Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2016

Αντρέι Πλατόνοφ / Ακούς: ο κόσμος ουρλιάζει!


Αντρέι Πλατόνοφ Ακούς: ο κόσμος ουρλιάζει! 






Ακούς: ο κόσμος ουρλιάζει!
Κοιμάται ορφανό το ξεθωριασμένο χορτάρι,
Και το μπλε αστέρι την καμπάνα με φρίκη χτυπάει,-
Σκεφτικό ακούει το ανθρώπινο κεφάλι.
Γέμισε αίματα το σιδερένιο χέρι-
Από τώρα και στο εξής υπάρχει μόνο μία μοίρα σταθερή:
Σταθείτε, μελλούμενοι αιώνες αδιέξοδοι,
Έκανα τα πάντα για σας - και το τραγούδι στα χείλη!
Έγινε καρδιά και συνείδηση ο ανήσυχος κόσμος,
Και θα γίνει το κάθε αστέρι άνθρωπος,
Για τη νέα θύελλα τις πόρτες έσπασες στην οικουμένη,
Και καυτό νερό ο ιδρώτας σου κυλάει.
Σύντροφε άνθρωπε, φτιάξαμε την αυγή,
Εφηύραμε τον απίστευτο κόσμο,
Εγώ το δαχτυλίδι των αστεριών μαζί σου θα σπάσω,
Και θα έρθει η μέρα να λάμψει ο Γαλαξίας,
Ο κόσμος εξαντλημένος θα πέσει νεκρός,
Βαθιά ο άνθρωπος θα βυθιστεί στο στήθος
Και για πρώτη φορά δε θα ανατείλει ο ήλιος.

1922

Μετάφραση από τα ρωσικά Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης ©



Ты слышишь: мир кричит!
Спит сиротою бледная трава,
И синяя звезда от ужаса звенит, 
Задумалась и слышит человечья голова.
И кровью налилась железная рука –
Отныне есть одна и прочная судьба:
Остановитесь, безысходные грядущие века,
Я сделал за вас все – и песня на губах!
Стал сердцем и сознаньем неугомонный мир,
И человеком будет каждая звезда,
Для новой бури во вселенной ты двери проломил,
И пота твоего течет горячая вода.
Товарищ человек, мы сделали зарю,
Изобрели мы мир неимоверный,
Я звездное кольцо с тобою вместе разорву,
И будет шаг наш песней мерной.
И будет день – иссякнет Млечный путь,
Мир истомленный мертвым упадет,
Глубоко человек ему вонзится в грудь –
И в первый раз в то утро солнце не взойдет.

1922

Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2016

Σχιζοφρένεια και (γεω)πολιτική..2 παραδείγματα



(Διευκρινιστικά, προλογικά και διαφωτιστικά: όταν μιλάμε για σχιζοφρένεια συνήθως το μυαλό μας πάει σε μια "σχάση" σε δύο πόλους. Αυτό είναι εντελώς λάθος. 
Η σχιζοφρένεια είναι μια σκέδαση σε πολλά και όχι μια σχάση)


Μία από τις γνωστότερες εκφράσεις της ψυχοπάθειας είναι να νομίζει κανείς πως είναι στο κέντρο του κόσμου, πως τα περισσότερα εξωτερικά γεγονότα σχετίζονται με τον ίδιο (ιδέες αναφοράς).
Αυτή η μορφή έκφρασης της ψυχοπάθειας συνδέεται από ό,τι γνωρίζω ως ερασιτέχνης ψυχίατρος με την περίφημη παράνοια, την παρανοϊκή ψύχωση.
Συμφωνώ τελικά με την Ντελεζιανή αντίληψη περί της ενότητας της ψύχωσης. 
Η προσπάθεια διαφοροδιάγνωσης ανάμεσα στα είδη της ψύχωσης μπορεί να έχει ένα αντικειμενικό υπόβαθρο, δεν είναι όλες οι μορφές της σχιζοφρένειας το ίδιο και το αυτό αλλά παρ΄όλα αυτά υπάρχει ένα κοινό ψυχωτικό-σχιζοφρενικό θεμέλιο και μια κοινή ψυχωτική-σχιζοφρενική "ουσία".
Αυτό που κάνει την παρανοϊκή ψύχωση ενδιαφέρουσα είναι πως παρουσιάζει ομοιότητες με το πολιτικό φαινόμενο και ειδικά την κρατική οργάνωση, ειδικά όταν υπάρχει αναδίπλωση στον πυρήνα τους.
Από την άλλη, όπως μας έχει συνοπτικά παρουσιάσει ο "Ονειρμός" σε διάφορες δημοσιεύσεις του στις "Ταξικές Μηχανές" υπάρχει μια μεγάλη ανάπτυξη δια του ύστερου καπιταλισμού της άλλης, παράλληλης και "αντίθετης" στην παράνοια ψυχωτικής δυναμικής τής ούτως ειπείν "καθαρής" σχιζοφρένειας που σχετίζεται με τον διασκορπισμό και την υπερθραυσματοποίηση της ψυχικής νοητικής αλλά και "κοινωνικής" δομής κ.λπ.
Νομίζω πως το μεγάλο πολιτικό πρόβλημα της νεο-αριστεράς δεν είναι η ψυχωτική δυναμική της παράνοιας όσο η "αμιγώς" σχιζοφρενική δυναμική. 
Η νέα αριστερά είναι σχίζο, όχι παρανοϊκή όπως η "σταλινική", γι΄αυτό το λόγο άλλωστε είναι το ιδανικό έδαφος και εθελοντικό θύμα όλων των χαφιέδικων και πρακτόρικων μηχανισμών χωρίς κάν να υπάρχει αμοιβή και αναπτυγμένη διείσδυση των μηχανισμών του αστικού κράτους. 
Ο νεο-αριστερός έχει κάνει εμβόλιο απέναντι στην συνωμοσιολογία και την παράνοια, είναι μόνον ή κυρίως σχίζο, αν και δεν απουσιάζουν και παρανοϊκές εκφάνσεις εφόσον όπως είπαμε η ψύχωση είναι πάντα ένα Εν. 
Οπότε μπορεί κάθε υπηρεσία να κάνει δουλειά με την νέα αριστερά χωρίς καν να προσπαθήσει. 
Ο νεο-αριστερός θα καταπιεί αμάσητη κάθε δομική ανάλυση αρκεί να αναφέρεται σε αφηρημένες απρόσωπες δυνάμεις του καπιταλισμού.  
Προς θεού, όχι παράνοια.
Βέβαια, όπως είπαμε μόλις πριν η παράνοια βασιλεύει, γι΄αυτό άλλωστε υπάρχει και ως ένα νέο είδος που θα το ονόμαζα παράνοια της αντι-παράνοιας. 
Υπάρχει δηλαδή μια εκτεταμένη παράνοια να ανακαλύπτεται η παράνοια παντού, κάθε ανάλυση για τους πρακτόρικους συνωμοτικούς μηχανισμούς του αστικού ιμπεριαλιστικού κράτους αναλύεται παρανοϊκώς ως παρανοϊκή, και οι γάτες του αστικο-φιλελεύθερου χώρου ενισχύουν αυτή την αντι-παρανοϊκή παράνοια της νέας αριστεράς για να έχουν την πλήρη αποκλειστικότητα της συνωμοσιολογίας όταν χρειαστεί.
Ας δούμε το παράδειγμα της ελληνικής δραχμολογικής ή δραχμολαγνικής περιπέτειας.
Ένας γκράντε μορφωμένος μεγαλοαστός βλάξ όπως ο Κασιμάτης της Καθημερινής ζούσε μέρα νύχτα και ζει ακόμα με την ανώμαλη εμμονή πως ο Τσίπρας ήθελε να μας βγάλει από το ευρώ.  
Πόσα κιλά βλάξ; έλα μου ντε.
Αυτή η παράνοια, τυπική παράνοια ενός βλακός έλληνα φιλελεύθερου που πυράκτωνε από το Άθενς Βόδια (Βόις) μέχρι τους Καραμπελιάδες, έπιασε ακόμα και τους "αντιφα" του "Σεράγεβο". 
Να λοιπόν πως τυπικοί διαλυμένοι σχίζο, που έχουν κάνει το αντιπαρανοϊκό σχίζο επιστήμη και τρόπο ζωής, ξέπεσαν τελικά στην καθαρή παράνοια.
Παρ΄όλα αυτά υπάρχει επικράτηση του σχίζο πόλου, υπάρχει εμμονή λοιπόν με την διάλυση του ιδεολογικού συνειρμού, υπάρχει σκόπιμη αυτο-αποδόμηση της συνοχής του Λόγου και της ορθολογικότητας.
Ο Χάι(λ)ντεγκερ έκανε καλή δουλειά τελικά.
Τούς διέλυσε όλους, τους έκανε αλοιφή.
Η "μη-υποκειμενοκεντρική" θέαση του κόσμου, η φυγή από το συγκεκριμένο, είναι το πάθος της εποχής.



Θα μπορούσε βέβαια κανείς να πει:
Μήπως αυτό δεν είναι η τέλεια μορφή της αστικής πραγματικότητας, ένα χάσιμο όλων, ακόμα και των "ρεαλιστών" της "γεωπολιτικής" σε ένα αφηρημένο της σχιζοφρενικής οριακότητας του καπιταλισμού;
Είναι οι γκροτέσκο "γεωπολιτικές" θεωρίες "ισχύος" όπως του Κ.Σμιτ, ένα παρανοϊκό αντίβαρο στην σχίζο θεωρία-ιδεολογία;
Δεν νομίζω. 
Για "παρανοϊκοσχιζοφρενή" τον κόβω και αυτόν τον υπερεκτιμημένο Κ.Σμιτ, και όχι για "σχιζοπαρανοϊκό".
Σχιζοπαρανοϊκός ήταν ο Χομπς, όντας σοβαρός άνθρωπος.  
Οι παρανοϊκοί είναι σοβαροί άνθρωποι.
Οι σχίζο είναι σούργελα.
Αλλά και η ίδια η πολιτική "γεωπολιτική" πρακτική μεγάλων δυνάμεων όπως οι Η.Π.Α είναι σχίζο, δεν έχει νόημα παρά τις όποιες "μαρξιστικές" αναλύσεις. 
Δεν είναι οι "μαρξιστικές" αναλύσεις ένα λάθος, έτσι απλά. 
Παραβλέπουν ωστόσο το σχίζο περιεχόμενο της νέας αστικής θεωρίας και πρακτικής. 
Η θεωρία για την "Ευρασία" λ.χ είναι ένα τρελό σχίζο πράγμα, αλλά και όλη η πρακτική προσπάθεια περικύκλωσης της Ρωσσίας πάνω στην βάση αυτής της ψυχώ θεώρησης, είναι ένα τρελό πράγμα (όπως και οι αντίστοιχες, αν και αμυντικές, ψυχώ θεωρίες των Ρώσσων "ευρασιατικών"). 
Βέβαια πρέπει να επισημάνουμε την παρουσία του σχιζότυπου μέσα στην Δύση ήδη από τα τέλη του 18ου αιώνα. Αλλά αυτό είναι ένα άλλο πράγμα, θα το δούμε κάποια άλλη στιγμη. Σήμερα:
Η ανθρωπότητα διοικείται στην κυριολεξία από μια σχιζοφρενική δομή με μια (νεο)παρανοϊκή πτυχή όμως.
Οι διάφορες μεγαλειώδεις ψυχωσχιζοφρενείς συνωμοσίες (παρανοϊκοσχιζοφρενείς και όχι σχιζοπαρανοϊκές) των Ευρωπαίων και των Αμερικάνων βρυκολάκων (Συρία, επιθετικότητα απέναντι στο Ιράν κ.λπ) με τους εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς, είναι προϊόντα της σχίζο ιδεολογίας. 
Είναι "οικονομικά" και στρατηγικά άσκοπες, δεν έχουν να κάνουν μόνον με "συμφέροντα" κ.λπ
Το σχίζο βέβαια δεν θα παράξει "κανονικά" στρατόπεδα συγκέντρωσης, ή μήπως όχι;






Ι.Τζανάκος 
  

Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2016

Απορία για τους Γεζιντί..

 
Έχει ξεσηκωθεί η Μέση Ανατολή και η Μεσοποταμία με την αθλιότητα της αυτόνομης και όχι μόνον "δυτικοκινούμενης" τουρκικής περιφερειακής ιμπεριαλιστικής πολιτικής και στρατιωτικής παρέμβασης (που δεν έχει ακόμα "ολοκληρωθεί") και εμείς εδώ ρίχνουμε αμέριμνους ιδεολογικούς ύπνους.
Βέβαια οι καθοδηγητές των εδώ πανίσχυρων κυκλωμάτων ιδεολογικής χειραγώγησης του ποιμνίου είναι άγρυπνοι και ανησυχούν ειδικά με την τροπή των πραγμάτων στο μεταναστευτικό-προσφυγικό "θέμα".
Είναι σε λειτουργία οι μηχανισμοί και παραμηχανισμοί όλων τα μαντρόσκυλων της "ιδεολογίας" αποκρύπτοντας επιμελώς όχι τόσο την ευθύνη της Τουρκίας στην "διαχείριση" του "μεταναστευτικού" όσο την σύμπραξη των αφεντικών τους στην επιχείρηση υποβάθμισης της κατασταλτικής πρακτικής των τούρκων ναζί.
Από εδώ έχουμε εντοπίσει και αναλύσει το σχέδιο των "συστημάτων" της περιοχής για το "προσφυγικό", και ειδικά των τουρκοζόμπι από το καλοκαίρι του 2015. 
Έχουμε μιλήσει για την γενοκτονία των Γεζίντι-Κούρδων στο Σενγκάλ και την συνωμοσία Ερντογάν-Νταβούτογλου-Φιντάν από το καλοκαίρι του 2014. 
Πολύ παράξενο που δεν προβλήθηκε ειδικά αυτή η φρικαλέα σφαγή αυτού του μη-μουσουλμανικού κλάδου του κουρδικού έθνους. 
Παράξενο; 
Όλοι οι "αριστεροί" μείναν μόνον στην περίπτωση "Κομπάνι" και στον αγωνιστικό μύθο του που ήταν αληθινός αλλά είχε και άλλες πτυχές (βοήθεια των Η.Π.Α), και μείς επίσης αναδείξαμε το θέμα, αλλά κανείς (ξέρετε άλλον;) δεν ανέδειξε το θέμα Γενοκτονία των Γεζιντί πέραν ημών.
Γιατί άραγε; ακόμα απορώ, πραγματικά απορώ.
Μήπως ήταν ο τρόμος απέναντι στην πραγματική εικόνα των τουρκοζόμπι του ISIS; 
Μήπως λειτουργούν και άλλα "αντανακλαστικά";
Πραγματικά απορώ μαζί σας μαλάκες, γελοίοι έλληνες αριστεροί ακροαριστεροί δεξιοί εθνικιστές ή αντιεθνικιστές, πραγματικά αρχίζω και σας "υποψιάζομαι", χωρίς "συνωμοσιολογίες" μα την αλήθεια! 
Είστε τόσο άσχετοι και χωριάταροι με τόσο στενό πληροφοριακό ορίζοντα; ή κάτι άλλο τρέχει; 
Δεν ψάχνω για "πρακτοριλίκια" ή μάλλον μόνον για αυτά γιατί σε μια ξεφτελισμένη αποικία σίγουρα παίζουν και αυτά.
Άλλο είναι μάλλον το πρόβλημα, είναι πιό βαθύ, πιό σκληρό.
Το πρόβλημά σας είναι ιδεολογικής υφής.
Και ψυχαναλυτικής.
Οπότε επειδή δεν είμαι ψυχαναλυτής ούτε έχω σχέση με κανένα ιδεολογικό κύκλωμα καλά κάνω και σας βρίζω, δεν είναι λάθος που παραφέρομαι. 
Πως αλλιώς θα γίνει εφιάλτης σας η απάθειά σας; 
Πως αλλιώς;






Ι.Τζανάκος 




Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2016

Η αλληγορία της εμφάνειας..



Δεν υπάρχει κλειστή θύρα, ούτε ένα κρυμμένο κλειδί που θα την άνοιγε, δεν υπάρχει γραφή, ούτε ένας Λόγος που θα την σήμαινε εντός της, δεν υπάρχει εσωτερική ύφανση του κειμένου, ούτε κείμενο, δεν υπάρχει νόημα ούτε σημασία έξω από το λέγειν, η ζωή του προφορικού Λόγου είναι η ζωή και η ζωή είναι ο προφορικός Λόγος, δεν υπάρχει Νόμος παρά μόνον για φυλακές και φύλακες, δεν υπάρχει μυστικό ούτε μύστες, δεν υπάρχει το σκοτάδι μόνον φως, φως φως, δεν υπάρχει δάσκαλος, ούτε μαθητής, δεν υπάρχει τίποτα εκτός από εσένα.
Εσένα και το τραγούδι σου.
Λαός χωρίς το βιβλίο, φως..


[όλα τα πτώματα μαζεύτηκαν στην "Αυγή"]


Ι.Τζανάκος