Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2016

4 σημεία για την αλλοτρίωση του εθνοκεντρισμού στις "λαϊκές" τάξεις..


Σε 4 σημεία




Η κατανομή της ισχύος εντός ενός παγκόσμιου συστήματος ισχύος δεν καθορίζεται μονοσήμαντα από τον τρόπο παραγωγής ή το είδος της οικονομικής δομής μιας κοινωνίας ή ενός συνόλου κοινωνιών, αλλά από ένα σύνολο συντελεστών, ένας εκ των οποίων είναι και η οικονομική δομή (οι παραγωγικές σχέσεις ή ο τρόπος παραγωγής).
Οι ίδιες μάλιστα οι παραγωγικές σχέσεις εκτός από καθορίζων συντελεστής των παγκόσμιων σχέσεων είναι και οι ίδιες καθοριζόμενες από τις παγκόσμιες σχέσεις.


2
Οι παγκόσμιες σχέσεις ισχύος καθορίζουν την τοπική ή "εθνική" ισχύ, άρα και οι άρχουσες τάξεις και ελίτ δεν είναι αποτέλεσμα αυτών των οικονομικών σχέσεων που συνήθως ονομάζουν οι περισσότεροι μαρξιστές παραγωγικές σχέσεις αναφερόμενοι υπόρρητα κυρίως στις εθνικές παραγωγικές σχέσεις, ή (αναφερόμενοι) στην εσωτερική σε ένα αστικό έθνος ταξική πάλη.
Όταν ακούμε ακόμα κι έναν μαρξιστή με μεγαλύτερο και εντονότερο φορτίο "αντι-εθνικισμού" στο περίκλειστο κεφάλι του να καταγγέλλει την άρχουσα τάξη και το κεφάλαιο της χώρας εις την οποία ζει, καταγγέλλοντας βέβαια και τον εθνικισμό ως ιδεολογία και ψέμα που ευνοεί αυτή την τάξη δια της απόκρυψης της ταξικής διαίρεσης, δεν πρέπει να παρασυρόμαστε και να τον θεωρούμε όντως αντι-εθνικιστή, αφού στην πραγματικότητα αντανακλά αντεστραμμένα ακριβώς αυτό που πιστεύει και προωθεί νοητικά-ιδεολογικά ο εθνικισμός, ήτοι την φαντασιακή και ανύπαρκτη πραγματικότητα ενός έθνους ως υπάρχοντος σε ένα κενό ύπαρξης, σαν να ήταν ξεχωριστό από το παγκόσμιο σύστημα ισχύος αλλά και από τα υπο-συστήματά του.
Στην πραγματικότητα ένα έθνος, ή μάλλον μια εθνότητα, σε οποιαδήποτε κοινωνικο-ιστορική συνθήκη κι αν βρεθεί, είναι πάντα ενταγμένη σε ένα παγκόσμιο και σε ένα περιφερειακό ή υπο-παγκόσμιο σύστημα ισχύος, και αυτή της η ένταξη είναι καθορίζουσα και την εσωτερική σε αυτό ταξική πάλη, διαίρεση κ.λπ. 


3
Ο εθνοκεντρισμός του εθνικισμού/αντι-εθνικισμού δεν είναι ένα φαντασιακό ιδεολόγημα όπως ο εθνικισμός ή ο μαρξισμός, αλλά μια γενικότερη στάση που διακατέχει τόσο τους εθνικιστές, τους μαρξιστές, τους θεοκράτες και άλλους, εφόσον δεν έχουν την επίγνωση πως και αυτοί και ο "τόπος" εις τον οποίο βρίσκονται είναι στην πραγματικότητα ένα στοιχείο ενός ευρύτερου συστήματος, μιας ευρύτερης "οργανικής" οργάνωσης της ανθρώπινης δράσης.
Βέβαια μια πλήρης άγνοια αυτής της ουσιώδους πτυχής των πραγμάτων δεν υφίσταται. 
Πάντα αναζητείται μια πραγματική ή φαντασιακή διεθνής αναφορά ή και μια διεθνής οργάνωση ακόμα και από την περιθωριακότερη ομάδα σέκτα του ιδεολογικού υπερ-εποικοδομήματος. 
Μιλάμε πάντα για τάσεις.


4
Ένα από τα θεμελιακά στοιχεία της λαϊκής ή προλεταριακής ζωής είναι ακριβώς η καθήλωσή της σε έναν υλικό και ιδεακό-φαντασιακό ορίζοντα που την εμποδίζει να εμπεδώσει αυτή την πτυχή των πραγμάτων.
Αντίθετα από ό,τι πιστεύουν σχεδόν όλοι οι μαρξιστές και αριστεροί, ο προλεταριακός λαός είναι καθηλωμένος συνήθως σε μια ψευδή "τοπικοποιητική" εικόνα του κόσμου και της εθνοτικής σύστασής του, γι'αυτό και παρά τις όποιες αντικειμενικές εξελίξεις (διεθνοποίηση, απεδαφικοποίηση που φέρνει ο καπιταλισμός) οι λαϊκοί προλετάριοι εύκολα μεταβαίνουν από τον πιο ακραίο και "ιθαγενικό" εθνικισμό στον κομμουνισμό ή την ταξική εξέγερση χωρίς κανέναν εθνικό προσδιορισμό και αντίστροφα, χωρίς στην πραγματικότητα όμως και στις δύο περιπτώσεις να υπερβαίνουν τον εθνοκεντρισμό, και ένας βασικός συντελεστής σε αυτήν τους την ταλάντευση είναι η ίδια η καθήλωσή τους σε έναν υλικό-φαντασιακό κόσμο όπου το τοπικό και το παγκόσμιο είναι σε διάκριση.
Η άρση του εθνοκεντρισμού στις "λαϊκές τάξεις"  θα σήμαινε διαλεκτική άρση τόσο του ισχύοντος λαϊκού εθνικισμού όσο και του ισχύοντος λαϊκού α-εθνισμού ή "διεθνισμού".
Αλλά αυτή η άρση προϋποθέτει άρση των τρόπων ζωής και κοινωνικής αναπαραγωγής των καθημερινών ανθρώπων.
Η μία άρση προϋποθέτει την άλλη, χωρίς ιεραρχικοποιημένη οντολογική ή χρονικο-οντολογική σειρά..









Ιωάννης Τζανάκος

3 σχόλια:

  1. Νομιζω οτι οι υπαρχουν ασυμμετριες σε αυτα που παρουσιαζεις που δεν τις τονιζεις.
    Οι σχεσεις ισχυος στο παγκοσμιο συστημα βραχυπροθεσμα επηρεαζουν την διαμορφωση των παραγωγικων σχεσεων, ενω οι παραγωγικες σχεσεις δρουν στην μακρα διαρκεια.
    Οι διεθνεις σχεσεις ισχυος μπορει να επαγουν καποιες παραγωγικες σχεσεις εντος μιας χωρας, αλλα τις επαγουν ως εσωτερικες, δηλ. με την δικη τους αυτοτελη δυναμικη.
    Οι μαρξιστες οταν ηταν ισχυρη πολιτικη δυναμη, ειχαν παντα πληρη επιγνωση αυτου που λες, γι αυτο και ηταν οργανωμενοι σε διαφορες διεθνεις ενωσεις. Πραγμα που ειναι λογικα αδυνατο για τους εθνικιστες.
    Ο προλεταριακος λαος παλι, δεν ταλαντευεται συμμετρικα μεταξυ των πολων που λες, αλλα παραμενει σταθερα ελκομενος στην μεγαλη του πλειοψηφια και για το μεγαλυτερο μερος της συγχρονης ιστοριας, προς τον εθνικο-κοινοτικο πολο. Ετσι ωστε ακομα και οι εμβληματικες ιστορικες στιγμες του εργατικου κινηματος, με τη μορφη ακομα και του εμφυλιου πολεμου, να ειναι διασυνδεμενες με καποιας μορφης εθνικοαπελευθερωτικη πλευρα.
    Ο εργατης για να ανταγωνιστει τον εργατη του αλλου εθνους, πρεπει να τα υποταχτει στον δικο του καπιταλιστη, και συνηθως αυτο κανει. Αρα για να δρασει ταξικα, πρεπει σε εναν βαθμο να δρασει και "αντεθνικα ". Ο καπιταλιστης δεν εχει σε αυτο το θεμα αντιφασεις, το καλυτερο γι αυτον ειναι να τους γ... ολους, και (οσο μπορει) το κανει. Το προβλημα του προκυπτει οταν δεν μπορει (λογω του ανταγωνισμου αλλων καπιταλιστων) να εξασφαλισει τα βασικα για τους εργατες του, ειτε τα υλικα, ειτε τα αλλα.

    Μετοικος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θα σου απαντήσω αναλυτικά φίλε, λίγο αργότερα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σε σημεία (πάντα καίρια η παρέμβασή σου):
    1. Νομίζω πως υπάρχει ένα άλλο βραχυπρόθεσμο-μεσοπρόθεσμο-μακροπρόθεσμο στην μία και την άλλη "δομή". Χρήσιμη η παρατήρησή σου, εφόσον δεν υπάρχει γενικα μια συμμετρία μεταξύ τους, αν και πιστεύω πως γενικά και οι τρεις "χρόνοι" υπάρχουν και στην μία και στην άλλη "δομή".
    2. Οι παραγωγικές οικονομικές σχέσεις (η μία "δομή"), παρά την "αϋλοποίησή" τους, έχεις δίκιο είναι τοπικοποιημένες, και πάντα θα είναι, ότι και να λένε οι υποστηρικτές του νομαδικοποιημένου υποτίθεται πολυεθνικού προλεταριάτου. Όταν οι προλετάριοι φτάνουν κάπου φτάνουν διάολε και γίνονται κομμάτι του τοπικού παραγωγικού ιστού, μπορεί και του έθνους με την ευρεία, και πιο ουσιαστικής έννοιάς του, οπότε οι υπερδιεθνικιστές χαρούλες δεν έχουν έρεισμα..
    3. Νομίζω πως στην κυριολεξία των πραγμάτων, κανένας δεν πιστεύει σε ένα υπερβατικό έθνος, θα έλεγα μάλιστα πως αυτοί που βροντοφωνάζουν μερικές φορές πιστεύουν λιγότερο στο έθνος ή "έθνος". Σε γενικές γραμμές πάντως δεν υπάρχει κανόνας, ούτε πως το προλεταριάτο πρέπει να είναι εθνικό ή να μην είναι. Εξαρτάται από τις συνθήκες, και όλα παίζουν. Σίγουρα οι καπιταλιστές θέλουν σε κάθε περίπτωση να γ@@@@ν τους πάντες και τους άλλους καπτιταλιστές! απίστευτοί τύποι και απίστευτη "δομή". Με στρακαστρούκες πάντως δεν αντιμετωπίζονται, συμφωνείς..
    Κατά τα...άλλα με ωθείς σε άλλη μια ανάρτηση: είναι το πολιτικό κάτι άλλο από το διεθνοπολιτικό; και αν είναι έτσι, τι είδους παραγωγική πράξη σημαίνει; είναι παραγωγική πράξη άλλου τύπου. Νομίζω είναι και δεν είναι, εδώ εμπλέκεται και η δομη καταστροφής, ως παραγωγική-καταστροφική δομή..

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..