Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2016

Ο φροϋδισμός ως (νέα) ολοκληρωτική ευγονική / Ξεριζώματα (1)


Η υλικότητα του ανθρώπινου γένους δέχεται σήμερα ριζική επίθεση, στα πλαίσια του ολοκληρωτικού ιμπεριαλιστικού καπιταλισμού, και είναι το αντικείμενο ενός ανελέητου ιδεολογικού και οντολογικού πολέμου από την μεριά όλων των συστημάτων του ολοκληρωτισμού, είτε αυτός είναι ο ολοκληρωτισμός του υφιστάμενου συστήματος όπως το ονοματίσαμε είτε αυτός είναι ο ολοκληρωτισμός διαφόρων δυνητικών καταστροφέων του από την σκοπιά όμως μιας καταστροφής που φέρνει σε έναν άλλο ολοκληρωτισμό.
Η θεμελίωση του νέου πολυφυούς και πολυπλόκαμου ολοκληρωτισμού, ο οποίος είναι ο ισχυρότερος εμφανιζόμενος στην ιστορία, δεν βρίσκεται κυρίως μέσα στις υποκειμενικές μορφές και εκφράσεις του, αλλά στην ίδια την οντική υφή, το οντικό νόημα και την οντική μορφή του νεώτερου κόσμου, γι'αυτό και οι προσπάθειες διαφυγής από την οντική φυλακή του ιμπεριαλιστικού καπιταλισμού-υπό-την-ηγεμονία-της-Δύσης οδηγούν κατά την συνήθη ετεροκαθορισιακή αναγκαιότητα σε έναν άλλο ολοκληρωτισμό, ακόμα κι αν εμφορούνται από αντικαπιταλιστικές και όχι μόνον (ή και καθόλου) αντι-ιμπεριαλιστικές ή αντιδυτικές πρακτικές, ιδεολογίες, και πολιτικά/πολιτικοστρατιωτικά ή και πολιτικοπολιτισμικά σχέδια.
Η ίδια η οντικότητα της ολοκληρωτικής φυλακής οδηγεί τους εκάστοτε πειθήνιους τρόφιμούς της ή τους εξεγερμένους κατά κάποιο τρόπο φυγάδες της, στο Ίδιον, σε μια παραλλαγή του νεωτερικού καπιταλιστικού ή μετα-καπιταλιστικού ολοκληρωτισμού.
Η ίδια η οντικότητα της νεωτερικής αστικής και (δυνητικής) μετα-αστικής φυλακής οδηγεί στον εγκλωβισμό σε μια μορφή ολοκληρωτισμού και νεοφασισμού, ακόμα κι όταν υπάρχει πλήρως καθορισμένη εντός των δρώντων μια ολοκληρωμένη αντι-ολοκληρωτική και αντιφασιστική ιδεολογία ή εμμονή.
Δίπλα στον πατριαρχικό και νεοπατριαρχικό καπιταλισμό της δεξιάς και της θεοκρατίας (σε κάθε μορφή τους) που θεμελιώνουν τα δεσμά τους στην υπερανάπτυξη της ενδογενούς οντικής διαφοράς/ετερότητας και ετεροκανονικότητας στο ανθρώπινο γεγονός αναπτύσσεται ο άλλος "αντίθετος" πόλος του ολοκληρωτισμού, ο ολοκληρωτισμός του queer εξολοθρευτή της οντικής ετερότητας/διαφοράς.
Πρέπει όμως να ξανατονίσουμε πως αυτό το θεμελιακό δίπολο, στην σχηματικότητά του ιδωμένο, δεν είναι προϊόν κυρίως (ή και καθόλου) υποκειμενικών βουλήσεων και σχεδιασμών αλλά το ίδιο το συμπεριληπτικό ολικό συμβάν της ανθρώπινης συμβίωσης ειδικά σήμερα, όπου έχουν αναπτυχθεί όλες οι δυναμικές όλων των αλλοτριώσεων, ακόμα και των αλλοτριώσεων της δυνητικότητας και της "διαλεκτικής" ή "απόλυτης" άρνησης. 
Αν προσέξει κανείς σε βάθος τις ιδεολογικές αντιπαραθέσεις μέσα στα στρατόπεδα των κυρίαρχων και μη κυρίαρχων ολοκληρωτισμών, και μεταξύ τους, θα παρατηρήσει πως θεωρείται γενικά δεδομένο πως η ανθρώπινη "φύση" ή κατάσταση δεν έχει τα χαρακτηριστικά μίας ποιοτικής ενότητας μεταξύ βιολογικής ποιότητας/δυναμικής και μη βιολογικής ποιότητας/δυναμικής, φύσης και θέσης, βιολογικών προκαθορισμών και κοινωνικών υπερκαθορισμών, αλλά πως προτάσσεται από όλους σχεδόν τους ιδεολογικούς/κοσμοθεωρητικούς "διαμορφωτές" (σημαντικούς και "ασήμαντους"), ακόμα και από τους κατά φαντασίαν "βιολογιστές" ή ψευδο-υποστηρικτές της "φύσης", το αφηρημένο σωματικό ποσοτικό δυναμικό (και) εκτατικό-χωρικό στοιχείο της ανθρώπινης διεργασίας.
Αυτό που προέχει για (σχεδόν) όλους, για να μιλήσουμε με "φροϋδικούς" όρους είναι η ολοσχερής καταστροφή της (έννοιας κατάστασης τής) Αρχής, του Υπερ-Εγώ, της ποιοτικής υπερβατικότητας του ανθρώπινου βίου όπως αυτή είναι εγχαραγμένη στο εμμενές του Είναι/Μηδέν ως καθήκον, υπέρβαση, σκοπός, υπερχρονικότητα, μεταχρονικότητα, ιδέα, ιδανικό, ερωτική υπέρβαση αναγκαία μορφοποιημένη σε ένα πλέγμα που είναι εμμενές ως και-δια-της-βιολογικής-δομής και ως και-πέραν-της-βιολογικής-δομής.
Σχηματικά μιλώντας πάλι, αλλά νομίζω διαφωτιστικά, έχουμε απέναντί μας διάφορα τσούρμα και φατρίες του πατριαρχισμού από την μιά, και διάφορα τσούρμα και φατρίες του φροϋδισμού από την άλλη.
Οι εξολοθρεύσεις που πράττουν και ακόμα περισσότερο φαντάζονται αυτά τα "στρατόπεδα" δεν είναι σχηματισμένες πάνω σε ένα μη-ον ή μηδέν του οντικού Είναι/Μηδέν, έχουν ρίζες και προελεύσεις στην αντικειμενική δυναμική του ανθρώπινου γεγονότος-όντος μέσα στην νεωτερικότητα αλλά και μέσα στην προνεωτερικότητα (ειδικά στην τελευταία ο πατριαρχισμός).
Επειδή ακριβώς έχουν ρίζες στο διηνεκές πραγματικό ή σε ένα διηνεκές πραγματικό που υπερβαίνει την εκάστοτε κοινωνική ιστορική μορφή ή υπο-μορφή, και όχι μόνον στο ειδικότερο σχήμα ή την επικαιρική μορφή του, γι'αυτό και ως ιδεολογίες-ιδεοληψίες και βιωματικές προσλήψεις του κόσμου έχουν μιαν διεστραμμένη ρεαλιστική ορθότητα που ακριβώς ως "ρεαλιστική ορθότητα" εγκλωβίζει τους φορείς της σε μια διαρκή επιβεβαίωση, πάντα δια μιας αέναης διαλεκτικής μεταξύ των δύο (ή περισσότερων) "νεωτερικών" πόλων.
Πατριαρχιστές (και νεο-πατριαρχιστές) φασίστες/ολοκληρωτιστές και φροϋδιστές φασίστες/ολοκληρωτιστές, έχουν μπροστά στα μάτια τους μιαν πραγματικότητα η οποία τους επιβεβαιώνει, και δια της μεταξύ τους αντιπαράθεσης για το ον του Είναι.
Βέβαια οι πατριαρχιστές είχαν μέχρι πρόσφατα μεγαλύτερο ποινικό μητρώο, αν συμπεριλάβουμε σε αυτούς και τους "λενινιστές-σταλινικούς" (αδικώντας τους, νομίζω, όχι γιατί δεν βρίθουν --και αυτοί-- πατριαρχικών ιστορικοεγκληματικών δράσεων, αλλά γιατί στάθηκαν στην άκρη της πατριαρχικής παράνοιας με έναν τρόπο που τους διαφοροποίησε στην δυναμική της αντιπαράθεσής τους με τον δεξιό/αστικό πατριαρχισμό).
Όμως τώρα, μετά την επικράτηση του νεοκαπιταλισμού, και το άλλο "στρατόπεδο", το κατά τα αρχικά φαινόμενα αντι-ολοκληρωτικό και με αυτή την έννοια αντιπατριαρχικό "φροϋδομαρξιστικό/φροϋδοελευθεριακό" στρατόπεδο (όχι δηλαδή με την έννοια των "λενινιστών-σταλινικών", που ήταν μια οριακή εσωτερική αντιπολίτευση μέσα στον πατριαρχισμό), έχει αρχίσει να βάζει στο δικό του ιστορικό ζύγι ένα σημαντικό μέγεθος εγκληματικότητας, και δια των συγκεκριμένων ιδεολογικών/πολιτικών συμμαχιών του με γενοκτονικούς πυρήνες τής ιμπεριαλιστικής Δύσης αλλά και δια του γενικότερου κοινωνικού και "ευγονικού" queer σχεδιασμού που προωθεί για τις άμεσες ανθρωπικές σχέσεις. 

(συνεχίζεται)




Ιωάννης Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..