Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016

Της μέρας που θα ξεχυθούν..


Στη ρίζα της καρδιάς της
έχει φυλαγμένο ένα παιδί
Κι αυτό γεννήθηκε γυμνό,
 
Ως εκεί και παραπέρα
κείτονται ελπίδες ποταπές
Είναι κάπου αλλού κρυμμένη
η σημαία της μέρας εκείνης,
 
Της μέρας που θα ξεχυθούν
όλα και όλοι με το γέλιο
της υποδοχής,
 
Είναι κι αυτό ένα ψέμα
Μας το πήρανε
κι άλλα θα μας πάρουνε,
 
Ως εκεί και παραπέρα
Θα κείτονται ελπίδες
                        μάταιες
                      αληθινές,
 
να υψωθεί ένα κουρέλι
θαμμένο από τους πιστούς
να υψωθεί ένα λάβαρο
καμμένο από τους προδότες,
                   της μέρας εκείνης..
 
Δεν θα μιλάμε άλλο
μιλώντας συνέχεια
έναν Λόγο που δεν ξέραμε
κι ούτε τον ακούσαμε ποτέ,
                της μέρας εκείνης..
 
Τα λόγια θα ντραπούνε
κι εμείς που τα είπαμε
χωρίς την περίσκεψη του όπλου,
                         της μέρας εκείνης..
 
Δεν την περιμένω
γιατί ξέρω τι είναι αλήθεια
κι ας μη ξέρω ποιά είναι,
 
Θα είναι φόβος ανόδου
χαρά πτώσης σε αυτά 
                    τα ταπεινά,
με τα λαμπρά ονόματα..
 
 
 
 
Ιωάννης Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..