Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2016

Η σκιά φλυαρεί...



Ας υποθέσουμε πως υπάρχει νεκρός κόσμος που να είναι κόσμος. 
Δεν υπάρχει, αλλά κάπως θα τον κάνουμε να υπάρξει.
Είναι ένας, παραπονιάρικη σκιά που φλυαρεί πάνω σε κάτι που σημαίνει το Τίποτα σαν να είναι αυτό Κάτι, αλλά τι άλλο θα έκανε μια σκιά; Φλυαρεί με ό,τι της μοιάζει,


Σβησμένα πάθη
στις στάχτες του κόσμου
με σίδερο ανακατεμένα
περιέργειας άγονης,
Οι σπίθες είναι προφάσεις
πέτρες
συναντιώνται
σε σώφρονα σύγκρουση..


Καθώς μου είπανε
οι καιροί έχουν τα ρολόγια τους
κι οι φιλόσοφοι 
κάνουν σωστά κουρδίσματα
άλλο που ο ήχος παράταιρη αρμονία
θυμίζει
σφαγείου,


Η σκιά αυτή έχει και όραση, βλέπει στο μέλλον και απειλεί με έπαρση, όσους αγνοούν το παρελθόν, όσους [με λίγα λόγια να το πούμε] ζούνε τον συνηθισμένο μισοξύπνιο τους, με τα ακόλουθα βροντώδη,

Ο λύκος του χρόνου 
έχει σβέρκο
σκληρό
αλλά τα δόντια είναι κρυμμένα
κι αυτά τροχίζει
όσο εσείς κουρδίζετε ρολόγια,


Κάποια μέρα αστράφτει μια λάμψη
Οι σπίθες βγαίνουν από την νεκρή στάχτη
Τα δαιμόνια σφυρίζουν στα παράθυρα
Το σπίτι έγινε πάλι ένα ποτάμι αναμνήσεων
Οι πόρτες έσπασαν
Βλέπεις τους καθρέφτες να λιώνουν
κι οι εικόνες φεύγουν με τρόμο,


Ήρθε η ώρα να συρθείς έξω
στην βλάστηση που σε κοίταγε
[να πεθαίνεις να ανασταίνεσαι]
κι αδιάφορη έφτιαχνε όνειρα
να συναντήσουν τον πρώτο φυγά
και τον δεύτερο να τον λούσουν
και τον ερχόμενο να στεφανώσουν
με αρνήσεις
[μιλάω για τα ρόδα]


Όταν είναι η ώρα
μη δειλιάσετε να δειλιάσετε
στην αρχή
μη φοβηθείτε να φοβηθείτε
στην αρχή
Έρχεται έπειτα ο κόσμος
με όλους τους αστερισμούς
της πράξης
θυμούνται όλοι τι ήταν
που δεν ήταν ποτέ
[μπαρούτι μυρίζει]
Ζωντανεύουν οι ζωντανοί
που δεν ήταν ποτέ
Νεκρώνουν οι ζωντανοί
που ήταν όταν έπρεπε να μην είναι
Σαφρακιασμένα γερόντια
ερωτεύονται τις μαινάδες τους
αυτές που τους ήπιαν τη ζωή
Θυμούνται όλοι πως έζησαν
κι ας μην έζησαν ποτέ,
Λες και γυρνάει ο καιρός 
στις πηγές του με απειλές
που δεν γυρνάει
ή σαν να έχει το ον κέφια
να κοροϊδέψει τον εαυτό του,
Πάντως όλοι
με μια λαμπάδα πασχαλινή
θα γιορτάζετε το ψέμα σας
περιμένοντας την αλήθεια
[αυτή την αλήθεια]
να σας κάνει το χατήρι
να ζήσει να πεθάνει να ξαναζήσει
κι αυτή πάλι τα τσαλιμάκια της,
δεν θα σας το κάνει
[μα είναι τώρα λόγια αυτά, σοβαρού προφήτου;]


Μα δεν έχει τέλος μου φαίνεται
λέει κάποιος στη γαλαρία
και πάλι τον ταράζουν στη γιούχα
και τη καρπαζιά
άντε φύγε ρε, τώρα θα αναστηθούμε!
του λένε και του ξαναλένε
θα του πείτε και θα το ξαναπείτε
όσο αυτός κρατώντας το εισιτήριο
[κλωτσηδόν τον πάνε]
κραυγάζει πως έχει δίκιο
θά' χει δίκιο
και ετοιμάζεται να τουρτουρίσει
πάλι
έξω
περιμένοντας πότε θα καεί 
και αυτό το σκηνικό
για να αρχίσει
το πραγματικό πανηγύρι..


Εκεί τελείωσε, η σκιά δεν έχει να πει άλλο και δεν είπε, μάλλον έγινε πάλι άνθρωπος και ασχολείται νομίζω με τροχίσματα, εργαλείων.. 








Ιωάννης Τζανάκος 
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..