Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2016

Χρόνος και ημερολόγια από μια "κυκλική" σκοπιά..


Τα ημερολογιακά συστήματα και γενικότερα τα (ανθρώπινα) συστήματα σήμανσης του χρόνου δεν είναι τυχαία κυκλικά κατά την μια πτυχή της υπόστασής τους, εφόσον μπορεί να σημαίνεται η χρονική σειρά σε μιαν ευθεία προς το μέλλον (ή αντίστροφα στο παρελθόν) χωρίς άμεση αναφορά σε κάποιο κύκλο, αλλά ακόμα και τότε υπάρχει ένα σημείο εκκίνησης της μέτρησης, δηλαδή υπάρχει μια κίνηση επιστροφής, πράγμα το οποίο σημαίνει έναν φανταστικό μεν (ή πιθανό) κύκλο όπου το σημείο εκκίνησης και το "παρόν" σχηματίζουν στην γραμμική ενότητά τους την διάμετρό του.
Έχουμε λοιπόν την ετήσια κυκλικότητα, εφόσον κάθε έτος αποτελεί μιαν διάμετρο που  περιχαράσσει το έτος ως μια σφαιρική, άρα κυκλική οντότητα (αν βέβαια δεχτούμε πως εδώ υπάρχει ένας κύκλος και πως ο κύκλος αυτός δεν είναι άλλο από μια επιπέδωση της σφαίρας) και βέβαια δια αυτής (της κυκλικότητας) έχουμε και το "καταραμένο" σημείο μηδέν επανεκκίνησης του χρόνου.
Αλλά ακόμα κι αν προσθέσουμε στην ετήσια σφαιρικότητα το γενικότερο χρονικό σύστημα σειριακής μέτρησης (λ.χ 489 μετά Χριστόν) βλέπουμε πως η δομή παραμένει η ίδια, εφόσον το σημείο εκκίνησης αυτής της χρονικής μέτρησης μαζί με το εκάστοτε σημείο που μετράμε (σε ποιό έτος βρισκόμαστε;,,λέμε) σχηματίζουν πάλι, μιαν συμβατική βέβαια, αλλά δια αυτής της συμβατικότητας τέλεια σφαίρα.
Στην (συμβατική) τέλεια σφαίρα του έτους επικάθειται αρμονικά μια άλλη ευρύτερη σφαίρα των ετών με δεδομένη όμως την ανάγκη να υπάρξει και εις αυτήν ένα μηδενικό σημείο εκκίνησης, και αυτό βέβαια συμβατικόν, εις το οποίο πρέπει να επιστρέψουμε.
Λέω πως πρόκειται για σφαιρικότητες, ή μάλλον πως μπορούμε να αντικρύσουμε τα ανθρώπινα χρονικά/ημερολογιακά συστήματα ως σφαιρικότητες διότι τα άκρα της ευθείας που σχηματίζεται από το παρόν και τα σημεία εκκίνησης της μέτρησης είναι οριακά μηδενικά, η εκκίνηση πάντως σίγουρα, την ίδια στιγμή όμως που έχουμε μιαν αναγκαστική ένωσή τους εφόσον μιλάμε για μέτρηση ή σήμανση του χρόνου, οπότε έχουμε μιαν ευθεία η οποία εκφράζει μάλλον παρά την συμβατική και στατική (ως συμβατική όμως) ακινησία της μιαν μορφή κίνησης που περιέχει αναγκαστικά (για να επιτελέσει τον ρόλο της ως έχει) ένα είδος επιστροφής, και το μόνο (εμπειρικό) γεωμετρικό σχήμα που έχουμε γι' αυτό είναι ο κύκλος και μάλιστα ένας απόλυτος κύκλος ή σφαίρα με την βοήθεια του μηδενός.
Τα αρχαιότερα ημερολογιακά συστήματα είχαν πολλά προβλήματα, αλλά πάντως και δια της (σχετικής) ελλείψεως του μηδενός ως αριθμού το περιείχαν παραταύτα ως σημείο ίδρυσης του ημερολογιακού χρόνου, γιατί δεν γίνεται αλλιώς.
Ο κύκλος λοιπόν ή η σφαίρα ως περιέχουσα μάλιστα τον ουσιακό όρο του μηδενός ως εκκίνησης στην οποία επιστρέφουμε αρχικά, αλλά και ως ουσιακό όρο και του σημείου εκκίνησης και (ξανά) κατάληξης της κυκλικής κίνησης επιστροφής (το παρόν που "μετριέται") είναι το θεμέλιο κάθε συμβατικής έστω μέτρησης του ανθρώπινου χρόνου σαν κοινωνικού χρόνου, ακόμα και όταν σε νεωτερικές κοινωνικές δομές παρουσιάζεται από τα "έγκατά" τους η (όχι μόνον θεωρητική) ανάγκη να εκφραστεί ένας άλλος χρόνος ή υπερχρόνος που να μην έχει εκκίνηση σε κάποιο ιστορικό σημείο μηδέν εκκίνησης.



Ιωάννης Τζανάκος 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..