Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2016

Ο πούτσος του Νετσάγεφ..


Έχετε εγκλωβιστεί πουλάκιαμ στις προεννοήσεις σας.
Ας πούμε πως το έχουμε πάθει όλοι μας, ας κάνω αυτή την παραχώρηση, αφού κανείς δεν μπορεί να ισχυρισθεί πλέον πως δεν ισχύει και για τον ίδιο αυτό, ακόμα κι αν έχει το θράσος να κρίνει τους άλλους.
Ακόμη όμως κι αν μίλαγα "εξομολογητικά" για τις δικές μου προεννοήσεις, δεν θα έσπευδε κανένα υπερδιανοητικοποιημένο κάθαρμα να δώσει παρουσία (και αυτό) σε αυτήν την κατάσταση.
Δεν σκοπεύω να κατηγορήσω το παρόν, ή την νεωτερικότητα γενικά γι΄αυτή την κατάσταση, αν και έχω πολλά να τους σούρω, αφού κάτι μου λέει πως η σκληρότητα της εκάστοτε προεννόησης παρουσιάζεται ως καθολικό ιστορικό χαρακτηριστικό της ανθρώπινης κατάστασης, όσο και να ψάξεις τις αμυχές, τα κενά και τα ανοίγματα.
Αλλά σε τι;
Που και πως μπορεί να ανοιχθεί ο βίος χωρίς να διαλυθεί στην απειρία των καθορισμών και των υποκαθορισμών του όντος;
Η προεννόηση, η σταθερότητα των αντιλήψεων, η συμβολιστική κανονικότητα, παρουσιάζονται και "αυτά" ως μια θωράκιση της ζωής, ως ένα ειδικό σύστημα άμυνας και συστημοποίησης τής ανθρώπινης έλλογης εμβιότητας, και έτσι σε μια διαρκή αψιμαχία και πλοκή συμβολικών και φαντασιακών σταθεροτήτων και πολύ "προσγειωμένων" υλικών αναγκών, πορευόμαστε στον κόσμο των πολέμων κάθε είδους έντασης και κατάληξης (ειδικά το τελευταίο), περιμένοντας μερικοί τον μεγάλο ύπνο της ιστορικής συμφιλίωσης ή έστω έναν ύπνο ειδικού ευρωπαϊκού χαρακτήρος.
Ας έρχονταν κάποιος και ας έλεγε το μεγάλο ΔΕΝ ΞΕΡΩ, ας τολμούσε κάποιος να όρθωνε ξανά αυτό το απορητικόν που με τόση αφέλεια διαβάζει και ρητορεύει ο κάθε λογιότατος σε κάθε πρόλογο της δικής του ναρκισσιστικής ασφάλειας, χωρίς σχεδόν ποτέ να γνωρίζει πόσο επίφοβον και απαιτητικόν είναι.
Από την άλλη, ας έρχονταν κάποιος και ας το έλεγε και ας το έκανε πράξη, αυτό το απορητικόν, χωρίς να το εργαλειοποιούσε ως ένα ακόμα τέχνασμα της βεβαιότητάς του ή της πίστης του σε κάποια θεμελιώδη βεβαιότητα που ακολουθεί τάχα μου απορητικά.

Περιδιαβαίνοντας την ηλεκτρονική νοόσφαιρα του νετ το είδα και αυτό, το καταπληκτικόν:
Κάποιος συμπαθής υποστηρικτής της ρωσοορθόδοξης κομμουνιστολογίας δια του εξοπλισμού Μπερντιάεφ και κάποια πατριωτικά τσιτάτα του θανόντος Κάστρο περί της πατρίδος, στοχοποίησε με κάποια τρυφερότητα είναι αλήθεια κάποιους ή κάποιον ως "νετσαγεφικό" (μηδενιστή) με συμπάθειες μάλιστα στο (κράτος του) Ισραήλ.
Δεν σκοπεύω να ανοίξω διαμάχη με τόσο τρυφερές ορθόδοξες ψυχές, και δεν το λέω (μόνον) ειρωνικώς αυτό, αλλά πραγματικά απορώ.
Τι σας δίνει ο κυρ Γιώργος και δεν μας δίνετε και μας;
(από το "τι πίνεις και δεν μας δίνεις;")
Θα σοβαρευτείτε ποτέ φίλτατοι "αντιμηδενιστές";; ή θα παραδέρνετε συνέχεια μεταξύ "συντηρητικής αρχής" και "προοδευτικής αρχής";;
Αυτά τα πράγματα δεν υπάρχουν, ούτε θα υπάρξουν, ούτε έχει σημασία να τα θέτουμε ενώπιον ακόμα και ενός σχολαστικού ερμηνευτικού κειμένου, αλλά βλέπεις είναι και η πολιτική, η ιδεολογική "πάλη" που λένε και αι κομμουνισταί, οπότε πρέπει κάτι να πούμε για να περάσει και η ώρα.
Η ώρα περνάει, η ζωή περνάει, και εμείς πρέπει να ασχοληθούμε με την υπεράσπιση της έννοιας του Μηδενός, πάλι, ενώπιον συσπειρωμένων πατριωτών και αντι-εθνομηδενιστών, οι οποίοι αν και δεν βλέπουν τους δράκους μέσα στο σπίτι τους θέλουν πάση θυσία να τους δούνε κάπου να τριγυρνάνε, έξω ή εκεί κάπου δίπλα στο μεγάλο φανταστικό και απελπισμένο "εθνικό μέτωπο" που ετοιμάζουν ή ετοιμάζεται κάπου μεταξύ αριστεράς ΓΕΕΘΑ, και άλλων πατριωτικών δυνάμεων, λίγο πριν την καταστροφή, πάντα λίγο πριν την καταστροφή γίνονται αυτά τα μέτωπα.
Να μιλήσει κανείς και για άλλους;;
Αλλού έστειλα τις (φανταστικές) δηλητηριασμένες σοκολάτες μου και άλλοι τις φάγανε πριν τις στείλω.
Γενικά η φαντασία οργιάζει, όπως οργίαζε πάντα. 
Ενώ τα πράγματα είναι απλά.
Καταστρέφονται όλα.
Να χαρώ ή να λυπηθώ;
Να γελάσω χαιρέκακα ή να στοχαστώ εναισθητικώς;
Αστειεύομαι βεβαίως, αυτό που θα ήθελα να ξέρω είναι το εξής:
Αν τύχει, αν τύχει λέμε, και χρειαστεί να έχομε δημοκρατικό στρατό θα τον έχομε;
Όλα τα άλλα είναι για τον πούτσο σύντροφοι, δεν ξέρω για ποιόν πούτσο, του Νετσάγεφ ή κάποιου άλλου, πάντως για τον πούτσο είναι..






Ιωάννης Τζανάκος   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..