Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2016

Bengin Efrin_Her Dem Ez Apoçî me_بانكين عفرين اغنية

Ερωτήματα στον φίλο Μιχάλη Μ.



Με τον μόνο που θέλω να μιλάω από τους "ιδεολογικούς αντιπάλους" είναι με τον φίλο Μιχάλη Μ. από την "Αέναη Κίνηση".
Γιατί;
Γιατί είναι μια ανοιχτή καρδιά, ένας καυγατζής καλός άνθρωπος, ένας επαναστάτης της δεκαετίας του '70 στην Ιταλία, νομίζω δεν χρειάζεται να πω άλλα γι'αυτή την περίοδο. 
Ο άνθρωπος έχει δοκιμαστεί σε συνθήκες για τις οποίες εμείς οι υπόλοιποι έχουμε μόνον θεωρητική σχέση. 
Επίσης είναι ένας άνθρωπος με τον οποίο μπορούμε να συνεννοηθούμε για την μεθοδολογία της επιβολής του λαϊκού νόμου. Είναι απόμαχος του λαϊκού πολέμου, μην σπεύσουν οι ρουφιάνοι να ψάξουν την σημερινή του πρακτική, και εγώ είμαι ένας απλός θεωρητικός ή θεωρητικίζων του λαϊκού πολέμου. 
Οι ρουφιάνοι ας μην  φαντάζονται πράγματα. Μόνον το μήνυμα στο μπουκάλι στέλνω, κι όποιος καταλάβει.
Θα μιλήσω μαζί του στην επαναστατική γλώσσα που καταλαβαίνει και καταλαβαίνω και η οποία είναι ανοιχτή στο φως της δημοσιότητας.
Περιμένω διορθώσεις από μέρους του σε αυτά που θα του θέσω εδώ ως απλές ερωτήσεις και θέσεις:

1) Έχουμε όλοι επίγνωση της αλλαγής γραμμής του Κ.Κ.Ε μετά την εμπέδωση της κυριαρχίας της νέας ηγετικής ομάδας; 
Δεν θεωρώ πως αυτή η γραμμή είναι ορθή γενικά, για λόγους που θα εξηγήσω, άλλα έχει ένα πολύ θετικό στοιχείο:
Επαναφέρει την προοπτική της άμεσης επαναστατικής κατάληψης της εξουσίας από την εργατική τάξη, και ειδικά την βιομηχανική εργατική τάξη. 
Λέω πως η γραμμή αυτή δεν είναι γενικά ορθή γιατί για να "βγεί" είχε ως προϋπόθεσή της την ανάπτυξη μιας άλλης γραμμής στο ζήτημα της ανάλυσης της θέσης της ελληνικής αστικής κοινωνίας με την οποία διαφωνώ (όχι απόλυτα). Αλλά υπάρχει ένα κρατούμενο.
Το Κ.Κ.Ε δεν μιλάει για "στάδια" και μεταβατικές στιγμές "διαρκείας" προς την σοσιαλιστική εξουσία παρά μόνον για "λαϊκή εξουσία" άμεσα με την έννοια της δικτατορίας του προλεταριάτου. 
Αντίθετα οι αριστεριστές φαντάζονται αριστερές κυβερνήσεις και μεταβατικές φάσεις, ή φαντάζονται συμμετοχή σε "κινήματα" χωρίς να θέτουν ζήτημα κομμουνιστικής εργατικής εξουσίας.
Δεν θεωρώ πως αυτή η γραμμή είναι ξεκαθαρισμένη αλλά με αυτήν διαπαιδαγωγούνται οι κνίτες και η εργατική μάζα του Κ.Κ.Ε. Από αυτή την άποψη, γιατί δεν υπάρχει συζήτηση στην "άλλη" αριστερά ή το "άλλο" κίνημα πάνω σε αυτή την κοινή βάση, αλλά την κρίσιμη ώρα πετιέται η μπάλα στα αποδυτήρια και τις κερκίδες με την γελοία πλέον πρόφαση του "σταλινισμού";

2) Πόσο νόημα έχει τελικά να μιλάμε συνέχεια για "σταλινισμό" σε αυτό το πλαίσιο;
Όλοι, από το Βήμα μέχρι τα υπερθεωρητικά περιοδικά και σάιτ της αναρχίας και του αριστερισμού μιλάνε για "σταλινισμό".
Δεν είμαι αντίθετος με την ανοιχτή κριτική στην "σταλινική" περίοδο του κομμουνιστικού κινήματος, αλλά μήπως αυτό που επιδιώκεται απλά (συνειδητά ή ασύνειδα) είναι να πάψει η συζήτηση για την κατάκτηση της εξουσίας από τον λαό και την εργατική τάξη με βίαιο ριζοσπαστικό επαναστατικό τρόπο;

3) Εν πάσει περιπτώσει, αν υποθέσουμε πως δεν μας αφορά εμάς αλλά πως ο λαός αποφασίσει να οχυρωθεί στο οχυρό-όρυγμα Κ.Κ.Ε, ποιό θα είναι το πρόβλημά μας;
Θα μας χάλαγε το ενδεχόμενο να υπήρχε ένα Κ.Κ.Ε στο 20-30%, και ένα ΠΑΜΕ παντού σε όλα τα συνδικάτα και τους λαϊκούς χώρους;
Θα μας χάλαγε μια πλημμυρίδα Κ.Κ.Ε στην κοινωνία; παντού κνίτες, παντού κ.κ.ε-δες;
Εμένα όχι, και μάλιστα θα ήμουν διατεθειμένος να καυγαδίζω όλη τη μέρα μαζί τους, να με λένε προβοκάτορα, οπορτουνιστή, τυχοδιώκτη, μέχρι την κρίσιμη στιγμή που θα αποδεικνύονταν ότι θα είχαν ή θα είχα δίκιο.
Οι άλλοι χώροι τι έχουν προσφέρει εκτός από οργανωτική διάλυση, κάποια υποτυπώδη ανθρωπιστική αλληλεγγύη στους μετανάστες, και έναν κάπως ύποπτο "αντιφασισμό";
Εντάξει, μπορεί ως προς το τελευταίο να υπερβάλλω, και να μην είναι ούτε ο αντιφασισμός του χώρου ύποπτος ούτε ο διεθνισμός του. 
Είναι όμως λάθος, είναι ιδεολογικά και αναλυτικά έωλος και φιλο-ιμπεριαλιστικός "αντιφασισμός". 
Δεν είναι έτσι; 
Δεν είναι ακόμα και ο "μαχητικός" αντικαπιταλιστικός "αντιφασισμός" μακριά από τον αντι-ιμπεριαλισμό; 
Ξεχνάμε πως μια σειρά από οργανώσεις και "συλλογικότητες" του "χώρου" υιοθέτησαν μιαν άκριτη υποστήριξη στην "Αραβική Άνοιξη"; 
Και γω υποστήριξα στην αρχή την "Αραβική Άνοιξη" όπως τώρα (ακόμα και θα επιμείνω) τους Κούρδους και το ΡΚΚ, αλλά όχι χωρίς επιφυλάξεις όχι χωρίς σκεπτικισμό, όχι χωρίς απόσταση. 
Πού είναι η απόσταση των "χώρων";

4) Το Κ.Κ.Ε μπορεί να πέσει, ο κομμουνισμός όχι. Αλλά ποιός κομμουνισμός φίλε Μιχάλη;
Ο "κομμουνισμός" της "κοινής κουζίνας" και του "κοινού κρεββατιού" του Θανασάκια;
Δεν λέω, συμπαθείς όλοι οι συνεργατιστές και οι μοτουαλιστές, αλλά είναι ρε Μιχάλη κομμουνιστές; 
Κάνε μια αναδρομή στην κομμουνιστική κουλτούρα σου και πες μου στα σοβαρά, είμαστε εμείς για τέτοια πράγματα; 

5) Η χώρα βρίσκεται σε φάση αποικιοποίησης, σε αυτό και το Κ.Κ.Ε κάνει λάθος. 
Επίσης υπάρχει το θέμα "Τουρκία". Να μη πω πολλά γι'αυτό. 
Βολεύει η εξομοίωση τής ελληνικής αστικής κοινωνίας και τουρκικής αστικής κοινωνίας, εμένα δεν με καλύπτει παρά την μερική της αλήθεια. Εσένα σε βολεύει; 
Από την άλλη:
Η εμμονή και των αριστεριστών-αυτόνομων-αναρχικών να πιστεύουν πως βρίσκονται σε μια μητρόπολη του καπιταλισμού και να αρνούνται να φτιάξουν λαϊκή εθνικο-απελευθερωτική γραμμή θα μας βγεί σε κακό. Το κενό θα το καλύψει ο δεξιός εθνικισμός.
Τι έχεις να πείς επ'αυτού;
Φτάνει να κάνει το κίνημα γενικό "αντι-εθνικισμό" και καθάρισε;
Τι έχεις να πεις πάνω σε αυτό;
Αυτά φίλε Μιχάλη
και συνεχίζουμε..




Ι.Τζανάκος 

ΕΘΝΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΑΜΥΝΑ, ΛΑΪΚΟΣ ΜΙΛΙΤΑΡΙΣΜΟΣ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΣΜΟΣ / Şervanên Kobani, Gre Spi, Cizire, Efrin Gihiştin Hêw

Πολιτικό μήνυμα..



Πολιτικό μήνυμα
 
Για να προχωρήσει το όποιο λαϊκό κίνημα πρέπει να γίνουν 2 πράγματα:
 
1) Να εκμηδενιστεί πολιτικά κι άλλο το μόρφωμα ΑΝΤΑΡΣΥΑ. 
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι το νέο πρότζεκτ του προβοκατόρικου μηχανισμού.
2) Να επανακτήσουν οι λαϊκές δυνάμεις, που σαν βάση εκφράζονται από το Κ.Κ.Ε και την ΛΑ.Ε, τους δρόμους της Αθήνας (ειδικά του κέντρου) από τους εθνοφασίστες και τους αναρχοφασίστες..
 
 
Ι.Τζανάκος

4 σημεία για τους υποκριτές..



Μάλλον δεν έχει νόημα να επαναλαμβάνουμε τα ίδια και τα ίδια, αλλά θα τα επαναλαμβάνουμε:

1) Το κίνημα στην Ροζάβα και το Βόρειο Κουρδιστάν είναι εθνικό δημοκρατικό κίνημα με κοινωνικο-απελευθερωτικό περιεχόμενο.
Καθοδηγείται από το ΡΚΚ, μια λαϊκή κίνηση με μαοϊκές ρίζες η οποία απεμπόλησε τον μαρξισμό λενινισμό ήδη από τις αρχές του ένοπλου αγώνα για να προσχωρήσει σε μια μορφή δημοκρατικού αριστερού εθνικισμού. 
Μετά την πτώση του "υπαρκτού σοσιαλισμού" ο ηγέτης του Αμπντουλάχ Οτσαλάν γονιμοποίησε την ιδεολογική δομή του ΡΚΚ (το οποίο ελέγχει ιδεολογικά απόλυτα) με τις θεωρίες του αναρχικού Μπούκτσιν και την γενικότερη ιδεολογία της "νέας αριστεράς" στα πλαίσια της εθνοδημοκρατικής ιδεολογίας του ΡΚΚ.
Προϋπήρχε βέβαια ο ριζοσπαστικός φεμινισμός του Οτσαλάν τον οποίο σχεδόν με το στανιό (και καλά έκανε) τον θεσμοποίησε στον στρατιωτικό και πολιτικο-στρατιωτικό μηχανισμό του ΡΚΚ.
Το ΡΚΚ στην διεθνή του πολιτική, όπως και στο "εσωτερικό" του Κουρδιστάν, εμπνέεται από μια ρεαλιστική προσέγγιση, γι'αυτό και δεν έχει κατά καιρούς πρόβλημα να συμμαχεί με την Δύση (τις Η.Π.Α) τους Ρώσσους και όποιον άλλον μπορεί αρκεί να υλοποιήσει τους εθνικούς δημοκρατικούς του στόχους.
Το ΡΚΚ δεν είναι ούτε κομμουνιστικό ούτε αναρχικό κίνημα, αλλά δεν είναι και ένα δεξιό εθνικιστικό κίνημα όπως οι Πεσμαργκά του Νότιου Κουρδιστάν (Β.Ιράκ). 
Παρ΄όλα αυτά είναι εθνικιστικό αν με την έννοια "εθνικισμός" δεν εννοούμε μόνον τον δεξιό εθνικισμό.

2) Οι φαντασιώσεις των ακροαριστερών και των αναρχικών για το ΡΚΚ και το Κουρδικό κίνημα κινούνται στα όρια της σχιζοφρένειας.
Όποιος μιλήσει σε βάθος με έναν οποιονδήποτε Κούρδο ή μέλος του ΡΚΚ, χωρίς να τηρούνται οι "κανόνες" της ιδεολογικής ευγένειας και της μυστικοποίησης θα δει πως είναι δημοκράτης αριστερός εθνικιστής με μιλιταριστική κουλτούρα και ιδεολογία και έντονο παθιασμένο (δικαιολογημένο) αντι-τουρκισμό ο οποίος όμως δεν φτάνει στον εθνοτικό ρατσισμό (αφού υπάρχουν και Τούρκοι αριστεροί υποστηρικτές του ΡΚΚ). 
Αυτό, οι πιό "ψαγμένοι" από τον "χώρο" στην ελληνική ακροαριστερά (και την υπόλοιπη δυτική) το ξέρουν και το κάνουν τουμπεκί ψιλοκομμένο ελπίζοντας πως κάποια στιγμή θα πάψει να υπάρχει ΡΚΚ ή θα απομυθοποιηθεί πλήρως ο Απο. 
Κούνια που τους κούναγε λέω εγώ.

3) Η υποκρισία του δυτικού μικροαστού επαναστάτη αναρχικού ευρωαριστερού κ.λπ δεν έχει όρια όταν εξετάζει ένα κίνημα σαν το Κουρδικό. 
Από την μιά το εξιδανικεύει σαν να είναι η πρωτοπορία του παγκόσμιου προλεταριάτου από την άλλη αποκρύπτει τις σαφείς εθνοδημοκρατικές ρίζες του, εθνικιστικές με τα μέτρα της αριστερής και αναρχικής θεωρίας, που είναι ζωντανές και ανθούσες.

4) Βαρέθηκα να λέω αυτονόητα πράγματα σε συνειδητά και σκόπιμα αγράμματους.
Βαρέθηκα επίσης να κρατάω ισορροπίες σε όλα τα ζητήματα λόγω ευγένειας και συγκατάβασης.  



ΖΗΤΩ ΤΟ ΡΚΚ
ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΑΜ-ΕΛΑΣ
ΖΗΤΩ Η ΟΠΛΑ
ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΚΑΙ Ο ΛΑΟΣ
 





Ι.Τζανάκος

Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2016

Θεολογικά κείμενα-μεταφράσεις [(1) [εκδόσεις Αμέθυστος]]

Εγκαινιάζω την σειρά "θεολογικά κείμενα" στην οποία θα παρουσιαστούν θεολογικά κείμενα που αφορούν τον Χριστιανισμό και το Ισλάμ.
Ευχαριστώ τον Αμέθυστο για την άδειά του αναδημοσίευσης και κειμένων που έχει (έχουν;) μεταφράσει, παρά τις διαφορετικές πηγές της σκέψης μας και τις προβλεπόμενες επεισοδιακές διαφωνίες που θα προκύψουν στην πορεία με βάση τις δικές μου ερμηνείες που επίκεινται.

1989-2002 / Πολιτικές αναμνήσεις χωρίς σημασία..



Η Ανταρσυα δημιουργήθηκε με κεντρικό κορμό το ΝΑΡ, μια διάσπαση του Κ.Κ.Ε με κύριο μοχλό την αποχώρηση όλου του Κ.Σ της ΚΝΕ (νεολαίας του Κ.Κ.Ε) μετά την ελεεινή συνεργασία της τότε ηγεσίας του Κ.Κ.Ε με την Ν.Δ .
Στην αρχή ο μοναδικός σύμμαχος του ΝΑΡ ήταν τα απομεινάρια του Κ.Κ.Ε-εσ που είχαν έρθει σε σύγκρουση με την ηγεσία του Κύρκου και είχαν διαφωνήσει με την συγκρότηση του ΣΥΝ και την συνεργασία αργότερα με την Ν.Δ (ήταν και ο Κωστόπουλος εκεί! μαζί με τον πρώην αριστεριστή-συσπειρωσάκια Βεργόπουλο που κατάντησε να γίνει στέλεχος του Γιώργος Παπανδρέου).
Από την αρχή το ΝΑΡ είχε συγκροτηθεί σε μια φονταμενταλιστική εκδοχή του κομμουνιστικού ιδεώδους ανασύροντας αυτοβούλως όλες τις τροτσκιστικές ανοησίες.
Γι΄αυτό αν και οι σχέσεις τότε του ΝΑΡ με την ΟΣΕ (νυν ΣΕΚ) ήταν επεισοδιακές και εχθρικές οι κοινές βάσεις ήδη υπήρχαν. Βέβαια εγώ ως ένα "συνεργαζόμενο" άτομο στα Ε.Α.Α.Κ, αυτό που θυμάμαι ήταν την αντιπάθεια των ΝΑΡ-ιτών προς την ΟΣΕ και γενικά το γέλιο με τους τροτσκιστές. Ακόμα οι κνίτες ήταν κνίτες, δεν αλλάζει εύκολα ο άνθρωπος. 
Παράλληλα υπήρχαν οι παράγοντες στελεχάρες όπως ο Μέγας επαναστάτης Ρούσσης (που μας παρακαλούσε στον διάδρομο του εκλεκτορικού σώματος στην Πάντειο να ψηφίσουμε Τσάτσο για Πρύτανη), ο Μέγας διεθνολόγος Δελαστίκ και φυσικά ο Μέγας θεωρητικός του Μ-Λ σκέπτεσθαι, ποιός; ο Νίκος Κοτζιάς. 
Θυμάμαι παρεπιπτόντως κάποια στιγμή μια γκόμενα που είχα είχε βισματωθεί μέσω μιας φίλης της μαμάς της και δούλεψε στο ΥΠ.ΕΞ ως συμβασιούχος την εποχή που Υπουργός ήταν ο Πάγκαλος και είχε συναντήσει τότε ένα τσούρμο στελεχακίων παρατρεχάμενων του Κοτζιά που υπηρετούσαν μαζί με τον μπαμπά τους (Κοτζιά) τον Πάγκαλο, αλλά της έδιναν και κάτι κειμενάκια για τον μαρξισμό-λενινισμό! Κάποια στιγμή ακούστηκαν και φήμες ότι κατά την διάρκεια της συγκυβέρνησης Τζανετάκη ο Κοτζιάς έγραφε ανώνυμα φλογερά άρθρα στην Αυριανή εναντίον της δεξιάς και του Κ.Κ.Ε .
Θυμάμαι επίσης τότε την Α-συνέχεια, αρκετά συμπαθείς νεοσταλινικοί που κάποια στιγμή μου έκοψαν την καλημέρα για λίγο όταν αντί να προσχωρήσω σε αυτούς πήγα με τα Ε.Α.Α.Κ, τόσο επαναστάτες και αυτοί.
Θυμάμαι επίσης κάτι Καραμπελιάδες, παράγοντες μεγάλους φίλους όλων των καθηγητών, καρριερίστες απίστευτοι, αντικομμουνιστές σφοδροί, κωλοπαίδια ολκής. 
Και φυσικά ο αριστερός βόθρος ήταν ο ΣΥΝ, είχε συγκεντρώσει όλα τα ελαττώματα των προηγουμένων, και είχε ανοιχτή συνεργασία με την Ν.Δ, με αρκετά γελοίο τρόπο. 
Θυμάμαι πως είχαμε "υποκλέψει" σε ένα διπλανό παγκάκι στο αλσύλιο της Παντείου τον φοβερό διάλογο ενός παχύσαρκου ΔΑΠ-ίτη με την αρχηγό του ΣΥΝ στην Πάντειο όπου ο ΔΑΠ-ίτης εξέφραζε το αγνό μίσος του για τον αρχι-ΝΑΡ-ίτη και η συνασπισμούλα επικροτούσε. 
Τι λουλούδια έβγαλε αυτό το Κ.Κ.Ε μεταπολιτευτικά ε;
Θυμάμαι και τα φρικιά, αναρχοφρικιά πρώην κνίτες κανά δύο αποχωρήσαντες από την ΟΣΕ (ΣΕΚ, για να καταλαβαίνουμε), που μας μίσησαν όταν κλείσαμε την μεγάλη κατάληψη (μετά την δολοφονία Τεμπονέρα) παρ΄όλο που τους σώσαμε από αποβολή από την σχολή όταν τα έκαναν λίμπα ντίρλα στο ξύδι την τελευταία μέρα της αγίας κατάληψης.
Περάσαν τα χρόνια και γω έχασα κάθε επαφή, αλλά δεν έπαψα να εκπλήσσομαι με τις εξελίξεις, καταρχάς με την νεκρανάσταση της ΚΝΕ και του ΚΚΕ (τότε ήταν ένα ηρωϊκό άτομο) αλλά και την πορεία των άλλων οργανώσεων. Όταν είδα την συγκρότηση του Συριζα και της Ανταρσύα κατάλαβα πως είχα χάσει επαφή. Λίγο με το νετ λίγο με τα ζητήματα της δουλειάς επανασυνδέθηκα με τους αριστερούς, και αρχικά δεν είχα κανένα πρόβλημα, να είναι καλά οι άνθρωποι, αλλά με τον καιρό κατάλαβα κάτι. Δεν πάνε καλά οι άνθρωποι μετά το 1990. Τα έχουν παίξει.
Τελευταία φορά μίλησα με έναν παλιό φίλο ΝΑΡ-ίτη στην πλατεία της Νέας Σμύρνης, και μου εξηγούσε για το κίνημα και τις φιλίες κολλεγιές με τα φρικιά, σχεδόν με καμάρι. Η νέα αριστερά εδώ. 
Δεν έχω καμμία σχέση. Ούτε είχα τελικά. 
Οι δικές μου θεμελιώσεις, από τότε, ήταν άλλες. 
Έπρεπε να περάσουν 3 δεκαετίες για να καταλάβω πόσο αλλοτριωμένη είναι για τα δικά μου μέτρα η αριστερά στην Ελλάδα.
Τέλος αφήγησης..






Ι.Τζανάκος

Ψευδο-αντιμιλιταριστική αχρηστία και ιδεολογία...



Γράφω αυτές τις γραμμές έχοντας την απαισιοδοξία εκείνη που είναι πρέπουσα αν αναλογιστεί κανείς την ιεραρχία των αξιών όπως έχει δομηθεί στην επικράτεια της "Ελληνικής Δημοκρατίας".
Σε αυτή την αξιακή ιεραρχία έχουν ήδη σχηματιστεί οι όροι της ανατροπής της (όταν δυσκολέψουν πραγματικά τα πράγματα) με έναν τρόπο όμως που (θα) παράγει το απόλυτο αδιέξοδο. 
Αυτό όμως, πέραν της χρονικής ιστορικής καθυστέρησης που θα προκαλέσει, θα είναι και ο Λόγος της ακόμα ισχυρότερης απολυτοποίησης της διεργασίας ανάδυσης της πραγματικά νέας (αξιακής ιεραρχίας).
Η μόνη δύναμη που περιέχει ένα ίχνος της νέας αξιακής ιεραρχίας είναι το κ.κ.ε χωρίς όμως αυτό να αποτελεί εγγύηση πως το ίδιο θα είναι ο φορέας εκείνος που θα την πραγματοποιήσει.
Για να εξηγούμεθα (ξανά):
Η καθήλωση της επικράτειας της "Ελληνικής Δημοκρατίας" στο δυτικό καπιταλιστικό στρατόπεδο θα έχει όλο και περισσότερες καταστροφικές επιπτώσεις για τον ελληνικό λαό και τους νέους λαούς που εισέρχονται στην επικράτεια του εθνικού του κράτους.
Ο μόνος μεταβατικός καθορισμός είτε προς μιαν ελεύθερη και σοσιαλιστική κοινωνία, είτε προς μιαν αστική δημοκρατία νέου τύπου, είτε προς μια ισχυρή αστική κυριαρχία με αυταρχικά χαρακτηριστικά, μπορεί υπό αυτές τις συνθήκες να είναι ένα ριζοσπαστικό απολυταρχικό κράτος
Μπορεί να ξενίζει η εννοιολογική ενοποίηση που σας προσφέρουμε αλλά αυτό δεν μας νοιάζει. 
Μας νοιάζει η αλήθεια. 
Και η αλήθεια είναι η αλήθεια των περιστάσεων εκείνων που τείνουν να μετατραπούν σε μόνιμη κατάσταση.
Μια αστική (ημι-)περιφερειακή κοινωνία υπό παραγωγική και θεσμική διάλυση κάτω από την μπότα του δυτικού ιμπεριαλισμού μπορεί να διαφύγει στο μέλλον μόνον με έναν νέο συγκεντρωτισμό και μια νέα αξιολόγηση των πολιτικών, ηθικών, πολιτικο-στρατιωτικών και πολιτισμικών καθορισμών. 
Αυτός είναι ο γενικός και νομοτελειακός δρόμος για όσους θα διεκδικήσουν την εξουσία στην επικράτεια, εφόσον ισχύουν οι γενικοί κοινωνικο-οικονομικοί όροι που σας παραθέσαμε συντόμως και εδώ και στα προηγούμενα σημειώματά μας.
Το ζήτημα είναι ποιό είδος συγκεντρωτισμού και πειθαρχίας θα επικρατήσει, και όχι αν θα επικρατήσει ο συγκεντρωτισμός και η πειθαρχία. 
Υπάρχει μια ιστορική "κεφαλαιοποίηση" των ταξικών, ιδεολογικών και πολιτισμικών αγώνων στην επικράτεια της "Ελληνικής Δημοκρατίας" που υποβάλλει στην άμεση σκέψη το αυτονόητο της δεξιάς έως ακροδεξιάς επικράτησης με την εξής όμως έννοια:
Το αριστερό και ευρύτερα δημοκρατικό κίνημα στην επικράτεια της "Ελληνικής Δημοκρατίας" έχει εσωτερικεύσει την ήττα του σε στρατιωτικό και πολιτικο-στρατιωτικό επίπεδο με έναν τρόπο που το οδηγεί στην μορφή εκείνη δράσης που είναι η αντικείμενη προς τον αυταρχισμό εν γένει δράση. 
Όπως έχουμε πει, μόνον το κ.κ.ε κρατάει με τα δόντια την αληθινή έννοια του κομμουνισμού στην μεταβατική κοινωνία (από την σκοπιά της πολιτικής πράξης) ως ενός μείγματος αντι-αυταρχισμού και αυταρχισμού. 
Δεν αφορά αυτή η ηρωϊκή διατήρηση της νορμάλ επαναστατικής ιδεολογίας μόνον την έννοια της "δικτατορίας του προλεταριάτου" αλλά και το γενικό προφίλ αυτού του κόμματος-κινήματος που είναι ένα κίνημα και ελευθέρωσης και σκλάβωσης-καταστολής του ταξικού αντιπάλου όπως όμως αυτός εννοείται ως ο οποιοσδήποτε εκτός κόμματος.
Αυτό σημαίνει ιστορική πολιτική φιλοδοξία, αυτό σημαίνει ηγεμονική πολιτική δύναμη, πέραν της ειλικρίνειας του να λέγεται κατάμουτρα σε αντίθεση με τους αριστεριστές που κρύβονται πίσω από την "τάξη" ως αφηρημένη οντότητα και αναζητούν την στιγμιαία μόνον κυριαρχία σε ένα πλαίσιο καθολικής "κομμουνιστικής" ελευθερίας (τρίχες). 
Αν το κ.κ.ε πέσει αυτό που θα το αντικαταστήσει πρέπει να είναι το ίδιο ηγεμονικό, κυριαρχικό, απόλυτο, μονολιθικό και αδιάλλακτο ως προς την τύχη των πολιτικών-ταξικών εχθρών εντός τού (μεταβατικού, για πολύ καιρό μεταβατικού) λαϊκού κράτους. 
Αλλά δεν είναι το θέμα μας το κ.κ.ε, εφόσον όπως έχουμε και εμείς κατανοήσει παρά τα (για μας) λάθη του και τις επιρροές του από το κυρίαρχο ρεύμα στην αριστερά αν γέμιζε κόσμο όπως θα το θέλαμε θα ξεπερνούσε τα λάθη του πολύ γρήγορα (και εμείς τα δικά μας).
Το θέμα μας είναι ο βάλτος εκείνος που ονομάζεται αριστερά (και αναρχία-αυτονομία), ο οποίος εκφράζει τον γενικό "προοδευτικό" χώρο της μικροαστικής τάξης και ενός μεγάλου μέρους της εργατικής τάξης, συν τους αλλοτριωμένους και συνήθως γλοιώδεις αριστερούς διανοούμενους  στην "Ελληνική Επικράτεια".
Αυτός ο βαλτώδης χώρος λοιπόν, που παρεπιπτόντως μισεί θανάσιμα και παραληρηματικά τον "σταλινισμό" σαν να έχει βιώσει τον "υπαρκτό σοσιαλισμό" από τα μέσα, έχει πραγματοποιήσει αυτή την "εσωτερίκευση" της ήττας που προαναφέραμε, η οποία είναι ως "εσωτερίκευση" και το ιδανικό έδαφος για την άνοδο της ακροδεξιάς.
Ο έλληνας αριστερός και αναρχικός-αυτόνομος (πλην κ.κ.ε) είναι ένας απόλυτος διεθνιστής όχι γιατί είναι πραγματικός διεθνιστής αλλά γιατί είναι ένας απείθαρχος στρατιώτης, μισεί τον μιλιταρισμό με υστερικό μικροαστικό τρόπο, έχει όλες τις ευαισθησίες που έχει ένας ατομικιστής μεγαλοαστός, και ακόμα κι αν πρέπει ή θέλει να φανταστεί και να πράξει ένοπλη αντιπαράθεση ή ακόμα ακόμα μη ένοπλη αλλά πειθαρχημένη αντιπαράθεση τα κάνει και σκατά και θέλει αυτό το σκάτωμα να το περάσει ως αρετή. 
Έχει την αχρηστία που είχαν οι Ισπανοί αναρχικοί στον ταξικό εμφύλιο το '36. '
Ηταν ανίκανοι να κρατήσουν ακόμα και ένα απλό όρυγμα, πραγματικά ψοφίμια στον πόλεμο. Μόνον ο Ντουρρούτι άξιζε.
Μπορεί να ψάχνονται μερικοί και αλλιώς αλλά είναι πραγματικά μαλάκες, το λέω με αγάπη. 
Δεν θα αναφέρω μόνον τα χυμεία εκείνα που θυσίασαν τα νιάτα τους με την ερασιτεχνική και μαλακωδέστατη έφοδο σε τράπεζα. Ανεκπαίδευτοι, ρεμάλια. 
Θα μιλήσω λογου χάριν και για τους "αντιφασίστες" (τα φρικιά) που παγίδευσαν και ξυλοφόρτωσαν τους νεοναζί στο Μοναστηράκι.
Πρώτον: αυτό δείχνει πως υπάρχει μια υποτυπώδης αλλά αρκετά εκτεταμένη ωστόσο παραστρατιωτική οργάνωση, υπάρχουν αναρχοτσιλιαδόροι που κάνουν παρακολουθήσεις. 
Αξιόλογη προσπάθεια, δε λέω. Στα όρια του  τρόπου σύγκρουσης συνοικιακών ομάδων και στα όρια της λογικής των "αντι-συγκεντρώσεων". 
Δεν υποτιμώ αυτή την λαϊκη μεθοδολογία, την μεθοδολογία του "πεσίματος" μετά από τσιλιαδόρικες παρακολουθήσεις κ.λπ.
Αλλά μέχρι εκεί φτάνει ο αριστερός, ο αναρχικός της "Ελληνικής επικράτειας". 
Και μέχρι εκεί θα φτάσει όχι λόγω έλλειψης ψυχώματος αλλά λόγω ιδεολογικών αναστολών. 
Το πολύ πολύ να υπάρχουν ασκέρια με θολή ιεραρχική δόμηση. 
Αυτό έχει πολλές παρενέργειες σε όλα τα επίπεδα και δεν είναι όπως θα καταλάβατε μόνον ένα τεχνικό ζήτημα. 
Τελικό αποτέλεσμα; Να παρέμβει ο αστυνομικός διευθυντής και να λήξει άδοξα όλη η υπόθεση. Τσάμπα καίει η λάμπα, και τσάμπα οι αντιπαραθέσεις.
Τα λέμε..


Επικαιροποίηση ανάρτησης (31/1/2016):
Τελικά και οι δύο εκδηλώσεις, των εθνοφασιστών και των διεθνοφασιστών έγιναν παρά την απαγόρευση του αστυνομικού διευθυντή. 
Πολύ ευέλικτη η αστυνομία τελικά, ούτε γάτα ούτε ζημιά.
Όλοι ικανοποιημένοι μείνανε, και οι εθνοφασίστες και οι διεθνοφασίστες, μπορούν να θριαμβολογήσουν στα "σπίτια" τους για την κατανίκηση του εχθρού.
Θέλω να δω τι θα γίνει στις 4 Φεβρουαρίου..



Ι.Τζανάκος

Η ελευσόμενη λαϊκή απολυταρχία (2)



Εάν όπως υποθέτουν πολλοί σοβαροί οικονομολόγοι (Θ.Μαριόλης) δεν υπάρξει διαδικασία νέας ισχυρής συσσώρευσης κεφαλαίου μετά την καταστροφή της ντόπιας (καπιταλιστικής) παραγωγικής βάσης αυτό που επίκειται είναι ένας ολοκληρωτικός κοινωνικός μετασχηματισμός με στοιχεία δομικής διάλυσης. 
Η ειδική κατάσταση που περιγράφουμε δεν αντιμετωπίζεται βέβαια συνολικά και περιεκτικά με "εναλλακτικά" γιατρικά, όπως αυτά που προβάλλονται από διάφορους αφελείς ή ύποπτους κοινωνικούς ουτοπιστές με "οικολογικό" προσανατολισμό. 
Από την άλλη, ακριβώς σε αυτό το πλαίσιο της κοινωνικο-οικονομικής λουμπενοποίησης οι διάφορες συμπαθείς ή ύποπτες πτωχοπροδρομικές ουτοπίες εκφράζουν την γενική τάση μεγάλου μέρους του πληθυσμού που θα είναι να αποσυρθεί ή αναδιπλωθεί σε κάποια επαρχία με σκοπό την επιβίωση μέσω καταναλωτικών κοινοτήτων, οικογενειακού ή ευρύτερου χαρακτήρα. 
Ο γενικός ρυθμός ωστόσο της κοινωνίας ως παραταύτα ώριμης αστικής κοινωνίας θα είναι να καλυφθεί το παραγωγικό κενό με κάποια κρατική οικονομία. 
Οι ανάγκες της κοινωνίας σε λίγο καιρό θα μπορούν να καλύπτονται στοιχειωδώς μόνον μέσω κάποιας κρατικής οικονομικής δραστηριότητας. 
Τα διάφορα "εναλλακτικά" σχήματα μιας μικρής ή μεσαίας κοινωνικής οικονομίας θα είναι η βάση του ανα-αναδυόμενου κράτους. 
Όποιος, σε συνθήκες ώριμου καπιταλισμού και μισθωτής εργασίας ή οριακής υπέρβασής τους, σε μια αποδομούμενη ραγδαία περιφέρεια της ιμπεριαλιστικής δύσης, πιστεύει ότι ο κοινοτισμός θα είναι κάτι άλλο από ένα παρακολούθημα του κρατικού καπιταλισμού ή μετα-καπιταλισμού είναι απλά ηλίθιος.
Το θέμα είναι τι είδους κρατικό καπιταλισμό ή μετα-καπιταλισμό θα έχουμε.
Όσο η άρχουσα τάξη αλλά και η πλειονότητα της αστικής κοινωνίας φρενάρουν αυτή την νομοτελειακή έκβαση των πραγμάτων τόσο αυτή θα επέλθει με βιαιότερο και δραματικότερο τρόπο. 
Αυτό το φρενάρισμα είναι αλήθεια πως δεν αφορά μόνον την υποκειμενική διάσταση της κοινωνικής διαντίδρασης αλλά και την αντικειμενική δομή του κεφαλαίου και της μικροαστικής τάξης στην χώρα. 
Μέχρι τέλους θα υπάρξει αγώνας παραμονής στον μέχρι πρότινος "παράδεισο" της αστικής κοινωνίας.
Λόγω λοιπόν της αντικειμενικής και υποκειμενικής δομής της ελληνικής αστικής κοινωνίας και λόγω της ισχυρής κυριαρχίας των αντίστοιχων σε αυτή την κατάσταση "εξωτερικών" γεωπολιτικών δομών στο "εσωτερικό" της  δεν θα υπάρξει ομαλή μετάβαση στον κρατικό καπιταλισμό ή μετακαπιταλισμό, σε όποια μορφή.
Η αστική δημοκρατία αρχίζει να είναι ένας θεμελιακά ανασχετικός όρος για την επιβίωση του έθνους και του λαού.
Το ερώτημα είναι σε τι είδος λαϊκού απολυταρχισμού και δημοκρατίας θα καταλήξουμε, σε τι είδος λαϊκού κράτους.
Πριν εξετάσουμε το είδος, την μορφή, το πλαίσιο της λαϊκής εξουσίας και του λαϊκού κράτους που θα έρθει με απολυταρχικό τρόπο θα έπρεπε να δούμε την πιθανή προσπάθεια του δυτικόδουλου κατεστημένου να προτάξει "πριν" ένα ομοίωμά του.

 (συνεχίζεται)





Ι.Τζανάκος  

Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2016

Η ελευσόμενη λαϊκή απολυταρχία (1)



Η θεσμοποίηση της αστικής δημοκρατίας στην ελληνική επικράτεια είναι ολοκληρωμένη.
Δεν υπάρχει ούτε ένα νομικό ή νομικο-πολιτικό παραθυράκι για την όποια μη-στιγμιαία άρση της εάν το επιτάξουν οι συνθήκες.
Αλλά οι συνθήκες θα επιτάξουν την μόνιμη άρση της αστικής δημοκρατίας σε αυτή την επικράτεια.
Δεν σημαίνει πως αυτό που θα αντικαταστήσει την "Ελληνική Δημοκρατία" θα είναι σίγουρα κάποια δεξιά δικτατορία ("χούντα") ή μια αριστερή ή εργατική επαναστατική εξουσία ("δικτατορία του προλεταριάτου").
Κανείς δεν μπορεί να προκαθορίσει το είδος της άρσης της αστικής δημοκρατίας, αλλά για μένα είναι ένα νομοτελειακό δεδομένο του μέλλοντος. 
Μένει να δούμε γιατί θα συμβεί αυτό και τις δυναμικές που αναπτύσσονται.
Πριν το κάνουμε αυτό ας δούμε ποιοί είναι οι θεσμοί που ενδογενώς περιέχουν απολυταρχικές δυναμικές και γιατί κάποιοι από αυτούς αποκλείονται εν μέρει ή εν όλω ως υποψήφιες πλατφόρμες για την τελική επιτέλεση της άρσης της αστικής δημοκρατίας σε αυτή την επικράτεια:
1) Ο ελληνικός εθνικός στρατός. 
Ο ελληνικος εθνικός στρατός είναι διαβρωμένος ολοκληρωτικά από το Νατο. Πιθανόν να υπάρξει εσωτερική ρήξη αν τεθεί ζήτημα εθνικής επιβίωσης, αλλά και τότε θα είναι πολύ δύσκολο να υπάρξει άλωση του εθνικού στρατού από αντι-νατοϊκές δυνάμεις, όποιες κι αν είναι αυτές. 
Εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι πολύ σημαντικό: μέχρι την δικτατορία της 21 Απριλίου ο ελληνικός εθνικός στρατός με την έγκριση της δύσης (Η.Π.Α αλλά όχι μόνον) ήταν δυνητικός και ενεργός εχθρός της αστικής δημοκρατίας εφόσον αυτή περιείχε δυναμικές μιας λαϊκής άρσης της στα πλαίσια ενός δημοκρατικού λαϊκού κινήματος με αριστερή ή κομμουνιστική κατεύθυνση. 
Σήμερα αντίθετα, λόγω του γεγονότος ότι η αστική δημοκρατία ή "μεταδημοκρατία" είναι πια νομοτελειακά συνυφασμένη με την δυτική κυριαρχία, ο ελληνικός εθνικός στρατός ως ένα πάντα παρακολούθημα της δυτικής κυριαρχίας είναι ταγμένος στην αστική δημοκρατία σε όλες της τις μορφές. 
Άρα αποκλείεται κάθε εκτροπή του στρατού για την υπεράσπιση του έθνους στις ακραίες συνθήκες που έρχονται, σε όποιο πλαίσιο κι αν αυτό εννοηθεί ως πράξη. 
Δεν αποκλείεται βέβαια μια μορφή αυταρχικής ενοποίησης της δυτικόδουλης αστικής δημοκρατίας "μας" με τον εθνικό στρατό, αλλά αυτό θα συμβαίνει πάντα στο πλαίσιο μιας δυτικόδουλης "λογικής".
2) Η ελλαδική εκκλησία. 
Η ελλαδική εκκλησία είναι ως ιεραρχία ένα ξεδοντιασμένο πράγμα που έχει σχέσεις ως ριζοσπαστικοποιημένος χώρος μόνον με την χρυσή αυγή και την ακροδεξιά. 
Υπάρχουν ωστόσο στη βάση αρκετοί ρωσσόφιλοι ορθόδοξοι εθνοφονταμενταλιστές που αν και φιλοχρυσαυγίτες ή ακροδεξιοί δεν θα είχαν πρόβλημα να ταχθούν με οποιονδήποτε αρκεί να καταπολεμούνταν το διπρόσωπο τέρας της Δύσης και του ισλαμικού τζιχαντισμού. 
Η ελλαδική εκκλησία είναι ένα ρευστό πράγμα που θα εμφανίσει όλες τις δυνατές μορφές αυταρχικής δεσποτικής σκέψης. Πράγμα βέβαια αρκετά θετικό αν το δει κανείς στην γενικότερη διάστασή του.
3) Το Κ.Κ.Ε. 
Το κ.κ.ε είναι ίσως ο συνεκτικότερος και σοβαρότερος απολυταρχικός θεσμός της ελλαδικής κοινωνίας με πιστά πειθαρχημένα και με την γενική έννοια "ορθολογικά" μέλη.
Ο μηχανισμός του κ.κ.ε είναι αξιόπιστος και ψημμένος σε ακραίες συνθήκες που έχουν χαραχθεί στην οργανωτική μνήμη του κόμματος. 
Το κ.κ.ε έχει όλες τις προϋποθέσεις για να αναπτύξει έναν ισορροπημένο απολυταρχικό Λόγο και μηχανισμό χωρίς να απεμπολεί τις γενικές δημοκρατικές αξίες. 
Πάντως παρά την αποδοχή των γενικών δημοκρατικών αξιών (από την σκοπιά της κομμουνιστικής εργατικής εξουσίας) το κ.κ.ε δεν θα έχει κανένα ενδοιασμό να συντρίψει τους εχθρούς του και προς τα δεξιά και προς τα αριστερά. 
Πολύ καλή παράδοση σκέψης και δράσης ειδικά σε χώρες και επικράτειες όπως θα είναι η Ελλάδα σε λίγο. 
Αν το κ.κ.ε μπορούσε να γεμίσει από κόσμο θα ήταν το τέλειο λαϊκό εργαλείο για την λαϊκή-δημοκρατική μεν αλλά απολυταρχική δε μορφοποίηση της κοινωνίας. 
Ιδανική κατάσταση σε ένα θεωρητικό ακόμα επίπεδο.
Ο φόβος και ο τρόμος μερικών.
(συνεχίζεται..)

Ι.Τζανάκος
 

Καλοπροαίρετη κριτική στο παρα-ποδα (α-συνέχεια) για την θέση του στο "Ανατολικό-Κουρδικό"



Από εδώ έχουμε αναδείξει την συμμαχία των Κούρδων της Συρίας (YPG-PKK) και με τους αμερικάνους ιμπεριαλιστές (ψάξτε βρείτε τα λίνκ του "Αυτοκαθορισμού" για το θέμα, βαριέμαι να κάνω και αυτή τη δουλειά) για να περιοριστεί η επέκταση των ζόμπι του ISIS που οι αμερικάνοι βρυκόλακες επιβοήθησαν αλλά δεν ήταν οι μοναδικοί συν-δημιουργοί του (αυτό το εξάμβλωμα δημιουργήθηκε και από μόνο του και με την βοήθεια και την ανοχή των δυτικών, αλλά και την αυτοτελή υποστήριξη των βρυκολάκων Σαούντ, των Καταρ-ιανών και φυσικά των αρχιβρυκολάκων Τούρκων κεμαλιστών και "ισλαμο"φασιστών).
Κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν θεωρεί πως ο ηρωϊκός αγώνας των Κούρδων του ΡΚΚ είναι για την δημιουργία ενός "αντι-ιμπεριαλιστικού" κράτους, όπως ίσως θεωρούν (ότι λέμε;) οι νεο-σταλινικοί (με την καλή έννοια του όρου) του παραπόδα:


Ούτε είπε κανείς σοβαρός άνθρωπος, επίσης, ότι το πείραμα της Ροζάβα είναι το μεταβατικό σημείο προς την αταξική κοινωνία, άσχετα αν μερικοί ρομαντικοί εξαρχειώτες ίσως και να το πιστεύουν αυτό. 
Αυτό που είπαμε (τουλάχιστον εμείς) είναι πως οι Κούρδοι αγωνίζονται με κάθε ηθικό πολιτικό μέσο για την εθνική τους δικαίωση και αυτονομία-ανεξαρτησία. 
Και σε αυτό το επίπεδο και αυτοί και εγώ (για το έθνος μου) και άλλοι (για το έθνος τους επίσης) γράφουμε εις τα παλαιότερα των υποδημάτων μας αν τηρούνται ή δεν τηρούνται οι καθαρές ταξικές ή (καθαρές) αντι-ιμπεριαλιστικές προϋποθέσεις.
Αυτό όλο το πράγμα βέβαια είναι αντιφατικό αντινομικό τραγικό, αλλά αυτό είναι και καλά κάνει και είναι αυτό. 
Δεν αναμένονται μ-λ εξελίξεις.
Ένα το κρατούμενο λοιπόν.
Το άλλο εξίσου σημαντικό:
Κανείς δεν είπε πως το νέο ιμπεριαλιστικό ή μη-ιμπεριαλιστικό ανατολικό μπλόκ δεν διατρέχεται από αντιφάσεις, ούτε πως είναι διατεθειμένο για πλήρη ρήξη με την δύση. 
Δεν είπαμε ποτέ, εμείς τουλάχιστον, πως υπάρχει μόνον αντίθεση με την δύση, από μέρους αυτού του μπλόκ, αλλά και συνεργασία.
Οπότε δεν μας αφορούν οι κριτικές των φιλορωσσικών θέσεων που κυκλοφορούν στα αριστερά και τα δεξιά, ελπίζω να μην υπάρχει κάποια τέτοια σκέψη από τους συμπαθείς της α-συνέχειας.
Αυτό που ελπίζω επίσης είναι να μην συμμετέχει η α-συνέχεια πέραν της όποιας απομυθοποιητικής ανάλυσης του Κουρδικού κινήματος και στην εκστρατεία του εδώ επικοινωνιακού συστήματος της ευρω-αριστεράς και του φιλελέδικου χώρου για απομυθοποίηση των προσδοκιών για ρήγμα στο παγκόσμιο σκηνικό μέσω αυτού του νέου μπλόκ.
Καλό είναι να ψαλιδίζουμε τις φενάκες και τις φρούδες ελπίδες, αλλά και να μην συντονιζόμαστε επίσης με τους άλλους, τους πάντα άλλους, τους εχθρούς της ανθρωπότητας, τους δυτικούς ιμπεριαλιστές -- ειδικά στις προπαγανδιστικές τους εκστρατείες.
[ Τις τελευταίες μέρες υπάρχει έξαρση της αντι-ρωσσικής προπαγάνδας και των τερατολογιών των εδώ πρακτορίσκων της CIA-ΕΥΠ για παρουσία πολλών πρακτόρων της Ρωσσίας στην Ελλάδα. 
Θα έπρεπε πάντα να ανησυχούμε περισσότερο ή μόνον για τους πράκτορες της CIA και της Μοσσάντ που φέρνει και με τον "νόμο" ο προδότης Τσίπρας, στον οποίο ακόμα η α-συνέχεια τού φέρεται και αυτού και του σιχαμερού κόμματός του με ευγένεια αδικαιολόγητη, ενώ την ίδια στιγμή αφήνονται οι συκοφάντες να χυδαιολογούν για τον κακόμοιρο τον Λαφαζάνη, τι περίεργο έτσι;
Μετά την βρώμικη εκστρατεία Κωστόπουλου στην άκρα αριστερά για να μην τυχόν και πέσει ο προδότης, τώρα έχουμε αντι-ρωσσική εκστρατεία]
Δεν χρειάζεται εξάλλου να υποχρεωνόμαστε στους δυτικούς βρυκόλακες, δεν είμαστε Κούρδοι του ΡΚΚ, δηλαδή εγκλωβισμένοι μεταξύ τουρκικών και σαουνταραβικών ζόμπι.
Μη δίνετε ούτε πόντο παραπάνω στους δυτικούς ιμπεριαλιστές..
Και σεις της α-συνέχειας και το κ.κ.ε δίνετε συνέχεια πόντους σε αυτούς. 
Γιατί άραγε;




Ι.Τζανάκος
 

Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2016

Η μεγαλοφυϊα Τσίπρας τα είχε κανονίσει όλα



Φόβος και τρόμος στην "αριστερή" κυβέρνηση για το ενδεχόμενο να γίνει η χώρα σημείο εγκλωβισμού των μυριάδων μεταναστών και προσφύγων από την Μέση Ανατολή, την Μεσοποταμία, την βόρεια Αφρική, Αφγανιστάν, Πακιστάν κ.λπ. μετά τις απειλές των ευρωπαίων βρυκολάκων για αποβολή μας από την συνθήκη Σένγκεν.
Η μεγαλοφυϊα Τσίπρας τα είχε κανονίσει όλα:

Αυτοκαθορισμός: Τσιπρομερκελικός κρυφοναζισμός ...  

 

 

Σχόλιο

Τώρα θα φανεί σε αυτή την κοινωνία ποιός είναι τι και τι ακριβώς επιθυμεί όταν χρησιμοποιεί έννοιες, ιδέες, αξίες, Ονόματα, θεωρίες, ιστορίες, ποιήματα, ρητορική, πάθος, άποψη, αποψάρα, ιδεολογική κατάρτιση.

Τώρα θα φανεί ποιός είναι και άνθρωπος και ρεαλιστής, ποιός είναι διεθνιστής και πατριώτης, κομμουνιστής, σοσιαλσωβινιστής ή οικουμενικός, μαρξιστής ή απατεώνας της κομματικής "σωφροσύνης".

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως οι Ευρωπαίοι "πολίτες" και (αστοί) πολιτικοί είναι έτοιμοι να ενοχοποιήσουν την Ελλάδα για ό,τι στραβό συμβαίνει. 

Το έχουμε πει και θα το πούμε απλούστερα: είναι μουνόπανα, σκουλήκια, ελεεινά υποκείμενα. 

Η "Ευρώπη" και το Ευρώ και η Ευρωπαϊκή Ένωση των βρυκολάκων να πάει να γαμηθεί, να καταστραφεί εκ βάθρων, στα αρχίδια μας. 

Εδώ είναι η ώρα να σκεφτούμε πως θα είμαστε με τους συνανθρώπους μας που θα μείνουν εδώ το θέλετε δεν το θέλετε.

Καλά κάνουν οι Κεερφάδες και κράζουν τον υπουργό κρεατομηχανικής (μεταναστευτικής πολιτικής) αλλά καλά θα κάνουν να είναι έτοιμοι να δράσουν μέσα στην κοινωνία και τους εργαζόμενους. 

Προβλέπω πως εκτός από θεαματικές και "αντιφα" δράσεις δεν θα θέλουν να έρθουν σε επαφή ούτε με τους ντόπιους ούτε με τους μετανάστες, προβλέπω να περιορίζονται στο αντικαθρέφτισμα που τους αρέσει, με τους ομοίους τους "αντίθετους" χρυσαυγίτες. 

Τα ψώνια όμως δεν με ενδιαφέρουν, ούτε οι ιδεοληπτικοί, εμείς δεν ξέρω, οι καθημερινοί άνθρωποι, τι πρέπει να κάνουμε, πως θα ανταπεξέλθουμε στην νέα θέση μας στον κόσμο που είναι και ήταν η πάντα πραγματική θέση της Ελλάδας στον (ανατολικό) κόσμο.. 



Ι.Τζανάκος

Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2016

Αποκλεισμός των Κούρδων από την διάσκεψη της Γενεύης..Κάποιες πρώτες σκέψεις..


Σχόλιο 
Ιωάννης Τζανάκος
Οι βρυκόλακες Τουρκία-Σαουδική Αραβία απαίτησαν τον αποκλεισμό των Κούρδων του PYD (PKK) από την ειρηνευτική διάσκεψη της Γενεύης. 
Οι δυτικοί πουλάνε βέβαια τους Κούρδους. 
Αλλά και αυτοί ας το κατανοήσουν επιτέλους, ότι οι Δυτικοί είναι υποστηρικτές της Τουρκίας και της Σαουδικής Αραβίας, όντας οι ίδιοι το ίδιο βρυκόλακες. 
Ο βρυκόλακας στηρίζει τον βρυκόλακα.
Οι Κούρδοι έχουν γίνει αντικείμενα χειραγώγησης ακόμα και δικών μας κωμικών νατοϊκών πρακτόρων, παραμένουν πολιτικά αφελείς, εμπνέονται από την Δύση σε αξιακό επίπεδο, ενώ οι Βρυκόλακες Τουρκία-Σαουδική Αραβία έχουν ένα δικό τους αξιακό σύστημα βρυκολακοσύνης και απανθρωπιάς την ίδια στιγμή που τα βρίσκουν μια χαρά με τους Δυτικούς Βρυκόλακες ακόμα και με τους παλιανθρώπους νεοναζί του Ισραήλ.
Καμμία τύχη ακόμα για τους Κούρδους.
Οι Ευρωβρυκόλακες έχουν έναν Λόγο παραπάνω να στηρίζουν την Τουρκία. 
Είναι εκτός από ανάχωμα για να μην κατέβει η Ρωσσία ακόμα περισσότερο ένα ανάχωμα προς το μεταναστευτικό ρεύμα. 
Προκειμένου η Δύση να περιορίσει την μεταναστευτική "ροή" θα πάρει όλα τα γεωπολιτικά τσιμπούκια στον Σουλτάνο.
Κάποτε πρέπει να ψοφήσει αυτό το πράμα, η Ευρώπη, κάποτε πρέπει να τελειώνουμε με το φρούριο Ευρώπη, και όλον τον ευρωπαϊκό "πολιτισμό".

                                      
                                               

                                         

                                           

                      Σύνδεσμος ενσωματωμένης εικόνας  

Σύνδεσμος ενσωματωμένης εικόνας    
 Catalunia. Demonstrations in Barcelona against Turkish violence in Northern
Σύνδεσμος ενσωματωμένης εικόνας


7 January 2016 Kurdish Question
After much speculation and confusion it has been confirmed that Rojava's Democratic Union Party (PYD) has not been invited to the Geneva III Syria Talks.
Commenting on the situation PYD co-chair Saleh Moslem said that the talks would result in failure once again because the Kurds had not been invited.
Moslem added, "Some do not want a solution in Syria. They want to exclude the Kurds from this meeting. Plans are being hatched behind closed doors. Some forces (Turkey) have based all their efforts on preventing Kurds... These forces do not want peace in Syria, they want the war to continue. Now they are using the Kurds' attendance as a reason to sabotage the talks. Geneva I and II ended without results due to this attitude. Everyone knows that a meeting without the Kurds is inconclusive."
Speaking to Reuters, Democratic Syria Assembly co-chair Heysem Menna, who has been invited in a personal capacity said, "Either I will go with my friends (the Kurds) or I will not go. There has been no agreement."
Menna also said that the proposal being made to them was to be a part of the "Russian delegation" but that they had the right to form their own delegation.
An invitation was also expected to be sent to Democratic Syria Assembly co-chair Ilham Ehmed but this did not happen either.
Ehmed commented on this saying, "We received some offers to join the meeting on Russian and US lists. But we didn't accept this. We will not attend on others' lists or on their side. We have been elected by the people of Syria and will only join talks to represent them with our own list."
Ehmed also called on the world to, "End this approach, which will not get results," and said, "We will carry on with our work and continue our project to create a democratic Syria. We are making preparations to gather a popular congress for a solution. The true negotiations for peace in Syria are going to take place in our own lands."

Turkey threatened to boycott talks if the PYD attended.






Η Ελλάδα στο Μέλλον.



Η σχεδόν ολοκληρωτική απουσία μιας μαζικής πολιτικής και κοινωνικής παράταξης που να θέτει ανοιχτά το ζήτημα της συγκροτημένης εξόδου της Ελλάδας από την δυτική φυλακή (ευρωπαϊκή ένωση, Νατο) θα δημιουργήσει τις συνθήκες αυτή η έξοδος να είναι ριζοσπαστικότερη και βιαιότερη από΄τι θα ήταν αν γίνονταν υπό "ομαλές" αστικές συνθήκες.
[Σπεύδω να δηλώσω πως δεν θεωρώ πως το κ.κ.ε έχει κάποιο αληθινό πρόγραμμα ή κάποια πραγματική βούληση να οργανώσει κάποια μορφή επαναστατικής εξόδου, πιθανόν όμως να το κάνει με τον λειψό του τρόπο (που θα είναι καλύτερος από το τίποτα) αν το ψηφίσουμε και στηρίξουμε μαζικά. 
Αυτό θα έπρεπε να κάνουμε. 
Να στηρίξουμε και να ψηφίσουμε μαζικά κ.κ.ε αλλά δεν θα το κάνουμε σαν λαός για άλλους λόγους, τους οποίους θα σας τους αναλύσω κάποια άλλη στιγμή. Αν το κάναμε πάντως θα ταράζαμε τα νερά και θα κατακτούσαμε το κ.κ.ε από τα μέσα με την μορφή μιας λαϊκής πλημμυρίδας. 
Ούτε οι περισσότεροι από εμάς θέλουμε το κ.κ.ε ούτε το κ.κ.ε θέλει να έρθει ο λαός στο κόμμα. Για την ακρίβεια αυτό το τελευταίο το τρέμει περισσότερο και από τον "οπορτουνισμό"]
Η απύθμενη ανοησία του αστικού κατεστημένου αλλά και των διαφόρων "εθνικιστικών" και "διεθνιστικών" παρακολουθημάτων του με κάνει τόσο χαρούμενο όπως δεν θα έπρεπε. 
Δεν πρέπει να χαίρεται κανείς με την καταστροφή της κοινωνίας (αστικής και μη) ακόμα κι αν αυτή το έχει επιλέξει λόγω αυτοκαταστροφικότητας ή λόγω βλακείας.
Αλλά εγώ χαίρομαι όχι γιατί είμαι αισιόδοξος, αλλά γιατί θα γίνει τελικά και αυτό που εγώ φαντάζομαι γιατί για άλλους αυτό που φαντάζομαι ίσως να είναι ο απόλυτος εφιάλτης. 
Τα πράγματα έχουν μιαν υποκειμενική διάσταση, θα την ονόμαζα ιδεολογική αν δεν περιείχε τόσα στοιχεία πάθους. 
Οι δυτικοί βρυκόλακες θέλουν να μας καταστρέψουν περίπου όπως κατέστρεψαν και την Συρία και άλλες χώρες. 
Ίσως το πρόγραμμά τους, της καταστροφής του ελληνικού έθνους, δεν είναι τόσο ριζοσπαστικό όσο το πρόγραμμα καταστροφής της Συρίας, αλλά είναι πρόγραμμα καταστροφής.
Όποιος δεν το καταλαβαίνει αυτό είναι πανηλίθιος κρεττίνος αποβλακωμένος φιλελεύθερος και αριστεριστής προδότης.
Όταν έρθει η ώρα ειδικά αυτοί οι κρεττίνοι προδότες όλοι μαζί θα πληρώσουν το τίμημα της συμμετοχής τους στην προδοσία του λαού και του έθνους, μαζί με τους νατοϊκούς πράκτορες (πρώην και νυν) κυπατζήδες που παριστάνουν τους πατριώτες αλλά μερικές φορές και τους "αριστερούς". 
Αυτοί ειδικά οι τελευταίοι έχουν συγκεντρώσει ήδη το μίσος και άλλων λαών, τους οποίους θεώρησαν ηλίθιους λόγω της αγνότητάς τους. 
Μην επαναλαμβανόμαστε, καταλαβαίνετε νομίζω τι εννοώ.
Ας δούμε τι εννοώ όμως, πιο συγκεκριμένα:
Παρακαλούν οι εθνομεσοαστοί "μην μας καταστρέψετε εντελώς", "όχι" λένε οι ευρωβρυκόλακες "θα σας καταστρέψουμε".
Χαίρονται στα τρίσβαθά τους οι εξεγερμένοι μικροαστοί δυτικιστές και προλετάριοι δυτικιστές που καταστρέφεται η εθνομεσοαστική και μικροαστική τάξη και λένε "καταστρέψτε τους, να μείνουμε εμείς και σεις μόνοι μας". 
Μονομαχία στο ταξικό Έλ-Πάσο μεταξύ κομμουνιστών και καπιταλιστών χωρίς μικρομεσοαστικές παρεμβολές, αυτό φαντάζονται οι ηλίθιοι κομμουνιστές ακροαριστεροί, αντιφα, αναρχικοί, κκε-δες και άλλοι πιο "προσωπικές περιπτώσεις" παράνοιας.
Δεν καταλαβαίνουν πως η καταστροφή της εθνομεσοαστικής και εθνομικροαστικής τάξης στην Ελλάδα είναι συνυφασμένη με την καταστροφή της βιομηχανίας, της άμεσης παραγωγής, της υλικής βάσης της κοινωνίας, εφόσον όσο δεν υπάρχει κομμουνισμός στην παραγωγή οι νομοτέλειες που θα ισχύσουν θα είναι οι νομοτέλειες του καπιταλισμού, και οι νομοτέλειες του καπιταλισμού ως ώριμου ιμπεριαλιστικού καπιταλισμού σήμερα καθορίζουν την παραγωγή στις μεσαίες και αδύναμες (σχετικά) χώρες ως αξονικά-κεντρικά μεσαία και μικρή παραγωγή αν υπάρχει βέβαια. 
Αν εκλείψει η μεσαία και μικρή παραγωγή των μεσαίων και μικρών αστών θα γαμηθεί το σύμπαν στην χώρα που είναι "μεσαία-μικρή", θα υπάρξει έρημος και λουμπενοποίηση, χάος, θάνατος, αδιέξοδο χωρίς προηγούμενο, και δεν θα υπάρξει καμμία "συγκεντροποίηση" του κεφαλαίου. 
Και αυτό δεν θα είναι το ιδανικό πλαίσιο σε καμμία περίπτωση για κανέναν "κομμουνισμό" μαρξιστικού τύπου, κανενός είδους μαρξισμό. 
Όλοι αυτοί αναγνώστες του Μάρξ είναι, τον διαβάζουν και αυτόν και τον Λένιν και τον κάθε αντι-Λένιν όπως διαβάζουν οι τζιχαντιστές το Κοράνι. Σκληρό αυτό που λέω αλλά έτσι είναι.
Ο μόνος που έχει καταλάβει τι γίνεται από τους Μαρξιστές είναι ο Θ.Μαριόλης. 
Οι άλλοι ντιπ για ντιπ αστοιχείωτοι, ακόμα. Θα έλεγα πως ο Μαριόλης πέρα από τις ακατανόητες για εμένα εξισώσεις, τα πολύπλοκα μοντέλα για την οικονομία, τον Σράφα κ.λπ έχει μάλλον και ως πρόσωπο μιαν εμπειρική σχέση με την οικονομική πραγματικότητα, έχει δηλαδή μάτια και αυτιά. Αλλιώς δεν εξηγείται. 
Εννοώ πως οι άλλοι δεν τα έχουν αυτά, αν υποθέσουμε πως έχουν έστω θεωρητικά εργαλεία σε αυτό το αντικείμενο (την σύγχρονη πολιτική οικονομία που δεν κατέχω, όπως δεν κατέχω τα σούπερ ντούπερ μαθηματικά και την νέα φυσική).
Η εμπειρία για το εθνικό μέλλον λέει: έρημος, καταστροφή, όλεθρος. 
Αυτό ακόμα τουλάχιστον δείχνει η εμπειρία, και αυτή η καταστροφή δεν κυοφορεί ούτε συγκεντροποίηση του ιδιωτικού κεφαλαίου ούτε ένα νέο προλεταριάτο ούτε κομμουνιστική επανάσταση, άμεση ή αποτέλεσμα της πιθανής δράσης των νέων προλεταριακών τάξεων. 
Επίσης δεν προβλέπεται κανένας "εμμενής κομμουνισμός" όπως φαντασιώνεται ο Θ.Δρατζίδης, αν και ο τελευταίος έχει τις ενορασούλες του που είναι πιό ορθές μερικώς από τις ανοησίες των περισσοτέρων "επαναστατών".
Αυτό που προβλέπεται είναι η ύπαρξη μιας χώρας με έναν πληθυσμό σε διωγμό και αεργία, με 1-2 εκατομμύρια μετανάστες, με πόλεις σε παρακμή, με όξυνση των εθνικών προβλημάτων με τους άλλους, τους κατεξοχήν βρυκόλακες της Οικουμένης: τους Τούρκους.
Όπως καταλάβατε η ζωή μας αποκτάει ενδιαφέρον.

   
Ι.Τζανάκος 

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..