Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2016

Η ισραηλινή/εβραϊκή εργατική τάξη..



Αυτές τις μέρες σκέφτομαι πάλι έντονα το λεγόμενο "εβραϊκό ζήτημα" (τι έκφραση!) αλλά υπό το φως μιας στενότερης σκοπιάς.
Με απασχολεί η υπόθεση της εβραϊκής εργατικής τάξης που εμβιεί στους κόλπους του ισραηλινού κράτους.
Δεν σκοπεύω να επαναλάβω ούτε στην σκέψη καν τις κοινοτοπίες των μαρξιστών και εν γένει των "επαναστατικών" δυνάμεων για τον εγκλωβισμό (υποτίθεται) της ισραηλινής εβραϊκής εργατικής τάξης στον επιθετικό κρατικό Σιωνισμό, την κοινότητα των συμφερόντων του λεγόμενου "παγκόσμιου προλεταριάτου" και άλλα γνωστά γραφειοκρατικά επαναστατικά των υποκριτών του διεθνισμού ή "διεθνισμού".
Καταρχάς όμως ας ζητήσω να επαναλάβουν οι διάφοροι αριστεροί "αντισιωνιστές" το ωφέλιμο κοινότοπο και γι' αυτούς και για όλους, πως όντως υπάρχει εβραϊκή εργατική τάξη εντός της χώρας Ισραήλ, και πως αυτή η εργατική τάξη, όσο και να υποθέσουμε ευκόλως ότι συμμετέχει στον υλικό και κυριαρχικό κορβανά ενός ισχυρού κράτους, είναι μια εκμεταλλευόμενη κοινωνική τάξη.
Εμπρός λοιπόν "αντισιωνιστές", πείτε μαζί μου:
Υπάρχει εβραϊκή εργατική τάξη εντός του Ισραήλ και είναι μια ακόμα εκμεταλλευόμενη και καταπιεζόμενη από το κεφάλαιο εργατική τάξη.
Γιατί όμως ξεκινάω με αυτή την επανάληψη;
Ξεκινάω έτσι για να δούμε τελικά τις δυνατότητες ημών, αλλά και των άλλων υποτελών κοινωνικών τάξεων, να συνεννοηθούμε με αυτό το τμήμα της παγκόσμιας εργατικής τάξης, κατανοώντας όμως την ειδική του θέση και τα ειδικά του προβλήματα στο πλαίσιο των προβλημάτων που θέτει τόσο ο συγκεκριμένος εθνικός Λόγος του Σιωνισμού όσο και κάθε ανάλογος εκ της θέσεώς του εθνικός Λόγος.
Η εβραϊκή εργατική τάξη δέχεται τις πιέσεις τόσο του ισραηλινού εβραϊκού κεφαλαίου (όπως κάθε εργατική τάξη δέχεται τις πιέσεις του "δικού της" εθνικού κεφαλαίου) αλλά επίσης δέχεται τις πιέσεις της άμεσης και έμμεσης επιθετικότητας κάθε είδους "αντι-σιωνισμού", είτε αυτός εκπορεύεται από τον λεγόμενο "αραβικό κόσμο" (για να μην πω όλο τον μουσουλμανικό κόσμο και υπόκοσμο) είτε αυτός εκπορεύεται από τον κάθε αντισιωνιστή-αντισημίτη ακροδεξιό αλλά και τον κάθε πικραμένο και συνήθως ιδιαίτερα οχληρό αριστερό, κομμουνιστή, αναρχικό "φιλοπαλαιστίνιο" του πλανήτη Γη.
Ας πούμε ότι ο ισλαμιστικός και αραβικός ειδικά αντισιωνισμός-αντισημιτισμός είναι γνωστός και κάπως κατανοήσιμος στο πλαίσιο της αμφιλεγόμενης αλλά και υπαρκτής αδικίας που εδέχθει ένα τμήμα του ευρύτατου αραβικού λαού ή έθνους.
Δείτε όμως πως εκτός από αυτό υπάρχει ο οχληρός αριστερός αντισιωνισμός που μετατρέπεται σε μια διαρκή απειλή όχι μόνον απέναντι στον εθνοτικά Εβραίο του Ισραήλ αλλά ειδικά και απέναντι στους Εβραίους εργαζόμενους εντός του Ισραήλ πάλι.
Δηλαδή, θα μου πείτε, είναι απειλή να λές πως πρέπει να υπάρξει ένα ενιαίο κράτος ή μια ενιαία πολιτεία Εβραίων και Παλαιστινίων Αράβων; 
Ε, ναι, είναι απειλή, αν το κατανοείς και δεν είσαι βλάξ, ήτοι νέος αριστερός των "κινημάτων" και των διαφόρων παρακρούσεων περί κατάργησης του κράτους εδώ και τώρα, τώρα λέμε, τελεία και παύλα..
Δέχεσαι κιόλας κριτική, ως Εβραίος εργάτης για τον εναγκαλισμό του έθνους κράτους σου και την δική σου εβραϊκή εργατική αγάπη προς αυτό, άλλο τώρα που είσαι εθνοτικά περικυκλωμένος από μια αραβική θάλασσα με πολύ λίγες ανοχές προς "απίστους" και μάλιστα τους "τρισκατάρατους".
Αν φτάσουμε τώρα στο γεγονός πως είσαι ταυτόχρονα ένας επαγγελματίας στρατιώτης πολίτης, και πως αυτό σε οδηγεί στο να μην είσαι ο ταξικός άγιος, ε τότε, Εβραίε εργάτη, δεν έχεις τύχη στο παγκόσμιο ταξικό κίνημα, παρεκτός κι αν τα αρνηθείς όλα αυτά και μετατραπείς σε ένα διακοσμητικό φυτό για τους διεθνιστικούς κήπους μιας αριστεράς η οποία είναι ήδη ερεθισμένη σαν φοράδα σε αναπαραγωγική φάση για ένα μη-δυτικό και μη εθνοκεντρικό ισλαμιστικό σπέρμα ανανέωσης.
Βρέ πως τα φέρνει ο καιρός και η ιστορία!
Πάλι οι Εβραίοι, και ειδικά οι Εβραίοι εργάτες μόνοι κι ανυπόληπτοι, ειδικά στο ιδεολογικό στερέωμα της πολύ βαρβάτης αριστεράς!


Δεν είναι υποκριτικό ούτε εργαλειακό αυτό που θα πω.
Τους νιώθω όλο και πιο πολύ..
Και το κυριότερο, μιλάμε για έναν άξιο λαό, έναν φιλοπρόοδο εργαζόμενο λαό, με φοβερές τεχνικές και παραγωγικές επιτεύξεις.
Έχουν κάνει την έρημο κήπο..
Αλλά αυτό δεν είναι τίποτα που θα ενδιέφερε την σημερινή αριστερά.
Την σημερινή αριστερά την ενδιαφέρει η φιλανθρωπία και τα ψυχικά της προβλήματα με τον Πατέρα..







Ιωάννης Τζανάκος   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • φράσεις [23] - Η (αυτο-)θυσία είναι ένα αίνιγμα το οποίο δεν θα μπορέσω να λύσω ποτέ. Από τη μιά προκαλούσε ή ίσως προκαλεί ακόμα έναν δεδομένο σεβασμό, ακόμα κι όταν γ...
    Πριν από 15 ώρες
  • Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times - Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times Photo A woman working at a collective farm near Moscow in 1955. Credit Mark Redkin/FotoSo...
    Πριν από 5 εβδομάδες

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..