Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Σάββατο, 13 Αυγούστου 2016

Ερντογάν και Πούτιν, ως γελοίες περσόνες..



Είχα μια συζήτηση με τον φίλο Γιώργο και του επισήμανα κάποια στιγμή το ζήτημα του "τρόπου" στην διπλωματική και διεθνοπολιτική πρακτική ή συμπεριφορά, αναφερόμενος στα δύο γνωστά Τσίρκα (τσίρκουλα, καραγκιόζηδες) της τελευταίας εβδομάδας:
Τον ρασ-Πούτιν και τον Ερντογάν.
Για να αποφύγουμε κάθε παρεξήγηση θα έπρεπε βέβαια να επαναλάβουμε πως δεν αναζητάμε τώρα και εδώ κανένα προφανές ή αφανές εσωτερικό αξιακό περιεχόμενο, αλλά εξετάζουμε την γελοιότητα καθαυτή, το ύφος καθαυτό σε ένα ας πούμε δεδομένο δαιμονιακό επίπεδο της διεθνοπολιτικής πραγματικότητας.
Μη με κουράσετε παρακαλώ με τις αριστεράντζικες και ηθικοπλαστικές σας ανοησίες, ασχοληθείτε καλύτερα με τα γενέθλια του Φιντέλ, εκεί είστε στο στοιχείο σας (ο Φιντέλ δεν φταίει σε τίποτα).
Αλλού είναι το ζήτημά μας τώρα, αφορά την έννοια του τρόπου και του έθους ήθους μιας ούτως ή άλλως δαιμονιακής κυνικής δύναμης, όπου εντός της ας χώσει ο κάθε ένας ό,τι αξιολογία θέλει, όποια φαντασίωση ή όποιαν ρεαλιστική ανάλυση.
Αναρωτήθηκα λοιπόν ανοιχτά στη συζήτηση με τον φίλο Γιώργο κάτι που είχα στο μυαλό μου από την στιγμή που διαφάνηκε η επαναπροσέγγιση των παγκόσμιων αρλεκίνων.
Ας μην σταθούμε στο "ωραίο" να συνεχίζεις στο Χαλέπι να δίνεις όπλα στους τζιχαντιστές από την μιά (Ερντογάν) και να βοηθάς τον Άσσαντ από την άλλη (Πούτιν), και να συναντιέσαι με τον άλλον, αφού όπως ξέρουμε αυτό είναι κάτι συνηθισμένο, ο κυνισμός και η υποκρισία περισσεύει στις "επαφές" των δυνάμεων και των ηγεμόνων τους. 
Συνηθισμένα πράγματα, και η ηθικολογία επίσης συνηθισμένη σε όσους το κρίνουν αυτό, δικαίως, ή σε αυτούς που συναντιώνται!
Αυτό που είναι εξαιρετικό εδώ είναι ακριβώς το διάφανον, το ανυπόκριτον, το ανοιχτόν, και από πάνω το θέαμα το ξετσίπωτον των τσίρκων, Ρώσων και Τούρκων, γιατί αν δεν το ξέρετε πως μεγαλύτερα τσίρκα δεν υπάρχουν στην οικουμένη μάθετέ το τώρα.
Γιατί όμως μιλάω έτσι;
"Πληγώθηκα" που προσέγγισε ο Ρασ-Πούτιν τον παράφρονα Σουλτάνο, γιατί ήμουν ας πούμε "φιλορώσος";
Ή γιατί θίγονται οι Κούρδοι, οι αγαπημένοι μου;
Είμαι σίγουρος πως οι περισσότεροι από εσάς αυτό θα σκεφτήκατε και θα κουνήσατε κονδυλικά και εξυπνούλικα ρεαλιστικά το κεφάλι σας το κλούβιο, γιατί είναι κλούβιο το ρωμέϊκο κεφαλάκι σας.
Φιλο-ρώσος δεν ήμουν ποτέ, αν και δεν θα είχα πρόβλημα να πάρουμε όπλα, λεφτά, πυρηνικά, υποστήριξη από τους Ρώσους αν τύχαινε να επιχειρήσουμε έξοδο από το δυτικό στρατόπεδο, αν μας συνέφερε αυτό ή αν δεν γίνονταν αλλιώς, ή αν κάναμε...επανάσταση.
Χωρίς ανταλλάγματα όλα αυτά, και μόνον η έξοδος από το δυτικό στρατόπεδο θα αρκούσε σε αυτούς τους άχρηστους τους Ρώσους.
Πάμε τώρα στην αγάπη μου στους Κούρδους.
Σιγά μη μάσησαν οι Κούρδοι, παραμένουν ισχυρά δεμένοι με τις Η.Π.Α και το Ισραήλ, και καλά κάνουνε από την μεριά τους, το ίδιο θα έλεγα να κάνουμε αν ήμουν Κούρδος.
Καλή θα ήταν μια μερική καταστροφή της Τουρκίας ως ενιαίας επικράτειας με βοήθεια και των Ρώσων, αλλά αυτά δεν τα κάνουν οι Ρώσοι, έχουν άλλα συμφέροντα και κυρίως πίνουν πολύ, κορδώνονται πολύ και λένε μεγάλα λόγια, εμείς τους ξέρουμε από παλιά και σε πολλές περιστάσεις και σε πολλές μορφές.
Δεν το έχετε καταλάβει μου φαίνεται, άλλο είναι το ζήτημα για μένα, αν και αυτό το "άλλο ζήτημα" όπως το ιχνογράφησα στην αρχή σχετίζεται και με τα ζητήματα που ανέφερα.
Αυτό που μου προκάλεσε αρνητική έκπληξη είναι ακριβώς η διαφάνεια της κυνικότητας, η υπερξεδιαντροπιά της, γιατί ως πολιτισμένος άνθρωπος, αν και βρίζω, και όχι αριστεράντζα ή ορθόδοξο τίποτα, εκτιμώ την υποκρισία στην πολιτική, ειδικά στην διεθνή πολιτική, ειδικά στην διεθνή πολιτική που έχει να κάνει με περιοχές και τόπους που μας αφορούν και οι οποίοι δίδαξαν μαστοριά και επιδεξιότητα.
Ό,τι εκφράζεις ως ηθική, ναι, υποκριτική ηθική, ναι, υποκριτική, πρέπει κάπως να το αναλαμβάνεις, αλλιώς είσαι ένας τιποτένιος χειρότερος από τον χειρότερο κυνικό τιποτένιο δυτικό ιμπεριαλιστή αποικιοκράτη.
Αφού έχεις κάνει θέαμα τον αντι-τουρκισμό αντι-ερντογανισμό, αφού έχεις παρουσιαστεί ως η ηθική πολιτική δύναμη, όχι ότι το πιστεύει αυτό κανείς αλλά έχεις δικαίωμα να επικαλείσαι ως ηγεμονική δύναμη την διεθνή ηθική, αφού λοιπόν έχεις στήσει μια γιορτή πολέμου και ηθικολογίας, μετά κάνεις στροφή και αναλαμβάνεις τον εμετικό εχθρό σου.
Αυτό σημαίνει καραγκιοζιλίκι, γελοιότητα στην διεθνή πολιτική, ό,τι κι αν γίνει μετά.
Αυτό το καραγκιοζιλίκι, αυτός ο διπλά εμετικός και μέθυσος ρωσικός κυνισμός, ήταν και για μένα αποκάλυψη, όντως δεν το προέβλεψα ούτε το φαντάστηκα το "μέγεθός" του, αλλά τουλάχιστον το είδα εκ των υστέρων.
Και σημαίνει πολλά αυτό το πράγμα ακριβώς από την έποψη της ισχύος, μην θεωρείτε πως υπάρχει υπερβολή στον τονισμό του "τρόπου".
Με λίγα λόγια, αυτή είναι η ανερχόμενη δύναμη; αυτή είναι η Ρωσία; αυτός είναι ο πολυπολικός κόσμος;
Αστεία πράγματα, η δύση υπερέχει, ευτυχώς ή δυστυχώς, δυστυχώς για μένα, και αυτό φαίνεται στον τρόπο, το ύφος, στην ειδική υποκρισία της και άλλα.
Δεν θέτω κανένα αξιολογικό περιεχόμενο, ούτε εκφράζω προτίμηση, αν το καταλάβατε. Αν δεν το καταλάβατε ούτε αυτό λυπάμαι, αλλά όχι και πολύ...






Ιωάννης Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • 1 - Οι λέξεις δεν έχουν ένα δικό τους νόημα, και όμως μπορούν να χαρίσουν νόημα σε ό,τι υπάρχει χωρίς να μπορεί κάποιος να προσδιορίσει τι ακριβώς είναι αυτό ...
    Πριν από 24 δευτερόλεπτα
  • Franz Kafka - "Sie standen plötzlich da…" (II, 10) - "Sie standen plötzlich da…" (II, 10) *Sie standen plötzlich da, in einer Reihe, zehn. * *Sie waren fast alle gleich, hagere, dunkle, kahlrasierte Gesichter ...
    Πριν από 56 δευτερόλεπτα

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..