Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2016

Για το ζήτημα της γενοκτονίας ή μη γενοκτονίας των μικρασιατών Ελλήνων από τους Τούρκους εθνοφασίστες..



Η συζήτηση γύρω από το ζήτημα της γενοκτονίας ή εθνοκάθαρσης των ελληνικών χριστιανικών κοινοτήτων της Μικράς Ασίας δεν έγινε με έναν έγκυρο και στοιχειωδώς δημοκρατικό τρόπο.
Καταρχάς θεωρώ πως ήταν μεγάλο λάθος και "κακή" ιδεολογικοποιητική πρακτική, υπαγόμενη στις "ανάγκες" του ελληνικού εθνικισμού, η ένταξη του συγκεκριμένου ζητήματος σε μια άμεση και λομπίστικου τύπου πολιτική διεργασία που είχε ως αποτέλεσμα την "αναγνώριση" της γενοκτονίας από την ελληνική βουλή.
Γιατί το λέω αυτό:
1) Ο προσδιορισμός μιας εγκληματικής πρακτικής τέτοιου τύπου (που γίνεται από κράτη, στρατούς κ.λπ) δεν είναι το αποτέλεσμα ενός εθνικού μόνον ενδιαφέροντος, αλλά έχει ενδογενώς οικουμενικές διαστάσεις και επίσης λειτουργεί σε ένα δια-εθνικό πλαίσιο είτε όσον αφορά στην πολιτική μορφοποίηση της (δίκαιας ή υπερβολικής) απαίτησης της θιγείσας ομάδας είτε αφορά στην αναγνώριση του ίδιου του συμβάντος.
Αυτό σημαίνει πως πρέπει κάποιος "ενδιαφερόμενος" όχι απλά να συγκροτήσει έναν φάκελο προς υποβολή (για αναγνώριση από άλλα κράτη και διεθνείς θεσμούς) αλλά πως πρέπει να πυροδοτήσει μιαν έγκυρη και όχι (έστω μόνον) προπαγανδιστική εκστρατεία.
Ακόμα περισσότερο δε, είναι αναγκαίο να διεθνοποιήσει το θέμα με έναν όσο το δυνατόν εγκυρότερο και σοβαρότερο τρόπο.
Η κίνηση της άμεσης αναγνώρισης εντός της εθνικής κρατικής επικράτειας, και μάλιστα σε ένα πιεστικό ιδεολογικό "πατριωτικό" πλαίσιο δεν προσδίδει στην διαδικασία κανένα από τα προηγούμενα χαρακτηριστικά.

2) Στην Ελλάδα το όλο θέμα όχι μόνον δεν πήρε τα χαρακτηριστικά μιας σοβαρής προσπάθειας αλλά έγινε και αντικείμενο ιδεολογικής χρήσης από δυνάμεις οι οποίες θα έπρεπε να έχουν αποκλειστεί εξ'αρχής από όποια τέτοια συζήτηση, εφόσον οι ίδιες είναι υπόλογες για την διάδοση και εμπέδωση στην κοινωνία ρατσιστικών, αντισημιτικών, υπερεθνικιστικών ακόμα και θεοκρατικών-φονταμενταλιστικών αντιλήψεων και πρακτικών, οι οποίες όπως γνωρίζουμε ανήκουν στο θεμελιακό αιτιακό πλέγμα το οποίο είναι οντικά "υπεύθυνο" για την συντέλεση ακραίων εθνοκαθάρσεων και γενοκτονιών.
Αποτελεί προσβολή για τα αθώα θύματα του μικρασιατικού ελληνισμού να είναι τιμητές τους άνθρωποι που θαυμάζουν το ολοκαύτωμα, διαδίδουν αντισημιτικές συνωμοσιολογικές θεωρίες, και είναι οι ίδιοι έτοιμοι να συμμετάσχουν (αν θα μπορούσαν) σε οποιαδήποτε μορφή συστηματικής και μακροπρόθεσμα εμπρόθετης  γενοκτονικής πρακτικής.
Αυτή είναι η μία πλευρά, και η πιό σημαντική και επικίνδυνη ίσως.
Υπάρχει και η άλλη πλευρά, η πλευρά της "ανανεωτικής αριστεράς" και του λεγόμενου "ακραίου κέντρου" η οποία για να αντιμετωπίσει τον υπερεθνικισμό και τον φασισμό στο ζήτημα αυτό, έφτασε (όπως και σε άλλα ζητήματα) να ακολουθήσει, με έναν ευφυέστερο τρόπο, αναθεωρητικές πρακτικές και μεθόδους.
Δεν είμαι ειδικός επί των θεμάτων εννοιολογικού προσδιορισμού και βαθμίδωσης (αν μπορώ να το πω έτσι) των διεθνών κρατικών εγκλημάτων.
Μπορώ όμως να υποθέσω το εξής:
Στο ζήτημα που αναφέρουμε η συζήτηση έχει στοιχεία που την κάνουν περισσότερο από συζήτηση ένα είδος ιδεολογικο-πολιτικού χαρακώματος.
Αυτό που έχει μείνει στον "κόσμο" των μη ειδικών είναι ότι υπάρχει ένα στρατόπεδο που ισχυρίζεται ότι η εξόντωση των Ελλήνων (Ρωμηών) χριστιανών ήταν μια τυπική εθνοκάθαρση και ένα άλλο στρατόπεδο που ισχυρίζεται ότι ήταν γενοκτονία.
Οι μεν λένε για τους δε ότι εργαλειοποιούν το θέμα για να αντλήσουν άθλια ιδεολογικά οφέλη ("απλά εθνικιστές είναι", σα να μας λένε, "όσοι μιλάνε για γενοκτονία στην συγκεκριμένη περίπτωση").
Και οι άλλοι λένε πως οι άλλοι είναι εθνομηδενιστές, προδότες, τουρκόφιλοι, αναθεωρητές και τα λοιπά.
Ο Φίλης προσπάθησε να χειριστεί το θέμα με έναν επιδέξιο τρόπο, εφόσον εμφάνισε μεν το ζήτημα ως ανοιχτό, και σε αυτό είπε την αλήθεια, αλλά στην ουσία, με τον γνωστό τρόπο των ανανεωτών (τους έχω φάει στη μάπα και τους ξέρω πόσο γλίτσες είναι), και δια της παράθεσης της δικής του "ταπεινής" γνώμης και καλά, έθεσε ένα κανονιστικό πλαίσιο άρνησης της πιθανότητας να έχουμε έναν ισχυρό προσδιορισμό των συμβάντων που να οδηγεί  στην έννοια ή το "όνομα" γενοκτονία.
Θεωρώ πως το δικαίωμα και την ευχέρεια για να χειριστεί έτσι άθλια την κατάσταση ο Φίλης και η ευρύτατη ομάδα διανοουμένων του Συριζα και του "ακραίου κέντρου" (όχι όλοι) τους την έδωσαν οι ανόητοι και σιχαμεροί εθνικιστές, ειδικά εκείνοι του λεγόμενου "ποντιακού" συνδικαλισμού (εξαιρώ βέβαια τον Β.Αγτζίδη).
Το θέμα τώρα έχει παγώσει, και η συζήτηση έχει γίνει ακόμα δυσκολότερη, αν κανείς θέλει να ξεφύγει από τα πλαίσια των δύο κυρίαρχων ιδεολογικών ομάδων που αναφέραμε.
Ποιά είναι όμως η δική μας θέση; αν και δεν είμαστε ειδικοί ιστορικοί κ.λπ επιστήμονες που να έχουν κιόλας επαφή με αυτό τον δύσκολο  κλάδο;
Πολύ σχηματικά και πειραματικά-απορητικά:
Θεωρώ πως μεταξύ των όρων "εθνοκάθαρση" και "γενοκτονία" υπάρχουν ενδιάμεσες βαθμίδες και πως στην περίπτωση που εξετάζουμε υπάρχει πιθανότητα ένταξης σε αυτό τον ενδιάμεσο "χώρο".
Δεν αποκλείω (στο ζήτημα αυτό) τον όρο "γενοκτονία", αλλά δεν τον αποδέχομαι βιαστικά τώρα, άμεσα και πριν αναπτυχθεί η συζήτηση κι άλλο (μάλλον από έγκριτους ξένους επιστήμονες).
Έχω όμως (στο ζήτημα αυτό) αντίθεση με τον όρο "εθνοκάθαρση".
Η κατάταξη των συμβάντων αυτών στην βαθμίδα της "εθνοκάθαρσης" και μόνον, είναι απαράδεκτη και ύποπτη, για μένα πάντα, γιατί ως στόχο της έχει την απόλυτη εξομοίωση των πρακτικών εθνοκάθαρσης και εκτοπισμού (που συμβαίνουν κατά την διεργασία συγκρότησης ενός νεωτερικού έθνους κράτους) με μιαν εμπρόθετη συστηματική πρακτική εξόντωσης ενός στοχοποιημένου εθνοτικού πληθυσμού.
Η προσπάθεια των διαφόρων εθνοσκεπτικιστών ή φιλελεύθερων να πράξουν αυτή την εξομοίωση έλκει την "καταγωγή" της από την προσπάθεια εξομοίωσης του (ιστορικού) ελληνικού εθνικισμού με τον (ιστορικό) τουρκικό εθνικισμό και έχει συγκεκριμένη πολιτική λειτουργία και στο παρόν.
Αυτή η προσπάθεια είναι (οριακά έστω) αναθεωρητική. 
Δικαιούμαστε να την καταγγέλλουμε ως αναθεωρητική, αλλά ακόμα και ως φασιστική ή φασίζουσα.
Αυτό όμως το δικαίωμα το έχουν όσοι έχουν μια σοβαρή και μη ιδεολογική στάση επι του θέματος και όχι οι εθνοχουλιγκάνοι του συρμού του σχοινιού και του παλουκιού.






Ιωάννης Τζανάκος

6 σχόλια:

  1. Είναι ζήτημα αυτά να τα συζητάει το καφενείο των φιλάθλων;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αν κατάλαβα καλά διαβλέπεις μιαν "φιλαθλοποίηση" ή έναν χουλιγκανισμό στην συζήτηση γενικά, όπως διαμεσολαβείται στο νετ, στις εφημερίδες, στις διάφορες συγκρούσεις καφενοβιακού είδους.
    Αλλά και γω έχω μπερδευτεί με το τι τελικά είναι καφενοβιακή συζήτηση στις σημερινές συνθήκες της ταχύτατης επικοινωνίας κ.λπ.
    Κατά κάποιο τρόπο ακόμα και σε αυτό το τρέχον πρέπει κάποιος να πάρει μια θέση, όσο το δυνατόν εοιφυκακτικότερη λόγω της γενικής παραζάλης της "επικοινωνίας"...οπότε ο κίνδυνος είναι μεγάλος, σε κάθε περίπτωση αλλά πως τον αποφεύγει κανείς;;
    Εγώ ας πούμε έχω το ελάττωμα της επιθετικότητας, αλλά δεν νομίζω πως αυτό καταστρέφει τη συζήτηση, αν τηρούνται κανόνες ως προς την επιχειρηματολογία του, ακόμα κι αν είναι επιθετική.
    Δεν είναι κάθε σφοδρότητα λανθασμένη εκ των προτέρων, αν και κάποια στιγμή αφήνει κανείς το νετ, τους ιντερνετικούς ή μη ιντερνετικούς καφενέδες και ανοίγει το βιβλίο ή ρωτάει και κανέναν ειδήμονα..
    Μερικές ερωτήσεις ωστόσο μπορούν να ειπωθούν κάπως έντονα, και όσον αφορά αυτό το θέμα, δεν ξέρω άλλο τρόπο για να ειπωθεί το ερώτημα της εργαλειοποίησης ένθεν και ένθεν, χωρίς να εξομοιώνουμε όλες τις μορφές ανθρώπων και επιχειρημάτων..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Για να στο κάνω λίγο πιο ξεκάθαρο αυτό που λέω θα πω κάτι επ'αφορμής και του σχολίου σου, το οποίο θέλω να το κάνω ακόμα πιο κραυγαλέο:
    Πέρα από το θέμα αυτό που ανέφερα επ'αφορμής μιας αναγκαίας διευκρίνησης σε σχέση με τον "αναθεωρητισμό" του Φίλη (γιατί έπρεπε να διευκρινίσω ότι ο Φίλης δεν έκανε αυτό που του καταμαρτυρούν οι έξαλλοι "ποντιάρχες", αλλά έκανε κάτι άλλο άσχημο, με βάση την δική μου λογική), πέρα από αυτό λοιπον θα σου εξομολογηθώ ω άγνωστε ανώνυμε σχολιαστή ότι αυτό που με βασανιζει αυτές τις μέρες και μέ έχει κάνει να χάσω τον ύπνο μου, που δεν τον έχω για χάρισμα αφού δουλέυω πρωι πρωι, είναι το θέμα της ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑΣ και η έμμεση αλλά ακραία διαμάχη μεταξύ (σχηματικά) Μιλοσεβιτσιστών και αντι-Μιλοσεβιτσιστών. Ενώ υπάρχουν μεταξύ τους απίστευτες κατηγορίες και δεν μιλάμε για το δικό μου μπλογκάκι αλλά για "σημαίνουσες" μορφές (Μπογιόπουλος, Ιοί, Κόνταγκιον κ.λπ), ενώ λοιπόν υπάρχει ένας εν δυνάμει μεγάλος ιδεολογικός πόλεμος, δημοσιογραφικός πόλεμος, πόλεμος προπαγάνδας, όλοι αυτοί σαν τις πουτανίτσες ακόμα τουλάχιστον δεν απλώνουν τον τραχανά τους.
    Ας πούμε πως εγώ είμαι ένας φιλομαθής και απορών πολίτης και λίγο μπερδεμένος αλλά έχω κάποια κριτήρια ακόμα να δω τις μούφες και τα ισχυρά επιχειρήματα εκατέρωθεν. Γιατί δεν μου κάνουν την χάρη να συγκρουσθούν ΕΥΘΕΩΣ;;;; να μάθω και γω;;;
    "τρελαίνομαι" λοιπόν και υποθέτω πως δεν κάνουν άμεση σύγκρουση με τεμηρίωση κ.λπ γιατί ακριβώς έχουν όλοι "σκελετούς στην ντουλάπα" τους.
    Καταλαβαίνεις τώρα;;
    Που είναι η ένταση και που η (επιστημονική) μετριοπάθεια;; έλα μου ντε..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Το θέμα στην αιλαδα είναι να έχεις πάντα δίκιο. Το αν ήταν μπενάλντι ή βουτιά γενοκτονία ή εθνοκάθαρση ή ο,τι να ΄ναι είναι απλά η αφορμή για να τις βγάλουμε και τις μετρήσουμε. Κάπου θα έπρεπε να υπάρχει και ντροπή αλλά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δεν ξέρω τι "πιστεύεις" και ποιές είναι οι αρχές σου φίλε μου, αλλά απλά έχεις δίκιο, ένα μεγάλο τεράστιο και ενοχλητικό δίκιο. Και γω είμαι ένας πολύ κουρασμένος άνθρωπος, αλήθεια λέω.
    Ας κοιτάξω-κοιτάξουμε λίγο τον εαυτό μας σε αυτό τον θρυμματισμένο καθρέφτη, το λέω και γω προς τον εαυτό μου πλέον, ελπίζω χωρίς να το παίζω "κάνω αυτοκριτική". Κουράστηκα. Κουράστηκα και με τον εαυτό μου και με τις διαμάχες χωρίς αρχές, με όλο τη φασαρία αυτή. Μπορεί να υπάρξει επιτέλους μια τεκμηριωμένη αντιπαράθεση;; ορθός λόγος; (ακούγεται και αυτό παλιομοδίτικο) μπορούμε να δεχτούμε να περιμένουμε και ότι πιθανόν έχουμε κάνει λάθη στην κρίση μας; χωρίς να ντρεπόμαστε να το δεχτούμε;; μπορούμε; θα μου πεις, ποιοί; τώρα θα έπρεπε να το κλείσω το θέμα, και να σου πω πως τελικά πως μπορεί μέσα από μερικές "έντονες" φωνές απλά να αναζητείται ένα είδος του έλλογου, το οποίο είναι να βρεθεί, δεν είναι δεδομένο. Αν σου πω τι ακούω κάθε μέρα στη δουλειά (όλοι μας) θα καταλάβαινες, αν και υπάρχει πάντα και ένας "κοινός νους" που ξυπναει καμμιά φορά. Μια ιστορία για να κλείσω και να πάω για..ύπνο:
    Σήμερα ήρθε μια κυρία στη δουλειά μου να καταθέσει μια γνωμάτευση οφθαλμολογική για να πάρει επιστροφή χρημάτων. Μας είπε λοιπόν πως ο ελεγκτής ιατρός που σφραγίζει τις γνωματεύσεις είδε το όνομα του οφθαλμίατρου και ήταν ένας Εβραίος, και της είπε: "κάνε το σταυρό σου" (με τον οβρηό)..ευτυχώς η κυρία αυτή "δεν έκανε το σταυρό της" και τον επέκρινε, και όλοι τον επέκριναν έκπληκτοι: κοινός νούς σε καλή φάση. Τα ίδια πρόσωπα βέβαια, οι συνάδελφοι αυτοί που επέκριναν τον μαλάκα, λένε κατά καιρούς ρατσιστικά σχόλια....μύλος, τη μια ελπίζεις (ο κόσμος έχει μυαλό) την άλλη απελπίζεσαι, χάνεσαι...όλα είναι μια λεπτή ισορροπία. Η Λογική είναι ένα εύθραυστο ασθενικό και όμορφο κορίτσι που πρέπει να προσέξουμε (συγγνώμη για την χρήση "ετεροκανονικών" μεταφορών! θα μπορούσα να πω ένα παιδί, ένας γέρος άνθρωπος, ένας ευαίσθητος άνθρωπος)..
    Καληνύχτα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. http://aftokathorismos.blogspot.com/2016/09/blog-post_28.html?spref=bl
    γιατί τον βλάκα πολλοί κατηγόρησαν, αλλά την βλακεία οι "πολλοί αυτοί" αγάπησαν ("συγκροτημένη βλακεία" δηλαδή ανίκητη)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • Αποσύνδεση των στοιχείων.. - Η συμπλοκή όλων των δομών ενός συστήματος παρουσιάζει την εικόνα μιας μόνιμης ύπαρξής τους, ακόμα κι αν θεωρείται πως υπάρχει μια εικόνα (ριζικής) μετατρο...
    Πριν από 6 δευτερόλεπτα
  • Σχόλια σε λακανικά κείμενα [2] - Το σχόλιο [2] αναφέρεται στο κείμενο του Λακάν: *Μιλάω στους τοίχους*, από τη σελίδα 47 έως την σελίδα 69 [τής ελληνικής μετάφρασης], του κεφαλαίου: *Γνώση...
    Πριν από 3 ώρες

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..