Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2016

Ξεριζώματα (2) / Οι ρίζες-φύτρες της αστικής και μετα-αστικής ευγονικής των ολοκληρωτισμών: οικονομία της παραγωγής και οικονομία του sex....


Η ανάδυση της αλήθειας ως μορφής της νεώτερης αστικής και μετα-αστικής κυριαρχίας, όμως σε πλήρη και ριζική οντική διάκριση προς τις ορθολογικές αλήθειες ή τα μοντέλα αληθείας των θετικών επιστημών, έλαβε και λαμβάνει την μορφή και το νόημα της αποκάλυψης (ή αποκαλυψιακής "αλήθειας") όσον αφορά στην κατάσταση "οικονομία-παραγωγή" και στο sex.
Αντίθετα όμως από την προφάνεια της αποκαλυψιακής ψευδο-αλήθειας που προσφέρεται από την ανάδυση αυτών των κρίσιμων πτυχών της πραγματικότητας, αν υπάρχει μια ορθολογική μορφή της ιδιότητας της αληθείας αυτής είναι εκείνη που και δια των διεξελίξεων οι οποίες πυροδοτούνται από (αυτά) τα αποκεκαλυμμένα στοιχεία αναδύει πλέον την δυνατότητα της άρσης τους ως στοιχείων, άρα ως διαχωρισμένων οντοποιήσεων της ανθρώπινης ολότητας ή ενότητας.
Το μεγαλύτερο λάθος ωστόσο όσων επιθυμούν να προεικονίσουν θεωρητικά ή δημιουργικά την νέα ενότητα του μετα-αστικού κόσμου ως ενός ελεύθερου νέου κόσμου και όχι ως ενός νεο-ολοκληρωτικού απεικάσματος του αστικού ολοκληρωτισμού, εφόσον αναφερόμαστε στην ενότητα αυτού του νέου κόσμου, είναι να παρουσιάζεται αυτή η προ-εικονιστική διαλεκτική ως διαλεκτική ενότητα των προαναφερόμενων (αρχικά αναφερόμενων) στοιχείων σε μιάν εκδοχή της κεντρικότητάς τους κατά την εμφάνισή τους και κατά την κοινωνικο-ιστορική κατοχύρωσή τους.
Ο νέος μη κυριαρχικός ή μη καταπιεστικός κόσμος δεν θα είναι καθ'ουδέναν τρόπο μια άλλη οικονομία της παραγωγής (εργασίας) ή μια άλλη οικονομία της λίμπιντο ή του sex, και βέβαια δεν θα είναι επίσης και ένας πιθανός νέος "συνδυασμός" της οικονομίας της παραγωγής και της οικονομίας του sex, της επιθυμίας, της απόλαυσης κ.λπ, αλλά μια ριζική ολότητα επανεύρεσης και ανακάλυψης της ίδιας της ανθρώπινης και της (συνολικής) έμβιας οντότητας ως ολότητας ή ως ποιοτικής ενότητας των δυναμικών και των ποιοτικών δομών της, όπως ήδη υφίστανται αλλά και όπως δεν υφίστανται ακόμα εντός του ανθρώπινου γεγονότος.
Καμμία φιλελεύθερη, μαρξιστική ή (μετα-)φροϋδική δυναμική δεν περιέχει ούτε καν το σπέρμα της νέας ελευθερίας, αν και υπάρχουν πραγματικές ιδεολογικές, αξιακές, και επιστημονικές δυναμικές που φωλιάζουν σε (κάποιες) θεωρίες οι οποίες αναπαράγουν κάποιες από αυτές τις (αστικά) αποκεκαλυμμένες και διαχωρισμένες πραγματικότητες ως πραγματικές θεμελιώσεις της ελευθερίας.
Ο δημοκρατικός κόσμος της λαϊκής και κοινωνικής ελευθερίας, ο κόσμος της νέας ποιοτικής και ενυπεύθυνης ελευθερίας τού ατόμου, δεν θα είναι ούτε "ελευθεριακός" ούτε "μαρξιστικός" ούτε "φροϋδομαρξιστικός", αλλά ένας ολικός κόσμος εις τον οποίο η πραγματική αλήθεια του επιστημονικού πράττειν θα συνυφαίνεται με την άρση της στοιχειακότητας των μορφοδομών: τής οικονομίας τής παραγωγής και τής οικονομίας τού sex.
Αυτή η πιθανή νέα ολοποίηση του ανθρώπινου κόσμου, παρουσιαζόμενη ιδεολογικά ως νέος δημοκρατισμός των μαζών και πρακτικά ως μια αταξική ή πολυταξική δημοκρατία (χωρίς εκμετάλλευση της υπερεργασίας και χωρίς ατομική η κρατική ιδιοποίηση των κεντρικών μέσων παραγωγής), θα συμπαρασύρει την στοιχειακότητα και τής οικονομίας τής παραγωγής και τής οικονομίας τού sex (ή της λίμπιντο, επιθυμίας κ.λπ), άρα θα καταργήσει διαλεκτικά/καταστροφικά και τις θεωρητικές εκφράσεις αυτής της νεώτερης (διττής) μορφοδομικής στοιχειακότητας, ακόμα κι αν αυτές φυτοζωούν ως εκτροπικές ψευδοδιαλεκτικές μορφές της κεντρικής πρακτικής (και) ιδεολογικής (διττής) θεμελίωσης του ολοκληρωτισμού (ή των ολοκληρωτισμών).
 
 
 
Ιωάννης Τζανάκος


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..