Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2016

Για την κουρδική (και την εβραϊκή) υπόθεση πάλι..



Αναφερόμενοι φίλοι και εχθροφίλοι στο κουρδικό ζήτημα, βγάζουν όλη την ελλαδική τους αμηχανία και λένε αυτά ακριβώς αυτά που λένε οι εχθροί των Κούρδων χρησιμοποιώντας τα επιχειρήματα των "δυτικών" όταν αυτοί θέλουν να υποβαθμίσουν ιδεολογικά τα αρχαία έθνη της ευρύτερης περιοχής μας, ένα ένα ξεχωριστά ή όλα μαζί.
Αμφισβητούν δηλαδή (οι νέοι-νέοι Έλληνες) την κουρδική εθνότητα, την γλωσσική και πολιτισμική, ή ιστορική συνοχή της, με τον ίδιο τρόπο που οι δυτικοί αποικιοκράτες αμφισβητούν και την δική τους όταν θέλουν να τους "κοντύνουν".
Κάτι ανάλογο, αλλά υπαγόμενο σε μια άλλη ευρύτερη οπτική (τον αντισημιτισμό ή "αντισιωνισμό"), κάνουν και με τους Εβραίους, ειδικά τους Εβραίους του Ισραήλ, οι οποίοι έκαναν το "λάθος" να μετατραπούν από διαχρονικά θύματα σε αγωνιζόμενο και επίφοβο μερικές φορές έθνος κράτος.
Βλέπετε, οι νέοι-νέοι Έλληνες έχουν μάθει πως αξίζει να σέβεται κάποιος κάποιον μόνον αν τον βολεύει "γεωπολιτικά" ή αν είναι ισχυρός πανίσχυρος και τρομερός.
Αν οι νέοι-νέοι Έλληνες κάθε τάξης και ιδεολογίας σκεφτούν να αλλάξουν αφέντη και αυθέντη και να αποστατήσουν από την "δύση" δεν σκέφτονται και τις οικείες δυνάμεις τους, αν όχι εναρκτήρια όπως κάνει κάθε αξιοπρεπής εθνική ταξική ή απλά κοινωνική οντότητα πάντως σε κάποια φάση, αλλά σκέφτονται κάποιους φαντασιακούς συμμάχους προστάτες, νέες δυνάμεις και άλλα (Ρωσία, Κίνα, παλιά "αραβικός κόσμος").
Τους αδυνάμους, οι οποίοι μάλιστα μετατρέπονται σε μη αδύναμους, τους περιφρονούν, αυτοί δεν είναι έθνη, δεν έχουν κινήματα, δεν είναι της προκοπής.
Και από τους "εναλλακτικούς" ισχυρούς προτιμώνται εκείνοι μόνον που σε κάποια φάση ικανοποιούσαν τις φαντασιώσεις τους.
Γι' αυτό η Ελλάδα ως μια αφηρημένη ή πιο συγκεκριμένη συλλογική οντότητα τείνει με βαρυντική απολυτότητα στην καταστροφή ή σε κάποια καταστροφή τέλος πάντων (αγνώστου μεγέθους και βάθους ακόμα).
Και από αυτή την καταστροφή δεν θα την γλυτώσουν όσοι απλά αρνούνται το όνομα και κάνουν υστερικούς αντι-εθνικισμούς.
Νεο-νεο-έλληνες ελλαδίτες άχρηστοι είστε και φαίνεστε όλοι, και σεις αντιφά, για να μην έχετε αυταπάτες.

Δηλαδή, κάποτε υπήρχε παλαιστινιακό κίνημα με μαρξιστικές αντι-ιμπεριαλιστικές αναφορές, ένα αμφιλεγόμενο εθνο-σοσιαλιστικό καθεστώς στην Συρία του πατέρα Άσσαντ, υπήρχε ο Αραφάτ και η "πλατφόρμα" της Μέσης Ανατολής, με τον Πάμπλο, τον Κάρλος (το τσακάλι) και τους (ψευδο)"μ-λ" τεροριστές στην δύση, και κάποιοι "ζούνε" ακόμα εκεί.
Όπως κάποτε υπήρχε Τίτο και κάποιοι είδαν στον Μιλόσεβιτς μιαν ομαλή συνέχειά του.
Αλλά ας πούμε ότι και αυτά υπήρχαν με τις "παράξενες" ιδιομορφίες τους, τώρα υπάρχει (εκεί που φαντασιώνονται κάποιοι) μόνον Χαμάς, Χεζμπολάχ, οι δολοφόνοι Μουλάδες, για να μην πω και για τους υπερ-σουνίτες φονταμενταλιστές, οι οποίοι αν και μόνον "στημένοι" (από την δύση κυρίως) και μόνον σφετεριστές στην αρχή, σήμερα μια χαρά κινούνται αυτόνομα πάνω στην "πλατφόρμα" των "παλαιών".
Οι Κούρδοι τους φταίνε, οι Κούρδοι έχουν όλα τα λάθη, δεν είναι κομμουνιστές, δεν είναι επαρκώς αντι-δυτικοί, δεν είναι επαρκώς δυτικοί!, δεν είναι επαρκώς αντι-ιμπεριαλιστές, είδαμε τους επαρκείς.
Και δεν είναι και "κανονικό έθνος", όπως αυτά που θαυμάζουνε, ή μισούνε θαυμάζουνε οι νέοι-νέοι Έλληνες και ελπίζουν άλλοι να (τους) κάνουνε την δουλειά, όσο αυτοί θα περιμένουν από την δύση να τους λυπηθεί γιατί είναι πως να το κάνουμε "ιδρυτικό έθνος" του "δυτικού πολιτισμού".
Αυτό όμως το πίστευε και ο Γκαίμπελς και ο Χίτλερ, αλλά από ό,τι είδαμε δεν τους έκανε ευσπλαχνικότερους με τους γηγενείς ιθαγενείς "απογόνους" του "ιδρυτικού θεμελίου" (φτιάξανε και αυτοί μια θεωρία μπασταρδέματος για να τελειώνουν με τα "απομεινάρια", το ίδιο θα ξανακάνουν, αυτό που κάνουνε και οι νέοι-νέοι Έλληνες αμφισβητώντας τους Κούρδους και τους Εβραίους με την πρώτη ευκαιρία, ίδια μεθοδολογία, σκέτη συμβολική ετερο-αυτοκτονία).
Και βέβαια και οι Κούρδοι (και οι ισχυροί πλέον Ισραηλινοί Εβραίοι) πρέπει να αιτηθούν στους "απογόνους" για πραγματική συμμαχία, βλέπεις οι "απόγονοι" ανήκουν στην Ιερά Συμμαχία, έστω σαν παρατρεχάμενοι ξεφτίλες, πάση θυσία ΕΥΡΩ πατριώται!
Ειδικά με αυτούς που ήταν ικέτες και τους  έδωσε το κράτος "μας" στους αφέντες, θα ασχολούνται τώρα;;
Καλύτερα να ασχοληθούνε και με κάποιον μικρότερο, τον Άσσαντ, αφού αυτός είναι φασισταράς, "έχει αρχίδια", έχει βύσμα στον Τσάρο, τον άλλο "άντρακλα", υπάρχει έδαφος ο νέος-νέος Έλλην να γλύψει και μάλιστα να γλύψει κατά φαντασίαν, ούτε αυτό δεν θα το κάνει με κάποια έστω πρακτικά ανταλλάγματα, μη μας παρεξηγήσουν οι "σύμμαχοι".
Τουλάχιστον να υπήρχε ντροπή, λίγη επίγνωση.









Ιωάννης Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..