Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Κυριακή, 7 Αυγούστου 2016

Επέχειν..



Η κυρίαρχη λογική μας ωθεί σε δύο αντίθετες νοητικές κινήσεις όταν έχουμε να θεωρήσουμε τις κοινωνικές μορφές:
Κατά την μια λογική "κάτω" από τις μορφές υπάρχει ένα περιεχόμενο.
Κατά την άλλη λογική το περιεχόμενο ταυτίζεται με την ίδια την μορφή όπως παρουσιάζεται στην κοινωνική και νοητική δράση.
Στην πραγματικότητα πάντα υπάρχει ένα είδος πλοκής της περιεχομενο-λογίας με την μορφο-λογία, ήτοι πάντα υπάρχει ένας τύπος περιεχομενο-κεντρισμού που πλέκεται με έναν τύπο μορφο-κεντρισμού, ακόμα κι αν έχουν απορριφθεί τόσο η έννοια της μορφής όσο και η έννοια του περιεχομένου.
Η κάθε ιδεολογική/θεωρητική παράταξη ή υπο-παράταξη, φατρία ή υπο-φατρία μπορεί να χρησιμοποιήσει πολλές τακτικές-στρατηγικές εννοιολόγησης και να κατηγορήσει τις αντίπαλες ακόμα και χρησιμοποιώντας την έννοια της μορφής ή του περιεχομένου με αρνητικό πολεμικό τρόπο στιγματίζοντας τους αντιπάλους είτε ως έχοντες είτε ως μη έχοντες τον καθορισμό αυτό που τους δίδεται.
Απλούστερα: μπορεί η αντίπαλη παράταξη να κατηγορηθεί για έλλειψη περιεχομένου ή έλλειψη μορφικής πληρότητας ή το αντίθετο να κατηγορηθεί για περιεχομενο-κεντρική μεταφυσική ή μορφο-κεντρική μεταφυσική.
Μπορεί να κατηγορηθεί και για άλλους "λόγους" αλλά η λειτουργική σημασία της αρνητικής/πολεμικής κρίσης είναι πάντα περικλειόμενη γύρω από αυτές τις δύο έννοιες και καταστάσεις ακόμα κι αν λαμβάνει την μορφή άλλων εννοιών, ακόμα κι αν ειδικά λαμβάνει την μορφή της διάκρισης και εσωτερικής αντιπαράθεσης μεταξύ τής έννοιας του φαινομένου και της έννοιας της ουσίας.
Η προσπάθεια συγκρότησης μιας θεωρίας "συμφιλίωσης" και εξελικτικής-κινησιακής συνάρτησης των θεμελιακών διπόλων είναι για μένα (πλέον) ένα αστείο, ένα κακό αστείο που έχει το όνομα της "διαλεκτικής".
Αυτό που θα μπορούσε κανείς να κάνει είτε διασκεδάζοντας την πλήξη του με ένα τέτοιο παιχνίδι είτε προσπαθώντας να διαλύσει αυτές τις έννοιες φαντάσματα βρυκόλακες και δηλητηριώδη ενδύματα της ζωής, είναι να ορθώσει έναν ριζικό σκεπτικισμό ο οποίος θα είχε σκοπό τόσο να απελευθερώσει την ζωή από όλα αυτά, στον βαθμό μάλιστα που όλα αυτά χτίζουν την ψυχική και νοητική δουλεία των ανθρώπων, αλλά και να εξηγήσει τις "λόγους" των αντιπαραθέσεων, των συγκροτήσεων των σχολών και τα πιθανά παραγωγικά αποτελέσματα των μακρόχρονων και όχι και τόσο ευγενικών συζητήσεων.
Η πραγματικότητα έχει συλληφθεί νοητικά αλλά ταυτόχρονα έχει γίνει ακατανόητη, μυστηριώδης, ένα αίνιγμα χωρίς λύση, και δια αυτών των λαβυρινθωδών διαλεκτικών και μη διαλεκτικών.
Η ζωή έχει γίνει το αντικείμενο ερεύνης του κάθε ευφυούς και πικραμένου θεωρητικού και ιδεολόγου (θεολόγου κ.λπ) αλλά και το αντικείμενο συνάμα της στρεβλωτικής θεωρητικής του προβολής στο άπαν.
Πάντως όλα αυτά υπάρχουν, όλα έχουν έναν Λόγο ύπαρξης, ακόμα και άθλιο -ποιός θα το κρίνει το άθλιον; , και δεν υπάρχει κανένας άλλος Λόγος για να ασχοληθεί κανείς παρά να δει πως όλα αυτά τα έχοντα Λόγο ύπαρξης πράγματα τον καταδυναστεύουν και τον καταδιώκουν, ούτως ώστε να μπορέσει κάποια στιγμή να αδειάσει το μυαλό του και να πει με κάθε σοβαρότητα "τι μαλακίες θεέ μου!"
 
 
 
 
 
Ιωάννης Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..