Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

ab Urbe condita κανένα




Με το ρωμέϊκο δεν τα πήγα καλά
ποτέ μου
κι ας ήπια το κρασί τους,

Ο μούστος ήταν βλέπεις
χαλασμένος από καιρό
κι από πολλούς τρυγημένο το σταφύλι
που γέννησε αυτή η γη
η χιλιοπατημένη
για να μου φτιάξει το κέφι,
οι πεδιάδες κι οι βάλτοι
δε κάνουν κρασί σόϊ, 

Κέφι λοιπόν να φτιάξω
είπα 
με το βουνό και τις οράσεις
των διωγμένων
που κράτησαν τιμή κι υπόληψη
Θα' λεγε κανείς
μακριά κι αλάργα  
ab Urbe condita κανένα,

Στα τσακίδια
κοινοπολιτεία του αίσχους
αιώνια Ρώμη
αυτό κι αν είναι απελπισία
στον τόπο τον ρωμέϊκο
των βλάχων ουρμπανιτών,
Αυτή τη νέα φυλή καταγωγής
που μαλώνει ρωμέϊκα
για της καταγωγής το μόλυσμα
το άγιον και το τρισάγιον
και το έξω από δω καταραμένον
λάβαρο των Λεγεώνων,

Θα καταλάβε κάποιος 
κακός άγγελος
[που δεν έπεσε ακόμα
αλλά το ετοιμάζει]
πως υπάρχει έδαφος πλεκτάνης
ενδογενούς και άλλης
γκαβλιάρικης
και είπε
ας δώσουμε ένα ακόμα χτύπημα
στον αγροίκο αυτό
με το ρωμέϊκο κρασί 
ας τον δηλητηριάσουμε
ξερνώντας θα πει κατάρες
ως τον ουρανό 
της τελευταίας ουρμπανικής
δημοκρατίας του κόσμου
των πατέρων ημών και λοιπά..

Ακούγοντας ο Κύριος ημών
εκατόνταρχος λεγεωνάριος
φουστανελάς ελληνόπληκτος
Αρβανίτης
θα εκσπάσει κι άλλο
επιτέλους να τελειώνουμε
με την Ρώμη
και το ρωμέϊκο να κλείσουμε
με μια μεγάλη οθωμανική αγκαλιά
εντελώς ρωμέϊκη κι αυτή
εκ σπέρματος και πίστεως αγίας
προερχομένης εξ ερήμου,

Ανακάτεμα στους ουρανούς βλέπω
κι έστειλε νέο φιρμάνι
αμήν άφεριμ αλλάχ περικλέας
βυζάντιο και πάλι
με περουκίνι μωβ
βενετσιάνικο,
Αν αυτό είναι ουρμπανικό
ως τέλος ή αρχή;
δεν ξέρω..

Ξέρω πως η Ρώμη τελειώνει
κι έρχεται πάλι η Ρώμη
Ρώμη πουτάνα Βαβυλώνα
στην Μηχανιώνα πόρνη
και στην Ομόνοια ψωνιστήρι
τον σταυρό τους κάνουν όλοι
και το σφυροδρέπανο επίσης..

Λέω λοιπόν να παραμείνω
σε ένα ορεινό καταφύγιο
εκ της εκκινήσεως τούτης εκφεύγοντας
μέχρι να φτάσουν οι Λεγεώνες
στην πόρτα μου
-Κύριε!
-Μάλιστα
-Ανοίξτε παρακαλώ
-Όχι
-Θα σπάσουμε τη πόρτα
οια πόρτα ρε; ανοιχτά είναι
-Το όνομά σας;
-Χαλκίδα 
-Σοβαρευθείτε Κύριε, η Πόλις σας καλεί..
-Και γω την κάλεσα, της έδωσα ψωμί, κρασί, τυρί, αλλά δεν ήρθε..
-Η Πόλις δεν έρχεται έρχονται σε αυτήν, ανοίξτε παρακαλώ..
-Θα έρθω μόνος κύριοι στρατομπασκίνες..
-Λάθος κάνετε Κύριε, όλοι έρχονται με το ζόρι κι ας έρχονται μόνοι τους, έτσι λέει η παράδοση της τίμιας πόλεώς μας, εδώ και χίλιαεξακόσιατριάνταδύο χρόνια πέντε μήνες και τρείς μέρες..
-Καλά λοιπόν, θα έρθω, αφήστε με μόνο να κάνω μια τελετή στο πνεύμα του βουνού, να κάψω τη καλύβα, να σκοτώσω τα ζώα, να χώσω το εικόνισμα της αγαπημένης, κι αν δεν πεθάνω μπορεί να έχετε ψοφήσει εσείς, μέχρι τότε...



Ιωάννης Τζανάκος  
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..