Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2016

Παρατηρήσεις για τον αντισημιτισμό και την μοναδικότητα του Ολοκαυτώματος..



Η ιδιοτυπία του αντισημιτισμού έγκειται στον ιδιότυπο συγκεκριμενοποιητικό αφηρημένο χαρακτήρα του.
Οι αντισημίτες στρέφονται εναντίον των Εβραίων ή του "Εβραίου", όπως λένε πολλές φορές, όχι μόνον για να εκφράσουν μια μορφή συστηματοποιημένης ιδεολογικά βίαιης επιθετικότητας απέναντι σε μια εθνική μειονότητα ή σε μια εθνότητα (εν προκειμένω την εβραϊκή εθνότητα ή κοινότητα) αλλά για να μπορέσουν να συγκεκριμενοποιήσουν το μίσος τους απέναντι σε κοινωνικά και ψυχικά φαινόμενα, τα οποία δεν μπορούν να ερμηνεύσουν ή να αντιμετωπίσουν λόγω της διαφοράς που αυτά εμπεριέχουν.
Η αφαίρεση "Εβραίος" έχει για τους αντισημίτες μια συγκεκριμένη διαστροφική χρήση, διότι είναι, όπως είναι συγκροτημένη στην σκέψη του αντισημίτη, ένα είδος αφαίρεσης, το οποίο μόνον μια τέτοια χρήση μπορεί να έχει:
Μάταια προσπαθεί κάποιος ορθολογιστής να πείσει τον αντισημίτη ότι οι Εβραίοι δεν είναι αυτό το οποίο αυτός λέει ότι είναι, φέρνοντας το ένα ή το άλλο εμπειρικό παράδειγμα.
Ο αντισημίτης έχει ήδη σχηματίσει αυτή την αφαίρεση που δεν έχει καμμία είσοδο για την εισδοχή εμπειρικών στοιχείων, γιατί έχει "αποφασίσει" δια αυτής να λύσει άλλα προβλήματα αφαίρεσης τα οποία τον βασανίζουν.
Υπό αυτή την έννοια ο αντισημιτισμός είναι ένας τρόπος σκέψης γύρω από μια αφαίρεση την οποία (αυτή η σκέψη) την σχηματίζει ως ένα είδος συγκεκριμενοποίησης μιας άλλης αφαίρεσης που δεν δύναται να αναιρεθεί ορθά ως αφαίρεση.
Κάθε αφαίρεση έχει εντός της την εγγραφή της αναίρεσής της σε μια μορφή συγκεκριμένης πραγματικότητας ή εμπειρίας, αλλά αυτή η νέα πρόσθετη αφαίρεση εκφράζει σε σημαντικό βαθμό την αποτυχία αυτής της μετατροπής. 
Ακριβώς επειδή σχηματίζεται ένα είδος ψευδοσυγκεκριμένου εντός του περίκλειστου αφηρημένου γι'αυτό μπορούμε να πούμε πως αυτό το αφηρημένο εγκλωβίζεται (και εγκλωβίζει τον "χρήστη" του) στον ίδιο τον εαυτό του, παραμένει δηλαδή μια αφαίρεση χωρίς κανένα πραγματικό συγκεκριμένο περιεχόμενο.
Αυτή η αφαίρεση, ο αντισημιτισμός ως αφαίρεση ή η ως "ιδέα" ενός φανταστικού "Εβραίου", είναι έκφραση μιας παταγώδους αποτυχίας να υπάρξει μια ορθή και ορθολογική συγκεκριμενοποίηση των ζητημάτων και των ερωτημάτων που εμπεριέχονται σε κάθε αφαίρεση, είτε αυτή την διενεργεί ένας καθημερινός είτε αυτή την διενεργεί ένας "λόγιος" άνθρωπος. 
Το ψευδο-συγκεκριμένο που "χαρίζει" η αντισημιτική (νέα) αφαίρεση και ψευδο-άρση της αρχικής αφαίρεσης (η οποία είναι δομημένη ως ερώτηση) είναι και το τελειωτικό θάψιμο της νόησης στην αφαίρεση εν γένει.
Η ψευδο-επίλυση του προβλήματος της αφαίρεσης ή του αφηρημένου ερωτήματος λαμβάνει με τον αντισημιτισμό την πιο αφηρημένη της μορφή.
Μπορεί κανείς να υποθέσει ότι ακόμα και η εκάστοτε (κοινωνικο-ιστορική) μορφή των ερωτήσεων-αφαιρέσεων ίσως να εμπεριέχει μια τέτοια ασθένεια, όπως είναι η ψευδο-ίαση της αντισημιτικής ιδεολογίας, νομοτελειακά. 
Αλλά δεν θα αναπτύξω εδώ αυτή την διάσταση, κάπου αλλού.
Αυτό που με ενδιαφέρει εδώ είναι να επισημάνω την ειδική λειτουργία και την μοναδικότητα της αντισημιτικής "αφαίρεσης-ψευδοσυγκεκριμένου" (όπως την ιχνογράφησα πριν) ως προς την συγκρότηση των κορυφαίων αντιδραστικών στάσεων και σήμερα.
Η μοναδικότητα του αντισημιτισμού άρα και η μοναδικότητα των εγκλημάτων που απορρέουν από αυτόν δεν έχει να κάνει (καθόλου ή μόνον;) με τις τάδε ή δείνα ιστορικές ή εθνολογικές πτυχές του αντισημιτισμού ως φαινομένου στόχευσης του συγκεκριμένου λαού ή της συγκεκριμένης κοινότητας, αλλά έχει να κάνει με την ίδια την λειτουργία του όπως την ίδρυσαν οι ίδιοι οι αντισημίτες ικανοποιώντας διαστροφικά την "ανάγκη" θέσης και απάντησης ιδεολογικών, ψυχικών και νοητικο-κοινωνικών ερωτημάτων-αφαιρέσεων.
Οι αντισημίτες-"αντισιωνιστές" έχουν πλάσει έναν φαντασιακό προθεσιακό κόσμο εγκληματικών ψευδο-αφαιρέσεων και εγκληματικών ψευδο-συγκεκριμενοποιήσεων, ο οποίος όμως ως κόσμος είναι πλήρης, ολικός-ολοκληρωτικός, συστηματικός και οργανωμένος όπως κανένας άλλος (εγκληματικός) κόσμος.
Το νομοτελειακό αποτέλεσμα αυτής της μοναδικής και ιδιότυπης ιδεολογίας-ιδεοληψίας (λόγω όμως και της αδράνειας και συνενοχής των άλλων ανθρώπων, ή λόγω και των αλλοτριωτικών κοινωνικών δομών) ήταν και θα είναι (μακάρι ποτέ ξανά) ένα μοναδικό και ιδιότυπο συμβάν με την κορυφαία σημασία του ως του κορυφαίου εγκληματικού γενοκτονικού γεγονότος. 
Η αμφισβήτηση της κορυφαίας σημασίας αυτού του οικουμενικού μαζικού ναζιστικού εγκλήματος δεν προέρχεται από το "αίσθημα αδικίας" που "νιώθουν" αντιπρόσωποι άλλων γενοκτονημένων λαών και κοινοτήτων, αλλά (στις περισσότερες περιπτώσεις) προέρχεται από μια δόλια στρατηγική απο-ενοχοποίησης του αντισημιτισμού.






Ιωάννης Τζανάκος    

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • 1 - Οι λέξεις δεν έχουν ένα δικό τους νόημα, και όμως μπορούν να χαρίσουν νόημα σε ό,τι υπάρχει χωρίς να μπορεί κάποιος να προσδιορίσει τι ακριβώς είναι αυτό ...
    Πριν από 37 δευτερόλεπτα
  • Franz Kafka - "Sie standen plötzlich da…" (II, 10) - "Sie standen plötzlich da…" (II, 10) *Sie standen plötzlich da, in einer Reihe, zehn. * *Sie waren fast alle gleich, hagere, dunkle, kahlrasierte Gesichter ...
    Πριν από 1 ώρα

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..