Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2016

Ο λαός ή ο καθείς, μόνος και όλοι μαζί, με την δική τους, πρόχειρη σκέψη..για πάντα όμως.



Οι πρόχειρες εξηγήσεις δεν είναι κακές εξηγήσεις στον βαθμό που έχουν μέσα τους την επίγνωση τής προχειρότητάς τους, και δεν στερεοποιούν τον παραγωγό τους σε μια ψευδοσοφία εμπειρικού τύπου.

Ωστόσο, κάποια μορφή στατικής σκέψης αναπαράγεται ακόμα και έτσι, δια της πρόχειρης σκέψης με επίγνωση αυτής, ως πρόχειρης, και αυτό ας το κρατήσουμε ως το μοναδικό πραγματικό αυτοκριτικό στοιχείο, το οποίο θα μπορούσε να εδραιώσει ορθά την σκέψη όταν συμφιλιωμένη με την προχειρότητά της δεν στέκεται σε αυτήν μόνον αλλά την υποψιάζεται επίσης, τραβώντας πάλι το ραβδί σε μία ή άλλες πολλές αντίθετες επόψεις των πραγμάτων.

Η διαλεκτική πέραν της γένεσής της εντός ενός σχήματος επιχειρηματολογικών αντιπαραθέσεων, ή και ως σχήμα μιας υπερβατολογικής φαινομενικότητας που είχε την ατυχία να ληφθεί σε μιαν οντολογική εννόηση, όχι απο τον ίδιο τον Έγελο αλλά από τους μαρξιστές και άλλους ξερόλες, μπορεί να σημαίνει και κάτι που ίσως θα ξεπέρναγε τον μαρξισμό από μιαν επαναστατική σκοπιά με τον τρόπο που προαναφέραμε, με την έννοια όμως πως όχι μόνον θα έπλεε μισοσυνειδητά μισοασυνείδητα στην πολεμική σοφιστεία των οικειοποιήσεων και των στρεβλώσεων, όπως με έναν Λένιν, αλλά θα στερέωνε αυτή την πρακτική αλλά και άλλες με την γνώση αυτεπίγνωση και αυτο-οριοθέτηση της προχειρότητας του πολέμου, της αντιπαράθεσης και της πολεμολογίας.
Η στερέωση αυτής της πρακτικής δια της αυτοεννόησής της σημαίνει και υπέρβασή της ως περίκλειστης, άρα σημαίνει μιαν απο-στασιμοποίησή της, άρα σημαίνει εκκίνηση πάλι της διαλεκτικής, "από τα κάτω", αφού η επίγνωση της μερικής γνώσης ήτοι της αγνωσίας του όλου δια της πρόχειρης υπερβατολικότητας (κάθε υπερβατολογικότητα είναι πρόχειρη) σημαίνει "έπειτα" θετική υπέρβασή της (καθορισμένη άρνησή της)

Αυτό βέβαια σημαίνει και μιαν άλλη ερμηνεία όλων αυτών των κειμένων/πρακτικών, ακόμα και πριν τον πολεμικό σοφιστή και κομματάρχη Λένιν στον αρχικό και αυθεντικότερο σοφιστή κομματάρχη αλλά και επιστημονικό προφήτη Μάρξ, αλλά και σε όλο το συνάφι των ευφυών πολεμάρχων της επανάστασης, οι οποίοι ενίοτε αυτοθαυμάζονται και ως σκακιστές (της κακιάς ώρας, για σκάκι λέμε) αλλά στην πραγματικότητα είναι εμπειρικότατοι παρά το βάθος τους ή όποιο θεωρησιακό βάθος τους ή είναι βαθείς παρά ή και συμφώνως προς την πολεμολογική και πολεμική επιφανειακότητά τους.

Ίσως αυτή η οπτική, ίσως.., να ξεκλειδώνει και πολλά από τα ακατανόητα σημεία των λεκτικών σημειακών νοηματικών άρα και πολιτικών επιλογών, όπως αυτές όμως δομούνται στον γενικευτικό και τελικά καταστροφικό δογματισμό τους, που έκανε ακόμα και την κριτική αντιμετώπιση μιας άστοχης αλλά και ύποπτης γενίκευσης έγκλημα καθοσιώσεως και αίτιο ακόμα και πολιτικών διώξεων, αν και θεωρώ πως αυτός ήταν τελικά και ο βαθύς προθεσιακός πυρήνας κάθε επιλογής δογματικής γενίκευσης.

Γιατί, πως αλλιώς να κατανοήσει κανείς κάποιον ή κάποιους που ετοιμάζονταν να φτιάξει (φτιάξουν), ίσως και δικαίως, ένα τερατώδες επαναστατικό κράτος και μια ένοπλη γραφειοκρατία και την ίδια στιγμή έγραφε το αντικρατικιστικότερο κείμενο;
Γιατί, πως αλλιώς να κατανοήσει κανείς κάποιον ή κάποιους που ετοιμάζονταν να πνίξουν ασφυκτικά τα έθνη εθνάρια εθνότητες σε ένα ρωσικό ηγεμονικό κόσμο (με τις πρέπουσες βέβαια, όπως και αλλού, ανοχές και αυτοδιαθέσεις) και την ίδια στιγμή έγραφε κείμενα και πολεμικές για να υπερασπιστεί την εθνική αυτοδιάθεση και την εθνική αυτονομία;
Κρυφός εθνικισμός "για μάς", κακός ο εθνικισμός "για τους άλλους". 
Αλλά δεν το έκανε μόνον ο Λένιν αυτό, απλά ήταν ο πιο ξεδιάντροπος και γι'αυτό ο πιό αθώος μέσα στην ανοησία της απάτης του. 
Το ίδιο κάνουν και οι "αντιλενινιστές" προτιμώντας μάλλον τον εθνικισμό κάποιων άλλων, είναι πιο έξυπνοι και προτιμούν την αυτοκτονία ή την υπηρέτησή τους ακόμα από τον "αιώνιο καπιταλισμό".  
Η αυτοκτονία διατηρεί την "επιθυμία", ειδικά αν γίνεται μέσω των εχθρών, μη μπλέξουν οι άνθρωποι με το δικό τους "υπερεγώ", μα προς θεού!
Φτηνά πράγματα πλέον..

 
Είναι προφανές πως -παρά τα λεγόμενα, όλο αυτό ήταν ένα πρωτοπαγκοσμιοποιητικό σχήμα, μια νέα αυτοκρατορία, η οποία βέβαια και θα ήθελε να υπάγει τα έθνη εθνάρια περιφέρειες σε μιαν δική της ελευθερία και σε μιαν δική της σκλαβιά αντίθετη και συμμετρική κατά την αντίθεσή της στην ελευθερία και την σκλαβιά του ιμπεριαλιστικού καπιταλιστικού κόσμου.
Η πολεμική σοφιστεία στον βαθμό που δεν αποκάλυπτε την προχειρότητά της και δεν άφηνε στον λαό όλη την γνώση του κυνισμού των πραγμάτων, ειδικά των πολεμικών, δεν ήταν λοιπόν παρά μια διαλεκτική από τα πριν παγωμένη, όπως κάθε διαλεκτική όλων των αυτοκρατοριών όλων των εποχών, και όπως είναι κάθε αυτοκρατορία ακόμα και εν δυνάμει.

Η μόνη ίσως μη στατική έννοια των μαρξιστών και άλλων όταν μιλάνε για τον κόσμο είναι αυτή που αφορά και τον εαυτό τους, αλλά και άλλους που λένε ότι υπερέβησαν μαρξισμούς λενινισμούς ή μόνον λενινισμούς ή ό,τι άλλη σούπα θένε:

Σοσιαλιμπεριαλισμός..
Αλλά δεν υπάρχει μόνον αυτός, υπάρχει ο ενιαίος κόσμος, ήτοι η κόλαση της αμιγώς καπιταλιστικής αυτοκρατορίας με πλήρη δηλαδή την ειλικρινή της δεξιά ή φιλελεύθερη σημασιακή ουσία κατά την εκτύλιξή της. 




Ιωάννης Τζανάκος  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • Αποσύνδεση των στοιχείων.. - Η συμπλοκή όλων των δομών ενός συστήματος παρουσιάζει την εικόνα μιας μόνιμης ύπαρξής τους, ακόμα κι αν θεωρείται πως υπάρχει μια εικόνα (ριζικής) μετατρο...
    Πριν από 4 δευτερόλεπτα
  • Σχόλια σε λακανικά κείμενα [2] - Το σχόλιο [2] αναφέρεται στο κείμενο του Λακάν: *Μιλάω στους τοίχους*, από τη σελίδα 47 έως την σελίδα 69 [τής ελληνικής μετάφρασης], του κεφαλαίου: *Γνώση...
    Πριν από 3 ώρες

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..