Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2016

Ένα Τέλος..



                                 

Σκοπεύω στ' αλήθεια να αφήσω για τα καλά τις επίκαιρες πολιτικές αναλύσεις και παρεμβάσεις από εδώ, και να ασχοληθώ (μαζί σας, έστω θεωρώντας σας σαν απομακρυσμένους συνομιλητές) μόνον με αμιγώς θεωρητικά ζητήματα, όσο το δυνατόν απομακρυσμένα από την επικαιρότητα, όσο ισχυρή κι αν είναι η εμφανισή της, ακόμα δηλαδή κι αν υπάρξουν επιβεβαιώσεις των χειρότερων προβλέψεών μου.
Η απόφασή μου αυτή δεν είναι άσχετη με τις τελικές μου αναλύσεις για κρίσιμα πολιτικά ζητήματα, που αφορούν χώρους και ιδέες με τις οποίες μέχρι πριν λίγο (σχετικά) καιρό αισθανόμουν μιαν οικειότητα ή ακόμα και συγγένεια.
Για να ξεκαθαρίσω λοιπόν μιά και καλή και για πάντα την θέση μου που με οδηγεί εξάλλου και στην απόσυρσή μου ως ταπεινού πολιτικού και "γεωπολιτικού" σχολιαστή, θα πω με τον γνώριμο τρόπο στους λίγους αναγνώστες του μπλόγκ τα εξής, συναφή με την "φώτο" στην αρχή του κειμένου.
Αυτά αποτελούν και το τέλος της άμεσης παρέμβασής μου επί του επίκαιρου, εκτός από τις εμβόλιμες παρατηρήσεις που θα προκύπτουν στα θεωρητικά κείμενα τα οποία εξάλλου είναι όπως όλα τα θεωρητικά κείμενα πάντα και πολιτικά κείμενα.
Σε σημεία:


1.
Το άθλιο υποκείμενο που χαριεντίζεται με την Μέρκελ και τον Ρέντσι, δεν είναι ένας αποστάτης της αριστεράς, είναι αριστερός, είναι γέννημα της ελλαδικής αριστεράς, όπως την γνωρίσαμε ως "μετριοπαθή" ή αναθεωρητική συνέχεια της εαμικής κκε αριστεράς αλλά και ως ρηξιακή συνέχειά της μέσω αριστερίστικων ή ακροαριστερών ιδεολογικών, πολιτικών και οργανωτικών σχημάτων.
Για την πολιτική ύπαρξη και επικράτηση αυτού του απόλυτου καθάρματος συντέλεσε όλη η αριστερά, με την ιδεολογία της και την ειδικά μορφοποιημένη στις "ελλαδικές" συνθήκες κοσμοαντίληψή της.
Πρόκειται λοιπόν για απόλυτη ευθύνη του συνολικού χώρου η πολιτική ύπαρξη, ανάδειξη και ανάδυση αυτού του καθάρματος, το οποίο απλά προσάρμοσε επι το αστικορεαλιστικότερον τα θεμελιακά στοιχεία της συγκεκριμένης "παράταξης".
Επειδή αυτό ο καθημερινός άνθρωπος το γνωρίζει και το καταλαβαίνει καλύτερα από όλους τους αντάρσυους, τους αριστεριστές, τους κκεδες, τους αντιφα, τους λαετζήδες, τον Αλαβάνο, την Ζωή και τον Λαφαζάνη μαζί, γι΄αυτό και καταλαβαίνει καλύτερα πως όλοι αυτοί μαζί ισούται και εξομοιούται με το κάθαρμα Τσίπρας και ό,τι αυτό το κάθαρμα εκφράζει.
Η πτώση αυτού του πράματος μαζί με όλο τον "χώρο" (και αυτούς που νομίζουν ότι δεν ανήκουν σε αυτόν) θα είναι επική και γελοία μαζί, θα είναι τεράστια και με μεγάλες συνέπειες για το "εποικοδόμημα" στην χώρα.
Μετά βίας αν επιβιώσει το κκε, και αν.


2.
Η αριστερά και ειδικά η "ανανεωτική αριστερά" φέρνει τον φασισμό στην χώρα, περισσότερο και από το πασοκ, την νδ, τον Καραμανλή, τον Βενιζέλο, τον Σαμαρά, και τον Μητσοτάκη και άλλους.
Είναι και θα είναι αιωνίως υπεύθυνη για ό,τι θα συμβεί από εδώ και στο εξής.
Εγώ, νίπτω τας χείρας μου εδώ και καιρό, αλλά αυτό δεν αρκεί ούτε άρκεσε ποτέ σε ανάλογες περιπτώσεις.
Γι' αυτό και φρόντισα όχι μόνον να αποστασιοποιηθώ, αλλά ταχέως και συνοπτικώς να κατακρημνίσω όσο μπόρεσα και μπορώ το μετανεωτερικό μύθευμα όχι μόνον της ντόπιας αριστεράς, αλλά και της ευρύτερης μορφής που την υπάγει σε παγκόσμιο επίπεδο.
Η υπόθεση αυτή, έστω στην μορφή της "αντισταλινικής" νέας αριστεράς, όχι μόνον έχει τελειώσει αλλά βρωμάει πτωμαϊνη, βρωμάει και ζέχνει. 
Είναι όλοι αυτοί επι της ουσίας χειρότεροι, απείρως χειρότεροι και από τους πρώτους σοσιαλδημοκράτες ρεφορμιστές, ξέρετε ποιούς λέω, αυτούς που κάποτε, στα νιάτα μας, μιμούμενοι παιδιάστικα τον Λένιν και την Λούξεμπουργκ βρίζαμε και χρησιμοποιούσαμε ως "αντιπαράδειγμα".
Πρόκειται, μαζί με τον νεοαριστερισμό και τον νεοαναρχισμό, για "νέον είδος" με άλλες βαθύτερες νεο-ευγονικές και νεοφασιστικές επιδιώξεις, το οποίο με την πολεμική συμπλοκή του με τον παραδοσιακό δεξιό ή θεοκρατικό πατριαρχισμό έχει βάλει ως σκοπό του την καταστροφή όποιας αξίας ή ιδέας έχει απομείνει στον κόσμο.
Εύχομαι και στις δύο αυτές κοσμοθεωρίες να καταστραφούν και να μας αδειάσουν τη γωνιά, αλλά δεν θα το κάνουν γιατί είναι αποτελέσματα βαθύτερων εξελίξεων και παλαιών και νέων δομοποιήσεων/οντοποιήσεων στο "κοινωνικό είναι".


3. 
Εδώ, στο όριο που ζούμε, θα έχουμε πιθανόν άγριες καταστάσεις. 
Καταλήγω ως συμπέρασμα σε μια απλουστευτική συμβουλή:
Μην ακούτε χρυσαυγίτες αλλά ούτε και νεοαριστερούς. 
Μπορεί οι χρυσαυγίτες να είναι χειρότεροι, δολοφόνοι κ.λπ αλλά επί της ουσίας και οι νεοαριστεροί είναι υποστηρικτές εγκληματικών τυχοδιωκτικών πολιτικών και βιοπολιτικών. 
Αγνοήστε τους, όσο και να δυσκολέψουν τα πράγματα.
Το τι άλλο θα κάνετε με την ζωή σας και το μυαλό σας, δική σας υπόθεση στην τελική.


4. 
Ελπίζω πως η στροφή μου στην "αμιγή" θεωρία ή την "αισθητική" να μην σας απογοητεύσει και να διατηρήσουμε την όποια έμμεση επαφή μας, αλλά είμαι τόσο έκπληκτος και γω ακόμα που είμαι γενικά ανθεκτικός στον "πόλεμο" με την μαζική ατιμία και την μαζική φτήνια των "δεξιών" αλλά και των "αριστερών" στη χώρα, που δεν έχω καμία διάθεση πλέον να φθείρομαι με την οργή που μου γεννάνε όλα αυτά τα υποκείμενα.
Στην τελική, ό,τι είναι να πω θα το λέω εμβόλιμα στα ίδια τα θεωρητικά και "αισθητικά" κείμενα, αυτό τα κάνει πιο ευχάριστα και για μένα ως σκοπούς.







Ιωάννης Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..