Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2016

Από τον πατριαρχισμό του ISIS μέχρι τον πατριαρχισμό του queer ένα τσιγάρο δρόμος...



Η πολυπλοκότητα των ετεροκαθορισμών και των ετεροκανονικοτήτων που συντελούνται συνήθως "υπό την σκέπη" ενός παγκόσμιου ηγεμονικού συστήματος δεν αφήνει εύκολα την δυνατότητα μιας πραγματικής ελευθεριακής δύναμης να το διατρήσει και να το καταστρέψει με έναν θετικό και όχι τυφλό τρόπο.
Κάποια στιγμή μπορεί να νομίσει κανείς πως αυτός ο κόσμος είναι "φτιαγμένος" ως μια τέλεια μηχανή εγκλωβισμού της ευαισθησίας και της επιθυμίας για ελευθερία σε ένα πολυδαίδαλο παιχνίδι που οδηγεί πάντα στο ίδιο τέλος: την νίκη μιας αυτοκρατορίας, την επικράτηση ενός καθεστώτος, την ανα-ανάδυση μιας νέας πατριαρχικής εξουσίας.
Ο κόσμος όμως δεν είναι "φτιαγμένος" από κανέναν άλλο παρεκτός από την γνώση ή την τύφλα μας, και την ελευθεριακή υπευθυνότητά μας ή την τάση μας να κυριαρχήσουμε αμέτι μουχαμέτι στα πράγματα, και αυτός ο κόσμος είναι νομίζω ακόμα αυτό το πράμα που σας περιέγραψα.
Η μη επίγνωση της πολυπλοκότητας αυτού του παιχνιδιού της παγκόσμιας ηγεμονίας προσφέρει στα αθώα θύματα και τους εκάστοτε μη αθώους "φίλους" τους μιαν "περίοδο χάριτος" όπου μπορούν να πιστέψουν ότι βρήκαν να χαράξουν και να ακολουθήσουν την "βασιλική οδό" για να "μην την πατήσουν αυτή τη φορά", τώρα (πάντα σε ένα "τώρα") νομίζοντες πως είναι καθαροί και άσπιλοι περιπατητές και περιηγητές ενός αγίου δρόμου που οδηγεί στην ελευθερία.
Πόσα ψέμματα, πόσες εξαπατήσεις και αυτοεξαπατήσεις, πόσα φρούδα όνειρα και ποιές οραματικές παρακρούσεις δεν έχουν περάσει πάνω από τον χαλύβδινο κόσμο μας σαν φαντάσματα και φάσματα μιας νέας ελευθερίας;
Πάντα όμως στο τέλος αποκαλύπτονταν το ψέμμα, και ένας νέος αφέντης που ωφελήθηκε από τις προηγούμενες ήττες των προηγούμενων αφεντάδων φανερώνεται ως ο πραγματικός σκοπός και το πραγματικό τέλος της οραματικής φενάκης.
Δεν θέλω να πειράξω τις ελπίδες των νέων και τα ψέμματα των παλαιών που τους αφιονίζουν τα μυαλά με νέους αγνούς δρόμους και ιστορικές ιδεολογικές καθάρσεις, δεν έχω κανέναν ιστορικό καθήκον ούτε με νοιάζει αυτό, αλλά δεν μπορώ και να υποχωρήσω άλλο στις εξωπραγματικές εκείνες θεωρήσεις που θέλουν να μας παρουσιάσουν τον κόσμο ως ένα πλέγμα πραγμάτων, ένα κουβάρι, το οποίο μπορεί μια φαντασιακή ιερή σπάθα να το καταστρέψει με μια βίαιη εκκαθαριστική κίνηση.
Προσέξτε όμως, αυτή η ψευτιά της βίας απέναντι στην πολυπλοκότητα των πραγμάτων δεν αφορά μόνον εκείνους που δηλώνουν με αφέλεια, και θράσος μερικές φορές, την βιαιότητα των απλοποιητικών προθέσεών τους. 
Κατά καιρούς παρουσιάζονται και κάποιοι υποστηρικτές μιας δήθεν ήπιας απλοποίησης-εκκαθάρισης και νέας ιεροποίησης, οι οποίοι θέλουν να κρύψουν τις προθέσεις τους ως προς την βιαιότητά τους κομίζοντας αφελή προγράμματα και ουτοπίες με ειρηνική μορφή, ασκώντας μερικές φορές και κριτική στην βία εν γένει.
Δεν μπορεί κανείς να εξαπατηθεί άλλο με τους "απλοποιητές", δεν υπάρχει πιά άλλος ιστορικός χρόνος για να τους τον δώσει.
Ο κόσμος ήταν και είναι και θα είναι ένα πολύπλοκο παιχνίδι χωρίς ελευθεριακό τέλος, ή με το συνηθέστερο τέλος του μιαν άλλη παγκόσμια ηγεμονία. 
Αυτό τον δύσκολο κόσμο πρέπει να αντιμετωπίσουμε, υπεύθυνα και θαρραλέα, αλλά χωρίς φαντασιώσεις, για να φτιάξουμε έναν κόσμο χωρίς ντόπια κυριαρχία αλλά και χωρίς οικουμενιστική ψευδο-υπερεθνική ηγεμονία.
Αυτός είναι ο κόσμος, και αν θέλει κάποιος να βρεί έναν εναλλακτικό δρόμο, να χτίσει το αταξικό ή δημοκρατικό του όραμα ή σχέδιο, θα πρέπει να υπολογίσει και να προσέξει πολύ καλά όταν κρίνει την υπάρχουσα παγκόσμια ηγεμονία και υψώνει σημαίες εξέγερσης μήπως εξυπηρετεί απλά μιαν άλλη εν δυνάμει ηγεμονία, άλλους υποψήφιους νέους αφέντες πατριάρχες και άλλες υποψήφιες νέες πατριαρχικές εξουσίες του κόσμου.
Δεν βλέπω κανέναν πρόθυμο ειδικά στις σαφρακιασμένες και μισο-κυρίαρχες χώρες της ημιπεριφέρειας (όπως η δική "μας") για έναν τέτοιο άλλο Λόγο, αντίθετα βλέπω παντού φανατικούς και εθνο-υπόδουλους διεθνιστές προδότες ή εθνικιστές προδότες και δειλούς, να βαφτίζουν τον "επαρχιώτικο" πατριαρχισμό τους "δημοκρατία" "επανάσταση", "διεθνισμό" "πατριωτισμό", "αυτονομία" και άλλα λαμπερά κούφια πράγματα, όπως λέγονται.
Προδότες του ανθρώπου πριν από όλα.. 
Αν είχα χρόνο, που δεν έχω, θα μπορούσα να σας φτιάξω έναν χάρτη "εδώ" που βρισκόμαστε για να δείτε πως όλες οι πολιτικές, οικονομικές και ιδεολογικές δυνάμεις, όλες οι κοσμοθεωρίες και όλα τα σχέδια ως δυνάμεις, έτσι όπως συγκροτούνται σε ένα ετεροκαθορισιακό πλαίσιο, κρίνουν η μια την άλλη ή τις άλλες με έναν τρόπο που να ευνοεί μια νέα εξίσου πατριαρχική, αλλοτριωτική και άθλια εξουσία και την υπαγωγή στην μία ή την άλλη παγκόσμια ηγεμονική δύναμη.
Δεν εξομοιώνω τους πάντες, αλλά διαλύω ψέμματα, και θα ήθελα να στοχεύσω σε αυτούς που μοιράζουν βασιλικές οδούς και εξασφαλισμένες ιδεολογικές και θεωρητικές διασφαλίσεις.
Πίσω από αυτές τις ψευδοδιασφαλίσεις υπάρχει πάντα ένας πατριάρχης, ένας παλαιός ή νέος "αιρετικός" πατριάρχης.
Θα άκουγα με ευμένεια έναν Λόγο που θα "μίλαγε" για έναν παρατεταμένο και δύσκολο αγώνα για μια υπεύθυνη και ρεαλιστικά εφαρμόσιμη ελευθερία, αλλά αυτό που ακούω εδώ και εκεί είναι παλαιές και νέες ιερές αποκαλύψεις και παλαιά και νέα ιερά δόγματα για "την πορεία μας" προς τον αρμονικό κόσμο των λωτοφάγων της ιστορίας.
Κατά κάποιο τρόπο με αυτό τον τρόπο δεν προσβάλλεται μόνον η νόησή μας και το όποιο ορθολογικό κριτήριο της έχει απομείνει για το "τώρα", αλλά και η δυνατότητά μας να δούμε το νόημα όλης της κατάστασης της ανθρωπότητας που προηγήθηκε ημών.
Είναι σαν να λέει κάποιος πως όλη αυτή η ιστορία των δομών της ανθρώπινης συμπεριφοράς, των κοινωνικο-ιστορικών συμβάντων με το καθημερινό "ταπεινό" ή εξαιρετικό και τραγικό περιεχόμενό τους, αλλά και ο πόνος και η κακή ή άδοξη τύχη των καθημερινών ανθρώπων αλλά και των "σημαινόντων" ανθρώπων, δεν ήταν τίποτα άλλο από την προετοιμασία για να πάρει την σπάθα της "απλοποίησης" και της "εκκαθάρισης" ένας ουτοπιστής ή ένας θρησκόληπτος, δεξιός αριστερός εθνικιστής διεθνιστής ισλαμιστής κομμουνιστής αναρχικός φασίστας, που βρήκε το μυστικό της πλοκής των πραγμάτων στην επιθυμία του να τα καταστρέψει με μια αιφνίδια κίνηση.
Η επανεξέταση των πραγμάτων με αυτή την έννοια που εκνευρίζει τους φανατικούς, την "πολυπλοκότητα", και με το διαλεκτικό σφυρί της αποκάλυψης που είναι ο ετεροκαθορισμός ως δομή ανάδυσης και ανα-ανάδυσης της ηγεμονίας, και ειδικά της παγκόσμιας ηγεμονίας, μπορεί να μας δώσει κάποιες εικόνες των πραγμάτων που δεν μας δίνουν οι σέκτες δεξιά και αριστερά.
Από τον πατριαρχισμό του ISIS μέχρι τον πατριαρχισμό του queer ένα τσιγάρο δρόμος.  





Ιωάννης Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..