούν την σημασία της παρουσίας του Μηδενός (Τίποτα), του μηδενοποιείν, της αρχής της καθαρής άρνησης ως συγκροτητικών στοιχείων της έναρξης του γνωρίζειν στο εγελιανό σύστημα,  μια παρουσία περισσότερο υπαρκτή (μέσα στο εγελιανό σύστημα) από ό,τι ίσως ο ίδιος ο φιλόσοφος αναγνωρίζει, αυτή η γενική λοιπόν δυσκολία και ο ψευδο-αριστοτελικός συντηρητισμός των μαρξιστών έχει αποτυπωθεί θαρρώ στον ίδιο τον (μαρξικό) πολλαπλό καθορισμό για την μορφή εμπόρευμα στο Κεφάλαιο, αν και η ίδια η τοποθέτηση του θέματος-σημείου και η ανάπτυξή του από τον Μάρξ είναι η διαλεκτικά σπουδαιότερη μέχρι σήμερα. 
Η εγελιανή μη (ρητή) αναγνώριση (ωστόσο) της Αρχής της Άρνησης (της ουσίας του αντικατοπτριστικού και "μηδενοποιητικού" Γίγνεσθαι), μεταβιβάζεται από τον πατέρα Χέγκελ στον γυιό Μάρξ ως ισχυρότερη (μη αναγνώριση), αν και εντάσσεται (πάλι υπορρήτως) στην έναρξη ακόμα και του "επιστημονικότερου" έργου του (του Κεφαλαίου), για να εξαφανισθεί πλήρως στα εντελώς "θετικοποιημένα" εγγόνια. 
[Αν με ρωτήσει ένας "μαρξιστής", ή ένας ακόμα εξυπνότερος και τιμιότερος επιστημονικά (και όχι μόνον) άνθρωπος όπως ο Θ.Μαριόλης πως το εννοώ αυτό που λέω εδώ, και τι ακριβώς εννοώ, και πως αποδεικνύεται αυτό, θα του έλεγα το εξής:
Αγαπητέ (δυνητικέ) σύντροφε στον ταξικό αγώνα, δεν έχω τον χρόνο και την επιθυμία να σας λύσω όλες τις απορίες περί του τι ακριβώς εννοώ, ίσως και λόγω κάποιου πληγωμένου εγωϊσμού, ίσως και λόγω της κοινής παραδοχής μας πως όλα αυτά που λέω δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία. 
Θα προτιμούσα απλά να ανοίξετε όλοι σας λίγο την σκέψη σας πέραν της περίφημης "καθορισμένης άρνησης"]
   

Ι.Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..