Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2016

Χωριάτης στραβός..


Κάθησε στη πέτρα
τη καλή
στο δέντρο κάτω,
Έχυσε το κρασί
και ρώτησε ξανά
τους φτερωτούς φυγάδες,
Πως γίνεται κι υπάρχουν
τόσα κουφάρια καμμένα
πως γύρισε ο καιρός
και δεν μπουμπουκιάζουν..
 
Αλλά αυτοί
φτερωτοί αλήτες του ήλιου
τον χάϊδεψαν ξανά
με ένα τραγούδι ανεμοπαρμένο
κι έφυγαν
Έφυγαν στο γαλάζιο κενό
χωρίς αντήχηση καμμιά
Σε αιώρηση αιώνια
μέχρι το τέλος του χρόνου..
 
Να πείς πως δεν τον κάλεσαν
τα πουλάκια τα έρμα
Τον κάλεσαν λαμπυρίζοντας
μαύρα μάτια πάθους
σκοτάδι φυγής ας ήταν,
Μα τον κρατάει η πέτρα
ραγισμένη ριζωμένη
βάσανα χωριάτη,
Χωριάτη δεν θα ποθάνεις
ποτέ
κι οι μόνοι σου σύντροφοι
τη φλόγα να συναντήσουν
πάνε και πάνε,
Χωριάτη μου δεν θα ξεχάσεις
ποτέ
κι αν ακόμα στο ξανακάψουν
το ξεροχώραφο..
 
Σαν ξαναμπείς στο χώμα
θα σε υποδεχθούν ρίζες
αδέρφια χαμένα
στους χυμούς της 
Γλυκειά γη
Γη μου αιώνια..
 
Ας τους να ελπίζουν
κάτοικοι και φονιάδες
μαζί
δεν θα ποθάνεις ποτέ
Χωριάτη στραβέ
Ψυχωμένο στραβόξυλο.. 
 
 
 
Ιωάννης Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..