Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2016

Ο παράδοξος εγκλωβισμός τής άχρηστης "μεσότητας" / Κυριαρχικές επανιδρύσεις (6)



Παρακολουθώντας τους (εδώ) ακροατές της ισχύος, δηλαδή αυτούς που ζούνε με τις εξελίξεις στα πεδία των εσωτερικών αναδιατάξεων στα μητροπολιτικά κέντρα ως θεαματικοί ακόλουθοι ή φαντασιακοί ακροατές τους, έχω αρχίσει να αντιλαμβάνομαι ακόμα καλύτερα τόσο την υποδεέστερη θέση μιας ημι-περιφερειακής χώρας όσο και την ιδιάζουσα μορφή αυτής της θέσης όπως προέρχεται ακριβώς από το γεγονός ότι είναι ημι-περιφερειακή και όχι στο (υποτιθέμενο) "περιθώριο" της παγκόσμιας ιεραρχίας (ισχύος) ή σε ένα από τα κέντρα της.
Ακριβώς μάλιστα επειδή δεν βρίσκεται στο (υποτιθέμενο) "περιθώριο" γι' αυτό και μάλλον βρίσκεται στον πραγματικό πάτο μαζί με άλλες θολές και απροσδιόριστες αστικές περιοχές, μη μπορώντας να εκκινήσει έναν αγώνα ισχύος ακριβώς δια της "περιθωριακής" θέσης της.
Οι ενδιάμεσες περιοχές όπως το "νεο-ελληνικό έθνος" δεν είναι απλά εγκλωβισμένες στο παράδοξο της (μικρο)συμμετοχής ταυτόχρονα και στον πυρήνα της δυτικής κυριαρχίας και στον εξωτερικό περιφερειακό χώρο της, αλλά επίσης ως τέτοιες είναι στην πραγματικότητα εγκλωβισμένες σε ένα πραγματικό περιθώριο στο παιχνίδι της ισχύος, εφόσον οι υποτιθέμενες περιθωριακές χώρες έχουν το πλεονέκτημα πραγματικών εκβιασμών και απειλών προς τους μητροπολιτικούς πυρήνες, ήτοι ενός πραγματικού ριζοσπαστισμού οποιασδήποτε μορφής και νοήματος.
Θεωρώ αυτή την ιδιομορφία της "μεσότητας" ως μια πραγματική παγίδα θανάτου, αν δει κανείς τα πράγματα από την σκοπιά μιας πραγματικής μελλοντικής ισχυρής κρίσης στο παγκόσμιο σύστημα, η οποία όσο και να αναβληθεί κάποια στιγμή θα συμβεί.
Όταν επισυμβεί αυτή η κρίση υποστασιοποιημένη εις τα ξεχωριστά υποσυστήματα και τις γεω-περιφερειακές περιοχές όπου θα είναι όλα οξυμμένα στον υπερθετικό βαθμό, ακόμα κι αν υπάρξει συγκρουσιακή φόρτιση-αποφόρτιση σε κεντρικό επίπεδο, τότε τα ελληνικά καραγκιοζιλίκια ακροδεξιά και ακροαριστερά (αναρχικά κ.λπ) δεν θα εισακούγονται από κανέναν ισχυρό συντελεστή της σύγκρουσης. 
Χρειάζεται ίσως να επαναλάβω ότι στην περίπτωση όξυνσης και γενικευμένης ή "ημι-γενικευμένης" σύγκρουσης οι λεγόμενες "περιθωριακές" χώρες ή συσπειρώσεις θα συμπεριλαμβάνονται στους ισχυρούς συντελεστές, ακόμα και κατά την τυπικότερη και συνηθέστερη διεργασία αναστροφής των δεδομένων ισχύος όπως συμβαίνει σε ανοιχτές συγκρούσεις.
Οι "εθνοκρατικοί" έλληνες τότε, και οι αμιγώς κρατικοί και οι "λαϊκοί" (οι τελευταίοι μπορεί να υποδύονται --ακόμα και στον εαυτό τους-- τον αναρχικό ή λαϊκό επαναστάτη), θα είναι πραγματικά, όχι δηλαδή λόγω κάποιου ενδογενούς "εθνικού χαρακτήρα" αλλά λόγω της "ενδιάμεσης θέσης" όπως την περιγράψαμε, αρλεκίνοι σε μια διαμάχη μεταξύ θηρίων.
Υπό αυτή την έννοια είναι ίσως μάταιο κανείς να επισημαίνει περιγραφικά αυτό το μέλλον, εφόσον ακόμα κι αν κάποιος συμφωνήσει με την περιγραφή δεν θα έχει μάλλον κατανοήσει τι σημαίνει αυτή ως προς το πεδίο εκείνο το οποίο θα σχηματιστεί μετά την μάλλον αναπόφευκτη και τραγική κυριαρχική ήττα του υπάρχοντος "εθνικού" βάλτου.
Συμπεριλαμβάνοντας ο καθένας τον εαυτό του σε αυτό το "μετά" της αναπόφευκτης ήττας χωρίς να κατανοεί τα σκληρά και σχεδόν επικά καθήκοντά του, είναι σαν νομίζει πως μετά από έναν θάνατο ενός ολικού σχήματος ακόμα και αυτής της ενδιάμεσης βαλτώδους ασφάλειας, το οποίο καλό είναι να αποκαλείται πλέον θνος-ορντινάτσα", είναι δυνατόν κάποιος να διαβεί τον χρόνο άφθαρτος και έτοιμος να αναλάβει τον κόσμο.
Αυτό είναι μάλλον ένδειξη ακριβώς του απόλυτου εγκλωβισμού σε έναν κόσμο ασφάλειας και ειρηνικής αποβλάκωσης ακριβώς όμως αυτής της μορφής που ταιριάζει σε "ενδιάμεσες" περιοχές όπως τις περιγράψαμε δια του "δικού" μας παραδείγματος.
Για να μην μένουμε όμως στις θεωρητικές γενικεύσεις και περιγραφές, εμείς θα συνεχίσουμε την "από το παρόν" ανάδειξη αυτής της διασκεδαστικής γελοιότητας που λέγεται ιδεολογική/πολιτική και πολιτισμική αντιπαράθεση σε μια τέτοια χώρα υπό αυτές τις μεταβατικές συνθήκες προς το σημείο καταστροφής.
Γιατί το κάνουμε αυτό;
Δεν ξέρω..
Ίσως όταν βλέπουμε έναν (μάλλον) μελλοντικό πρωθυπουργό να θεωρεί "φιλόσοφο" τον χαρακτηριστικότερο αρλεκίνο, πνευματικά χαμερπή και αχρείο εθνοσκλάβο, κάπως μας ανησυχεί αυτό, ή μας ερεθίζει..










Ιωάννης Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..