Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Κυριακή, 3 Ιανουαρίου 2016

Χρηστική επανάληψη ερμηνειών και αποσπασμάτων..

Πριν την κριτική ερμηνεία της εγελιανής κατόπτρισης του Είναι στον άλλο πόλο της θεμελιακής κατηγοριακής δυάδας (ΕΙΝΑΙ/ΜΗΔΕΝ), στον πόλο του Μηδενός, αναδημοσιεύουμε ξανά κάποιες ερμηνείες και μέρος αποσπασμάτων από την Ε.τ.Λογ.

Το διαμεσολαβόν κάτοπτρο και το Είναι (1) / ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΟΥ ΜΗΔΕΝΟΣ (2)

Ενδιάμεση σημείωση (1) για το Μηδέν στον Hegel ως δυνητικό διαμεσολαβόν της φαινομενοποίησης [δες: ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΟΥ ΜΗΔΕΝΟΣ (1)]

ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΟΥ ΜΗΔΕΝΟΣ / 1

 

ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΩΝ
ΑΠΟ ΤΗΝ Ε.τ.Λογ.
HEGEL
Μετάφραση, Δημήτρης Τζωρτζόπουλος
ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ [Η ΜΕΓΑΛΗ ΛΟΓΙΚΗ] ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ Η ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΛΟΓΙΚΗ Πρώτος τόμος Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΟ-ΒΙΒΛΙΟ, 
ΠΡΩΤΟ ΤΜΗΜΑ:ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ                                
[ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ](ΠΟΙΟΤΗΤΑ)

Πρώτο κεφάλαιο. ΕΙΝΑΙ  

Α. ΕΙΝΑΙ [..]

B. ΜΗΔΕΝ 

Μηδέν, το καθαρό Μηδέν, αυτό είναι απλή ισότητα με τον ίδιο τον εαυτό του, εντελής κενότητα, απουσία προσδιορισμού [καθορισμού] και περιεχομένου, κατάσταση-μη-διαφοροποίησης μέσα σ'αυτό το ίδιο.

-Στο μέτρο που μπορούμε εδώ να κάνουμε μνεία του εποπτεύειν ή νοείν, τούτη η πράξη λογίζεται ως μιά διάκριση, κατά πόσο κάτι ή τίποτα αποτελεί αντικείμενο του εποπτεύειν ή του νοείν. 
Το εποπτεύειν ή το νοείν το Μηδέν έχει λοιπόν μιά σημασία, αμφότερα διαφοροποιούνται και έτσι το Μηδέν είναι (υπάρχει) στο δικό μας εποπτέυειν ή νοείν, και το ίδιο το κενό εποπτεύειν ή νοείν ως το καθαρό Είναι. -Το Μηδέν λοιπόν είναι ο ίδιος ο προσδιορισμός [καθορισμός], ή μάλλον η ίδια η απουσία προσδιορισμού [καθορισμού] και έτσι γενικά το ίδιο με αυτό που είναι το καθαρό Είναι.



C. Γίγνεσθαι
1. Ενότητα του Είναι και του Μηδενός.
Το καθαρό Είναι και το καθαρό Μηδέν είναι συνεπώς το ίδιο πράγμα. 
Αυτό που συνιστά την αλήθεια δεν είναι ούτε το Είναι ούτε ο Μηδέν, αλλά το γεγονός ότι το Είναι -δεν μεταβαίνει- αλλά έχει μεταβεί στο Μηδέν και το Μηδέν στο Είναι.
Όμως είναι εξίσου αλήθεια ότι αυτά δεν είναι αδιαφοροποίητα μεταξύ τους, ότι, απεναντίας, δεν είναι το ίδιο πράγμα, ότι είναι απολύτως διαφορετικά αλλά εξίσου αχώριστα και τέτοια που δεν μπορούν να χωριστούν, ότι το καθένα άμεσα εξαφανίζεται μέσα στο αντίθετό του. 
Η αλήθεια τους, επομένως, είναι τούτη η κίνηση του άμεσου εξαφανίζεσθαι του ενός μέσα στο άλλο: το γίγνεσθαι, μιά κίνηση, όπου αμφότερα είναι διαφοροποιημένα, αλλά μέσω μιας διαφοράς, η οποία εξίσου άμεσα έχει καταλυθεί.

Βαθμίδες του γίγνεσθαι.
Το γίγνεσθαι, η γένεση και η φθορά, είναι η μη-χωριστότητα του Είναι και του Μηδενός, όχι η ενότητα που κάνει αφαίρεση από το Είναι και το Μηδέν αλλά, ως ενότητα του Είναι και του Μηδενός, το γίγνεσθαι είναι  αυτή η προσδιορισμένη (καθορισμένη) ενότητα, ή μια τέτοια, μέσα στην οποία τόσο το Είναι όσο και το Μηδέν είναι. 
Ωστόσο, στον βαθμό που το καθένα, το Είναι και το Μηδέν, είναι αχώριστο από το άλλο του, αυτό δεν είναι. 
Μέσα σε τούτη την ενότητα, επομένως, αυτά είναι, αλλά ως αφανιζόμενες, μόνον ως ανηρημένες [βαθμίδες]. 
Από την αρχικά  παρασταθείσα αυθυπαρξία καταβυθίζονται σε βαθμίδες (στιγμές Momente), που εξακολουθούν να είναι διαφορετικές αλλά ταυτόχρονα ανηρημένες.
Έχοντας νοηθεί με βάση αυτή την διαφορετικότητά τους, η καθεμία είναι παρούσα, μέσα στην ίδια τούτη, ως ενότητα με την άλλη. 
Το γίγνεσθαι περιέχει επομένως το Είναι και το Μηδέν ως δύο τέτοιες ενότητες, κάθε μιά από τις οποίες η ίδια είναι ενότητα του Είναι και του Μηδενός. 
Η μία είναι το Είναι ως άμεσο και ως αναφορά στο Μηδέν, η άλλη είναι το Μηδέν ως άμεσο και ως αναφορά στο Είναι, σε αυτές [δε] τις ενότητες, οι προσδιορισμοί [καθορισμοί] είναι άνισης αξίας.
Το γίγνεσθαι, κατ'αυτό τον τρόπο, είναι διττά προσδιορισμένο [καθορισμένο]. 
Στον έναν προσδιορισμό [καθορισμό], το Μηδέν είναι παρόν ως άμεσο, ήτοι ο προσδιορισμός [καθορισμός] ξεκινά από το Μηδέν, το οποίο αναφέρεται στο Είναι, δηλαδή μεταβαίνει στο ίδιο τούτο το Είναι.
Στον άλλο προσδιορισμό [καθορισμό], το Είναι είναι παρόν ως άμεσο, ήτοι ξεκινά από το Είναι, το οποίο μεταβαίνει στο Μηδέν.
-Γένεση και Φθορά.
Αμφότεροι οι προσδιορισμοί [καθορισμοί] είναι το ίδιο, γίγνεσθαι, και ακόμα και ως κατευθύνσεις τόσο διαφορετικές διαπερνούν και παραλύουν ο ένας το άλλον. 
Ο ένας είναι παρέρχεσθαι, φθορά, το Είναι μεταβαίνει στο Μηδέν, αλλά [και] το Μηδέν είναι εξίσου ακριβώς το αντίθετο του εαυτού του, [είναι το..] μεταβαίνειν στο Είναι, έρχεσθαι στο Είναι, γένεση. 
Ετούτη η γένεση είναι η άλλη κατεύθυνση, το Μηδέν μεταβαίνει στο Είναι, αλλά [και] το Είναι αναιρεί εξίσου τον εαυτό του και είναι προφανώς το μεταβαίνειν στο Μηδέν, είναι παρέρχεσθαι, φθορά. 
-Δεν αυτοαναιρούνται αμοιβαία - [σαν] το ένα [να] αναιρεί το άλλο εξωτερικά- παρά το καθένα αναιρεί τον εαυτό του αυτό καθεαυτό και είναι σ'αυτόν τον ίδιο [τον εαυτό του] το αντίθετο του εαυτού του.

Η πράξη αναίρεσης του γίγνεσθαι.

Η ισορροπία, στην οποία τίθενται η γένεση και η φθορά, είναι, εν πρώτοις, το ίδιο το γίγνεσθαι. Αλλά αυτό-εδώ συνέρχεται (συλλέγεται) εξίσου σε ήρεμη ενότητα. 
Το Είναι και το Μηδέν, μέσα σε τούτη την ενότητα, είναι παρόντα ως αφανιζόμενα στάδια, αλλά το γίγνεσθαι ως τέτοιο δεν είναι παρά δυνάμει της κατάστασης διαφοροποίησής τους. 
Η διεργασία αφανισμού τους είναι συνεπώς η διεργασία αφανισμού του γίγνεσθαι ή το αφανίζεσθαι του ίδιου του αφανίζεσθαι. 
Το γίγνεσθαι είναι μια ακατάπαυστη ανησυχία, που καταβυθίζεται σε ένα ήρεμο αποτέλεσμα.
Αυτό θα μπορούσε να εκφρασθεί και ως εξής:
Το γίγνεσθαι είναι: 
Το αφανίζεσθαι του Είναι μέσα στο Μηδέν και του Μηδενός στο Είναι και το αφανίζεσθαι του Είναι και του Μηδενός εν γένει, σύγχρονα όμως αυτό ερείδεται στην διαφορά τους. 
Αυτό επομένως αντιφάσκει εσωτερικά με τον εαυτό του, επειδή ό,τι ενοποιεί εντός εαυτού είναι αντί-θετο προς τον εαυτό του, μια τέτοια όμως ενοποίηση αυτοκαταστρέφεται.
Αυτό το αποτέλεσμα είναι το αφανισμένο-Είναι, αλλά όχι ως Μηδέν. 
Ως τέτοιο [αν εννοούνταν ως Μηδέν] θα ήταν απλώς μια υποτροπή στον έναν από τους ήδη ανηρημένους προσδιορισμούς [καθορισμούς], όχι αποτέλεσμα του Μηδενός και του Είναι.
Αυτό είναι η ενότητα του Είναι και του Μηδενός που έγινε ήρεμη απλότητα. 
Αλλά η ήρεμη απλότητα είναι Είναι, ωστόσο εξίσου ως προσδιορισμός [καθορισμός] του Όλου και όχι πλέον ως προσδιορισμός [καθορισμός] για τον εαυτό του.
Το γίγνεσθαι έτσι, ως η πράξη που μεταβαίνει στην ενότητα του Είναι και του Μηδενός -μιά ενότητα που είναι υπό την μορφή του Είναι ή έχει το σχήμα της μονομερούς, άμεσης ενότητας αυτών των σταδίων, είναι το Dasein....
 
 
 
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..