Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Παρασκευή, 1 Ιανουαρίου 2016

Μια επανάληψη ερμηνειών για το Είναι στον Hegel, ως πρόλογος επανερμηνείας..


Μετάφραση, Δημήτρης Τζωρτζόπουλος
ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ [Η ΜΕΓΑΛΗ ΛΟΓΙΚΗ] ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ Η ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΛΟΓΙΚΗ Πρώτος τόμος Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΟ-ΒΙΒΛΙΟ, 
ΠΡΩΤΟ ΤΜΗΜΑ:ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ                                
[ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ](ΠΟΙΟΤΗΤΑ)

Πρώτο κεφάλαιο. ΕΙΝΑΙ  
Hegel
[ο χωρισμός σε σημεία (1,2,3) γίνεται για δικούς μας ερμηνευτικούς λόγους]
A. [Είναι]



[Σημείο 1] Είναι, καθαρό Είναι, χωρίς κανένα άλλον προσδιορισμό [καθορισμό]. 

[Σημείο 2] Στην  απροσδιόριστη [ακαθόριστη] αμεσότητά του, είναι ίσο μόνο με τον ίδιο του τον εαυτό και ακόμα δεν είναι άνισο έναντι ενός άλλου, δεν έχει καμμία διαφορά στο εσωτερικό του εαυτού του ούτε προς τα έξω.


Το είναι δεν θα μπορούσε να διατηρείται σταθερά μέσα στην καθαρότητά του, εάν περιείχε οποιοδήποτε προσδιορισμό [καθορισμό] ή περιεχόμενο που θα ήταν διαφοροποιημένο μέσα σ'αυτό ή δια του οποίου το ίδιο θα μπορούσε να τίθεται ως διαφοροποιημένο από ένα άλλο. 

[Σημείο 3] Αυτό είναι η καθαρή απροσδιοριστία [ακαθοριστία] και κενότητα. -Δεν υπάρχει τίποτα μέσα σ'αυτό που να πρέπει να εποπτεύεται, εάν μπορούμε εδώ να μιλάμε για εποπτεύειν, ή το ίδιο είναι αυτό τούτο το καθαρό, κενό εποπτεύειν. 

Εξίσου τόσο λίγο μπορεί να σκεφτεί κανείς κάτι μέσα σ'αυτό, ή το ίδιο είναι μόνο τούτο το κενό νοείν. 

Το Είναι, το απροσδιόριστο [ακαθόριστο] άμεσο, στην πράξη είναι Μηδέν και τίποτα λιγότερο ή περισσότερο από Μηδέν.
..



Εισαγωγικό σχόλιο
Ας ξεκινήσουμε πάλι από την αρχή της Ε.τ.Λογικής, από ένα συγκεκριμένο σημείο της που περιέχει την ισχυρότερη κατηγοριακή μορφοποίηση του Είναι ως αρχικού-(καθαρού)Είναι εντός του διπόλου του υπο-συστήματος-γίγνεσθαι(1)φαινομενοποίησης (του όντος) [που αποτελείται από (αυτό) το αρχικό-Είναι και το (καθαρό-)Μηδέν].

A. [Είναι]

"..Το είναι δεν θα μπορούσε να διατηρείται σταθερά μέσα στην καθαρότητά του, εάν περιείχε οποιοδήποτε προσδιορισμό [καθορισμό] ή περιεχόμενο που θα ήταν διαφοροποιημένο μέσα σ'αυτό ή δια του οποίου το ίδιο θα μπορούσε να τίθεται ως διαφοροποιημένο από ένα άλλο..."



Πριν ερμηνεύσουμε αυτό το σημείο ξανά, στην επόμενη δημοσίευση, θα ήθελα να προβώ σε μια επανάληψη ερμηνειών, παρέχοντάς σας όμως και μια συμπύκνωση αυτών των ερμηνειών εδώ:
Η διατήρηση του (καθαρού) αρχικού-Είναι-της-φαινομενοποίησης-του-όντος (που διενεργεί ή επιτελεί η σκέψη) στον εαυτό του, ήτοι στην κατηγοριακά νοούμενη ταυτότητά του, σημαίνει (για εμάς) όπως έχουμε δει στο παρελθόν μια μορφή αποφατικού καθορισμού του. 
Ο αποφατικός καθορισμός έχει ως μορφή κατηγοριακού καθορισμού (του όντος) τον οποίο επιτελεί η νόηση  μιάν θεολογική δόξα την οποία δεν θα έπρεπε να ζηλέψουν οι φιλόσοφοι παρά μόνον εάν βρεθούν σε μια δύσκολη θέση -- με σκοπό να ξεφύγουν από αυτήν πολύ γρήγορα. 
Ακόμα και έτσι ο Hegel κατόρθωσε να αποφύγει στο μέγιστο δυνατόν μιαν πλήρη εμπλοκή με τον αποφατισμό με την δημιουργία -όσο είναι πάλι δυνατόν- μιας επίτασης εις τα όποια θετικά στοιχεία της κατηγόρησης εντός του [σημείου 2].
Το [σημείο 2] έχει ούτως ή άλλως θεωρηθεί από εμάς ως το ασθενέστερο ως προς την αποφατικότητα της κατηγοριακής μορφοποίησης του όντος και το ισχυρότερο ως προς την υπόρρητη αποδοχή της καθορισιακότητας. 
Ορίσαμε έπειτα το γενικότερο πλαίσιο ενός πιθανού μη-ταυτοτισμού σε εδραίες όμως καθορισιακές βάσεις.

Τώρα ας επαναλάβουμε:

(Απόσπάσματα) από την δημοσίευση:

Hegel / αποφατική κατηγόρηση του αρχικού Είναι (1)...

Αυτό σημαίνει λοιπόν πως υπάρχει νοητική και οντολογική παρουσία της καθορισιακής λειτουργίας.
Πριν επιδράμουμε επί της αποφατικής κατηγορικής λειτουργίας όπως υποσχεθήκαμε στην αρχή του κειμένου μας, ας μεριάσουμε τα καθορισιακά στοιχεία, ας συλλάβουμε την καθορισιακή λειτουργία, η οπόια όπως είδαμε είναι ταυτότητα κατηγόρησης καθορισμού.
Πως εκφράζεται αυτή; διά ποιών κρίσιμων υπο-σημείων του κειμένου; Τονίζω δια της υπογράμμισης μέσα στο κείμενο, στο σημείο 2 που αποτελεί το ασθενέστερο σημείο της αποφατικότητας, αυτά τα καθορισιακά υποσημεία
Ιδού:
[σημείο 2] 
Στην  απροσδιόριστη [ακαθόριστη] αμεσότητά του, είναι ίσο μόνο με τον ίδιο του τον εαυτό και ακόμα δεν είναι άνισο έναντι ενός άλλου, δεν έχει καμμία διαφορά στο εσωτερικό του εαυτού του ούτε προς τα έξω.
Το είναι δεν θα μπορούσε να διατηρείται σταθερά μέσα στην καθαρότητά του, εάν περιείχε οποιοδήποτε προσδιορισμό [καθορισμό] ή περιεχόμενο που θα ήταν διαφοροποιημένο μέσα σ'αυτό ή δια του οποίου το ίδιο θα μπορούσε να τίθεται ως διαφοροποιημένο από ένα άλλο. 

Η ασθενικότητα της αποφατικότητας όλου του σημείου 2 στηρίζεται σε αυτά τα θετικοποιητικά-καθορισιακά σημεία που υπογραμμίσαμε.
Ας δούμε τώρα το περιεχόμενό τους πριν πάμε στην αποφατική λειτουργία:
Όταν ο Hegel μιλάει για την ισότητα του αρχικού (ακαθόριστου, καθαρού) Είναι με τον εαυτό του δίνει μιά κατηγοριακή μορφή αρκετά μυστηριώδη για τους αντι-εγελιανούς απατεώνες. 
Η απλή ταυτότητα-ισότητα ενός όντος με τον εαυτό του, αυτό που λέν και ξαναλέν ταυτότητα όλοι οι αντι-ταυτοτιστές αντι-εγελιανοί απατεώνες έχει ήδη οριστεί εδώ από τον Φιλόσοφο ως ο καθορισμένος πάτος της ακαθοριστίας. 
Το Είναι υφίσταται εδώ ως υποχώρηση στην μόνον κενότητα, στην μόνον εσωτερικότητα, στην μόνον αδιαφορία. 
Πού είναι ο Hegel που υβρίζουν οι καραγκιόζηδες Καστοριάδης/μετανιτσεϊκοί των Παρισίων; Μόνον στον εφιάλτη τους.  
Να κάνουν ψυχανάλυση για πάντα και να καταλήξουν στον τάφο.
Ας αφήσουμε όμως την οργή για άλλη στιγμή, ας δούμε τι μπορεί να είναι αυτή η ισότητα-ταυτότητα.
Η ισότητα-ταυτότητα δεν μπορεί να νοηθεί τελικά χωρίς την νοητικο-παρασιτική εξάρτησή της από την αποφατικότητα που έπεται άμεσα, ήτοι από την μη-διαφορά:
"...και ακόμα δεν είναι άνισο έναντι ενός άλλου, δεν έχει καμμία διαφορά στο εσωτερικό του εαυτού του ούτε προς τα έξω.."

Ωστόσο υπάρχει ως καθαυτότητα αυτή η καθοριστικότητα-καθορισιακότητα;
Θα μπορούσα να απαντήσω αν κάναμε μιαν ολόκληρη αναδρομή στην μεταφυσική της ταυτότητας στις διάφορες υπομορφές της που περιλαμβάνουν τελικά και όλο τον έξαλλο αντι-ταυτοτισμό που υποτίθεται την καταπολεμά ως μεταφυσική (και ως νοητικο-κοινωνική πραγματικότητα).
Το Είναι όμως ως ούτως Είναι του μόνον ταυτού και εσωτερικού θα ήταν ίσως όλος ο νοητικός κόσμος υπάρξεων που εκτείνονται από έναν βιαστή δολοφόνο του ISIS μέχρι έναν φιλόσοφο του παριζιάνικου η λοντρέζικου/νεοϋορκέζικου αντι-ταυτοτισμού και έτσι θα αδικούσαμε τον βιαστή δολοφόνο.
Ταυτοί είναι έτσι κι αλλιώς. Αυτό που ο Hegel αφήνει να οπισθοχωρήσει στην ταυτότητα-ισότητα ενός περίκλειστου κενού είναι κάτι που θα άξιζε περισσότερης αξίας από το να ταλαιπωρείται από τους προαναφερόμενους.
Είναι νομίζω η α-νοησία και ανυπαρξία μιάς ολόκληρης εποχής, της αστικής εποχής, ο διαρκής αγώνας της να παραμείνει εποχή της γενικευμένης ομοιότητας, της γενικευμένης ενότητας κατεστραμμένων διαφορών που επιστρέφουν σαν τέρατα και τελικά είναι η απλή αντανάκλαση της αφηρημένης εργασίας-αξίας και της γενικευμένης ανταλλαγής και τίποτε άλλο. 
Αυτό το οπισθοχωρών Είναι στην ταυτότητα=ισότητα, δηλαδή ισότητα ως ταυτότητα, είναι υπάρχον μόνον στον καπιταλισμό και σήμερα που αυτός σαπίζει ως ιμπεριαλισμός, ως μια ανέφικτη αλλά επιχειρούμενη διαρκώς και νομοτελειακά επιστροφή στη διαφορά με την θραύση κάθε ταυτότητας ως αυτή να είναι μόνον η οπισθοχωρούσα αυτή ταυτότητα, αυτό το Είναι έχει την εικόνα του θανατερού θανάτου, ίσως όπως δεν είχε την εποχή του Hegel.
Δεν μιλάμε λοιπόν για έναν αθώο καθορισμό του αρχικού Είναι που αντιπροσωπεύει την αγωνία του Φιλοσόφου να διασώσει τον καθορισμό μέσα στο σημείο που αναγκαστικά περιέχεται στην αποφατική κατηγοριακή λειουργία όπως την περιγράψαμε. 
Ούτε μιλάμε βέβαια για κάποιο "απωθημένον" που έχει γενικά το δικαίωμα να επιστρέψει, αν και επιστρέφει ως οπισθοχωρούσα ενότητα των διαφορών αυτών που όλοι όσοι λένε και ξαναλένε χωρίς να κατανοούν τι τους γίνεται αναφερόμενοι σε μιαν υποτιθέμενη λυτρωτική "εξωτερικότητά" τους.
Το καθορισμένον μόνον θετικά αρχικό Είναι είναι ο θάνατος αυτοπροσώπως εις ένα αστικό γραφειοκρατικό καθεστώς σκέψεως και υποστάσεως, όπως όμως λαμβάνει και την μορφή της αντίστροφης πράξης θανάτου. 
Εννοώ με το τελευταίο όσους ανοήτως αναφέρονται στις "δυνάμεις της ζωής" σε ανταγωνιστική διάκριση προς τις "δυνάμεις του θανάτου", τον κακό τους τον αντιφα νιτσεικό φλάρο.
Στην επόμενη δημοσίευση ο ολοκληρωμένος ορισμός της αποφατικότητας του κατηγοριακού (ημι-)καθορισμού στον ορισμό του αρχικού Είναι κατά Hegel -και ένας ορισμός της παραδοξότητας της συνύπαρξής της (ως αποφατικότητας) με την καθορισιακή λειτουργία.

και από την δημοσίευση:

Hegel / αποφατική κατηγόρηση του αρχικού Είναι (2)

Ο Hegel αντιστέκεται σθεναρά στην αποδοχή αυτής της καθαυτότητας, δεν την εξοντώνει ολοσχερώς, αφού μάλιστα διαβλέπει την ισχύ της στο πραγματικό και το δυνητικό-πραγματικό Είναι τού αστικού κόσμου (είπατε τίποτα;). 
Όπως είδαμε σε προηγούμενες ερμηνείες μας εντάσσει εξαρτά το καθαυτό ως πιθανό καθορισμό στο Είναι ως αποφατικά κατηγορούμενο από το Μηδέν, χωρίς βέβαια να αποκλείει τελικά τον τελικό καθορισμό του στο αρχικόν στάδιο από αυτό (το Μηδέν).
Γι΄αυτό τελικά λέει, μιλά την άρνηση ως απόλυτη διαφορά εντός ενός εντός, έστω με την χρήση της έννοιάς της σε αποφατική διάκριση προς το αρχικό καθαυτοποιημένο μερικώς Είναι:
(β) "..και ακόμα δεν είναι άνισο έναντι ενός άλλου, δεν έχει καμμία διαφορά στο εσωτερικό του εαυτού του ούτε προς τα έξω.."

Τι προηγείται άμεσα από αυτό το σπάραγμα;

(α) "..Στην  απροσδιόριστη [ακαθόριστη] αμεσότητά του, είναι ίσο μόνο με τον ίδιο του τον εαυτό.."

Ενώστε τώρα τα σπαράγματα που προέκυψαν από το αναποδογύρισμα των μερών της πρότασης και δείτε πως δομείται το Μηδέν (β) ως άρνηση της καθαυτότητας (όπως αυτή ορίζεται ως καθορισμός) (α).

------------------------------------------------------

Στην επόμενη δημοσίευση η επανερμηνεία του σημείου 2 και ειδικά του 2(α-β) 


Ι.Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • μάτια - όταν η όψη τους χαθεί επιτέλους, δεν ξέρω άλλο να ζητήσω, θα έρθω να σε βρώ δεν θα μας ρωτήσει κανένας από που και πως φτάσαμε ούτε χρεία να'μαστε μόνοι...
    Πριν από 7 ώρες
  • Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times - Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times Photo A woman working at a collective farm near Moscow in 1955. Credit Mark Redkin/FotoSo...
    Πριν από 1 εβδομάδα

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..