Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Σάββατο, 3 Σεπτεμβρίου 2016

Θέσεις στρατηγικής [1-2..]




Θα ήθελα να προβώ σε μια επικαιροποιημένη συστηματοποίηση κάποιων θέσεών μου σε σχέση με την κατάσταση των πραγμάτων στην επικράτεια της "Ελληνικής Δημοκρατίας" και να σας εκθέσω τις δικές μου προτάσεις επί διάφορων κρίσιμων γεωπολιτικών/γεωπολιτισμικών και πολιτικο-ιδεολογικών ζητημάτων.
Αναγκαστικά θα υπάρχουν εμβόλιμες παρατηρήσεις (μεταξύ των θέσεών μου), οι οποίες θα διευκολύνουν την κατανόησή τους αλλά και θα διευρύνουν τον ερμηνευτικό ορίζοντα της αναζήτησής μας.
Ας ξεκινήσουμε:


1. Όπως έχετε καταλάβει θεωρώ πλέον ως δεδομένη και αναγκαία μια μορφή συντηρητικής ενοποίησης διαφορετικών κοινωνικών και πολιτικών στρατηγικών εντός της "χώρας" και για την σχέση της "χώρας" με το διεθνές σύστημα.
Αν ήταν εφικτή μια πλήρως ριζοσπαστική ή επαναστατική πολιτική τότε δεν θα μίλαγα για συντηρητική ενοποίηση των στρατηγικών που μας αφορούν ως κατοίκους ή πολίτες αυτής της "χώρας".
Η δεδομένη κατάσταση, η οποία όσο περνάει ο ιστορικός χρόνος θα γίνεται όλο και πιο επικίνδυνη, δεν χωράει μαξιμαλιστικές σκέψεις και σχεδιασμούς και μάλιστα αν είμαστε σοβαροί θα δούμε ότι ο μαξιμαλισμός, η πλειοδοσία σε οποιαδήποτε μορφή αποτελεί έναν βασικό κίνδυνο για τον ελληνικό λαό, αλλά και για όποιον ξένο πολίτη του έλαχε να ζήσει εδώ.
Εμένα με ενδιαφέρει βέβαια πρωτίστως ο ελληνικός λαός, κάθε τάξης ή ιδεολογικής τοποθέτησης, και αυτό είναι κάτι που δεν έχω κανένα πρόβλημα να το δηλώσω παρά το γεγονός πως αποτελεί ένα διαβατήριο αυθαίρετης κατάταξης κάποιου εκεί όπου θέλουν να τον κατατάξουν σήμερα οι κάθε λογής ανόητοι της "νέας αριστεράς" ή του "νέου φιλελευθερισμού".
Νομίζω πως και έτσι δεν είναι αναγκαίο να αναφερθώ παραπάνω στο ζήτημα της ιεράρχησης των πραγμάτων. 
Τα πράγματα είναι πολύ απλά για μένα αλλά και για την συντριπτική πλειονότητα του ελληνικού λαού, και θα τα ξεκαθαρίσω από εδώ μια και καλή:
Η Ελλάδα είναι όχι μόνον μια εθνική επικράτεια και ένα εθνικό κράτος αλλά ειδικότερα είναι μια εθνοτική επικράτεια και ένα εθνοτικό κράτος, είναι δηλαδή ένα πολιτειακό και υλικό-διανοητικό τοπικό υπο-σύστημα/σύστημα οργάνωσης της ανθρώπινης κοινωνίας όπου εκτός από τις μεταβαλλόμενες και ελεύθερα επιλεγόμενες πολιτειακές και οικονομικές συγκροτήσεις "εντός" του, κυρίαρχη είναι και θα παραμείνει η ελληνική (ή νεο-ελληνική) εθνοτική συλλογικότητα.
Όποιος φαντάζεται πως θα υπάρξει άρση αυτής της εθνοτικής θεμελιακότητας της πολιτειακής και ιδεολογικής συγκρότησης του νέου έθνους κράτους, τον πληροφορώ πως έχει υπολογίσει λάθος. 
Ακόμα κι αν υπάρξει άρση της συνταγματικής επισήμανσης αυτού του εθνοτικού καθορισμού η λαϊκή συνείδηση στο ζήτημα αυτό θα παραμείνει όπως έχει, και όποιος θέλει να έρθει σε αντιπαράθεση με αυτό το μόνιμο στοιχείο της λαϊκής συνείδησης να ξέρει πως: α) θέτει τις προϋποθέσεις για μια κοινωνική και πολιτειακή αναταραχή με μεγάλο βάθος και ένταση αλλά ταυτόχρονα χωρίς αυτή η αναταραχή να περιέχει κανέναν ελευθεριακό ή απελευθερωτικό και πραγματικό ορίζοντα: Ήτοι, δεν πρόκειται για μια πιθανή αναταραχή με ένα αίσιο σοσιαλιστικό ή αυτόνομο ή δημοκρατικό φιλελεύθερο τέλος, και β) με αυτό τον τρόπο ανοίγει το Κουτί της Πανδώρας και στο επίπεδο των διεθνών σχέσεων της χώρας.
Ο εθνοτικός αυτοκαθορισμός του νεο-ελληνικού έθνους κράτους είναι αποτέλεσμα κοινωνικο-ιστορικών και γεωπολιτικών/γεωπολιτισμικών συνθηκών οι οποίες όχι μόνον δεν αίρονται σήμερα αλλά στην πραγματικότητα επιτείνονται και οξύνονται ως προς τους λόγους της ύπαρξής τους.
Αυτό δεν σημαίνει πως υπάρχει τελειωτική κλειστότητα στον αυτοκαθορισμό αυτό, ούτε πως επιδιώκεται ένας ακριβής ορισμός του που να έχει έναν διαχρονικό χαρακτήρα.
Πάντως μια εθνοτική ταυτότητα δεν είναι δυνατόν να είναι ανοιχτή, περιέχει έναν ισχυρό βαθμό συστημικής κλειστότητας.
Η επιδιωκόμενη από αρκετές και ετερογενείς δυνάμεις κοινή στρατηγική της ελληνικής εθνοτικής διατήρησης περιέχει ωστόσο σημαντικά προβλήματα που αφορούν τον κεντρικό εσωτερικό καθορισμό της σε αναφορά προς την ιδεολογική της μορφοποίηση αλλά και τις διεθνείς συμμαχίες που επιτάσσει.
Η κεντρική ελληνική εθνοτική/εθνική αφήγηση παραμένει ακόμα υπό πραγμάτευση σε έναν βαθμό που είναι σημαντικός και μερικές φορές διαλυτικός, αν και προβλεπόμενος αφού εκφράζει τα παγκόσμια διλήμματα του ελληνισμού και όχι μόνον μιαν κατά κάποιο τρόπο έλλειψη κοινής στρατηγικής η οποία προέρχεται από ιδεολογικές επιλογές.



2. Υπάρχει ανάγκη μιας τεκμηριωμένης ανασύστασης και εξορθολόγισης των εθνικών μύθων στα πλαίσια των πραγματικών αξιών και των πραγματικών συμφερόντων ενός ολιγάριθμου και αντικειμενικά "στριμωγμένου" γεωστρατηγικά λαού, όπως είμαστε εμείς.
Δεν έχουμε κανέναν λόγο ούτε να υποκύψουμε στις χυδαίες δυτικές αφηγήσεις για τον εξωδυτικό χώρο, ούτε να αντικαταστήσουμε άκριτα αυτές τις αφηγήσεις με τις "αντίστοιχες-αντίθετες" αλλά μερικές φορές παρανοϊκότερες αφηγήσεις των εξω-δυτικών ή αντι-δυτικών δυνάμεων όπως είναι λ.χ οι νεο-Ρώσοι, οι Σέρβοι ή οι Άραβες (διαχρονικά).
Βρισκόμαστε μέσω ισχυρών ιδεολογικών και ερμηνευτικών ρευμάτων μέσα στην παγκόσμια φουσκοθαλασσιά και η υψηλή στρατηγική μας κινδυνεύει να παρασυρθεί πότε στο ένα ή το άλλο ρεύμα.
Μην ξεχνάμε πως η ερμηνεία του κόσμου και η υψηλή στρατηγική μιας κοινωνικής ή εθνικής ομάδας πάντα συνυφαίνονται.
Το θέμα δεν είναι μόνον ιδεολογικό, είναι και εξόχως πρακτικο-πολιτικό.
Η επιβολή της μιας ή της άλλης ερμηνείας που διανέμουν διάφορες μεγαλύτερες ή μικρότερες γεωπολιτικές και γεωπολιτισμικές δυνάμεις, θα έχει καταστροφικές συνέπειες.
Η επιδίωξη μας για μια ρεαλιστική και ευφυή διεθνοπολιτική (ενεργητική) ουδετερότητα πρέπει να συνοδεύεται και από μια αντίστοιχη ζωογόνα ιδεολογική (ενεργητική) ουδετερότητα και αντικειμενικότητα, και αυτό πρέπει να γίνει όχι μόνον για λόγους ηθικής και ιδεολογικής τάξης αλλά φρονώ και γιατί λόγω συγκεκριμένων συνθηκών μας συμφέρει.



(συνεχίζεται)




Ιωάννης Τζανάκος  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..