Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016

Καθαρτήριο..


ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΡΦΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ ΠΟΥ ΠΕΘΑΝΑΝ ΣΑ ΣΚΥΛΟΙ ΑΠΌ ΑΛΛΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΡΦΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ, ΕΡΓΑΤΕΣ ΚΑΙ ΜΙΚΡΟΑΣΤΟΥΣ.




Καθαρτήριο..

Vero e' che`n su la proda mi trovai
de la valle d`abisso dolorosa
che`ntrono accoglie d`infiniti quai


Dante Alighieri
La Divina Commedia-Inferno/Canto IV-


"Κι ήμουν στ'αλήθεια
στης αβύσσου την άκρη
που όλους τους πόνους τους μαζεύει
κι'όλη τη θλίψη και το δάκρυ"




Μόλις φτάσαμε χάθηκε η βοή του κύματος
και των λυγμών η λιτανεία..
 

Βιασύνη απορίας,
γνώσης αλαφροπερπάτημα,
        διαδέχτηκε
        τους τόσους ανθρώπινους στοχασμούς.. Οι σκέψεις κόπηκαν,
        θαρρείς αιφνίδια,
        απ'της προσμονής το μαχαίρι.. 


Σε μιά ανοιχτή πόρτα γαλάζια
        κυλούσε συνεχώς ένα παγωμένο στόμα
        αναγγέλλοντας τις αφίξεις..
 

Μα θά'ταν άστοχο να κρίνεις την είσοδο αυτή
      ως τρόμο..

Γέλια πνιχτά σαν παιδιού χαρούμενου
      και σκανταλιάρικου
      χαρίζαν ελπίδες στην ουρά,
      και ο  καθένας κρατούσε σφιχτά το χαρτάκι
      με το νούμερο..
      βυθισμένος σ'εκείνο το δαιμόνιο
      που τρέφει τα νεκρά ψάρια..

Δεν ακούμπησε κανείς μονάχος
     της εισόδου το πέλμα,
     μα σε μικρές συντροφιές άγλωσσες
     εισχωρούσε στης μοίρας του
     το υγρό σπίτι..

Θά΄ταν αιώνες,
     μυριάδες χρόνια,
     όσο κράτησε αυτό το ξάφνιασμα..

Να πλέουμε έπειτα απ'το σύντομο ταξίδι του Αχέροντα
     σ'ενα παλμικό κενό
     μεταξύ των θαλασσών
     σχεδόν ιπτάμενοι,
     με το χαρτάκι στο χέρι, της σειράς..

Μην το χάσετε 

μας είχε προμηνύσει
ένας αυστηρός άγγελος     
Θα πρέπει τότε πάλι απ'την αρχή να ξεκινήσετε

..Και κανείς
     δεν είχε το κουράγιο,
     άλλους τόσους αιώνες
 στην ουρά των Ουρανών να κοπροσκυλιάζει,
 καυγαδίζοντας με τους πιό ανάγωγους..
 

Μα θα φτάσαμε νομίζω
     με τον πιό άκομψο τρόπο,
     κοιμισμένοι απ'την ναυτία
     της απειράριθμης μετάβασης..

Χαχόλοι ξεχασμένοι
    τώρα ακόμα πιο ανέτοιμοι
    ν'ακούσουμε την Κρίση..

Δεν ήταν δα και δύσκολο
   -ήδη εισελθόντες στην βασιλεία των ουρανών-

να απορήσουμε για την προσωπίδα του Κριτή,
     για το κρυμμένο πρόσωπο
     και τις αποκαλύψεις..
 

Είχαμε αιώνες
     αφ'οτου διαβήκαμε την είσοδο
     να σκεφτούμε
   -αν  και παραζαλισμένοι-
     όλες τις εκδοχές του Όντος αυτού..

Τις συμφύρσεις και τις διακρίσεις
      της αβυσσαλέας σάρκας Του..
      Την καλοσύνη..
      την αποκρουστική Του Δικαιοσύνη..

Δεν είχε σημασία τι ήταν

αλλά πώς..
Δεν μας ένοιαζε ποιός ήταν
αλλά πως..
Πως μας έβλεπε κάτω απ΄το πρόσωπο
Πως θα Τον βλέπαμε 
πίσω απ'τους υδρατμούς
     της οργής Του..
 

Ένας θόρυβος μας θύμισε ότι υπάρχουμε
     στην σειρά μας ξανατακτοποιημένοι,
     Θυμωμένος ο υπάλληλος φώναξε
     στη σειρά σας, στη σειρά!

Αλλά πρίν μας ζώσουν τα φίδια ξανά
     της μεγάλης απορίας..
     πριν την μοίρα μας σωριάσουμε
     σε σκέψεις..
     είχαμε ήδη βρεθεί στον διάδρομο..

Εκεί όπου ο μαύρος σκύλος
     γραβατωμένος κι'ευθυτενής
     ακόνιζε ένα μολύβι,
     κι'έγραφε ξανά
     και ξανά
     τα ονόματα της Υπηρεσίας..


Σαν να  μην έβλεπε 
τις ανάσες της αγωνίας μας να τελειώνουμε επιτέλους..
Η στιγμή αυτή είναι γδούπος..
Τ'άστρα καταρρέουν
που συντροφεύουν τον καθένα..
κι'αυτόν ακόμα τον ποντικομούρη τον γείτονα,
     τον συγγενή σου
     που σε βασανίζει..

Είσαι μπροστά στη χολωμένη φάτσα
     του αγγέλου..

Τιμωρίας αναγγελία 
η σύντομη φράση του:
-Θα περιφέρεσαι για πάντα σε μιαν έρημο
 απο προστακτικές,
 σε κάθε γωνιά θα δέχεσαι τις διαταγές των όντων..
 Αν μόνον αντέξεις την ακινησία θα ησυχάσεις


     Κάθε αμαρτωλός και τιμωρία..
 

-Θα κάνω ένσταση μουρμούρισα
-Βεβαίως, συμπληρώστε αυτήν εδώ την αίτηση
-Θα περιμένω είπα,

θα χτυπήσω όλες τις χάντρες μου
 εδώ, στο διπλανό γραφείο,
 μέχρι Αυτός να με δεχτεί

 -Όπως θέλετε..

Έτσι ήρθε η εσπέρα αυτού του τόπου

μια σχεδόν αιώνια ροπή 
στην αναψηλάφηση των φακέλλων
και των δώρων της Μνήμης..
     Γιατι να μην αφεθώ;
      Έχουμε χρόνο
..

Βολτάροντας στους διαδρόμους

είχα χρόνο να κλέψω χρόνο
απ'τις ακτίνες που σιγόψηναν τον καφέ τους στα γραφεία..

Φίλος έγινα με τους παραγνωρισμένους αυτούς..

γενιές ολόκληρες δυσμενώς μετατεθέντων αγγέλων
μου σιγοψιθύρισαν παράπονα..
Έμαθα για τις υστερίες των αρχι-όντων
τα λάθη τους μου αποκαλύφθηκαν
στα λοξά βλέμματα..

Κάπου κάπου έβρισκα ένα βιβλίο..

ένα σημείωμα με χλωμά υπονοούμενα..
Το ωραίο με προσεταιρίστηκε,
εδώ που παράπεσα..
και αναρωτήθηκα φορές
μήπως για πάντα μείνω..
η κόλαση δεν θά΄ναι χειρότερη,
     ας μείνω ακόμα


 


Ιωάννης Τζανάκος  6/2011

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..