Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2016

Hegel και σημειακή τελειότητα του καθαρού-Είναι/Μηδέν..



Η εντέλεια ή τελειότητα του Μηδενός ως μορφής του καθαρού Είναι (ή του καθαρού Είναι ως μορφής του Μηδενός) στην έναρξη της Επ.τ.Λογ. του Hegel, μπορεί να είναι διαμφισβητούμενη (και από την ταπεινότητά μας), ακόμα και σε ένα πλαίσιο πρόχειρης "υπέρβασής" της όπως γίνεται από τους ταχέως σπεύδοντες προς το καθορισμένο-Είναι, αλλά σημαίνει κάτι βαθύτερο ως προς την ίδια την αυτοσύσταση του Σημείου ή της γλώσσας ως σημείου-Εν-ός και την σχέση της ως αυτοσύστασης με την ίδια την γλωσσική σύσταση τού ανθρώπινου "εξωτερικού" και "εσωτερικού" όντος.
Η τελειότητα που υποθέσαμε στην προηγούμενη δημοσίευσή μας εν σχέσει με το Εν της γλώσσας, πέραν της πρόδηλης γενικής καταγωγής της από την (προαιώνια) οντολογία ή μεταφυσική, σημαίνει την ξένωση του γλωσσικού όντος, άρα και του ανθρώπινου όντος δια της σημειακότητας, και ως ξένωση-τελειότητα ή τέλεια ξένωση αποτελεί όχι μόνον ένα ιδιοσυστατικόν συγκροτησιακόν των ανθρώπων ως ανθρώπων, αλλά και μια αιώνια και διαρκή εκκίνησή τους από την ρίζα τους, από την δυνατότητά τους δηλαδή να κινηθούν ελεύθερα στο δεσμευτικό μεν μετωνυμικό πλαίσιο που σχηματίζεται δια του πολύπτυχου διπόλου σημείο-Εν-Μηδέν<<Μηδέν>>Ον-Είναι, αλλά και δι'αυτού και μέσω αυτού στο λυτρωτικό κενό (κενά) της απόστασης (αποστάσεων) που υπάρχει (υπάρχουν) πάντα σε μετωνυμικές λειτουργικές μορφές ή μη-δομές.
 
Είναι όμως αυτή η τελειότητα του σημείου περιέχουσα τελικά ένα Είναι ή ένα Μηδέν, ακόμα κι αν αποκλείσουμε "ασυνείδητα" ή "εξωγλωσσικές/διαγλωσσικές ενορμήσεις";
Νομίζω πως η συγχώνευση των όρων του Είναι και του Μηδενός εντός της σημειακής ξενωτικής τελειότητας εκτός του ότι δεν επιτρέπει αντιπροσωπευσιακές λειτουργίες ή ιδιότητες εις αυτό, αποτρέπει τελικά και την ίδια την σταθερή ύπαρξη (κάθε) κάποιου διαλεκτικού ανακαθορισμού μεταξύ στιγμών όπως το Είναι ή το Μηδέν κ.λπ.
Αυτή είναι και η πιθανή λύση του ερμηνευτικού προβλήματος της πιθανής αποφατικότητας ως λειτουργίας συγκρότησης των όρων Είναι και Μηδέν εις το καθαρό-Είναι της εγελιανής εκκίνησης, εφόσον τελικά η ουσία δεν είναι το εργαλείο της αποφατικότητας (εκεί) από τον κατασκευαστή του συστήματος Hegel (το οποίο είναι πάντα προβληματικό) αλλά η πιθανή η υποθετική (από εμάς) προσπάθειά του να συγκροτήσει την σημειακή τελειότητα, όπως την περιγράψαμε.
 
Πρέπει όμως να ξαναπιάσουμε το νήμα εκεί όπου το έχουμε αφήσει, στις εγελιανές έρευνές μας, για να γίνουν πράγματα σαφέστερα και για τους αναγνώστες μας.
 
 
Ιωάννης Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..