Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Κυριακή, 31 Ιουλίου 2016

Το πλέγμα Εν-Μηδέν ως πρωτο-κατηγοριακό πλέγμα πτυχώσεων και όχι ως το προ-κατηγοριακό (μιας πολλαπλότητας)..


Ο Δήμος και οι άλλοι φίλοι θα πρέπει να περιμένουν μέχρι να τελειώσω την πληκτρολόγηση από το απόσπασμα του Χέγκελ για το άπειρο-πεπερασμένο, αλλά και τις επεξεργασίες/σχόλιά μου επί αυτού. 
Πάντως προλογικά θα έλεγα ειδικά προς τον χαλκέντερο Δήμο που τον ευχαριστούμε για τις μεταφράσεις του ότι για μας όντως το άπειρο είναι μια αισθητική ή ενορατική δημιουργία και όχι μια υπαρκτή οντότητα με την έννοια τουλάχιστον που το κατανοούμε.


Η εσωτερική συστροφή σε πλέγμα των εννοιών/καταστάσεων του Εν-ός και του Μηδενός αποτελεί ένα σύστημα πτυχώσεων ενός ενιαίου καθορισμού του όντος ή μια εν-ότητα μιας πολλαπλότητας έστω σε ένα θεμελιακό επίπεδο οργάνωσής του;
Αν δεχτεί κανείς την εν-ότητα ως ριζική και τις υπο-μορφές της ως πτυχώσεις της ίδιας οντότητας, τότε το πλέγμα αυτό έχει την ιδιότητα του πεπερασμένου, όπως την έχουν γενικά όλα τα κατηγοριακά πλέγματα είτε ανήκουν σε αυτό το πλέγμα είτε σε πλέγματα ευρύτερα και ανήκοντα στην σφαίρα του καθορισμένου-Είναι.
Το πεπερασμένον αυτής της πρωταρχικής σχέσης δεν της στερεί την πολυπλοκότητα και την εσωτερική υφή.
Θα μπορούσε κανείς να υποθέσει πως αυτό το μη προ-κατηγοριακόν αυτού του αρχικού πλέγματος είναι και το "μυστικό" της καταγωγής της κατηγοριακής ενέργειας και ουσίας.
Οι τυπικοί ανορθολογιστές θεωρούν στηριγμένοι και σε σημεία της φαινομενολογικής έρευνας του Ε.Χούσσερλ ότι το κατηγοριακόν κατάγεται οντο-λογικά από ένα προ-κατηγοριακόν ή ανάγεται συνέχεια σε αυτό, αλλά η πιθανότητα το πλέγμα της ριζικής εν-ότητας <Εν-και-Μηδεν> να είναι πεπερασμένον δίνει την δυνατότητα να αναζητήσουμε "εντός" του ένα είδος καταγωγής της κατηγοριακότητας των άλλων κατηγοριακών δομών, είτε αυτό ως πλέγμα είναι και αυτό ένα κατηγοριακό-ως-πρωτοκατηγοριακό πλέγμα είτε είναι ένα μεταβατικό θεμελιώνον των κατηγοριών το οποίο όμως δεν είναι προ-κατηγοριακόν.




Ιωάννης Τζανάκος

Ηράκλειτος; όχι..



Η συνάντηση του Λόγου ως Λόγου με μιαν εκμηδενισμένη υπόσταση δίνει το δικαίωμα σε αυτήν να υπερασπιστεί το Μηδέν.
Είναι αυτό το Μηδέν ένας άλλος ελευσόμενος νέος Λόγος;
Ακόμα κι αν υπήρχε ένα εγγυητικό συμβόλαιο μιας πραγματικής ("νέας") Λογο-ικής "αλλότητας", με σφραγίδα μη δυνάμενη να σπάσει, δεν θα το πιστεύαμε, δεν θα υποκύπταμε ξανά στο λάθος της πίστης στον Λόγο, ακόμα κι αν αυτή ενδύονταν το ένδυμα του ορθού Λόγου με τις εσωτερικές του ανασχέσεις και τους εσωτερικούς του περιορισμούς.
Ποιός θέτει αυτούς τους περιορισμούς;
Οι ίδιοι αυτοί που τους έχουν σπάσει προ πολλού και τους σπάνε σε κάθε ευκαιρία όταν τίθεται έστω και αρχικά το ζήτημα του νέου Λόγου.
Όταν αρχίζει να λέγεται κάτι για έναν άλλο Λόγο τότε όλοι αυτοί θυμούνται τα όρια που υποτίθεται έθεσαν στον δικό τους Λόγο, για να μην αφεθεί ένας άλλος Λόγος αφού θα είναι "αυθαίρετος".
Οπότε, αξίζει να ψάχνει κανείς να αναδύσει από το αναγκαστικό Μηδέν (που τον έταξε ο Λόγος όπως καθολικεύθηκε) έναν άλλο Λόγο;
Αξίζει;
Δεν αξίζει, το Μηδέν δεν αφήνεται να είναι κάτι άλλο από Μηδέν από όλους αυτούς τους φορείς του Λόγου-ένα-δύο-ως το άπειρο.
Το μόνο που μένει είναι μια συστροφή εντός τού Μηδενός, ένας Λόγος μη Λόγος του Μηδενός.
Και αυτή η αναγκαστική πράξη είναι διεκδικούμενη απο τον Λόγο και τους Λόγους περί του Λόγου, οπότε είναι ήδη σπουδαίο να επιθυμεί κάποιος που έχει βιώσει την εκμηδένιση να συνεχίσει την συστροφή ως εκεί που μπορεί να φτάσει.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να κοροϊδέψει κανείς τους αναγνώστες του, καμμία δυσκολία δεν υπάρχει σε αυτό, ούτε είναι ένα σπουδαίο πράγμα:
Όταν είδατε στο προηγούμενο άρθρο το απόσπασμα του Ηράκλειτου θα νομίσατε ίσως πως συνεχίζω τον Λόγο του περί του κοινού Λόγου, αλλά θα έπρεπε να υποψιαστείτε ότι ακριβώς το αντίθετο επιθυμούσα.
Δεν μπορεί να υπάρξει κοινός Λόγος ούτε διαλεκτική του Εν-ός δια του Λόγου, άρα και του Λόγου του Ηρακλείτου.
Αυτό που ο ελληνοδυτικός ή μάλλον ο ιωνικο-δυτικός κόσμος ανέδυσε ως κοινό Λόγο έχει σβήσει μέσα στην φωτιά του και έχει εξαντλήσει την σχέση του με τις αλήθειες.
Η διαλεκτική ή καλύτερα η σκέψη και η βίωση του Εν-ός, όπως ακριβώς παράγεται ως ένα τυφλό και απελπισμένο πρόταγμα να παραμείνει το Εν στο Μηδέν του και το Μηδέν στον εαυτό του, δεν έχει να κάνει με τον Λόγο, αν και έχει να κάνει με την γλώσσα ή μάλλον τις γλώσσες του κόσμου και των κόσμων.
Η βία αυτής της συστροφικής ανάδυσης/καταβύθισης του Εν-ός/Μηδενός εντός του διττού εαυτού του είναι στην πραγματικότητα μια αμυντική λεκτική και σωματική αντι-βία, μπροστά σε έναν κόσμο-Λόγο που ακόμα και στις κριτικότερες και αυτο-αναιρετικότερες εκτυλίξεις του ένα πράγμα μόνον μπορεί να κάνει:
Να εξαλείφει την ζωή του πράγματος και των πραγμάτων ως καθαυτών, ιδιαίτερων, μοναδικών και βαριά πληγωμένων από τον Λόγο του κάθε "έλλογου" ή "ά-λογου" σωτήρα (ακόμα κι όταν αυτός παραληρεί εναντίον της σωτηριολογίας)....





Ιωάννης Τζανάκος

Ο μέγας λίβελος..

        

                                      
                        

Αν δεν διαπραγματευτείτε θα σας διαλύσουμε με κάθε μέσο, θα σας φτάσουμε στο χώμα, θα σας χώσουμε μέσα σε αυτό και θα φυτέψουμε πάνω σας εκδικητικά δέντρα που θα βγάζουν δηλητηριώδεις καρπούς.
Θα δώσουμε αυτούς τους καρπούς στους απογόνους και τους φίλους σας.
Αν δεν καμφθείτε θα σας κλείσουμε μέσα σε μια πέτρα σκληρότερη από ατσάλι, θα την θρυμματίσουμε σε χίλια κομμάτια και έπειτα θα τα φάμε.
Μήπως θα υπάρξουμε;
Δεν θα υπάρξουμε, άρα δεν υπήρξαμε ποτέ.
Τι είναι αυτό που θα μας σταματήσει αν δεν υπάρξουμε κι αν δεν υπήρξαμε ποτέ;
Δεν υπήρξαμε ποτέ δεν θα υπάρξουμε ποτέ, γιατί να υπάρξει ό,τι άλλο πάνω από τα μάτια μας ως απόλυτο ώστε να είναι βέβηλο για τα μάτια μας;
Αν υπήρχαμε θα φεύγαμε, θα αποστρέφαμε το βλέμμα, θα ζητάγαμε μιαν άλλη πατρίδα, αλλά δεν μπορούμε να υπάρξουμε ποτέ, δεν υπήρξαμε ποτέ, αυτή είναι η κατάσταση των πραγμάτων, γιατί να ανεχθούμε αυτή την περίκλειση;
Δεν κλείνεται η δύναμή μας να αρνηθούμε την υπόσταση αυτού του αιώνιου ψεύδους και έτσι αποφασίσαμε να το κονιορτοποιήσουμε χωρίς λόγο και αιτία, μόνον γιατί υπάρχει αξίζει να καταστραφεί.
Αν δεν πάτε πίσω θα σας πάμε εμείς με σπαθιά και φωτιές, με ποτάμια λάβας και οργής θα σας αναγκάσουμε στο αδιανόητο της υποχώρησης.
Θα εκδόσετε διατάγματα ντροπιαστικά, θα τυπώσετε διακηρύξεις ενοχής, θα ζητήσετε συγγνώμη και μετά θα δεχτείτε όλο τον πόνο της ανυπαρξίας να υπάρχεις χωρίς να υπάρχεις ούτε να μην υπάρχεις.
Και θα είναι διπλός, τριπλός πόνος, αφού εσείς δεν γνωρίζετε τι είναι να μην είσαι, το ίδιο το γαμημένο χωράφι σας είναι ένα χωράφι τού να είσαι και μόνον να είσαι με κάθε τρόπο και μέσο μέσα στο στεφάνι της καθολικότητας που μας φορέσατε.
Η ανοησία μας έφτασε στο τέλος.
Θα σας εξαφανίσουμε γιατί μόνον έτσι θα εξαφανιστεί το στεφάνι αυτό, θα χαθεί ακόμα και η μνήμη για σας, δεν θα υπάρχει τίποτα που να σας θυμίζει σε αυτό τον κόσμο και τον κάθε κόσμο ότι κάποτε υπήρξατε.
Όταν εμείς επιστρέφαμε στο σπίτι δεν είχαμε άλλο Λόγο να υπάρξουμε, αγγίζαμε τα πράγματα που μας αφήσατε και με ένα άδειο βλέμμα σφίγγαμε τη γροθιά μας.
Τώρα αναρωτιούνται όλοι, γιατί σπάμε τα πράγματα που μας δώσατε να ανήκουν.
Ποιός μπορεί να με εμποδίσει να συνθλίψω το δικό μου πράγμα; Κανείς.
Μήπως ήρθε η ώρα να συνθλίψουμε τα δικά μας πράγματα;
Έχω μπροστά μου ένα αντικείμενο και θα το εξαφανίσω.
Θα το εξαφανίσω, θα το εκμηδενίσω, θα το διασκορπίσω στο τίποτα, δεν θα το γνωρίσει αυτό ποτέ κανείς.
Αλλά τότε θα εμφανιστεί ένα μάτι.
Θα το βγάλω αυτό το μάτι, θα το κάψω με ένα πυρακτωμένο σίδερο, θα το τυφλώσω.
Θα τυφλώσω όλα τα μάτια, θα τα σβήσω, θα τα κάνω να μην μπορούν να στραφούν πουθενά έξω τους.
Εσύ που βλέπεις να ξέρεις ότι το καφτό σίδερο που κρατάω στο χέρι πλησιάζει το όργανο της όρασής σου.
Είπατε πως δεν μπορείς να φυλακίσεις τη ψυχή, αλλά μπορείς, μπορείς να φυλακίσεις τη ψυχή του εχθρού και να τον δείξεις στον εαυτό του όπως είναι.
Το καφτό σίδερο θα στρέψει το βλέμμα σας μέσα του.
Και θα πάρει μαζί του και τη λέξη σας πάνω στα πράγματα.
Δεν θα μείνει καμμία λέξη δική σας, να ανασάνουν τα πράγματα, να μην είναι, να μην είναι είναι, να μην είναι μη είναι, να μην είναι τίποτα, να ανθίσουν τίποτα, αλλά αυτό θα γίνει αν σας βγάλουμε τα μάτια αν τα κάψουμε σε μια μεγάλη φωτιά ανυπαρξίας.
Νομίζετε πως έχετε αφήσει παντού ένα σημάδι, αλλά δεν υπάρχει σημαδεμένο πράγμα, δεν υπάρχει Λόγος του αιώνιος, δεν υπάρχει η αλήθεια του μέσα στην αλήθεια, δεν υπάρχει σαν να υπάρχει, θέλει να ανασάνει σε ελεύθερο αέρα αδιαφορίας, θα του χαρίσουμε τον κόσμο που του ανήκει, θα το κάνουμε ξανά πράγμα.
Αλλά, πρώτα καφτά σίδερα, φωτιά, ένα μηδέν χωρίς σύντροφο ως εκεί που δεν θα υπάρξει ξανά κανένα στεφάνι δόξας, κανένας γενικός Λόγος Σας, κανένας Σας.
Αν δεν κάνετε πίσω θα σας σπρώξουμε στην άβυσσο, δεν υπάρχει άλλος κόσμος αν δεν σας σπρώξουμε στην άβυσσο.
Διαλέξτε βάραθρο, διαλέξτε εξαφάνιση, διαλέξτε εκμηδένιση.
Εσείς το θελήσατε, σας μίλησαν για το αιώνιο βασίλειο του Λόγου Σας, σας έθεσαν στο ψηλότερο σημείο της κόλασης και από εκεί κρίνετε τους πάντες μέσα στο μάτι της καθολικότητάς Σας.
Ισχύει, έτσι είναι, αυτό είναι, η υπόσταση του ορθού, το βασίλειο της κρίσης και του κρίνειν.
Διασκορπισμένα παντού βλέμματα-κρίσεις κρίσεις-βλέμματα, "θα υπάρξει εξήγηση" "θα υπάρξει ένα νέο βλέμμα", "θα υπάρξει θα υπάρξει", ενώ την ίδια στιγμή όλα απαγορεύεται να λέγονται, αλήθεια;
αλήθεια ε; τότε θα δείτε τι σημαίνει να μην λέγονται όλα, να μην μπορούν να ειπωθούν όσα είναι μέσα στη σκέψη.
Θα ειπωθούν όλα με το χέρι, θα λεχθούν όλα με ένα καφτό σίδερο, θα σημανθούν όλα με μια κραυγή εφόδου, θα διαλεχθούν όλα σε μια στιγμή έκρηξης.
Πέραν των ύβρεων υπάρχει ο σεβάσμιος πόλεμος των χειρονομιών, πέραν της αξιοπρέπειας του θηρίου υπάρχει το καφτό μαχαίρι του θηράματος, πέραν των συντασσόμενων Λόγων υπάρχει ένα βέλος που τρυπάει ό,τι του σταθεί εμπόδιο.
Φωτιά, βέλη, καφτά σίδερα, κραυγές, όλα αυτά γιατί σας είναι αδύνατον να κάνετε πίσω, να αφήσετε να αναπνεύσει αυτό που είναι μόνον αυτό.
Τώρα, εσύ που κρίνεις και ερμηνεύεις με την ηπιότητα του σκουληκιού και την ταπεινότητα της κάμπιας.
Σε άφησα τελευταίο, γιατί είσαι έτοιμος να κρίνεις, αλλά δεν ξέρεις τι σε περιμένει.
Υποχώρησες λες, και κάθησες πιο πίσω από όλους και νομίζεις ότι θα γλυτώσεις;
Νομίζεις ότι δεν καταλαβαίνουμε τι κάνεις;
Στο εργαστήριο των μετώπισθεν ετοιμάζεις δηλητηριώδη βέλη για το πράγμα που διέφυγε, να το σημάνεις και να το προστατέψεις από το καταστροφικό δικαίωμά μας.
Νομίζεις ότι θα γλυτώσεις.
Όταν σπάσουνε οι πρώτες γραμμές και σκορπίζονται οι στρατιώτες σου έρχομαι σε σένα.
Ο στόχος μου είσαι εσύ.
Φτάνουνε οι λέξεις σου ως το έσχατο μύχιο του οίκου μας και μουχλιάζει το ψωμί, σκουληκιάζει, στερέψαν οι πηγές, γλυστράνε τα πράγματα, δεν μπορούμε να τα πιάσουμε, να τα σπάσουμε, να τα πετάξουμε, να τα αφήσουμε ελεύθερα, χωρίς εσύ να είσαι σαν το φάντασμα μέσα και να κρίνεις.
Τελείωσε η κρίση σου, τελείωσαν τα λόγια σου, όταν μείνεις μόνος χωρίς τα σώματα των φρουρών σου θα έρθουν τα πράγματα να σε εκδικηθούν, να σε σύρουν ως το δέντρο και να σε κρεμάσουν σε αόρατο σχοινί, οι σπασμοί σου θα συγκεντρώσουν όλες τις κατάρες που εκστόμισες εναντίον τους, κατά της αυθυπαρξίας τους.
Και εδώ τελειώσαμε την συζήτηση..









Ιωάννης Τζανάκος  
 

Υπόσχεση στους πιστούς αναγνώστες..



Αγαπητοί αναγνώστες
Σας ετοιμάζω τον Μέγα Λίβελο, σας υπόσχομαι ηδονή χωρίς τα συνηθισμένα όρια, τα όποια τα έχουμε σπάσει προ καιρού βέβαια.
Δεν θα θιγούν πρόσωπα, θρησκευτικές και ιδεολογικές πεποιθήσεις, μα προς θεού..
Δεν θα σας στερήσω και δεν θα μου στερήσω αυτή την απόλαυση του τέλειου υβρεολογίου διακινδυνεύοντάς την με προσωπικές επιθέσεις και επιθέσεις σε ιδέες.
Οποιαδήποτε ομοιότης θα είναι εντελώς τυχαία, προς θεού.

Ηδονή..






Ιωάννης Τζανάκος

Θεμελιακή έννοια...



                                                






Ο τόπος της ιδεοληψίας..


Σε σχέση με την προηγούμενη δημοσίευση..


Θεωρώ την υποτέλεια της ελληνικής διανόησης ακόμα ποταπότερη από την υποτέλεια της άρχουσας τάξης της "Ελληνικής Δημοκρατίας".
Και αυτή η υποτέλεια δεν είναι μια υποτέλεια μόνον προς τους "φωτισμένους ξένους" (τους δυτικούς λαμπτήρες) που είναι σε κάποιο βαθμό όντως φωτισμένοι και δια-φωτίζοντες όπως είναι εξάλλου και ένας λαμπτήρας σε ένα σφαγείο με κρέατα και αίματα και πιτσιλιμένα μαχαίρια και μπαλτάδες.
Η υποτέλεια αυτή είναι υποτέλεια και στους τράγους της νεο-ορθοδοξίας.
Με τους τράγους αυτούς μαζί, μην ξεχνάμε και τους παλαιο-ορθόδοξους τράγους, έχουμε και αρκετούς χλαμυδοφόρους αρχαιόπληκτους, και τους δυτικόφιλους κάθε είδους, φτιάχνουμε ένα μπορντελάκι της διανοήσεως πλήρως αντίστοιχο σε μια διεφθαρμένη υπο-ιμπεριαλιστική ή μικρο-ιμπεριαλιστική επαρχία, αλλά και πλεονάζον σε σχέση με την όλη ατμόσφαιρα και κατάσταση της κοινωνικής υποτέλειας.
Ποιάς υποτέλειας;
Της υποτέλειας στην διεθνή δυτική κυριαρχία και στην ντόπια εθνική κυριαρχία ή "κυριαρχία".
Δεν είναι καθόλου τυχαίο που τέτοιες χώρες παράγουν τέτοια αφρόκρεμα επηρμένων φαφλατάδων, άξιων κατά τα άλλα (δεν ειρωνεύομαι) στην λεπτοφυή εξέταση κάθε ζητήματος που σχετίζεται με την κατηγοριακή ή φαντασιακή σύσταση του "όντος" ή τις ρυθμιστικές κατά Κάντ ιδέες.
Πραγματικά είμαστε μια εξαιρετική χώρα, οι ιδέες κυκλοφορούν πολλές σε κάθε χασάπικο, και στην χώρα ως ένα όλον-χασάπικο.
Υπάρχουν πολλοί λαμπτήρες αλλά και μυστικοπαθή κεριά, κάθε είδους ξόανο μπορεί να κάνει εδώ θεωρία και να έχει και δίκιο εφόσον υπάρχει αρκετό σφαγμένο κρέας αλλά εντός κάποιων ορίων βέβαια, δεν είμεθα και Αφρική! ή τρίτος κόσμος!
Προς θεού..
Δεν μπορείς παρά να είσαι ευτυχισμένος που ζεις σε έναν τόσο ευλογημένο τόπο γεμάτο λαμπτήρες και κεριά, όλα είναι δυνατόν να ειπωθούν αρκεί να μην...
Αρκεί να μην θιγεί ο διά-λογος και η προβοσκίδα του αντι-ολοκληρωτισμού, για δες μεγαλεία δημοκρατισμού οι πορδές!
Καμμία φορά σκέφτομαι πως κάποιοι κατάλαβαν πόσα ψώνια κυκλοφορούν και έριξαν πολλά ναρκωτικά στη πιάτσα.
Δεν υπάρχει περίπτωση να κάνανε λάθος, ξέραν καλά που έριξαν το πράμα.
Πρέπει να είναι ήδη μαστουρωμένοι, είπαν, η μαστούρα θα πιάσει καλά..
 
 
 
Ιωάννης Τζανάκος 

Σάββατο, 30 Ιουλίου 2016

Δηλητηριώδης συνάντηση στο "αρχέγονο" της ελληνικής διανοήσεως..(Καστοριάδης, Ψυχοπαίδης, Μπασάκος, Μαρκής)

Το ζουμί είναι στην κριτική του Μπασάκου και την απάντηση του Καστοριάδη:





Κριτική στον Καστοριάδη από τον Κ.Ψυχοπαίδη: 

2 Σχόλια
Ιωάννης Τζανάκος

1.
Είναι όντως λίγο παράξενος ο τρόπος με τον οποίο οι νεωτερικοί διανοούμενοι αντιπαρατίθενται πραγματικά.
Αυτό συμβαίνει μόνο όταν απομακρύνονται ο ένας από τον άλλο, πράγμα που δείχνει και τον μεγάλο βαθμό υποκρισίας που διαπερνάει αυτό το ασαφώς προσδιορισμένο κοινωνικό στρώμα.
Εν πάση περιπτώσει, ας μείνουμε στον ίδιο το διάλογο και την κριτική του Κοσμά Ψυχοπαίδη, και ας παρατηρήσουμε και το βάθος αλλά και την επιφανειακότητά του. 


2.
Αυτό που μπορεί σήμερα να μας φαίνεται ακραίο και συναφές με την ιδεολογία των κυρίαρχων δυτικών και των κυριαρχούμενων υποτελών της "εδώ χώρας", δηλαδή η βίαιη κριτική της "νεοελληνικής ανορθολογικότητας", ήταν όπως βλέπουμε από "τότε" ήδη μια κυρίαρχη ιδεολογία στους κύκλους των διανοουμένων.
Μας τον ετοιμάζανε τον τάφο από τότε οι τύπαροι.. 



 

Κοσμάς Ψυχοπαίδης...



Η αλήθεια να λέγεται.
Αν θέλουμε να αποτιμήσουμε την φιλοσοφική σκηνή της ελληνικής "επικράτειας", μιλώντας κυρίως για φιλοσόφους που έγραψαν και σκέφτηκαν και στην  νεο-ελληνική γλώσσα με πληρότητα, δύο είναι οι μεγάλοι φιλόσοφοι:
Ο Παναγιώτης Κονδύλης και ο Κοσμάς Ψυχοπαίδης.
Από τους δύο αυτούς, ο μεγαλύτερος και σημαντικότερος είναι ο Κοσμάς Ψυχοπαίδης.
Αν θέλει κανείς να έχει επαφή "από εδώ" με το πραγματικό παγκόσμιο φιλοσοφικό πνεύμα της εποχής μας από την σκοπιά των δημοκρατικών αξιών και όχι από την σκοπιά της "θεωρίας της ισχύος", ακόμα κι αν διαφωνεί οριζόντια κάθετα πλάγια και πολυδιάστατα με τον Κοσμά Ψυχοπαίδη, όπως διαφωνώ (και) εγώ ο ταπεινός, είναι υποχρεωμένος να ανατρέξει στο έργο του Ψυχοπαίδη και να διαλεχθεί μαζί του.
Καθαρές κουβέντες και ξάστερες..



Ιωάννης Τζανάκος

Κανόνας και "Δύση"..



Η κριτική στην θρησκεία προϋποθέτει σήμερα πως θα είναι κριτική στην κάθε θρησκεία.
Υπάρχει ωστόσο ένα θεμελιακό σημείο στην ανθρώπινη συμβίωση που αφορά την μορφοποίησή της με κανόνες και εξω-ατομικά πλαίσια.
Η ανάγκη για την δημιουργία ενός κανονιστικού πλαισίου το οποίο δεν θα σημαίνει καμμία εμμενή ή υπερβατική θρησκεία και κανέναν εμμενή ή υπερβατικό θεό (ή θεούς) είναι σήμερα η πρωταρχική θεωρητική και πολιτική ανάγκη.
Αυτό το κανονιστικό πλαίσιο δεν μπορεί να έρθει από τον ουρανό ή τον οραματισμό ενός ή πολλών ευφάνταστων δημιουργών αισθητικών ή νοητικών μορφών.
Από που όμως θα έρθει;
Το ερώτημα αυτό δεν είναι μεταφυσικό ερώτημα εφόσον η πηγή της νέας κανονιστικότητας δεν είναι ίδια με την πηγή των πατριαρχικών και ταξικών κοινωνιών.
Και δεν έχουμε υπόψει καμμία σταθεροποιημένη αταξική κοινωνία ή αταξική στιγμή η οποία να μην έχει δανειστεί το κανονιστικό της πλαίσιο από την ταξική κοινωνία από την οποία προήλθε.
Αυτό έγινε με την πρόφαση και την ανάγκη μαζί της διαλεκτικής, αφού όπως λέγονταν και λέγεται ακόμα δεν υπάρχει τίποτα που να μην προέρχεται από το "προηγούμενο", άρα δεν υπάρχει τίποτα που να μην έχει ίχνη του παρελθόντος από το οποίο εξήλθε.
Όμως αυτό δεν είναι απάντηση, και αυτή η διαλεκτική είναι η διαλεκτική του "μπαζώματος".
Μια αταξική κανονιστικότητα οφείλει να περιέχει στοιχεία τα οποία να μην προέρχονται καθόλου από την ταξική κανονιστικότητα.
Δεν εξετάζουμε εδώ το είδος της κανονιστικότητας σε σχέση με την ύπαρξη ή μη ύπαρξη ενός επαναστατικού κράτους.
Ζητάμε την ζήτηση ενός κανόνα που να μην είναι ετεροκαθορισμένος από το κοινωνικό γεγονός της εκμετάλλευσης, της κυριαρχίας της πατριαρχικής εξουσίας.
Και είναι σόφισμα να λέει κάποιος ότι από την στιγμή που θα υπάρξει αταξική κοινωνία δεν θα χρειάζεται κανόνας ή αν χρειάζεται θα τον ορίσει αυτή η αταξική κοινωνία.
Η ίδια η αταξική κοινωνία θα προέλθει σε σημαντικό βαθμό από την αχνή αρχικά και αναδυόμενη ραγδαία έπειτα, κανονιστικότητά της.
Το ξέρω, το ξέρω, ειδικά εδώ εκτός από την αοριστία και το αχανές μιας κακώς ευέλικτης αριστερής ή αναρχικής διαλεκτικής για το μη κανονιστικόν της αταξικής μη καταπιεστικής κοινωνίας έχουμε να αντιμετωπίσουμε και την νεο-ορθόδοξη λατρεία που στηρίζεται στην χυδαία και επιφανειακή κριτική του λεγόμενου "δυτικού κανονιστικού Λόγου".
Όπου, τα Πόκεμον της νεο-ορθοδοξίας ονομάζουν κάθε αναζήτηση μιας ορθολογικής κανονιστικότητας, ακόμα κι αν αφορά στην αταξική προοπτική της κοινωνίας, "δυτική σκέψη". Τρείς λαλούν και δυό χορεύουν ή χέσε ψηλά κι αγνάντευε (να σε φυσάει κι' ο αγέρας, λέει η άγνωστη συνέχεια της φράσης).
Ο νεο-αναρχισμός του βολεψάκια εξάρχειου και η νεο-ορθοδοξία του λεχρίτη εθνικιού είναι σήμερα οι μεγαλύτερες ανασχετικές πνευματικές (και όχι ψυχικές) ασθένειες του όποιου κινήματος στην "χώρα".
 
Πολύ βαρετή ανάρτηση έκανα, βαρέθηκα και γω αφόρητα, αλλά είναι μερικές φορές αναγκαίο να λέει κανείς τα βλακωδώς αυτονόητα σε βλαχαδερά ημι-αποικιών..
 
 
Ιωάννης Τζανάκος



Κριτική στο καπιταλιστικό απόλυτο και την φανταστική φυγή από αυτό..



Όταν ξεσπάει μια διαμάχη με ειδικό χαρακτήρα και μερικές φορές αφορώσα πράγματα που σχετίζονται με λίγους ανθρώπους και συγκεκριμένα συμφέροντα, οι περισσότεροι "παρατηρητές" νομίζουν πως δεν θα κρατήσει πολλά χρόνια ή ακόμα κι αν έχει διάρκεια θεωρούν πως θα περιοριστεί σε έναν μικρόκοσμο.
Θαρρώ πως θα ήταν φρονιμότερη μια άλλη προσοχή στις ειδικές, τοπικές, εν-τοπισμένες διαμάχες.
Το κρίσιμο σημείο της χρονικής επέκτασης και εξάπλωσης της φωτιάς της διαμάχης είναι η σχέση των φορέων της με την συνέχεια, το συνεχές και την καθολική κυριαρχία του Νόμου.
Αντίθετα από ό,τι θεωρείται η μεγαλύτερη και αναγκαστικότερη συμπλοκή/συνύφανση Νόμου-συνέχειας-συνεχούς και κυριαρχίας οδηγεί και θα οδηγήσει στο μέλλον σε παρατεταμένες διαμάχες που θα κυκλώνουν το κάθε εθνικό ή το παγκόσμιο σύστημα με αδιέξοδα που δεν θα λύνονται παρά με την παράταση και συνεχή επέκταση και εμβάθυνση της διαμάχης που τα προκάλεσε.
Γιατί, αντίθετα από ό,τι φαντασιώνεται ο φίλος Γιώργος σήμερα υπάρχει πραγματικά νομοτέλεια με την έννοια όμως πως το αστικό σύστημα σε όλες τις εκδοχές του δεν αφήνει τίποτα μα τίποτα που να μην το εντάσσει νομοτελειακά στον Νόμο ΤΟΥ και την Τάξη ΤΟΥ, ακόμα κι αν αυτό γίνεται μέσα από ένα σύστημα αναμονών, ολισθηρών αιχμαλωσιών σε μια εκκρεμότητα οριακών υποθέσεων ή ακόμα και με την μορφή της απειλής σε όλους να ακολουθήσουν τους "κανόνες" ΤΟΥ.
Ο καπιταλισμός είναι πλέον ένας απρόσωπος ΘΕΟΣ στον οποίο πρακτικά υποτάσσεται όποιος δεν θέλει να δολοφονηθεί από τους μηχανισμούς του εθνικού και του παγκόσμιου κράτους, αλλά επίσης ο καπιταλισμός επιτελεί τον εαυτό ΤΟΥ κατ'αυτό τον τρόπο εξαλείφοντας την έννοια του προσώπου, της ιδιομορφίας και της μοναδικότητας, με την τελική αφομοίωσή τους στο διηνηκές μιας απόλυτης έννομης Τάξης και μιας απόλυτης κανονιστικής Καθολικότητας εις όλο το φάσμα της χωρικής και χρονικής ύπαρξης.
Αυτό που διαφεύγει αυτής της απόλυτης μορφής του κόσμου δεν δύναται να συμφιλιωθεί με την μορφή αυτή και έτσι είναι αναγκασμένο πάλι νομοτελειακά να αναλωθεί (ως αυτό που διαφεύγει) σε μιαν διαλεκτική τριβή/σύγκρουση όχι μόνον με το νόημα ή το περιεχόμενό της αλλά και την ίδια (την μορφή) ως απόλυτη, καθολική, εμπερικλείουσα ως απόλυτα εμπερικλειόμενη στο απόλυτο εμπερικλείειν.
Είναι προφανές πως όποιος νέος κόσμος ανατείλει πέραν αυτής της κόλασης θα είναι στηριγμένος σε μια συμβολαιακή και ευέλικτη, πραγματικά ευέλικτη μορφή κανονικότητας, κανονιστικότητας επί των ιδιαίτερων νοημάτων και περιεχομένων του, άρα θα είναι και ο ίδιος μια μορφή άρσης κάθε αντι-ιδιαιτεροποιητικής απόλυτης ή καθολικής μορφής κανονικότητας και κανονιστικοποίησης του όποιου νοήματος ή περιεχομένου του.



Ιωάννης Τζανάκος

Cadets Pipe Band in the Highlands

Kurdistan, Israel, Syria, Russia, USA, Turkey και μια φανταστική κουρδική έξοδος στην Μεσόγειο..


 Οδυσσέας Ελύτης / ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΕ ΣΗΜΑΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ (1982)

..άλλη μια φορά 
χάνεται από την υπόστασή σου 
Έλληνα σκληροτράχηλε
           να εμπνέεσαι άντε..

   AD LIBIDUM
Η διαφορά του Έλληνα από τον ελληναρά, σε ποιητική μορφή..






Ας προσπαθήσουμε και αλλιώς..

Δεν υπάρχει δυνατότητα τα ενωμένα καντόνια του Αρφίν και του Κομπάνι να φτάσουν ως την Μεσόγειο Θάλασσα.
Για να γίνει αυτό θα έπρεπε να απωθηθεί ο συριακός στρατός προς τα νότια, να δεχθούν οι κάτοικοι της βορειοδυτικής Συρίας να υπαχθούν υπό την κουρδική εξουσία (YPG) και να γίνει αυτό όλο αποδεκτό από την Τουρκία.
Αυτό λοιπόν το σενάριο ανήκει στην σφαίρα της φαντασίας.
Το ζήτημα είναι σε ποιές υποκειμενικές σφαίρες φαντασίας ανήκει αυτή η φαντασίωση αλλά και ποιοί την χρησιμοποιούν ως προπαγανδιστικό μέσο και εξυπηρετώντας ποιούς θελητά ή αθέλητα.
Ας δούμε τα ενδεχόμενα:
1) Χρησιμοποποιείται αυτό το ακραία φανταστικό σενάριο για να υπερτονιστεί (στην ελληνική επικράτεια) προπαγανδιστικά η δύναμη των Κούρδων και να πιστέψουν οι εδώ ψευδο-εθνικιστές υπερπατριώτες καλικάντζαροι (της "βάσης") ότι η Τουρκία είναι ένα στάδιο προ της διαλύσεως.
Εντέχνως υπερτονίζεται επίσης η θετική συμβολή των δυτικών δυνάμεων, ώστε να φαντασιώνονται οι εδώ υπερπατριώτες καλικάντζαροι ότι ανάλογη συμβολή θα έχουν (οι δυτικοί) σε μια σύγκρουση της "Ελληνικής Δημοκρατίας" με την Τουρκία.
Πρόκειται για ένα ξαναζέσταμα των προσδοκιών για μια νέα υποσχετική συμμαχία Ελλάδας και δυτικών δυνάμεων για τον γεωπολιτικό διαμοιρασμό των ιματίων μιας διαμελισμένης Τουρκίας.
Πρόκειται φυσικά για μια νεο-νατοϊκή, σκοτεινή και ανόητη προπαγάνδα που πάνω στην βάση κάποιων πραγματικών δεδομένων που επιτείνονται σήμερα ρίχνει το άθλιο σύνθημα για βρώμικη μικρο-ιμπεριαλιστική συμμετοχή του ελληνικού κράτους (και λαού) σε μια πιθανή νέα λύση του χρονίζοντος και άλυτου "ανατολικού ζητήματος".
Πρώτον, το ζήτημα αυτό τίθεται σήμερα με νέους όρους.
Δεύτερον, δεν υπάρχει κανένας Λόγος η Δύση να δώσει στην "Ελληνική Δημοκρατία" το δικαίωμα να παρέμβει στα ανατολικά ζητήματα: Και γιατί οι έλληνες πολιτικοί και στρατιωτικοί παράγοντες είναι σιχαμεροί δούλοι του ΝΑΤΟ άρα δεν έχουν την δυνατότητα να κάνουν τίποτα άλλο από το να υπακούουν στα νατοϊκά/δυτικά αφεντικά τους, και γιατί ακόμα και σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο διάλυσης υπάρχουν αμεσότεροι και αξιοπιστότεροι πολιτικοστρατιωτικοί σύμμαχοι. 
Ποιοί είναι αυτοί; Μα βέβαια οι ίδιοι οι Κούρδοι, και στο βάθος οι Ισραηλινοί. 
Εκτός από την υποκειμενική αξιοπιστία και των δύο προαναφερόμενων υπάρχει και ένα αντικειμενικό δεδομένο το οποίο το είχαν κάποτε και οι Έλληνες αλλά δεν το έχουν τώρα: 
Οι Κούρδοι και οι Ισραηλινοί έχουν εθνοτική πληθυσμιακή παρουσία στην διαφιλονικούμενη περιοχή, ειδικότερα οι Κούρδοι έχουν εθνοτική πληθυσμιακή παρουσία σε όλες τις εθνοκρατικές ζώνες και πάνω από όλα μέσα στην ίδια την εθνοκρατική ζώνη της Τουρκίας.
Οι Έλληνες μαϊντανοί και χλεχλέδες ορντοντόξ εθνικιστές της πλάκας φαντασιώνονται πάνω στις πλάτες, το αίμα και τις γεωπολιτικές συνωμοσίες άλλων, σοβαρότερων ανθρώπων και σοβαρότερων εθνικιστών. Συνεπαγωγικά:

2) Το φανταστικό σενάριο της εξόδου του Κουρδιστάν στην Μεσόγειο θάλασσα χρησιμοποιείται ως ένα εκφοβιστικό σενάριο μέσα στην ίδια την Τουρκία, για να πεισθεί ο πληθυσμός ότι υπάρχει "κουρδοσιωνιστικό" σχέδιο διαμελισμού της Τουρκίας και ανάπυξης (περαιτέρω) μιάς ακόμα θαλάσσιας δύναμης. 
Η ελληναράδικη και τουρκαλάδικη προπαγάνδα συμπλέκονται άρρηκτα και συνυφαίνονται διαλεκτικά κυρίως λόγω της απεριόριστης βλακείας των Ελλήνων εθνικιστών. 
Δεν θα ήθελα να σκεφτώ κάτι άλλο αφού είμαι σίγουρος πλέον ότι οι "εδώ" είναι ηλίθιοι και τίποτα άλλο σημαντικότερο. 

3) Η ελληναράδικη τουρκαλάδικη προπαγάνδα δεν είναι η μοναδική.
Υπάρχουν και οι σιχαμεροί υπο-υπο-υπάλληλοι του Άσσαντ, και οι παρανοϊκοί οπαδοί της "ευρασιατικής" ρωσοθεωρίας του Ντούγκιν, οι οποίοι αν και δεν αναφέρονται (έντονα ή και καθόλου) στην δυναμική εξόδου του Κουρδιστάν στην Μεσόγειο, πάντως φρίττουν ασσαντικώς με το ενδεχόμενο οι Κούρδοι να γίνουν ένα  "βόρειο Ισραήλ" σφηνωμένο στον χοντρό ρωσο-αραβικό και ρωσο-ιρανικό κώλο τους.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του ψευδολόγου και διαδοσία φημών Τ.Μεϊσάν, ο οποίος έχει κατασκευάσει μια ολόκληρη ψευδολογία για την δράση του YPG (PKK) στην βόρεια Συρία στηριζόμενος σε ένα μείγμα αληθινών και ψευδών στοιχείων. 
Υπάρχει βέβαια ανοιχτή συμμαχία μεταξύ ΡΚΚ, Ηνωμένων πολιτειών και άλλων δυνάμεων και "διακριτική" υποστήριξη από την πλευρά του Ισραήλ και ανοιχτή διακήρυξη για μια ομοσπονδιακή ή καντονοποιημένη Συρία, ή ακόμα και για διάσπαση της Συρίας σε 3 ξεχωριστά κράτη: 
Την αλαοϋιτική (σιιτική) και κοσμική Συρία, την σουννιτική Συρία και την Κουρδική Συρία.
Μόνον αυτή η Συρία μπορεί να υπάρξει έτσι κι αλλιώς, αφού και παλαιότερα μόνον αυτή η Συρία υπήρχε. 
Το ζήτημα είναι να φύγει ο Άσσαντ από την ηγεσία των αλαουϊτών και των κοσμικιστών, να εξοντωθεί το ISIS, οι τουρκό- και σαουδαραβο-υποστηριζόμενες σουννιτικές δυνάμεις να αποκτήσουν μιαν πιό νορμάλ φόρμα (έστω προσχηματικά), και οι Κούρδοι να έχουν μιαν διευρυμένη αυτονομία ή ακόμα και ανεξαρτησία.
Όλα τα άλλα, για εξόδους στην Μεσόγειο και για συνωμοσίες των Κούρδων ενάντια στον μακρυλαίμη σφαγέα είναι για ρωσοχάπατους και ελληναραδο-χάπατους.
Αυτό που έχει μια βάση είναι το ενδεχόμενο μελλοντικής διάσπασης της Τουρκίας, αλλά και αυτό ακόμα είναι ένα πολύ περίπλοκο και δύσκολο να συμβεί ενδεχόμενο που προϋποθέτει σχεδόν έναν παγκόσμιο πόλεμο.
Αυτό που επιδιώκουν ειλικρινά όλοι οι Κούρδοι είναι ένα ανεξάρτητο Κουρδικό κράτος στο βόρειο Ιράκ που θα παίζει τον ρόλο του διεθνώς αναγνωρισμένου εθνοκρατικού πυρήνα, και δύο αυτόνομες περιοχές στην Συρία και την ΝΑ Τουρκία.
Μαζί όμως με τους ελληναράδες και τους τουρκαλάδες φαντασιόπληκτους (ή επωφελούμενους προπαγανδιστικά από θετικές και αρνητικές φαντασιώσεις) ακολουθούν οι γενικά τεμπέληδες νωθροί στην αναλυτική σκέψη "αντι-ιμπεριαλιστές" που δέχονται αμάσητα όλα τα υπερεθνικιστικά σκατολοϊδια για να δείξουν πως άλλη μια φορά ο "ιμπεριαλισμός" κάνει την δουλειά του. 
Ο ιμπεριαλισμός (ειδικά ο δυτικός) την κάνει την δουλειά του μια χαρά, αλλά όχι με τον τρόπο που φαντάζονται συνήθως οι συνηθισμένοι "αντι-ιμπεριαλιστές".
Είναι πολύ πιο "ευφυής"..






Ιωάννης Τζανάκος
μη Ορτοντόξ Έλλην..

Sila - Afitap

Gulbuddin Hekmatyar: ένας άγνωστος διδάσκαλος του Erdoğan


Αυτοκαθορισμός: Διδάσκαλος και μαθητούδιον..

Gulbuddin Hekmatyar - Wikipedia, the free encyclopedia

 

Gulbuddin Hekmatyar: From Holy Warrior to Wanted Terrorist". The Jamestown Foundation

Gulbuddin Hekmatyar  Ένας διδάσκαλος του Erdoğan , "ιερός πολεμιστής" στον υποκινούμενο και επιβοηθούμενο από την CIA πόλεμο κατά των σοβιετικών στο Αφγανιστάν (αν και κατηγορήθηκε και ως διπλός πράκτοράς τους) φανέρωσε την παρουσία του στον κόσμο με την εξαιρετική του πρακτική να πετάει Οξύ (μάλλον βιτριόλι) στα "ακάλυπτα" πρόσωπα των συμφοιτητριών του στο πανεπιστήμιο όπου σπούδαζε ως...μηχανικός.. 

Ωραία φωτογραφία Διδασκάλου και μαθητουδίου, στα πόδια του διδασκάλου το κακομοιρούλικο...

 Σύνδεσμος ενσωματωμένης εικόνας 

Πρόκειται για μια συνάντηση του..."μετριοπαθούς ισλαμισμού"


Το πρακτικόν αποτέλεσμα της μαθητείας του μαθητουδίου τούτου καθώς και άλλων μαθητουδίων του Διδασκάλου
  



Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2016

GAME OVER TURKEY..


Όσο πληκτρολογώ το απόσπασμα από την Ε.τ.Λ του Χέγκελ διασκεδάζω την πλήξη της εργασίας αυτής με αναζήτηση απόψεων γύρω από την απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία και γενικότερα τις "γεωπολιτικές" εξελίξεις στην περιοχή.
Πρόκειται για ένα αιματηρό παιχνίδι για γερά νεύρα και σιδερένια στομάχια.
Θα ήταν το ίδιο άστοχο να φαντάζεται κανείς παντού "συνωμοσίες" ή να τα βλέπει όλα σαν "αφηρημένες δυνάμεις" που απλά κινούν κάποια (εμφανή πάντα) πιόνια σε ένα σκακιστικό παιχνίδι (έστω ότι υπήρχε ένα τέτοιο παιχνίδι για πολλούς παίχτες).
Υπάρχει ωστόσο ένα ενδεχόμενο που πραγματικά εξιτάρει και την σκέψη και τα νεύρα και όλων των παιχτών και όλων των παρατηρητών (μερικοί παίχτες είναι και παρατηρητές ταυτόχρονα, αλλά υπάρχουν παρατηρητές που δεν είναι παίχτες).
Το ενδεχόμενο η Τουρκία να παρουσιάζει τάσεις αποκόλλησης από την δυτική συμμαχία.
Είναι νωρίς να θεωρήσουμε πως αυτή η τάση αυτή αν υπάρχει είναι ισχυρή και εκδηλώνει άλλες βαθύτερες γεωπολιτικές και γεωπολιτισμικές τάσεις με αναπότρεπτο και νομοτελειακό χαρακτήρα.
Αν υπάρχουν τέτοιες τάσεις είναι σίγουρο πως οδηγούν την Τουρκία σε μεγάλη καταστροφική περιπέτεια, ακόμα κι αν υπάρχουν ενδιάμεσες φάσεις κατά τις οποίες θα μπορούσε αυτή να αναπτερώσει πρακτικά τις γεωπολιτικές και γεωστρατηγικές δυναμικές της σε σχέση με την δύση (δυτική συμμαχία).
Φρονώ πως η αποκόλληση της Τουρκίας από την δυτική συμμαχία θα σημάνει το τέλος της ως ενιαίας επικράτειας και μια σειρά από συγκλονιστικές εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή.
Η Τουρκία υπήρξε ως ένα ισχυρό περιφερειακό κράτος και διατηρήθηκε σε μια τροχιά ανάπτυξης της εθνικής της συγκρότησης και ισχύος όσο επιτελούσε τον ρόλο της ανασχετικής δύναμης απέναντι τόσο στην (τσαρική) Ρωσία, έπειτα στην ΕΣΣΔ και κατά το τελευταίο χρονικό διάστημα απέναντι στον αραβικό κόσμο και το σιιτικό-ισλαμιστικό Ιράν.
Μετά την άνοδο των ανατολιακών συμμοριτών νεο-ισλαμιστών και μεγαλοαστών και την πτώση του κεμαλιστικού κράτους και κατεστημένου η Τουρκία έχει μεθύσει από την δύναμή της που είναι ποσοτικά σημαντική (πληθυσμιακή, στρατιωτική, βιομηχανική-οικονομική) και νομίζει πως αυτή η δύναμή της είναι αυτογενής και σχετικά αυτάρκης, σε βαθμό που οι ελιτ της να οραματίζονται σοβαρά την ανάληψη της ηγεσίας του (εγγύς) σουννιτικού μουσουλμανικού κόσμου.
Πρόκειται για μια φενάκη τεραστίων διαστάσεων και για μια μέθη παραληρηματικού χαρακτήρα που θέτει τις βάσεις για μια τερατώδη εθνική καταστροφή που υπερβαίνει τους όρους μιας απλής μείωσης της κρατικής της επικράτειας.
Σπεύδω να πω πως δεν θεωρώ πως αυτή η πιθανή καταστροφή θα έχει "θετικά" αποτελέσματα για τον ελληνικό λαό, αλλά και τους άλλους λαούς εντός ή εκτός της Τουρκίας που έχουν ταλαιπωρηθεί από τον τουρκικό παράγοντα με κάθε τρόπο.
Όταν δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για μια τέτοιας εμβέλειας καταστροφή οι γειτνιάζοντες δεν θα έπρεπε να χαίρονται, όσα κακά κι αν έχουν πάθει από τον μεγάλο ασθενή.
Ας δούμε όμως κάποια στοιχειώδη πράγματα.
Καταρχάς η Τουρκία έχει αρχίσει με δική της πρωτοβουλία να χάνει τον ρόλο του διαμεσολαβητή ανασχετή των άλλων δυνάμεων και να χαράζει μια πραγματικά αυτόνομη και ταυτόχρονα συμμορίτικη πολιτική/γεωπολιτική.
Και οι κεμαλιστές ήταν σχετικά αυτόνομοι, αλλά η αυτονομία τους (από την δύση, και ειδικά τους μεγάλους αφέντες του αγγλοσαξωνικού παράγοντα) ήταν σε μεγάλο βαθμό θεατρική και συμμορίτικη με έναν συμπληρωματικό τρόπο.
Όποιον ήθελε η δύση να "συνετίσει" και τρομάξει τον άφηνε στον εκφοβιστικό τρόμο αλλά και στην βια των Τούρκων.
Οι κεμαλιστές, αφού πρώτα έπαιξαν λίγο το παιχνίδι της ΕΣΣΔ, για όσο οι αγγλοσάξωνες (και οι Γάλλοι) πόνταραν στην Ελλάδα, μετά προσέφεραν στους πρώην εχθρούς τους ένα διαχρονικό λουκουμάκι επιτήρησης των πιστών αλλά φιλόδοξων συμμάχων τους (Ελλήνων κ.λπ) αλλά και των σοβιετικών εχθρών.
Σαν τα λυσσασμένα μαντρόσκυλα περίμεναν στην γωνία για να πάρουν ένα οκέυ από τους δυτικούς για να αρπάξουν ένα οποιοδήποτε κομμάτι κρέας από οποιονδήποτε θεωρούσαν οι δυτικοί ότι έπρεπε να "συνετιστεί".
Με την άνοδο των ισλαμιστών συμμοριτών της ανατολίας "πέρασε" στην τουρκική κοινωνία η ψευδαίσθηση ότι μπορεί το τουρκικό έθνος κράτος και να αυτονομηθεί περισσότερο και να αρχίσει να κάνει το δικό του κυριαρχικό παιχνίδι και να έχει την δική του σιχαμερή "ισλαμο"κοσμοθεωρία και να ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς του με τους εσωτερικούς εθνοτικούς εχθρούς.
Το πεδίο αυτής της νέας "ικανότητας" κυριαρχίας ήταν η Συρία και το Ιράκ.
Ακολουθώντας οι νεοπασάδες την γενική ισορροπία δυνάμεων και την γενική αντιπαράθεση των δυτικών με την Ρωσία προέταξαν ταυτόχρονα, δόλια, θρασύτατα, την νέα ατζέντα τους στην Συρία και το Ιράκ.
Στο πλαίσιο της γενικότερης παρέμβασής τους, με αρχική έγκριση και ενίσχυση της δύσης, ενίσχυσαν τους διάφορους τζιχαντιστές βρυκόλακες, βοήθησαν ακόμα και άμεσα το ISIS, και "εκφράστηκαν" ελευθέρως συνοργανώνοντας μαζί με τα προαναφερόμενα ζόμπι μια ακόμα γενοκτονία, την γενοκτονία των Γεζίντι Κούρδων, εξυπηρετώντας ταυτόχρονα και τον αραβικό σχεδιασμό για ανάσχεση της κουρδοσιωνιστικής οντότητας.
Δεν θα αναφερθώ λεπτομερειακά, αλλά θα πω το εξής:
GAME OVER TURKEY..
Δεν επιχαίρω, γι' αυτό και είδα με καλό μάτι το ενδεχόμενο μερικής έστω επαναφοράς των κεμαλιστών και των γκιουλενιστών στην εξουσία. 
Δεν είμαι τόσο κακός άνθρωπος απέναντι στους Τούρκους, τους συμπονώ.
Τώρα πραγματικά όμως, βλέποντας και τις αντιδράσεις αυτού του επηρμένου λαού (ο οποίος είναι όμως γεμάτος από αρετές και ικανότητες, αν αφήσει ειδικά τις μεγαλομανείς κυριαρχικές αυταπάτες), είμαι σίγουρος πως έχουμε μπεί σε μια πραγματικά νέα φάση.
Το ζήτημα είναι τι σημαίνουν όλα αυτά από την σκοπιά της γεωπολιτικής και γεωπολιτισμικής νομοτέλειας, και ως ερχόμενα μετά από ένα βαθύτερο πλέγμα αιτιών και ως αυτόνομη δυναμική των πραγμάτων που ξεσπάει πλέον.


Ιωάννης Τζανάκος

Ποιοί πραγματικά συμμετείχαν στο πραξικόπημα της Τουρκίας;


Ποιοί πραγματικά συμμετείχαν στο πραξικόπημα της Τουρκίας; Ένα αποκαλυπτικό άρθρο..

Ο φιλοερντογανικός Σουλεϊμάν Όζισικ (τουρκικά: Süleyman Özişik), κεντρικός αρθρογράφος στην ιστοσελίδα internethaber.com, θέτει συγκεκριμένα ερωτήματα σχετικά με το πραξικόπημα στην Τουρκία. Μετάφραση από τα τουρκικά: Σάββας Καλεντερίδης.


Υπάρχουν αρκετά ερωτήματα, και υποψίες, σε σχέση με την απόπειρα πραξικοπήματος. Αναφέρθηκα στο θέμα αυτό στο κανάλι Habertürk την προηγούμενη εβδομάδα. Νομίζω ότι είναι καλό να αναφερθώ ξανά στο θέμα με ένα άρθρο.

Ερώτημα 1
Έχει γραφτεί ότι ο διοικητής της ΜΙΤ Χακάν Φιντάν ανέφερε πρώτη φορά  τηλεφωνικά στις 16:00 στον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Χουλουσί Ακάρ την πληροφορία για την απόπειρα πραξικοπήματος, και κατόπιν πήγε ο ίδιος στο Γενικό Επιτελείο και ανέφερε προσωπικά την κατάσταση.

Η ΜΙΤ και το Γενικό Επιτελείο δεν διέψευσαν αυτό τον ισχυρισμό παρόλο που πέρασαν αρκετές μέρες. Επιβεβαιώθηκε, δε, ότι μετά από αυτή τη συνάντηση οι πραξικοπηματίες τρομοκράτες έκαναν έφοδο στο Γενικό Επιτελείο και κράτησαν όμηρο τον Χουλουσί Ακάρ.
Το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι το εξής: Όπως είναι γνωστό, σε όλους τους δρόμους που καταλήγουν στο ΓΕΕΘΑ έχει κάμερες κλειστού κυκλώματος. Επίσης στην γενική πύλη της εισόδου του Επιτελείου, καθώς και εντός του κτηρίου, υπάρχουν κάμερες που καλύπτουν όλους τους χώρους.
Γιατί δεν υπάρχει έστω και μια εικόνα από όσα έγιναν μέσα στο Γενικό Επιτελείο τη στιγμή που μας δείχνουν πλάνα με τα όσα διαδραματίστηκαν σε διάφορα της Τουρκίας; Επιπλέον, στις επίσημες καταθέσεις που έδωσαν οι στρατιωτικοί που κρατήθηκαν όμηροι δεν υπάρχει αναφορά ότι οι πραξικοπηματίες χάλασαν ή μαύρισαν τις κάμερες, ούτε ότι προσπάθησαν να διαγράψουν τα πλάνα.
Η κοινή γνώμη θέλει να δει την επίσκεψη του Χακάν Φιντάν στο ΓΕΕΘΑ και τις στιγμές της εφόδου των πραξικοπηματιών τρομοκρατών.
Επίσης επιβεβαίωσα ότι τόσο στον όροφο όπου βρισκόταν ο Χουλουσί Ακάρ, όσο και εντός του κτηρίου, υπήρχαν κάμερες και πως οι πραξικοπηματίες δεν τις άγγιξαν.
Δεν θα έπρεπε λοιπόν να υπάρχουν πλάνα που δείχνουν πώς μπήκαν οι πραξικοπηματίες στον όροφο που βρισκόταν ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, και πώς τον απήγαγαν μέσα από το κτήριο; Γιατί δεν μπορούμε να δούμε εκείνα τα πλάνα;

Ερώτημα 2
Ο διοικητής της ΜΙΤ αρχικά δίνει τηλεφωνικά την πληροφορία για το πραξικόπημα στον Χουλουσί Ακάρ, και στη συνέχεια πάει αυτοπροσώπως στο Γενικό Επιτελείο για να του το πει πρόσωπο με πρόσωπο. Εκεί, έχει ιδιαίτερη συμβολή στη λήψη διαφόρων μέτρων που θα απέτρεπαν το πραξικόπημα. Στη συνέχεια ο Χακάν Φιντάν φεύγει από το κτήριο.

Αφού η κατάσταση ήταν τόσο σοβαρή, γιατί δεν ενημερώνουν τον πρωθυπουργό ή τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Γιατί δε λένε στις μονάδες Αστυνομίας ότι πρέπει να λάβουν κι αυτές μέτρα;

Ερώτημα  3
Ο Χακάν Φιντάν εκείνο το βράδυ τηλεφωνεί στον διευθυντή της προσωπικής φρουράς του Ταγίπ Ερντογάν, στη Μαρμαρίδα, και τον ρωτάει: «Έχετε όπλα για να αντιμετωπίσετε μια επίθεση που μπορεί να προέλθει από τον αέρα;». Στην ουσία, δηλαδή, τους ρωτά αν έχουν αντιαεροπορικά όπλα.

Ο επικεφαλής της ΜΙΤ λαμβάνει αρνητική απάντηση και κλείνει το τηλέφωνο, χωρίς να πει τίποτα για το πραξικόπημα, το οποίο στην ουσία είχε αρχίσει.

Αφού έγινε αυτή η συνομιλία, απογειώνονται τα ελικόπτερα με τους κομάντος που πήγαν να εκτελέσουν τον Πρόσεδρο της Δημοκρατίας. Απογειώνονται και κατευθύνονται προς τη Μαρμαρίδα, με το σύνθημα: «Είπαν ότι θα έρθουν στη φωλιά μας να μας πιάσουν, όμως πηγαίνουμε εμείς στη φωλιά τους να τους πιάσουμε».
Ερώτημα... Πόσος χρόνος μεσολάβησε από την τηλεφωνική συνομιλία του Χακάν Φιντάν με τον διευθυντή της προσωπικής φρουράς του Ερντογάν μέχρι την απογείωση των ελικοπτέρων με τους πραξικοπηματίες που πήγαν να τον εκτελέσουν;
Όσοι αναρωτιούνται γιατί το ρωτάω αυτό θέλω να ξέρουν ότι δεν κατηγορώ για προδοσία τον Χακάν Φιντάν. Απεναντίας, εκφράζω την υποψία ότι υπάρχει μια συμμορία και εντός της ΜΙΤ. Το προηγούμενο βράδυ στο Habertürk ανακοίνωσα την απόδειξη για την υποψία αυτή, ας το επαναλάβω κι εδώ.
Στα τέλη του 2015 στέλεχος της ΜΙΤ εκμυστηρεύεται σε έναν πολύ στενό παιδικό του φίλο, με τον οποίο μοιράζεται όλα του τα μυστικά, κάποια πράγματα.
Στην ουσία του είπε όλα όσα είδαμε να διαδραματίζονται αυτές τις μέρες. «Στα μέσα του 2016 θα γίνει ένα πραξικόπημα. Αν πετύχει το πραξικόπημα ο Ερντογάν θα δολοφονηθεί. Αν όμως δεν πετύχει τότε μια ομάδα εκτελεστών της ΜΙΤ, στην οποία ανήκω και εγώ, θα οργανώσει μια απόπειρα δολοφονίας και θα εξοντώσει τον Ερντογάν», ανέφερε.
Αυτό το στέλεχος της ΜΙΤ σε κάθε συζήτηση λέει ότι είναι οπαδός του Ατατούρκ και κεμαλιστής, και τονίζει ότι μισεί τον Ερντογάν και πως του αξίζει ο θάνατος. Γιατί δεν έχουν αντιληφθεί και δεν έχουν αποκαλύψει μέχρι τώρα τη συμμορία αυτή που βρίσκεται εντός της ΜΙΤ;

Να ανοίξω μια παρένθεση. Την ταυτότητα αυτού του μέλους της ΜΙΤ, σε ποια συνοικία της Άγκυρας μένει και το άτομο στο οποίο έδωσε αυτές τις πληροφορίες τις είπα στη φρουρά προστασίας του Προέδρου της Δημοκρατίας, και σε έμπιστα στελέχη της ΜΙΤ που επικοινώνησαν μαζί μου μετά την εκπομπή. Επίσης θα καταθέσω στην εισαγγελία που δέχτηκε ως καταγγελία αυτές τις δηλώσεις μου.
Ας κλείσουμε την παρένθεση και ας περάσουμε σε άλλα ερωτήματα.

Ερώτημα 4
Όλοι οι πραξικοπηματίες στρατηγοί που συνελήφθησαν δήλωσαν ότι έπεσαν θύματα προδοσίας των υπασπιστών ή των διευθυντών των γραφείων τους. Το λέω ξεκάθαρα ότι αυτό δεν το βρίσκω πιστευτό.

Το τονίζω, και το υπογραμμίζω, ότι κατά την άποψή μου «κάποιοι στρατηγοί» όταν είδαν ότι απέτυχε το πραξικόπημα είπαν στους υπασπιστές τους και στους διευθυντές των γραφείων τους: «Αναλάβετε εσείς τις ευθύνες και δεχτείτε τις κατηγορίες και θα σας απελευθερώσουμε στο επόμενο πραξικόπημα». 
Και δεν είμαι ο μόνος που το υποψιάζεται, αυτό το ερώτημα τριβελίζει το μυαλό όλων.

Ερώτημα  5
Όσο και αν ονομάζεται στρατιωτικό πραξικόπημα, σε αυτό που συνέβη είναι σίγουρο ότι έχουν αναμιχθεί και κάποια ηγετικά στελέχη της αστυνομίας. Με άλλα λόγια, μέσα στην Αστυνομία υπάρχουν αρκετοί εγκληματίες ανώτεροι αξιωματούχοι.

Και μετά από αυτό αναρωτιέται κανείς πόσο ασφαλές είναι να τεθούν σε διαθεσιμότητα χιλιάδες αστυνομικοί πριν γίνει εκκαθάριση αυτών των (εγκληματιών) ανώτερων αξιωματούχων της Αστυνομίας. Όταν σε έναν τέτοιο οργανισμό δεν γίνεται κάθαρση σε κεντρικό επίπεδο δεν ωφελούν σε τίποτα οι απομακρύνσεις απλών αστυνομικών.
Δυστυχώς κάποιοι αστυνομικοί που γνωρίζω προσωπικά, και δεν αμφισβητώ σε καμία περίπτωση την πίστη τους στην πατρίδα, τη σημαία και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τέθηκαν σε διαθεσιμότητα με την κατηγορία ότι είναι στην παράλληλη οργάνωση. Η κατάσταση έχει ξεπεράσει προ πολλού το «μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά».
Δηλαδή ρωτάω το εξής: πώς είμαστε σίγουροι ότι οι εγκληματίες ανώτατοι αξιωματούχοι της Αστυνομίας δεν απομάκρυναν από την υπηρεσία τους αστυνομικούς που δεν είναι αρεστοί σ’ αυτούς;

Ερώτημα 6
Γίνεται σοβαρή εκκαθάριση και στο δικαστικό σώμα, στο Ανώτατο Συμβούλιο Δικαστών και Εισαγγελέων (HSYK), στον Άρειο Πάγο, στο Συνταγματικό Δικαστήριο. Άτομα που βρίσκονται εκεί, και εικάζεται ότι ανήκουν στην παράλληλη δομή (του Γκιουλέν), απομακρύνονται από τα καθήκοντά τους.

Γιατί όμως δεν αγγίζουν τους «γραμματείς» που υπηρετούν εκεί; Είμαι τόσο σίγουρος, όσο και ότι το όνομά μου είναι Σουλεϊμάν, ότι το 60-70% των γραμματέων που υπηρετούν στους θεσμούς αυτούς είναι στην παράλληλη δομή.
Η κατάσταση είναι τόσο σοβαρή ώστε κάποιοι συλληφθέντες που ανήκουν στην παράλληλη δομή, ή είναι οι ίδιοι πραξικοπηματίες, λένε στους δικαστές που τους ανακρίνουν: «Βγάλτε τον γραμματέα έξω και θα σας τα εξηγήσω όλα. Όσο είναι εδώ ο γραμματέας, όλα όσα θα σας πω σε δέκα λεπτά θα μεταφερθούν στην Πενσυλβάνια (Γκιουλέν)».
Λέγεται ότι οι γραμματείς αυτοί προειδοποιούν εντός μερικών λεπτών τα άτομα που πρόκειται να συλληφθούν για τις «αποφάσεις σύλληψης».
Μάλιστα, το άτομο που είναι γνωστό με το όνομα Φουάτ Αβνί βάσει των πληροφοριών που πήρε από αυτούς έγραψε μια μέρα πριν για την απόφαση σύλληψής του. «Όσο δεν αγγίζουμε τους γραμματείς δεν θα μπορέσουμε να καταφέρουμε πλήγμα στης παράλληλη δομή εντός της δικαιοσύνης», ισχυρίζονται δεκάδες δικαστές. Γιατί λοιπόν δεν αξιοποιείται αυτή η συμβουλή;

Τα ερωτήματα και οι υποψίες για την ώρα είναι αυτά. Ελπίζω να δοθούν απαντήσεις για να εξαλειφθούν τα ερωτηματικά που υπάρχουν στην κοινή γνώμη.
Προτού κλείσω το κείμενο να μεταβιβάσω μια πολύ σημαντική καταγγελία που έρχεται από τους υπαλλήλους των φυλακών. Αυτοί λοιπόν ανησυχούν ότι οι πραξικοπηματίες που συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν θα αρχίσουν σύντομα να αυτοκτονούν ομαδικά.
Μη βλέπετε που λένε αυτοκτονία... Υπάρχουν πληροφορίες που λένε ότι μια μεγάλη μερίδα δεσμοφυλάκων και μελών ασφαλείας των φυλακών ανήκουν στην εγκληματική οργάνωση (του Γκιουλέν).
Ανησυχούν, λοιπόν, οι αρμόδιοι ότι κάποιοι δεσμοφύλακες θα αρχίσουν να εκτελούν τους πραξικοπηματίες που είναι έτοιμοι να πουν όλα όσα ξέρουν για τον Φετουλάχ Γκιουλέν.
Αν προσέξατε ήρθε κιόλας η πρώτη είδηση αυτοκτονίας. Αν δεν αναληφθεί δράση προτού αυξηθεί ο αριθμός των αυτοχείρων, και προτού είναι αργά, υπάρχει κίνδυνος να κλείσουν τα στόματα των πραξικοπηματιών για πάντα.
Εγώ σας προειδοποίησα.

Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2016

Οι δυτικοί..



Το μεγάλο άγος της Δύσης δεν είναι ότι ήταν και είναι Δύση, αλλά ότι ως φορέας των οικουμενικών αξιών της ελευθερίας και της δημοκρατίας τις ένωσε με τον εαυτό της, ως Δύση και ως κάθε επιμέρους έθνος εντός της Δύσης, με έναν τέτοιο πρακτικό (ουσιαστικά) τρόπο που έκανε τους "μη δυτικούς" μαθητές της και τους υποδοχείς των αξιών αυτών να τις ταυτίσουν με την ιστορική, τοπική και εθνική μορφή τους.
Έτσι η Δύση δεν έχει να αντιμετωπίσει τώρα μόνον αντίθετα συμφέροντα αλλά και έναν δυσμορφότερο εαυτό της, έναν δυσμορφότερο εαυτό της όμως τον οποίο η ίδια εκτίναξε αμέριμνα στον κόσμο σε υπερθετικό βαθμό ακριβώς έτσι όπως είναι σήμερα στην όψη των δολοφόνων και τρελών που αντικρύζει με τρόμο.
Η ντροπαλή προσπάθειά της να αποκολλήσει, κατά την "σημερινή" υποκριτική και σκληρή εποχή της μετα-αποικιοκρατίας, τον σκληρό εθνοτικό εαυτό της από τις αξίες που όντως έφερνε και μερικώς φέρνει ακόμα, είναι μια υστερόχρονη και καθυστερημένη προσπάθεια, η οποία έχει την απόλυτη περιφρόνησή μας.
Τώρα που οι μη δυτικοί λαοί έμαθαν ότι είναι έθνος και μόνον έθνος, πίστη και μόνον πίστη, υποκείμενο και μόνον υποκείμενο, τόπος και μόνον τόπος, όλοι οι δυτικοί δεξιοί και ειδικά αριστεροί υποκριτές θα το πιούν όλο το ποτήρι με όλο το φαρμάκι, όλο το φαρμάκι.
Ας ήταν προσεκτικότεροι, ας ήταν τέλος πάντων ολιγόλογοι, ας πάψουν έστω τώρα να φλυαρούν για τις αξίες που έκρυβαν και κρύβουν κάτω από τις κάνες, τώρα που οι κάνες υπάρχουν παντού και δεν τους πιστεύει κανείς.
Ας πάνε επιτέλους να γαμηθούνε..
Είναι πολύ αργά, ξέρετε.. 



Ιωάννης Τζανάκος

Το ανθρώπινο όλον..



Δεν υπάρχει καμμία περίπτωση ιδέες και αξίες που σχηματίστηκαν σε ένα ιστορικό πλαίσιο που επίτασσε την επιτακτικότητα την ίδια μιας κατασκευής να σωθούν μέσα στην θύελλα της νέας εποχής.
Αντίθετα από ό,τι λέγεται στις "ταραγμένες" εποχές δεν σώζονται οι "κατασκευές" αλλά ό,τι περιέχει αλήθεια ή περισσότερη αλήθεια που (να) αντιστοιχεί στην ανθρώπινη κατάσταση και τις σταθερές της παραμέτρους.
Ο άνθρωπος θέλει ψωμί, αναγνώριση, ελευθερία και δεν κάνει ποτέ ειδικές προτιμήσεις αν δεν ανταποκρίνονται σε αυτές τις παραμέτρους ή έστω σε ένα μέρος αυτών.
Ο άνθρωπος μπορεί να εξαπατηθεί, να αστοχήσει (ειδικά ο καθημερινός άνθρωπος της επιβίωσης), αλλά δεν μπορεί να πεισθεί να ακολουθήσει καμμία κοινωνική ή κρατική ή ιδεολογική μεταφυσική αν δεν ανταποκρίνεται με κάποιο έστω λειψό τρόπο στις ανάγκες του για ψωμί, αναγνώριση, ελευθερία.
Αν ο βραχνάς είναι το "έθνος" θα το κλωτσήσει στο σκουπιδαριό, αν ο βραχνάς είναι η "οικουμένη" θα την κλωτσήσει στο σκουπιδαριό.
Η τεχνητοποίηση αυτών των αναγκών είναι αντίστοιχη στους φαντασμένους ή λογικότερους σχεδιασμούς των διαφόρων ελίτ (αλλά και των πολυπληθών μικροαστών ή μικροεξουσιαστών) που τ0υ κάθονται στο κεφάλι και τον τρομοκρατούν, τον γοητεύουν ή τον καλούν σε αγώνα.
Κάποια στιγμή έρχεται η ώρα του "υποκειμενικού" απολογισμού και κάποια άλλη σημαντικότερη στιγμή έρχεται η ώρα που οι διάφοροι υποκειμενικοί απολογισμοί, οι συλλογικοί ή οι ημι-συλλογικοί σχεδιασμοί κ.λπ, ενώνονται σε γεγονότα με συγκεκριμένη έκβαση και πολύ συγκεκριμένο πολιτικό και ηθικο-ιδεολογικό περιεχόμενο, ή νόημα..
Δεν είναι και τόσο προφανές αλλά η αρχή των θεμελιώσεων των σχεδίων και των αξιακών συλλογισμών και το τέλος της έκβασης ή η έκβαση ως τέλος, είναι μια και μοναδική παγκόσμια υπόθεση.
Αυτό είναι το όλον της ανθρώπινης κατάστασης, ένα κινούμενο όλον που συναντάμε πάντα στην αρχή και το τέλος μιας υπόθεσης, και δεν θα ήταν λάθος να το ονομάζαμε ακόμα και σήμερα με τον "ξεπερασμένο" εγελιανό τρόπο ως το παγκόσμιο πνεύμα και να θεωρούσαμε την ίδια την υπόθεση μια παγκόσμια υπόθεση.
Η παγκοσμιότητα δεν περιέχει τίποτα το τεχνητόν, ή αν περιέχει το περιέχει στον μικρότερο βαθμό.
Οπότε, οι διάφορες αρλούμπες περί της "παγκοσμιοποίησης" ή (αντίστοιχα) περί του "εθνομηδενισμού" δεν έχουν αξία παρά μόνον αν τις δούμε ως ενδείξεις μια νυσταλέας περιόδου ανάπτυξης του παγκόσμιου πνεύματος και ως σημεία μιας ανασχετικής δυναμικής που υπάρχει πάντα σε κάθε παγκόσμια δυναμική.
Απο κει και πέρα είναι ανοιχτό το πεδίο για όλες τις αντιπαραθέσεις για τον βαθμό της πραγματικότητας και της αυθεντικότητας του ενός ή του άλλου υπο-καθορισμού της ίδιας της παγκοσμιότητας του ανθρώπινου γεγονότος, όπου ο καθένας (υπο-καθορισμός) έχει μιαν κρισιμότερη ή ασθενέστερη οντολογική σημασία εντός του ενιαίου κόσμου/όλου της ανθρώπινης ζωής..


Ιωάννης Τζανάκος

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..