Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Κυριακή, 17 Δεκεμβρίου 2017

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1038228926190705

Naser Razazi - Ta Key?

Ένα τέλος...

                     Francisco Goya- Capricho 23.  Sociedades en Contacto.  La Inquisición.
        Francisco Goya- Capricho 23. Sociedades en Contacto. La Inquisición.  





Αυτή η δημοσίευση υπάρχει για να μην μείνει ως καταληκτική δημοσίευση, μετά από την σύντομη αναζωπύρωση της σελίδας αυτής, μια δημοσίευση για τους κρετίνους (κάποιους κρετίνους).
Είναι λοιπόν μια βεβιασμένη δημοσίευση, έχει υπονομευθεί από έναν τεχνητό σκοπό, αλλά αυτό δεν μας εμποδίζει από την προσπάθεια να πούμε κάτι που όντως θέλουμε να πούμε.
Μετά θα φορτώσουμε λυτρωτική μουσική, θα κάνουμε δυσχερή την άμεση εμφάνιση κειμένων.
Μόνον η μουσική μας έχει μείνει, πέραν των αγαπημένων οικείων προσώπων.
Αυτό είναι ήδη πολύ, μη παραπονιέμαι.



Είμαι σε έναν βυθό όπως οι περισσότεροι, δεν ακούω καλά τους ήχους στον αφρό, κι όταν τους ακούω μου θυμίζουν κάποιο αλιευτικό.
Αλιεύουν ανθρώπους, οι σωτήρες, πάντα υπάρχουν σωτήρες.
Από τον βυθό αποφάσισα, μάλλον τυχαία, να βοηθήσω φανταστικά κάποιους ανθρώπους που ούτε που τους ξέρω, αλλά ήμουν άτυχος, γιατί τούτοι οι φανταστικοί άνθρωποι, εκτός από τους δικούς μου που δεν θέλουν βοήθεια, ήταν Εβραίοι και Κούρδοι.
Νομίζω πως είναι από τις μισητότερες ομάδες ανθρώπων στην δεξιά και την αριστερή ελλαδίτσα, που την έχουν και για ψόφο ως Ελλάδα, μη λέμε και πολλά και φακελωθούμε κι άλλο από τα τάγματα ασφαλείας της εποχής μας.
Δεν με ξεγελάνε μερικοί ή και όλοι, εδωνά.
Τους μισούν αυτούς τους ανθρώπους, κι όταν ακόμα τους εργαλειοποιούν για τις ανάγκες της ιδεολογίας ή της πολιτικής, αν τυχόν και υπάρξουν ανάγκες που θα ικανοποιηθούν από αυτή την εργαλειοποίηση.
Γιατί τους μισούν;
Όχι από κάποιον ρατσισμό που είναι συνηθισμένος, ή μάλλον όχι μόνον για αυτό τον λόγο.
Τους μισούν γιατί είναι, όπως είναι τώρα, μια ενοχλητική λεπτομέρεια στα σχήματά τους, τα ιδεολογικά γεωπολιτικά και γεωφαντασιακά-υπερεπαναστατικά, ή τους μισούν γιατί απλά ως φασίστες μισούν (κυρίως Εβραίους).
Όλα κολλάνε στον έναν ή τον άλλο "χώρο" εδώ χάμω, στην γαλάζια παγίδα, πάντως Κούρδοι και Εβραίοι που δεν είναι μόνον θύματα δεν κολλάνε.
Κάπως τους ανέχονται οι εντόπιοι, ειδικά οι περισσότερο ιδεολογικοποιημένοι, αρκεί να μην είναι κάτι παραπάνω από θύματα.
Αν είναι, όπως είναι οι περισσότερες ομάδες εντός του καπιταλισμού, θύματα-θύτες ή θύτες-θύματα, τότε υπάρχει πρόβλημα.
Έχετε δει πως φαντάζονται τους Εβραίους οι νταβάδες της Χαμάς; ή ακόμα και οι Μουλάδες;
Ως τέρατα που όμως αν αποβάλουν τον κακό "Σιωνισμό" τους και μείνουν με τις κοτσίδες τους και την Τορά είναι μια χαρά, εξημερωμένοι, άκακοι, προστατευόμενα είδη.
Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τους Κούρδους.
Καλοί είναι, για Άραβες και Τούρκους και Ιρανούς, αρκεί να μην ξεπερνάνε την γραφικότητα του ορεισίβιου αξιοθέατου.
Μη παίρνουν και πολύ αέρα δηλαδή.
Εδώ, που δεν είμαστε Άραβες Ιρανοί Τούρκοι, έχουνε άλλες συγκαταβατικές εικόνες.
Κακός ο Σιωνισμός, ρατσιστικός μιλιταριστικός, αλλά ως καλοί χριστιανοί αριστεροί εθνικιστές αντιεθνικιστές αναρχικοί, της παναγιάς τα μάτια, αν μείνει μόνον ο Εβραϊσμός δεν έχουνε πρόβλημα.
Μη παίρνουν και πολύ αέρα δηλαδή.
Υπάρχουν πολλών ειδών δουλειές που πρέπει να γίνουν, καπιταλιστικές και επαναστατικές, και Κούρδοι Ισραηλινοί μπορεί να είναι "χρήσιμοι" κατά καιρούς, αλλά "κάτι" δεν τους αρέσει των εδώ ηγεμόνων του αέρα και της φαντασίας.
Υπάρχει μια πολύ παράξενη σχέση τελικά με αυτούς τους δύο λαούς, που ξεφεύγει από τα σαδομαζοχιστικά πλέγματα και συμπλέγματα που αναπτύσσονται απέναντι στην "δύση" ή την Τουρκία ή τον αραβικό κόσμο,  υπάρχει ένας δισταγμός που σημαίνει κάτι παραπάνω, σημαίνει μιαν ειδική ενόχληση, που μετατρέπεται έπειτα σε ανοιχτή δυσαρέσκεια, γιατί χαλάει "κάτι", ένας πίνακας αποκτάει μιαν ενοχλητική "λεπτομέρεια".
Υπάρχει "κάτι" που ενοχλεί, "κάτι" που διαταράσσει την ήρεμη και αμέριμνη καπιταλιστική συνείδηση, για εντελώς διαφορετικό λόγο από την ήρεμη και αμέριμνη σχιζοεπαναστατική συνείδηση, αλλά τελικά συναντώνται.
Κάπου τα βρίσκουν όλοι με την αντιπάθεια προς τους Εβραίους αν είναι βέβαια κάτι άλλο από θύματα ή τους Κούρδους αν είναι βέβαια κάτι άλλο από θύματα, επίσης.
Δεν μπορώ να διακρίνω ακριβώς τι είναι αυτό που συμβαίνει, ούτε ισχυρίζομαι ότι έχω μια στέρεα θεώρηση, ούτε πάλι έχω αποκομίσει κάτι "θετικό" ή ένα όφελος από αυτήν μου την εντύπωση των πραγμάτων, και από τον εξ΄αποστάσεως αγώνα μου για αυτούς τους δύο λαούς (χωρίς την εξιδανικευτική τους μορφοποίηση, δεν είχα την ανάγκη να τους εξιδανικεύσω).
Έτσι κι αλλιώς μου στοίχισε αυτή η θέση, όπως μάλιστα διαμορφώθηκε σε ένα και ρεαλιστικό και όχι (μόνον) αμιγώς αξιακό επίπεδο.
Πέραν του χρόνου, κάποιοι μου κόψανε και την....καλημέρα.
Σπουδαία τα λάχανα και για μένα και γι΄αυτούς.
Αρχικά σκέφτηκα ότι φταίει η σφοδρότης των τρόπων επιχειρηματολογίας μου.
Τώρα πια θεωρώ ότι είναι κάτι άλλο που δεν με αφορά σαν πρόσωπο.
Δεν δύναμαι να το διερευνήσω, δεν έχω τις δυνάμεις για ένα τέτοιο θέμα, αλλά δεν έχει και νόημα νομίζω.
Από εδώ, επιστρέφουμε στην μουσική, και τα λέμε ξανά στο νέο στέκι μας..



Ιωάννης Τζανάκος

Nasr Razazi Bekaso Tanyam ناسر ڕەزازی بێکەس و تەنیام

Delil Dilanar Qerin ( 2014 )

Για τους ανόητους "αυτόνομους"..


Όλο και προσπαθώ να κλείσω αυτό το μπλόγκ, να το μετατρέψω σε σημείο αναδημοσίευσης, κυρίως άρθρων από διεθνή μ.μ.ε, κι όλο "διαολίζομαι" να γράψω κανένα αρθράκι, συνήθως μετά από κάποια "εξωτερική" πρόκληση (αφίσες, ανόητα άρθρα κ.λπ).
Έχουμε μεταφερθεί εδώ: 


Νομίζω θα τα καταφέρω να τελειώσω την προσπάθειά μου να "τελειώνω", αφού κλείσω μερικά βασανιστικά θέματα, και αφού κλείσω τους λογαριασμούς μου με διάφορους κρετίνους.
Εξάλλου φεύγω οριστικώς από την (ψευδο-)μητρόπολη των Αθηνών, οπότε ας θεωρήσουμε ότι και η μείωση τής όποιας (δικής μου) αρθρογραφίας από εδώ θα είναι και το συμβολικόν τέλος αυτής της μικρής περιπέτειας ή περιήγησης στην πολιτική επικαιρότητα του "τόπου" και του "πλανήτη" από την θέση ενός κατοίκου (ψευδο-)μητρόπολης.


Δεν θα είναι αυτό το τελευταίο άρθρο, σιγά μη τελειώσω τον "Αυτοκαθορισμό" με θέμα τους κρετίνους.
Απλά αραιώνουμε πάλι από δω, και πάμε στο νέο μας στέκι..

Υπήρξε εκτεταμένη αναφορά από το αυτονομοαληταριό της "επιθεώρησης Σεράγεβο" στην (όντως απαράδεκτη) φιλοαμερικανική στάση των Κούρδων της βόρειας Συρίας:


Sarajevo - Περιοδική ανασκόπηση της καπιταλιστικής κρίσης σαν αυτό ..


Κυριακή 17 Δεκέμβρη. Οι φιλοδοξίες παραμένουν φιλοδοξίες, και παράγουν έργο. Οι “ειδικές δυνάμεις” του αμερικανικού στρατού έδρασαν την χρονιά που πέρασε σε 149 κράτη· τα ¾ του συνόλου των κρατών του πλανήτη. Είναι πολύ υπηρήφανες γι’ αυτό (αλλοίμονο) – ωστόσο μην φανταστείτε “μοναχικούς καταδρομείς μέσα στη νύχτα”. Κάθε άλλο. Πέρα απ’ αυτό καθ’ αυτό το όποιο “στρατιωτικό” έργο τους, αυτά τα αμερικανικά κομμάντα κάνουν “πολιτική δουλειά”. “Πολιτική” με την έννοια ότι διαμορφώνουν τις σχέσεις έως τεχνικές και πολιτικές εξαρτήσεις (μέσω των όπλων που παρέχουν) με τους κατά τόπους συμμάχους τους. Που είναι το “κρέας”, εφόσον οι ζωές των στρατιωτών με αμερικανικά διαβατήρια και διοίκηση είναι, ως γνωστόν, “πολύτιμες” (με την έννοια ότι ο θάνατός τους μπορεί να προκαλέσει εκνευρισμούς στα μετόπισθεν).
Ποιος, λοιπόν, θα ήταν ο καλύτερος να μιλήσει γι’ αυτές τις σχέσεις στη βόρεια συρία, τις σχέσεις ανάμεσα στο αμερικανικό πεντάγωνο και τους ένοπλους κούρδους, απ’ τον καθ’ ύλην αρμόδιο, των διοικητή των “αμερικανικών “ειδικών δυνάμεων” και στη συρία, τον στρατηγό Raymond “Tony” Thomas; Υποθέτουμε ότι καλύτερος δεν υπάρχει…
Στις 21 του περασμένου Ιούλη έγινε στο Aspen του Colorando ένα «συνέδριο για την ασφάλεια», από το Aspen Institute, με τίτλο SOCOM (Special Operations Command): αστυνομεύοντας τον πλανήτη. Ο Raymond Thomas ήταν βασικός ομιλητής, απαντώντας σε ερωτήσεις του προεδρείου του συνεδρίου (ο τονισμός με υπογράμμιση δικός μας):
Ερώτηση: Μιας και βρισκόμαστε στο θέμα των ηγετών των τρομοκρατών, δεν έχουμε ακούσει καθόλου τον αρχηγό του isis Abu Bakr al-Baghdadi απ’ τον περασμένο Νοέμβρη…
Απάντηση: … Ακούγεται ότι είναι νεκρός, αλλά όχι, δεν είναι ακριβώς νεκρός ακόμα. Θα πρέπει να βρίσκεται στα βόρεια της Ράκκα… Μέσα απ’ το δίκτυό μας έχουμε σκοτώσει με μετριοπαθείς εκτιμήσεις 60.000 έως 70.000 απ’ τους δικούς του, τον στρατό του… Τώρα βρισκόμαστε μέσα στην πρωτεύουσα του χαλιφάτου του, την Ράκκα. Θα την καταλάβουμε σύντομα, με τους proxies μας, μια δύναμη που μας υποκαθιστά [surrotage force] 50.000 ανθρώπων που δουλεύουν για εμάς και κάνουν ότι τους πούμε….
Ερώτηση: … Πείτε μας για το πως διαλέγετε αυτούς που θεωρείτε ότι μπορείτε πράγματι να υποστηρίξετε και να δουλέψετε μαζί τους.
Απάντηση: Όπως ξέρετε μερικές φορές αυτό γίνεται από ανάγκη, ποιος είναι διαθέσιμος. Η περίπτωση που νομίζω ότι έχει συζητηθεί περισσότερο και έχει παρεξηγηθεί είναι η σχέση με τον εταίρο μας στη συρία, τις αυτοαποκαλούμενες Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις.
Έχει ενδιαφέρον λοιπόν πως διάλεξαν αυτό το όνομα σε κάποια συγκεκριμένη στιγμή, και εγώ νταραβερίστηκα μαζί τους απευθείας, είχα επίσημη σχέση μ’ αυτούς τους τύπους. Πριν λέγοντανypg, το οποίο οι τούρκοι λένε ότι είναι το ίδιο το pkk, που το θεωρούν τρομοκρατική οργάνωση, οπότε μας έλεγαν πως μπορείτε να συμμαχήσετε μ’ αυτούς; Οπότε ουσιατικά εγώ πήγα και τους είπα ότι πρέπει να αλλάξετε την μάρκα σας, καταλαβαίνετε, πώς θέλετε να λέγεστε εκτός από ypg;, και τους έδωσα μια μέρα προθεσμία, και τότε ανακοίνωσαν ότι είναι οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις. Μου φαίνεται ότι κάτι τους κτύπησε στο κεφάλι και τους ήρθε να βάλουν τη λέξη δημοκρατία εκει πέρα!
Αλλά τέλος πάντων αυτό τους έδωσε λίγη αξιοπιστία και κάποιο πρόσωπο, και ήμουν τυχερός να έχω πολύ καλή συνεργασία με τον Brett McGurk [ο αμιγώς πολιτικός εκπρόσωπος της Ουάσιγκτον στην περιοχή…] που ήταν μαζί μου την ίδια εποχή γιατί μου ζητούσαν πράγματα που δεν ήταν της αρμοδιότητάς μου… Ήθελαν να κάτσουν στις διαπραγματεύσεις, στη Γενεύη, ή στην Αστάνα ή οπουδήποτε αλλού γίνονταν για το μέλλον της συρίας, και επειδή ήταν pkk δεν θα μπορούσαν ποτέ να κάτσουν σε τέτοια τραπέζια, οπότε ενόσω ζευγαρώσαμε μαζί τους στρατιωτικά, ο Brett McGurk φρόντισε να μένουν μέσα στις συζητήσεις και τους έδωσε την απαραίτητη νομιμοποίηση, να είναι καλοί εταίροι για εμάς.
… Οπότε το γεγονός, που δεν λέγεται, είναι ότι σ’ όλη αυτή την ιστορία εμείς είμασταν τυχεροί και χάσαμε μόνο 2 αμερικάνους στρατιώτες. Δηλαδή σ’ αυτά τα 2 – 2,5 χρόνια του πολέμου που κάνουμε εκεί, τον κάνουμε με αυτούς σαν υποκατάστατα, αυτοί έχουν χάσει χιλιάδες και εμείς μόνο δύο στρατιώτες. Δύο είναι πολλοί, αλλά, ξέρετε, είναι ανακούφιση ότι δεν έχουμε τις απώλειες που είχαμε αλλού.
Τα σχολιά μας περιττεύουν.




Να μην σχολιάσω το γεγονός ότι η επιθεώρηση των ηλιθίων δεν ασχολήθηκε ούτε μια στιγμή με την μοίρα των Γεζίντι και τον μαζικό θάνατο που τους "χάρισαν" οι φονταμενταλιστές;
Να μην σχολιάσω το γεγονός ότι η επιθεώρηση των κρετίνων δεν ασχολήθηκε ποτέ με το τι έπραξαν οι "αδερφοί" Άραβες στους Κούρδους, όχι μόνον στην Συρία, αλλά και στο Ιράκ, για να φτάσουν μετά από τις επιθέσεις του ISIS, ακόμα και οι του ΡΚΚ να συμμαχήσουν με τις Η.Π.Α;
Να το σχολιάσω. Αλλά πως να το πράξω αυτό;
Έχει κανένα νόημα;
Οι άνθρωποι έχουν αποφασίσει να τα βλέπουν όλα όπως θέλουν κι όπως τους βολεύει, δεν είναι οι πρώτοι, ούτε οι μοναδικοί.
Το ότι χρησιμοποιούν τον "κυνικό" λόγο ενός αμερικάνου ιμπεριαλιστή για τους proxies, και ότι αυτό φτάνει για αυτούς (και άλλους, όπως η Παπαρήγα λ.χ) για να "τελειώνουν" με υπογραμμίσεις μάλιστα (τι πάθος ο βλάξ!) με το "κουρδικό", δείχνει πολλά.
Δείχνει μίσος, δείχνει αφρό στο στόμα, και πάνω από όλα δείχνει βλακεία, κρετινισμό, αληταριό. 

Αλλά από το αυτονομοαληταριό προτάχθηκε και το εξής ως προτεινόμενη λύση στο παλαιστινιακό ζήτημα:
Electric Card 03 - 12/2017  
Το πρόβλημα που έχουν όλοι οι αριστεριστές, αλλά και οι αντισημίτες με προβιά "αντισιωνισμού", είναι η ίδια η ύπαρξη του ισραηλινού κράτους.
Προσέξτε λίγο πως απολαμβάνουν το ενδεχόμενο οι Εβραίοι του Ισραήλ να γίνουν πάλι μειοψηφία στην Παλαιστίνη.
Ερεθίζονται τόσο πολύ οι άνθρωποι, τόσο πολύ, που δεν έχουν πρόβλημα να μιλήσουν για ένα κράτος, ενιαίο, αρκεί να είναι οι Εβραίοι μειονότητα.
Ξεχνάνε πως μιλάνε για "κράτος".
Πάει και η "αυτονομία", πάει και ο "αντικρατισμός", αν είναι οι Εβραίοι να γίνουν μειονότητα, μειοψηφία, ας πάει και το παλιάμπελο ρε παιδάκι μου!!
Αυτό είναι το "αυτόνομο" κίνημα.
Μην έχετε αυταπάτες.
Είναι αντισημίτες.
Δεν ασκούν κριτική στην ιμπεριαλιστική πολιτική της δύσης και του Ισραήλ, με ταξικό τρόπο, απλά συνταυτίζονται με τους φονταμενταλιστές, Άραβες και Ιρανούς, αφού εξάλλου τρέφουν επαναστατικές αυταπάτες για τις αραβικές μάζες, χωρίς βέβαια ούτε να τις γνωρίζουν ούτε να τις σέβονται πραγματικά ούτε να ενδιαφέρονται για αυτές.
Από την σκοπιά μου έχω να πω πως το μόνο ρεαλιστικό σχέδιο, όσο υπάρχει "κράτος", είναι 2 κράτη στα σύνορα του 1967, εκδίωξη όλων των εποίκων από την "δυτική όχθη", ανάπτυξη νέων ιδεολογικών και πολιτικών μορφών καταπολέμησης τόσο του ισραηλινού όσο και του αραβικού εθνικισμού στην περιοχή (κυρίως του ισραηλινού, αλλά όχι μόνον) από τους ίδιους τους ανθρώπους.
Γιατί χαίρονται οι αριστεριστές με την αναταραχή στην Μέση Ανατολή;
Αν πας στο κέντρο αυτές τις μέρες θα δεις αφίσες παντού για την Μέση Ανατολή, έχουν ανάψει οι εγκέφαλοι με φαντασίες.
Τρέφουν εξεγερτικές και επαναστατικές αυταπάτες.
Έχουν αναπτύξει φετιχιστικό και τυφλό φιλοαραβισμό εν αγνοία των αραβικών μαζών.
Με τις ενέργειες του Ισραήλ και των Η.Π.Α, και τη φωτιά που άναψε ξανά, έχουν ξεθαρρέψει, αυτές οι "αρχέγονες" αυταπάτες ξανανιώσανε.
Το ότι θα γίνει χαμός στην Μέση Ανατολή, το ξέρουμε.
Το ότι οι μάζες πήραν φωτιά, το ξέρουμε και το περιμένουμε κι εμείς.
Αυτό που δεν ξέρουν οι αιωνίως ανόητοι είναι το τι φωτιά θα είναι αυτή.
Εμείς την ξέρουμε, την καταλαβαίνουμε, την σεβόμαστε.
Αυτοί όχι.
Και μερικά τελευταία νέα από τα "αντι-εθνικιστικά" επίκαιρα των κρετίνων:

Νομίζω πως καλύτερος "αντιφασισμός" για τους φασίστες δεν πρόκειται να υπάρξει.
Τα συγχαρητήριά μας.
Η βλακεία δεν έχει όρια.


Ιωάννης Τζανάκος

Σάββατο, 16 Δεκεμβρίου 2017

Προς τους "αντι-ολοκληρωτιστές" τής αποικίας..


Σε αυτή την δημοσίευση θα τα πω ακόμα πιο "απλά".
Εγώ δεν έχω να χάσω τίποτα από το διανοούμενο λουμπεναριό Κολωνακίου και Εξαρχείων, αν και είμαι εκ των πραγμάτων γνωρίζων τα ζητήματα και τα θέματα των διανοουμένων της ξεφτιλισμένης αποικίας, οπότε ό,τι θέλω λέω, άρα μπλέξατε μερικοί.
Να ξεκαθαρίσουμε μερικά πράγματα, με χαλαρό τρόπο, να κάτσουμε ήσυχα στην πολυθρόνα μας, να πιούμε τον καφέ μας να ρουφήξουμε το τσιγαράκι μας (με καπνό όμως, αλλιώς άσε καλύτερα μεγάλε), να τελειώσετε την προσευχή σας (εγώ δεν προσεύχομαι, συγγνώμη) και θα με ακούσετε, αν θέλετε, το ξέρω ότι δεν θέλετε, αλλά σας τρώει μερικούς.

Βρίσκεστε σε μιαν οριακή ζώνη "εντός" όμως του δυτικού ιμπεριαλιστικού "στρατοπέδου".
Σε ένα εσωτερικό όριο αυτού του στρατοπέδου.
Σας έχουν δοθεί κάποιες διαβεβαιώσεις ότι θα συνεχίσετε να ζείτε με κάποια "ασφάλεια" και ότι εν πάση περιπτώσει το υπο-σύστημα αυτό εις το οποίο έχετε αποθέσει την ζωή σας ή έτυχε να σας την έχουν καταστρέψει, θα παραμείνει σταθερόν, θα είναι λίγο πολύ εκεί που είναι, και σεις και η αγαπημένη χώρα σας (γιατί είναι δική σας, δική μου δεν είναι όπως είναι και όπως την έχετε κανονίσει) θα συνεχίσει τον "δρόμο" της μέσα σε αυτό το πράμα.
Ξέρω ότι πολλοί από εσάς δεν τα λέτε έτσι τα πράματα αλλά έτσι τα πιστεύετε, έτσι τα καταλαβαίνετε, και έτσι έχετε αποφασίσει ότι αξίζουν και να είναι.
Τι είναι "έξω" από όλο αυτό το πράμα;
Ανησυχητικά πράγματα, υπάρχει και η Τουρκία (το τουρκικό κράτος) που δεν σας αφήνει να χαλαρώσετε, που λέγαμε, τσιτώνεστε, όχι γιατί σας ενδιαφέρει το "έθνος", στην πραγματικότητα όσοι λέτε ότι σας ενδιαφέρει δεν σας ενδιαφέρει αυτό το παράδοξο σύνολο, αλλά να παραμείνει ήσυχο και τακτοποιημένο μέσα στην αγαπημένη σας αυτοκρατορία.
Αυτός είναι και ο καϋμός σας, αυτή είναι και η ζωή σας, και δεν έχω πρόβλημα να πω πως αυτή είναι και η ζωή των περισσότερων "εδώ", με άλλο τρόπο ο καθένας το καταλαβαίνει αλλά όλα τείνουν προς αυτό το πράμα.
Μη κοιτάτε που εμένανε αυτό μου προκαλεί από θλίψη ως περιφρόνηση, σας καταλαβαίνω παρά ταύτα.
Νιώθεται ο πόνος σας.
Γλυτώσατε από τον "Τούρκο", "να είναι καλά οι σύμμαχοι", γλυτώσατε και από τους "σταλινικούς", "να ζήσουν οι σύμμαχοι", θα σας τα χαλάσουν τώρα;
Μα ποιοί;
Ο κόσμος έχει αντιθέσεις, βλέπετε.
Πάλι έχει αρχίσει να πολώνεται.
"Άτιμε κόσμε", είσαι κακός με τους μικροαστούς.
"Καλά δεν είμαστε;"
Ο κόσμος πολώνεται πάλι και εσάς σας ζώνουν τα φίδια, βλέπετε εφιάλτες.
Μη σταθούμε στο γεγονός πως εγώ το απολαμβάνω αυτό, έτσι κάνουν οι "κακοί" άνθρωποι, μη σταθούμε όμως, δεν στέκομαι και γω.
Θέλω να σας καταλάβω και σας καταλαβαίνω.
Νιώθεται ο φόβος σας.
Ο φόβος σάς έχει περικυκλώσει.
Έχει κολλήσει το πράγμα, έχει φρακάρει ο σωλήνας, κάτι σας ανησυχεί, και σεις που είστε οι εξυπνότεροι δεν κολλάτε στις άμεσες εκδηλώσεις του αδιεξόδου, κοιτάτε πιο μακριά, βλέπετε ήδη τον "εχθρό" να έρχεται πάλι από τα έγκατα της ζωής που έχετε θάψει, μέσα και έξω σας.
Τι δύσκολος κόσμος..
Αυτό λέτε κάθε μέρα, κι εγώ το λέω αν και το απολαμβάνω όλο και περισσότερο το ότι ζω σε ζόρικο κόσμο.
Αν μη τι άλλο θα καταρρεύσουν κόσμοι, θα γίνουν στάχτη σκόνη, είναι κι αυτό κάτι.
Αλλά εσάς δεν σας νοιάζει ο κόσμος κι ο κοσμάκης, σας προλαβαίνω πριν τον αναφέρετε καθικάκια μου. 
Τον έχετε για ανάλωση κι εσείς αυτό τον κόσμο και τον κοσμάκη, τα παραμύθια αλλού, όχι σε μένα.
Άλλο είναι που σας καίει εσάς, και δεν είναι τόσο στενό "αυτό", σας ξέρω, δεν πρόκειται να σας παρεξηγήσω, γνωρίζω ότι είστε αγνοί άνθρωποι.
Αγνά καθάρματα, αγνά καθίκια, ανιδιοτελή καθίκια.
Δεν αστειεύομαι. 
Εννοώ αυτά που λέω.
Ξέρω αυτό που σας φοβίζει, γιατί με απασχολεί και μένανε, δεν θα έλεγα πως με φοβίζει.
Δεν φοβάμαι, διότι δεν έχω να χάσω κάτι άλλο, όπως και πολλοί άλλοι, στον βυθό της ζωής και στον πυθμένα του πλήθους, μη φαντάζεστε δραματικά πράγματα, όλα καλά είναι εδώ.
Ζούμε την συνηθισμένη ζωή μας.
Αυτό κι αν είναι ανησυχητικό, για σας.
Υπάρχουν εργαστήρια φωτιάς κάτω από το σπίτι σας.
Αυτό κι αν είναι ανησυχητικό. Για σας.
Αν ήταν όμως γενικά αυτό, ή μόνον αυτό, δεν θα ίδρωνε το αυτί σας.
Αυτό που σας τσιτώνει είναι η οικουμενική αντιπαράθεση και το μαγαζάκι σας κάπου στα όρια ενός φαινομενικά "ασφαλούς" κόσμου.
Λες να σας συμβεί καμιά ζημιά;
Λες να ξυπνήσουν πάλι "ολοκληρωτικές" δυνάμεις;
Υπάρχουν στοιχεία που είναι ανησυχητικά.
Το ξέρετε ότι ο κόσμος αγριεύει, το ξέρω ότι αυτό είναι που δεν σας αφήνει να ησυχάσετε.
Να σωθεί το μαγαζάκι όμως, το καραβάκι, η ελλαδίτσα σας.
Να τοποθετηθείτε σωστά, να σώσετε, να διασώσετε, και όλα αυτά τα χυδαία που λένε συνήθως οι μικροαστοί όταν καίγεται ο κώλος τους.
Σας πληροφορώ ότι ο κώλος σας έχει ήδη καεί.
Έχει υπάρξει προκαθορισμός, υπάρχει γεωπολιτική μοίρα όταν ο κόσμος είναι ιμπεριαλιστικός, υπάρχει ιμπεριαλισμός.
"Φτου ρε γαμώτη.
Οι σταλινικοί δεν τα λένε αυτά;"
Μην ζορίζεστε φίλτατοι δυτικορατσιστές, δεν σας μιλώ ούτε ως "σταλινικός" ούτε σαν τίποτα τέτοιο, γιατί και για "εθνικιστή" πολύ ιδιόμορφο με βλέπω.
Οπότε ηρεμήστε.
Σας μιλάει ο πυθμένας, σας μιλάει ο βυθός.
Έχετε ήδη τελειώσει.
Το μέλλον το έχετε ήδη χάσει, αυτά που φοβάστε θα έρθουν, όποια κι αν είναι αυτά.
Πρέπει αυτό να το ξεκαθαρίσουμε.
Είστε πολλοί και διαφορετικοί μεταξύ σας, σας δημιουργούν εφιάλτες διαφορετικά πράγματα, ίσως μάλιστα στις κρίσεις ήπιας παράνοιας που σας συμβαίνουν να κοιτάζεστε μεταξύ σας και να κατηγορεί ο ένας τον άλλον για αυτό που φοβάστε όλοι μαζί.
Αστείο ψυχωτικόν πράμα, διασκεδαστικό όμως να το βλέπεις από έξω.
Μη μαλώνετε. Ενωθείτε.
Είστε ήδη ένα πράγμα, μοιάζετε.
Οπότε γιατί ψάχνετε ο ένας στον άλλον;
Κοιτάξτε έξω από σας, εκεί όπου πραγματικά υπάρχει πόνος. 
Πραγματικός πόνος.
'Η κάτω, εκεί πάλι που υπάρχει ζωή, πραγματική ζωή.
Δύσκολα τα πράγματα, έτσι;
Λυπάμαι, αλλά όταν σας βλέπω το απολαμβάνω.
Να μην έχουμε και μεις κάποια απόλαυση "πνευματικού περιεχομένου";
Αυτά..






Ιωάννης Τζανάκος

Hossein alizadeh - laylahen

Ο νέος ύποπτος "αντι-ολοκληρωτικός" αγώνας..





Η θορυβώδης ιδεολογική αλλοίωση της ιστορικής έρευνας δεν είναι μια εξωτερική δύναμη προς αυτήν αλλά ένα από τα αναπόφευκτα στοιχεία της.
Μπορεί να υπάρξει όμως ένα κάποιο "μέτρο", να τεθούν με δυσκολία όρια.
Ισχυρίζομαι ότι και στην ίδια την "νέα ιστορία" υπάρχει πλέον, ακόμα και δια μέσω πολύπλοκων αναφορικών συστημάτων τεκμηρίωσης, μια εξαλλαγή της ιδεολογίας ως αλλοιωτικής θεωρητικής δύναμης που καταστρέφει τον πυρήνα τής θεωρίας.
Η ασυναρτησία της θεωρητικής κατάστασης επιτείνεται και επεκτείνεται διότι σήμερα και η ιδεολογία (ή ιδεοληψία) "γνωρίζει" τον τρόπο να ντύνεται με μια κριτική τής ιδεολογίας ή ιδεοληψίας.
Δεν σκοπεύω να αναφερθώ άμεσα σε παραδείγματα.
Έπεσε το κάθε δέντρο και κάθε αντράκι κόβει ξύλα χωρίς να έχει κάνει τίποτα για να ρίξει το όποιο δέντρο έχει για να παίρνει καύσιμα ετεροκαθορισμού.
Χρειαζόμαστε όμως μιαν άλλη συνολική θέαση, ειδικά τώρα που μας προσεγγίζει ξανά το ενδεχόμενο μιας μεγάλης κεντρικής οικουμενικής σύγκρουσης.
Την χρειαζόμαστε για να αποφύγουμε τα γνωστά λάθη, αλλά και για να μην νομίζουμε ότι τα έχουμε αποφύγει ενώ θα έχουμε πέσει πάλι σε αυτά με έναν έμμεσο τρόπο.
Το ίδιο συμβαίνει κι αν ακόμα θελήσουμε να τηρήσουμε απόσταση, όχι απαραίτητα "ίση απόσταση", από τις αντιμαχόμενες ομάδες τής επερχόμενης οικουμενικής (ενδο-αστικής) αντιπαράθεσης, αφού η αλήθεια δεν είναι στην "μέση" αλλά εκεί που είναι.



Η τάση για οικουμενική αντιπαράθεση μεταξύ νέων γεωστρατηγικών στρατοπέδων θα παρασύρει την θεωρία, άρα και την ιστορική θέαση (ας πούμε του παρελθόντος), σε όξυνση των πολεμικών σε όλα τα ανοιχτά μέτωπα και σε όλα τα μετώπισθεν.
Το παρελθόν είναι εδώ και απαιτεί ξανά ερμηνεία.
Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει μόνον αναθεωρητισμός αλλά οι ίδιες ερμηνείες με μια τάση αναδιατύπωσης των κεντρικών κατηγορημάτων τους.
Λόγου χάριν:
Γιατί βλέπουμε ακόμα και "ολοκληρωμένους" εθνικιστές (όχι απαραίτητα φασίστες ή υπερεθνικιστές) να μιλάνε για "ολοκληρωτισμό";
Πως εξηγείται ότι τους τείνουν χέρι βοηθείας ακόμα και παλαιοί ιστορικοί "τροτσκιστές" ενώ υποτίθεται ο "τροτσκισμός" έχει σχέση με τον εθνικισμό όπως το νερό με την φωτιά;
Οι "σταλινικοί" (και άλλοι) θα υποθέσουν λίγο παρανοϊκά ότι αυτό είναι δεδομένο λόγω της κοινής "ταξικής ιδεολογικής θέσης" των προηγούμενων.
Κάτι θα έχουν συλλάβει (οι "σταλινικοί") αλλά θα έχουν χάσει το τραίνο της ηφαιστειώδους οικουμενικής επικαιρότητας που δεν έχει σχέση με την μία ή άλλη γενική ταξική θέση, αλλά με το πλασάρισμα στον ένα ή τον άλλο ηγεμονικό πόλο.
Στην συγκεκριμένη περίπτωση, που αναφέραμε με την γνωστή χαιρεκακία μας, αυτό έχει σχέση με την ανάδυση του νέου "αντι-ολοκληρωτικού" αγώνα εναντίον του νέου πόλου που αρχίζει να φοβίζει όλους τους μικροαστούς δυτικιστές, σαν τους προαναφερόμενους.
Θα δείτε και άλλες ανοιχτές ιερές ιδεολογικές συμμαχίες, θα δείτε πράματα και θάματα, σημεία και τέρατα, κάπως γελοία βέβαια.
Διευκρινίζω πως και το "άλλο" σχηματιζόμενο ή αναδυόμενο στρατόπεδο έχει δείξει ανάλογες τάσεις κινητοποίησης με τα ίδια ή ακόμα και περισσότερο ανησυχητικά σημεία "ποιότητας".
Η χώρα και η αστική τάξη της "ζούνε" όμως υπό την σκέπη του ΝΑΤΟ, και μάλιστα όχι και τόσο ως αναγκαστικοί σύμμαχοί του όπως οι δύσμοιροι οι Κούρδοι (όλων των τάσεων και τάξεων) αλλά σαν λουμπενοσυνωμότες γλείφτες, οπότε ακόμα κι αν υποθέσουμε πως ο εχθρικός προς το ΝΑΤΟ  (και την δύση) πόλος που ήδη σχηματίζεται είναι "ίδιος, αν όχι χειρότερος" (εγώ αυτό τείνω να πιστεύω, δεν είμαι φιλορώσος ή φιλοϊρανός) θα είμαστε ύποπτοι ωστόσο αν σπεύσουμε να ταχθούμε με τον νεόκοπο "αντι-ολοκληρωτικό" αγώνα που φτιάχνει το δυτικοαληταριό των διανοούμενων χαφιέδων, εδώ γνωστών αμαρτησάντων με πολλές αμαρτίες τροτσκιστών και άλλων, και εθνικιστών παραδίπλα.
Αφού τους ενώνει ο "αντι-ολοκληρωτικός" αγώνας και παθιάζονται με τα πονήματα ενός ελεγχόμενου για άμεση συνεργασία όχι με ένα μόνο αστικό κράτος αλλά με πολλά και ετερογενή μεταξύ τους αστικά κράτη, κάτι θα τρέχει, δεν νομίζετε;



Ιωάννης Τζανάκος

Sipan XeLat Hey Le Dine

Hey Ledin Koma Cudi

Koma Botan - Lewende Şehîde

ئه‌و ده‌نگه‌ی مه‌ستت ئه‌کات به‌ بێ باده‌

adnan karim - saqi/basta (zhernus)

Omer Dizeyi- Diwene shew

Παρασκευή, 15 Δεκεμβρίου 2017

Μια μικρή περιήγηση στην γερμανική (άκρα) αριστερά των ηλιθίων αντι-σιωνιστών και των ηλιθίων αντι-αντι-σιωνιστών (είναι όλοι ηλίθιοι)

planet dissi | blogplanet. pop, politik und paranoia. | Page 5


Ferne Welten

Von der RAF in die Szenekneipen

Derzeit bereist Lutz Taufer linksdeutsche Zentren und Buchhandlungen, um seine Biographie vorzustellen. Als Kader der RAF beteiligte er sich an der Geiselnahme in der deutschen Botschaft, in deren Verlauf zwei Mitarbeiter ermordet wurden, bevor die Gruppe ihren Sprengstoff einsetzte. Heute fungiert Taufer als geläutertes Aushängeschild einer anderen Truppe, die Teil der anti-israelischen NGO-Szene ist. Phrasen, die den einseitigen Krieg der antisemitischen Internationale als banalen Konflikt verkennen, zeichnen Einordnungen des ehemaligen RAF-Mitglieds aus. Mit aktuelleren Einlassungen knüpft Taufer an alte Feindbilder an. Sein neuer Verband, der mit PFLP-Kadern kooperiert, wendet sich schließlich gegen Israel, wobei manche Akteure sogar den Boykott des Judenstaates anstreben.
„Feinde des Volkes“ bekämpfte die vormalige Gruppe des Lutz Taufer mit mörderischer Effizienz. Sie wähnten sich im Einklang mit der postnazistischen Bevölkerung, die „Auschwitz, Dresden und Hamburg nicht vergessen“ hätte. Die erste Generation attackierte das Springerhochaus, wobei sie 17 Arbeiter_innen durch Sprengstoff verletzte. Als Legitimation diente die angebliche „Unterstützung für den Zionismus“. Wenig später griff die Struktur das US-Hauptquartier per Autobombenanschlag an, wobei der Körper von Captain Clyde R. Bonner zerrissen und der Schädel von Specialist Charles Peck zertrümmert wurde. Ronald A. Woodward starb auf dem Weg ins Krankenhaus. Die Gruppe erklärte diese Morde in einem Bekennerschreiben, das die Shoa durch Gleichsetzung relativierte: Es „ist Auschwitz“, urteilte die RAF über Vietnam.
Anti-Amerikanismus und Antisemitismus der deutschen Rackets, die an gängige Erklärungsmuster linksreaktionärer Milieus anknüpften, führten zur gemeinsamen Praxis mit den Feinden des israelischen Staates„Die RAF bildete, auch dies eine Tatsache, eine strategische Front mit der palästinensischen Guerilla gegen die Überlebenden der deutschen Vernichtungspolitik in Israel“. Dem ging eine Pogromrhetorik einher, die Israel und jüdische Politiker als Wiedergänger der Nazis kennzeichnete. Zugleich verharmloste die Gruppierung das nationalsozialistische Vernichtungsprojekt, das sie als „politische und militärische Vorwegnahme des imperialistischen Systems der multinationalen Konzerne“ bezeichnete. In dieser Gruppierung organisierte sich Taufer, der als Teil der zweiten Generation die „Very Big Raushole“plante, um Personen wie Andreas Baader die Freiheit zu bringen.
Am 24. April 1975 stürmten sechs RAF-Mitglieder, unter ihnen Lutz Taufer, die Botschaft der Bundesrepublik in Stockholm. Dort nahmen die Kader zwölf Geiseln, bevor sie sich im oberen Stockwerk verbarrikadierten. Als „Kommando Holger Meins“, der einige Monate zuvor während eines Hungerstreiks verstarb, exekutierten die Akteure zwei Mitarbeiter der Botschaft. Einer Person wurde, aus direkter Nähe und von hinten, mit fünf Schüssen in Kopf, Rücken, Becken und Beine niedergeschossen, bevor ihn die RAF-Kader zum Sterben eine Treppe herunterwarfen. Dem anderen Opfer schoss ein Mitglied von hinten in den Kopf. Danach legten diese Akteure ihr TNT, das im Anschluss zur Explosion kam, wobei zwei RAF-Mitglieder ums Leben kamen. Zuvor hatte der damalige Bundeskanzler, der ehemalige Wehrmachts-Offizier Helmut Schmidt, alle Forderungen abgelehnt.
Lutz Taufer, der in der postnazistischen Gesellschaft mit „Werten“ wie „Fleiß, Ordnung, Sauberkeit“ aufwuchs, verarbeitet diese „Ereignisse“ in einem Buch, das er nun in linksdeutschen Zentren vorstellt. Zur Abkehr brachten ihn nicht die Morde an den GIs oder die Bomben gegen Arbeiter_innen, sondern Aktionen der „Offensive ’77“, in deren Rahmen PFLP-Kader des antisemitischen Terropaten Wadi Hadad eine Maschine der Lufthansa kaperten. Es seien „ganz normale Menschen, wie meine Kolleginnen und Kollegen beim Weltfriedensdienst“ gewesen, sagt Taufer im Rückblick. Er distanziert sich mittlerweile, weil diese Tat „eine Aktion gegen das Volk“gewesen sei. Die Morde von Stockholm bezeichnet er als „ein Verbrechen“. Vom Antisemitismus und Anti-Amerikanismus seiner Gruppierung schweigt Taufer zumindest in Interviews, durch die er sein Buch bewirbt. Dafür glorifiziert der ehemalige Stadtguerillero die RAF als  „verspätete Résistance“.
Derzeit kündet das ehemalige RAF-Mitglied von anderen Taten. Nach seiner Haft ging Taufer für eine NGO in brasilianische Favelas. Bis heute engagiert er sich im „Weltfriedensdienst“, den das Bundesministerium für Entwicklung mitfinanziert. Taufer sitzt im Vorstand dieser Vereinigung, die auch in „Palästina“ tätig ist: „Unter seiner Mitwirkung wurden Multiplikatoren ausgebildet, Theaterprojekte aus der Taufe gehoben, Werkstätten eingerichtet und Formen solidarischer Ökonomie aufgebaut“, loben die verschwörungsideologischen „Nachdenkseiten“. Er setze sich dafür ein, „dass Frieden und Gerechtigkeit zueinander finden und sich die Strategie des Glücks ausbreite“, heißt es dort.
„In Palästina fördern wir die Theaterarbeit von Jugendlichen, mit denen sie sich sowohl gegen das Siedlerregime als auch gegen ihre konservative Comunity emanzipieren können“erzählt Taufer, der mit solchen Einordnungen deutliche Positionen bezieht. Seine Gruppierung benennt derweil den üblichen Schuldigen, den schon die RAF als Feind identifizierte: „Die palästinensische Bevölkerung leidet seit Jahren unter der israelischen Besatzung. Durch den anhaltenden Konflikt und den instabilen Friedensprozess wird der Aufbau eines souveränen und wirtschaftlich stabilen palästinensischen Staates verhindert“klagt die Truppe, die nach eigenen Angaben einen „Ansatz verfolgt“, der die „Interessen beider Völker in Israel/Palästina (…) berücksichtigt“.
Der anarchistische Verlag, der die Biographie des geläuterten Taufer verlegt, schreibt von politischen, moralischen und kulturellen „Grenzüberschreitungen“, für die der Friedensaktivist heute stehe. In seiner Biographie klagt ihr Autor über das „besetzte Palästina“, während er eine antisemitischen Erklärung der RAF, die sich gegen „israelische Ausrottungspolitik“ richtete, als „fragwürdige Schrift“ verharmlost. Sein neuer Verband veröffentlicht Berichte, die Israel dämonisieren. Hier erzählen Aktivisten das alte Märchen von „Stein, Staub und Stacheldraht“, während die Tätigkeit in „Palästina“ als „fester Bestandteil der Arbeit des Weltfriedensdienstes“definiert wird.
Briefe dieses Vereins, für den Taufer arbeitet, gelangen an Charaktermasken wie die Bundeskanzlerin, die den israelischen Staat laut „Weltfriedensdienst“ belehren soll. Währenddessen treiben Partnerorganisationen wie „Al-Haq“ die Verunglimpfung des israelischen Staates voran, indem sie Zionismus als Rassismus definieren. Die Gruppierung, mit der Taufers Friedensdienst eng kooperiert, rief als BDS-Unterstützung wiederholt zum „Boykott israelischer Produkte“ auf. Taufers neue Struktur organisiert ebenfalls „öffentliche Proteste“ gegen Israel, die mit „Einladungen der palästinensischen Partner nach Deutschland“ einhergehen, „um sich und ihre Arbeit selbst vorzustellen“. Auf die Einladung des „Al-Haq“-Vorsitzenden muss Taufers „Weltfriedensdienst“ bislang verzichten. Es ist Shawan Jabarin, einer der „führenden Aktivisten der Terrororganisation ‚Volksfront für die Befreiung Palästinas‘ (PFLP)“.
Die antisemitischen Einordnungen, die die RAF betrieb, dämonisierten Israel. Eine ähnliche Ablehnung dieses Staates manifestiert sich auch in den Erklärungen, die der „Weltfriedensdienst“publiziert. Taufers Biographie verbindet beide Gruppen, die auf den ersten Blick nur wenige Schnittmengen besitzen. In der Ablehnung Israels scheint die postnazistische RAF aber mit der pazifistischen Truppe geeint. Das zeugt die Unterschrift eines Ehrenmitglieds, der im Aufsichtsrat der deutschen Pazifist_innen agiert. Helge Löw, Ehrenvorstandsmitglied im„Weltfriedensdienst“, unterstützte 2013 einen Boykott-Aufruf, der sich gegen die „Judaisierung des Bodens“ wandte.
Ähnliche Phrasen verwendet Taufer, der mit bestimmten Positionen niemals brach. In einem Interview raunt das ehemalige RAF-Mitglied von „fanatischen israelischen Siedlern und Soldaten“. Dabei spricht er von einer „fünfzig Jahre dauernden israelischen Besatzung und Annexion des palästinensischen Gebiets“. Im Aufruf zur Veranstaltung in Oldenburg, die in einem autonomen Szenetreff stattfindet, fehlen derartige Einordnungen. Stattdessen möchten die örtlichen Veranstalter_innen debattieren, „worin der emanzipatorische Charakter der Bewegung lag und an welchen Stellen er verloren ging“. Dass er nie existierte, ist dort auch 2017 noch nicht angekommen.

Moon of Alabama / Haley Fails To Make Case About Yemeni Missiles - Ignores Saudi War Crimes


Haley Fails To Make Case About Yemeni Missiles - Ignores Saudi War Crimes

Yesterday the U.S. ambassador to the UN Nikki Haley went to the Defense Intelligence Agency for a little show
She claimed to expose Iran as an illegal source of weapons used by Yemeni forces in their fight against Saudi aggressors.
It reminded of the times when Vice President Dick Cheney visited the CIA to tell its analysts what they were supposed to write about "Saddam's weapons of mass destruction".
Haley covered the advice she was giving to the DIA as a press conference. 
Her props were alleged missile parts recovered somewhere at some unknown time. 
She claimed that these were provided by the Saudis and the UAE and showed debris of missiles fired from Yemen. 
Haley further claimed that Iran had delivered such missiles to Yemen in breach of UN resolution 2231 that restricts such transfers.
There are several possible explanations of where the Houthi and their then allied Yemeni army might have acquired such missiles. 
But even if one accepts that Iran delivered these, it is unknown when such deliveries might have taken place. 
It could have happened years before the UN resolution restricted such deliveries. 
Haley's show proved nothing with regards to any breach.
Haley claimed that the UN had found that the missile debris on display was from an Iranian Qiam missile. 
But the UN has made no such findings. 
It only said that the debris and Qiam missiles "had similar structural and manufacturing features". The Iranian Qiam missile ..
.. is a short-range ballistic missile designed and built by Iran. It was developed from the Iranian Shahab-2, a licensed copy of the North Korean Hwasong-6, all of which are versions of the Soviet Scud-C missile.
There are many variants of the Soviet Scud family (A, B, C) produced in various countries and they naturally all have "similar structural and manufacturing features".
The Yemeni military bought Soviet Scuds (pdf) and Scuds were used in earlier conflicts between north and south Yemen. 
The Yemeni military also bought North Korean Hwasong 5 and likely also Hwasong 6 missiles directly from North Korea. 
The Yemeni army has over 30 years of experience with such missiles and qualified personal to modify these if needed.
Haley simply lied about the UN findings. 
They do not say what she claims. 
Indeed the UN panel acknowledged that the similarities found do not prove the origin:
[T]he panel said it “as yet has no evidence as to the identity of the broker or supplier” of the missiles, ..
Haley pointed to one alleged part of the missile debris that bore a logo of an Iranian company. 
She neglected to point out that the UN panel also found U.S. made hardware as part of the missiles. Neither proves where the missile came from.
The Zionist lobby wants the U.S. to wage war on Iran and Nikki Haley is in their pocket. 
The extremely rich, ultraright Zionist Sheldon Adelson was the biggest sponsor of her political career.
Haley neglected to point out that Yemeni missiles have killed no one in Saudi Arabia while Saudi Arabia has killed then-thousands of Yemeni civilians with U.S. provide bombs and missiles. 
It is Saudi Arabia that is blockading Yemen and causing a very large famine. 
The Saudis recently claimed that they has lifted the blockade but even USAID says that there is no sign that the blockade has changed. Hundreds of people in Yemen are dying each day for lack of food and simple medicine.
In view of such a catastrophe one might even hope that Iran provides hundreds of missiles to Yemen to push the Saudis into ending their genocidal policies.
Haley's show did not go down well. 
She convinced the Saudis of course but neither U.S. media nor European governments accepted her show. 
As the NY Times correctly writes:
.. the evidence she showcased at Joint Base Anacostia-Bolling — ... — fell short of proving her claims.
Reuters remarked:
The United States acknowledged it could not say precisely when the weapons were transferred to the Houthis, and, in some cases, could not say when they were used. There was no immediate way to independently verify where the weapons were made or employed.
The Trump administration is looking for reasons to push more sanctions on Iran. It especially wants the EU to take part in a renewed sanction regime. A "ballistic missile threat" might be a way to get there. 
France and Germany had offered the U.S. to follow its anti-Iranian course with regards to ballistic missiles if it keeps busting the nuclear agreement with Iran off the table.
Haley's stunt shows that this was an extremely stupid move. If one makes an offer to the U.S. that one will follow policy A when B is proven, the U.S. will simply lie and fabricate evidence to claim that B is there. 
Posted by b on December 15, 2017 at 02:30 PM | Permalink
Comments

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..