Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Σάββατο, 27 Αυγούστου 2016

Η γενοκτονία της γενιάς μας, και τα βρώμικα ψέμματα..



Η κάθε γενιά έχει αποκτήσει την "δική" της γενοκτονία.
Και η γενοκτονία που έχει σημασία είναι αυτή που αγνοείται, γιατί δεν ταιριάζει στα ιδεολογικά θεωρητικά πολιτικά σχήματα που καθορίζουν την προεννόηση των ανθρώπων.
Δεν είναι βέβηλο να πούμε πως αυτή η γενοκτονία που έχει μεγαλύτερη σημασία για να συνταράξει και να διαλύσει την ιδεολογική ανηθικότητα του υποκειμένου είναι αυτή που δεν βολεύει για να επιβεβαιώσουνε οι άνθρωποι-υποκείμενα το ιδεολογικό σύστημα θωράκισης της προσωπικής τους αθλιότητας.
Είναι βέβαια εύκολο να προτάξουμε εντός και εκτός του εαυτού μας την σημασία της γενοκτονίας εκείνης που αφορά το δικό μας έθνος, την δική μας κοινωνική, ιδεολογική ή πολιτισμική ομάδα, ή (πιό περίτεχνα) αυτές τις άλλες ομάδες που είναι συγγενείς προς την δική μας πάλι ομάδα.
Υπάρχει και ένα άλλο είδος κρυμμένης συγγένειας και καθαρματικής εργαλειοποίησης των γενοκτονιών που αφορά σε συγγένειες που σχετίζονται με την προσωπική ή υποκειμενική τάση μας να συγκρουστούμε με το δικό μας πατριαρχικό σύστημα. 
Δηλαδή, ως εξεγερμένοι υιοί του κάθε πατρός επιλέγουμε εκείνα τα δολοφονικά γεγονότα που απορρέουν από τις πράξεις του πατρός (εθνικού ή ιδεολογικού) για να ικανοποιήσουμε το δικό μας πάλι παιχνίδι της συμβολικής πατροκτονίας.
Ποιό είναι το συνταρακτικό, το μη υποφερτό για "μας", το ανατριχιαστικό για "μας" στην υπόθεση της εθνοκτονίας ή γενοκτονίας (ή εθνοκάθαρσης στα όρια της γενοκτονίας) που διαπράχτηκε εναντίον των Γεζίντι Κούρδων στο Σενγκάλ;
Να σας πω, να σας εξομολογηθώ γιατί δεν μπορώ να ησυχάσω με αυτό το γεγονός, να σας το εξηγήσω όσο το δυνατόν διαυγέστερα το τι πιστεύω.
Αυτή η πράξη εξόντωσης είχε ως στόχο της Κούρδους μη μουσουλμάνους.
Ας αποκλείσουμε από την ηθική τάξη όσους κάνουν πως ενδιαφέρονται για αυτό το γεγονός αν απλά θέλουν να το χρησιμοποιήσουν ως ένα αντι-μουσουλμανικό επιχείρημα.
Ας αποκλείσουμε, όχι από την ηθική τάξη αλλά από την ηθική κρίση, ακόμα και τους Κούρδους δημοκράτες πατριώτες, γιατί αφορά το έθνος τους.
Ας αποκλείσουμε τους δυτικούς που τρέφουν γενικά μια υποκριτική ή ειλικρινή συμπάθεια στους Κούρδους, γιατί δεν μπορούμε να διακρίνουμε την αξιακή τους στόχευση, την ποιότητα και την ισχύ της.
Ας σταθούμε στο δικό μας σημείο.
Στο σημείο: επικράτεια της ελληνικής δημοκρατίας.
Θα δούμε πως υπάρχει μια μικρή μειονοτική απασχόληση με το γεγονός, και αυτή περιορίζεται είτε: α) σε έναν στενό κύκλο αναρχικών και αριστεριστών, οι οποίοι όμως δεν τονίζουν όσο θα έπρεπε την θέση του θύματος της εξοντωτικής πρακτικής όσο την θέση του αγώνα, άρα παραβλέπουν το ίδιο το γεγονός στις συνταρακτικές και (ακόμα) αδιερεύνητες διαστάσεις του,,, είτε: β) σε έναν στενό κύκλο φιλοκούρδων εθνικιστών οι οποίοι αν και έχουν την "δυνατότητα" να τονίσουν την θυματική ουσία των Γεζίντι στο Σενγκάλ και να αναδείξουν τον θύτη, αφού τους βολεύει, τελικά δεν το κάνουν, με μοναδική εξαίρεση ίσως τον εθνικιστή δεξιό αλλά και αστοδημοκράτη Καλεντερίδη, με την ιδιόμορφη ιστορία του και την αληθινή υπαρξιακή εμπλοκή του στο Κουρδικό ζήτημα (θετικά και αρνητικά ιδιόμορφη).
Ας αφαιρέσουμε κάπως τεχνητά όλους αυτούς τους συντελεστές, χωρίς να τους καταδικάζουμε ή αμφισβητούμε εύκολα, αλλά για να δημιουργήσουμε ένα αντικειμενικό πεδίο κρίσης που αφορά στις γενικές ιδεολογικές κοινωνικές δυνάμεις στην επικράτεια.
Τι βλέπουμε;
Μια γνωσιακή άρνηση, μιαν σκεπτικιστική αμφιθυμία στην καλύτερη περίπτωση ή ακόμα και αντικουρδικό μίσος, κρυμμένο πολύ κρυμμένο.
Γιατί;
Στην αρχή αμφιβάλλοντας και για τον εαυτό μου έδειξα μια κατανόηση της αδιαφορίας.
Αν είσαι σωστός αμφισβητείς και τον εαυτό σου σε τέτοια θέματα. 
Ας πούμε πως και ένας άνθρωπος όπως η ταπεινότητά μου είναι υπό κρίση για το ενδιαφέρον του για τους Κούρδους και ειδικά για τους Κούρδους Γεζίντι και το μαρτύριό τους. 
Για τους λόγους που σας προανέφερα.
Όλοι ελεγχόμεθα για την πραγματικότητα του ενδιαφέροντός μας για τους πάσχοντες άλλους.
Πέρασε ο καιρός και επανεξετάζοντας το θέμα ανακαλύπτω ανόσιες ελλαδικές πτυχές. 
Έτσι θα τις ονομάσω.
Και θα είμαι σύντομος σε αυτά που θα πω τώρα.
Οι Γεζίντι δεν είχαν την "τύχη" να είναι θύματα της ιμπεριαλιστικής επέμβασης των δυτικών. 
Το έθνος τους είναι σε συμμαχική σχέση με την δύση.
Υπάρχει ήδη μια ολόκληρη ομάδα "ελληνο"καθαρμάτων, ακροαριστερών και ακροδεξιών, που αυτό τους κάνει ήδη εχθρικούς αδιάφορους και σιχαμερά επικριτικούς.
Από σχετικά συμπαθή άτομα σε σχετικά συμπαθή χώρο της άκρας αριστεράς ειπώθηκε το εξής γενικά για τους Κούρδους του Ιράκ: "έδρεψαν τους καρπούς" [του φιλοδυτικισμού, φιλοαμερικανισμού τους].
Δεν αντέχω πιά ούτε να το σχολιάσω αυτό, δεν σηκώνει σχολιασμό, είναι μια πλάγια ενοχοποίηση ενός λαού που εξοντώθηκε, ίσως όχι τόσο πλάγια όσο αυτή άλλων αριστερών που το λένε αυτό συνοδευόμενο με λογάκια συμπάθειας ή και κριτικής προς την ηγεσία των Κούρδων, την όποια ηγεσία, και αυτό λέγεται κάπως έτσι: "δεν έχουμε πρόβλημα με τους Κούρδους βέβαια αλλά με την φιλο-ιμπεριαλιστική ηγεσία τους". 
Το άλλο λιπαρό σταλινογενές (όχι σταλινικό) καθίκι, ο πρώην μυστικοσύμβουλος του Τσίπρα τι είπε; 
Είπε (περίπου): "το όλο γεγονός (της σωτηρίας των Γεζίντι από το ΡΚΚ, και τους αμερικάνους) ήταν γεωπολιτικής φύσεως".
Αυτό, αυτό που είπε αυτό το λιπαρό κάθαρμα, είναι ακόμα χειρότερο, είναι πλήρες σβήσιμο του γεγονότος, είναι ένας συνδυασμός του παραπάνω ("έδρεψαν τους καρπούς") και μιας συνωμοτικής μορφής διαγραφής του γεγονότος, μιας απάλειψης άνανδρης και πρόστυχης.
Δεν θα το συνεχίσω. 
Αυτή είναι η αριστερά στην Ελλάδα, τους άλλους τους ήξερα (τους δεξιούς κ.λπ), και ο Λόγος που είναι αυτή, σε αυτό το πεδίο της πραγματικότητας και των συμβάντων εντός της, είναι τελικά μόνον ένας, για μένα, και πείτε με αυθαίρετο, σκοτίστηκα:
Είναι μανιασμένα φιλο-άραβες αντισημίτες, χωρίς σε τελική ανάλυση να έχουν πάρει την "έγκριση" από τον ίδιο τον αραβικό κόσμο, και ακόμα κι αν το κρύβουν αυτό, τελικά βγαίνει και εκεί όπου υποτίθεται δεν υπάρχει άμεση σχέση με το θέμα Ισραήλ ή εβραϊσμός κ.λπ.
Μα φυσικά, όσο και να σκούζουν προς το Ισραήλ και τους Εβραίους, με τους "αντισιωνισμούς" τους, έχουν το πονηρό μυαλό να αναγνωρίζουν υποκριτικά την Γενοκτονία, το ολοκαύτωμα, εφόσον είναι δημοκράτες υποτίθεται και "αριστεροί".
Δεν τους παίρνει να κάνουν αλλιώς.
Μόνον αυτό: δεν τους παίρνει αν και θα το ήθελαν. 
Ενώ με τους Γεζίντι, τους αδύναμους, τους λίγους, τους σε τελική ανάλυση αμαρτήσαντες με τον φιλο-αμερικανισμό του έθνους τους ή της ηγεσίας του, τα πράγματα είναι εύκολα νομίζουν.
Αλλά όχι, δεν είναι έτσι.
Μπλέξανε άσχημα. 
Πολύ άσχημα, τους διαβεβαιώ..
Κάθε γενιά έχει την γενοκτονία που αγνοεί.
Και αυτή η γενιά, αυτή η "αριστερή" ή δεξιά γενιά έχει πάνω της μια κατάρα.
Το λέω έτσι, γιατί σκοπεύω να γίνω μια τέτοια κατάρα, όχι για την γενιά μου, αλλά για κάποιους και παλαιότερους και συγκαιρινούς, που νομίζουν πως υπάρχει κάτι που μπορεί να κρυφτεί από τον ήλιο της αλήθειας...



[Ό,τι λέω για κάποιους είναι αποδεδειγμένο με τις δημοσιεύσεις τους
Τους έδωσα χρόνο να τις απαλείψουν και τον έχουν ακόμα, αλλά δεν θα το κάνουν]

 
Ιωάννης Τζανάκος  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..