Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2016

Πρώτο σχεδίασμα για μια συνοπτική (αυτο-)κριτική εποπτεία των "μέχρι τώρα" αναλύσεων του "Αυτοκαθορισμού"


Το σαββατοκύριακο μάλλον θα συγκεντρώσω όλες τις αναλύσεις της σελίδας αυτής για τα γεωπολιτικά ζητήματα της Εγγύς Ανατολής, την πολεμολογική διάσταση τους σε σχέση με τις ανάγκες των υποτελών τάξεων της ελληνικής κοινωνίας, την Τουρκία το Κουρδιστάν, τον ισλαμοφασισμό, τον ρόλο της Δύσης και της Ρωσίας, το θέμα Ισραήλ και θα προβώ σε μια όσο συντομότερη ανάλυση με βάση τα σημερινά "φρέσκα" δεδομένα.
Μπορώ να πω προκαταβολικά πως η γενικότερη εικόνα που σχηματίζω είναι ζοφερή, αν και πιθανόν δεν έχουμε ακόμα δει τα όρια των σκοτεινών διεργασιών που εκτυλίσσονται στην περιοχή, ίσως και κάποιες πιθανές ανατροπές προς το "καλύτερο" ή μάλλον προς αποτροπή του "χειρότερου" που έρχεται.
Σπεύδω να πω επίσης πως με εκπλήσσει η αισιοδοξία ακόμα και αναλυτών οι οποίοι παρουσιάζουν συνήθως "καταστροφολογικά" σενάρια για τις μέλλουσες εξελίξεις, και αυτό το λέω όχι γιατί εγώ θα σας παρουσιάσω ακόμα χειρότερα τα πράγματα αλλά γιατί διαβλέπω στον Λόγο των διαφόρων αναλυτών μάλλον κάποια αμυδρή ή έντονη ελπίδα πως κάποιες δυνάμεις θα επέμβουν τελικά για να διατηρηθεί η ισορροπία των πραγμάτων, ή να αλλάξει με όσο το δυνατόν λιγότερο οδυνηρό τρόπο για την χώρα μας και τον λαό της.
Θεωρώ πως για πρώτη φορά στην νεώτερη ιστορία, από τότε που ιδρύθηκε το νέο ελληνικό έθνος κράτος, έχουμε μείνει τόσο ξεκρέμαστοι στο παγκόσμιο σκηνικό με μοναδική εξαίρεση ίσως την στιγμή της Μικρασιατικής εκστρατείας και καταστροφής.
Ας δούμε όμως κάποια ιστορικά δεδομένα και ας διερευνήσουμε το παρόν..
Δυστυχώς τότε δεν μπορέσαμε να δώσουμε το τελειωτικό χτύπημα στο τουρκικό τέρας, και διότι η ίδια η εκστρατεία μας αν και άγια και ορθή ήταν υπαγμένη καθοριστικά στους σχεδιασμούς των δυτικών ιμπεριαλιστών, χωρίς να έχει αποκτήσει τα χαρακτηριστικά μιας αυτονομίας πέραν της ορθής ρεαλιστικής συμμαχίας μας με αυτούς, αλλά και διότι δεν είχε καταστρωθεί ένα ρεαλιστικό σχέδιο αναδίπλωσης ίσως στην Θράκη και την Κωνσταντινούπολη, ακριβώς λόγω της έλλειψης μακρόπνοου σχεδιασμού που προέρχονταν από την προαναφερθείσα ιμπεριαλιστική εξάρτηση. 
Η άλλη πλέον Ελλάδα περνώντας δια μέσω ενός ακόμα παγκοσμίου πολέμου, και ανασυγκροτώντας ενδοστρεφώς την αστική αναπτυξιακή και κυριαρχική δυναμική της, περιήλθε σιγά σιγά στην θέση του στρατηγικά αμυνόμενου και απειλούμενου από τους Τούρκους βρυκόλακες, οι οποίοι αντί για την πρέπουσα θέση που τους ετοιμάζονταν από την ιστορική πρόοδο και την ανέλιξη του Λόγου, δηλαδή αντί για την θέση  του παρία και περιθωριακού συντελεστή ο οποίος θα εξαρτώνταν άμεσα από τις δικές μας βουλήσεις και πολιτικές ιδεολογικές και πολιτισμικές επιρροές, βρέθηκαν τώρα όχι μόνον να κατέχουν γεωγραφικές ζώνες που δεν τους αξίζει να έχουν και γεωπολιτική θέση που δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν με ορθολογικό και αξιακά ανεκτό τρόπο, αλλά και να απειλούν την ίδια την υπόσταση και την ύπαρξη του νέου ελληνικού έθνους κράτους και να σχεδιάζουν επιστροφή στα Βαλκάνια.
Αυτή η αναστροφή της ιστορικής εξέλιξης δεν σηματοδοτεί μόνον την στρατηγική ήττα του έθνους μας αλλά και μια βαθιά στρατηγική ήττα της ανθρωπότητας και ειδικά της Δύσης όσο αυτή η τελευταία αντιπροσώπευε και αντιπροσωπεύει ακόμα την προοδευτική ανέλιξη και την κυριαρχία του Λόγου.
Οι ευθύνες όμως γι'αυτή την ανάσχεση της προοδευτικής δυναμικής της Δύσης ανήκουν και στην ίδια την Δύση, όχι όμως μόνον με την έννοια που χρησιμοποιούν οι αριστεροί (μαρξιστές κ.λπ), ότι δηλαδή η καταπίεση και οι εκμεταλλεύσεις των "περιφερειών" (όπως η δική μας ευρύτερη περιοχή) από την Δύση ως γενικό ιμπεριαλιστικό σχηματισμό ωθούν τα πράγματα σε μια αντιδραστική κατεύθυνση ("σε τελική ανάλυση") αλλά και με την έννοια πως η Δύση δεν φτάνει τελικά τα πράγματα στην συνέπειά τους ως προς την τελικότητά τους και την ολοκλήρωση του ξεθεμελιώματος κάθε "περιφερειακής" αυταρχίας ή πατριαρχίας κ.λπ
Κατά κάποιο τρόπο η δομική (αυτο-)ανάσχεση του ιμπεριαλισμού είναι το ίδιο προβληματική διάστασή του όσο και η επέκτασή του.
Επειδή το καπιταλιστικό σύστημα, αλλά και κάθε κυριαρχικό οικονομικό σύστημα περιέχεται εντός ενός εγκλωβισμού του από την αμεσότητα και τους κυνισμούς των άμεσων συμφερόντων και των λαβυρίνθων τους, γι' αυτό και είναι αδύνατη μερικές φορές και μια στρατηγική σχεδίαση όχι μόνον προς όφελος του ίδιου του συστήματος αλλά ακόμα και της αντικειμενικής προόδου που φέρει.
Η επέκταση/απόσυρση του δυτικού ιμπεριαλισμού όπως προκύπτει από την αμεσοποιητική πτυχή του ιδίου, σημαίνει μιαν ανισόρροπη δυναμική υπερεπέκτασης και υπαναχωρήσεων ή και παραχωρήσεων σε βολικές περιφερειακές "αντιδραστικές-δωσιλογικές-ημιφεουδαλικές" ελίτ και έτσι δημιουργούνται τρομαχτικά προβλήματα τα οποία ενισχύονται ακόμα περισσότερο από τις εργαλειοποιήσεις αυτών των τοπικών ελίτ στο παιχνίδι των ενδο-ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.
Ενώ όμως μέχρι και πρόσφατα αυτές οι ελίτ ήταν εργαλειοποιήσιμες από τους διάφορους δυτικούς ιμπεριαλιστές στους μεταξύ τους ανταγωνισμούς, έχουν τελικά αποκτήσει μιαν δική τους δυναμική, η οποία όμως δεν τις ωθεί σε μιαν πραγματική ενδογενή πρόοδο ή αστική ολοκλήρωση αλλά απ' ευθείας στον όποιο ιδιότυπο φασισμό τους.
Αυτός ο ιδιότυπος φασισμός δεν παίρνει μόνον τα ηνία της περιφερειακής χώρας αλλά σηκώνει και παγκόσμιο ανάστημα.
Έτσι λ.χ οι Τούρκοι εθνοκράτες και ο ηθικά απαίδευτος επηρμένος και πειθήνιος στην πλειονότητα λαός "τους", ή κάποιοι παρόμοιοι με κελεμπίες και γενειάδες βουτηγμένες στο αίμα στον "Αραβικό κόσμο", από την θέση του εργαλειοποιήσιμου παρία, ο οποίος όμως έπαιρνε και κάποια μαθήματα ανθρώπινης προόδου, έχουν αυτομετατεθεί στην θέση του υποψηφίου διδασκάλου και εκπολιτιστή μάλιστα.
Οι δυτικοί ακόμα γελάνε με τους πρώην μαθητές τους εθνοκράτες της περιφέρειας, τους έχουν ακόμα ανίκανους να ορθώσουν το ανάστημά τους, αλλά οι πρώην μαθητές και παρίες το έχουν σηκώσει το ανάστημα και είναι συνολικά όντως ένα θρίλερ ένα γκροτέσκο ένα πράμα, πράγμα το οποίο το αντιλαμβάνονται πρώτες όχι οι δυτικές ελίτ αλλά οι άτυχες ειλικρινώς-φιλοδυτικές ελίτ στις πρώην περιφέρειες (συνήθως αφελείς ή γλοιώδεις διανοούμενοι) αλλά και οι κατώτερες κοινωνικές τάξεις των δυτικών χωρών όταν έρχονται σε επαφή με τις (δασκαλεμένες από τους νέους διδασκάλους) κατώτερες κοινωνικές τάξεις των "νέων χωρών"..









Ιωάννης Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • 1 - Οι λέξεις δεν έχουν ένα δικό τους νόημα, και όμως μπορούν να χαρίσουν νόημα σε ό,τι υπάρχει χωρίς να μπορεί κάποιος να προσδιορίσει τι ακριβώς είναι αυτό ...
    Πριν από 31 δευτερόλεπτα
  • Franz Kafka - "Sie standen plötzlich da…" (II, 10) - "Sie standen plötzlich da…" (II, 10) *Sie standen plötzlich da, in einer Reihe, zehn. * *Sie waren fast alle gleich, hagere, dunkle, kahlrasierte Gesichter ...
    Πριν από 1 ώρα

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..