Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

Η πρωτομορφή της αλλοτρίωσης..(2)





Η ίδρυση τής μορφής σημαίνει απώλεια τού περιεχόμενου, άρα η ίδρυση τού περιεχόμενου σημαίνει ήδη απώλεια τού περιεχόμενου.
Η ίδρυση τού σημείου σημαίνει απώλεια τού σημαινόμενου, άρα η ίδρυση τού σημαινόμενου σημαίνει ήδη απώλεια τού σημαινόμενου.
Η ίδρυση τού εικονίζειν σημαίνει την απώλεια τού εικονιζόμενου, άρα η ίδρυση τού εικονιζόμενου σημαίνει ήδη απώλεια τού εικονιζόμενου.


Η αντιστροφή (ή αναστροφή) αυτής τής σειράς των πραγμάτων σημαίνει την ίδια τούτη την σειρά των πραγμάτων:


Η ανάδυση τού περιεχομένου ως επί της μορφής σημαίνει την απώλεια τού περιεχομένου ως νομιζόμενη απώλεια της μορφής.
Η ανάδυση τού σημαινόμενου ως επί του σημείου σημαίνει την απώλεια του σημαινόμενου ως νομιζόμενη απώλεια τού σημείου.
Η ανάδυση τού εικονιζόμενου ως επί του εικονίζοντος σημαίνει την απώλεια τού εικονιζόμενου ως νομιζόμενη απώλεια τού εικονίζοντος.


Η αντιστροφή (ή αναστροφή) της ιδρυτικής πράξης των κυριαρχικών πράξεων της Κυριαρχίας καθεαυτής είναι η εκτροπική μορφή της Κυριαρχίας, και ως τούτη είναι η ουσιαστικότερη και δυνητικοειδής ουσία της.


Η αντιστροφή (ή αναστροφή) των μορφοκυριαρχικών μορφοποιήσεων ή των σημειοκυριαρχικών σημειοποιήσεων  είναι το εσωτερικό θεαμα της Κυριαρχίας, και ως εκ τούτου ένα από τα προνομιακά πεδία κάθε νέας άσκησης του εαυτού της ως έχει/είναι, όπως όμως αυτό το ως έχει/είναι υφίσταται στην εκτύλιξη του χρόνου δια των εσωτερικών αλληλοκατοπτρισμών και των αλληλοσυγκρουόμενων θεαμάτων της κυριαρχικής αντικυριαρχίας και της αντικυριαρχικής κυριαρχίας.
Η μυστική θεολογία και το μυστικό τής Κυριαρχίας και της Εξουσίας είναι η αντι-Κυριαρχία και η αντ-Εξουσία.
Ο Λόγος περί και ενάντια του θεάματος είναι το μυστικό θέαμα του θεάματος, το οποίο αρνούμενο τον εαυτό του παράγει το νέο θέαμα, ήτοι την ουσία του θεάματος.


Η Κυριαρχία υφίσταται ήδη εκεί όπου συνάζεται το πλήθος-ως-πλήθος και εντάσσει το κάθε ανθρώπινο ή έμβιο ον στην υπαγωγική του μορφοποίηση ως πλήθος-ως-πλήθος.
Η δημοκρατία του πλήθους-ως-πλήθος είναι ήδη ο φασισμός.
Το πλήθος των πραγμάτων και των ανθρώπων είναι ήδη η παραγωγή της κάθε παραγωγής, και αυτό το πλήθος ως η πρώτη μορφή των κυριαρχικών και των κυριαρχούμενων όντων αποτελεί την μοναδική θεμελιώνουσα μορφή που βρίσκεται κάτω από την  παραπλανητική ανάπτυξη των καθορισμών της ιεραρχικής ταξικής κοινωνίας των άστεων ή του άστεως ως της ουσίας της εκάστοτε ιεραρχικής ταξικής κοινωνίας ακόμα και εις την πιο ανεπτυγμένη μορφή της.
Ως τέτοια μορφή δεν ερείδεται στην Κυριαρχία αλλά μόνον θεμελιώνει τον κόσμο τής Κυριαρχίας.
Το πλήθος ως πρωτομορφή της σύναξης των ανθρώπων και των πραγμάτων, το πλήθος ως η πρώτη πόλη, δεν είναι ούτε μόνον ποιοτικός ή μόνον ποσοτικός καθορισμός της κοινωνικής οντότητας, αλλά μια διαρκής εγκλεισθείσα εις τον εγκλειστικό εαυτό της αιώρηση μιας ποσοτικοποιότητας εις την πτυχή τής ποιότητας και εις την πτυχή τής ποσότητας χωρίς ποτέ να λαμβάνει τον καθορισμό της ποιότητας ή της ποιότητας, αλλά αποδίδοντας εαυτόν ως ενιαίο καθορισμό αλλά πάντα πτυχωτικώς εις το πλήθος των εξωτερικών εκδηλώσεών της που ονομάσθηκαν Ιστορία και Χρόνος-ως-Χρόνος ή απλά θείον ή θειότητα.


Ο μάταιος αγώνας για ένα νόημα που να μην είναι κυριαρχικό σημαίνει την διαρκή ανασύστασή του ως κυριαρχικού μέσα από τις στάχτες της αυτοαναίρεσής του που είναι δυνατή να υπάρξει αν δεν γνωρίζει ότι είναι μόνον μια αναθεμελιωτική αυτοαναίρεση του ίδιου.
Μόνον μια έξοδος και από το νόημα και από το μη νόημα, και από την μορφή και από την μη μορφή ή αντι-μορφή μπορεί να σημαίνει έξοδο από την Κυριαρχία.
Την έξοδο αυτή μπορούν να την επιτελέσουν μόνον όσοι είναι ήδη έξω από την φυλακή από την οποία επιθυμούν να εξέλθουν.
Μόνον ο αγρότης μπορεί να εξέλθει από την φυλακή αυτού του μορφοποιημένου κόσμου, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δύναται πάντα ή επιθυμεί πάντα να το πράξει αυτό. Συνήθως δεν έχει σχέση με κάτι τέτοιο.
Την μεγάλη φυγή ή έξοδο από την φυλακή της Ρώμης ή της κάθε Ρώμης και τον απόλυτο πόλεμο εναντίον της τα πράττει και θα τα πράττει πάντα ένας αγρότης. 
Ένας Σπάρτακος.
Θεωρώ πια ως εντελώς αναμενόμενη την εσκεμμένη ανοησία των μαρξιστών να μην θέλουν να κατανοήσουν ότι τον Σπάρτακο και τους συντρόφους του δεν τους απασχόλησε ποτέ η σκέψη να αλλάξουν την Ρώμη.
Ο Σπάρτακος και οι σύντροφοί του δεν ήταν ποτέ προλετάριοι, ούτε είχαν πιστέψει την ταυτότητά τους ως δούλων, εφόσον πάντα ήταν αυτό που ήταν, αγρότες.
Μόνον προλετάριοι που είναι ήδη μη προλετάριοι, ερχόμενοι από το τίποτα της περιφέρειας και κάποιας περιφρονημένης επαρχίας της αυτοκρατορίας ή του έθνους κράτους είναι ικανοί να διαλύσουν και να καταστρέψουν ολοσχερώς κάθε Ρώμη.
Κανένας εργάτης σε βιομηχανία δεν έγινε πραγματικός ριζοσπάστης και επαναστατικό στοιχείο αν δεν διατήρησε μέσα του την χαώδη φλόγα της παραμελημένης και περιφρονημένης επαρχίας του. 
Μόνον οι Ιταλοί εργάτες από τον Νότο λ.χ ήταν και είναι έτοιμοι για την επανάσταση, ήταν ήδη έτοιμοι, όπως ήταν και είναι πάντα έτοιμοι τέτοιοι άνθρωποι για την όποια αντιδραστική εκτροπή.
Δεν έχουν μορφοποιηθεί, αυτό τα λέει όλα.



Αυτό που φαίνεται χαώδες στον φαινομενικά τακτοποιημένο και πειθαρχημένο αστό προλετάριο και αστό αστό, η αιώνια φλόγα της ατομικής και κοινωνικής ελευθερίας, οι ακατάστατες ψυχές των περιφρονημένων, έτοιμες να υψωθούν ως τον ουρανό και να πέσουν χωρίς ακόμα αφορμή, ή και χωρίς την πρόφαση της ήττας, στην μαύρη γη της απάθειας, αυτό το πράγμα λοιπόν είναι το μόνο επαναστατικό ον στον κόσμο.
Αυτό το ον το εξαφάνισαν απο κοινού όλες οι "προοδευμένες" τάξεις της αστικής αστεακής κοινωνίας, επιτελώντας ένα μυριοχιλιετές συμβόλαιο ταξικού θανάτου, μιαν μακρόχρονη παράδοση ταξικού και διαταξικού μίσους.
Και όταν ξεψυχούσε και όταν ξεψυχά έριξαν και ρίχνουν πάνω του, παρά τις κολακείες και τις υποσχέσεις, ύβρεις ψέματα κατάρες και τραγούδια ψευδολύτρωσης.


Η ψευδής ψευδαισθησιακή συνάντηση των ανθρώπων δια των εμπορευμάτων, δια του χρήματος, της πόλης θεάματος και του θεάματος, ήταν πάντα ψευδής και θα παραμείνει πάντα ψευδής, γιατί δεν υπάρχει συνάντηση μεταξύ σοβαρών ανθρώπων (αν είναι σοβαροί), παρά μόνον μια εμπόλεμη συνθήκη και συμφωνία.
Οι μόνοι προλετάριοι οι οποίοι το γνωρίζουν αυτό είναι οι αγρότες προλετάριοι ή μικροϊδιοκτήτες ή όσοι σκέφτονται σαν αυτούς.
Οι υπόλοιποι ας συναντηθούν σε μιαν συνάντηση πάντα ψευδή ψευδαισθησιακή, εφόσον η σχέση των ανθρώπων ως συναντωμένων ή σχετιζομένων ως ένα πλήθος-ως-πλήθος θα είναι πάντα ψευδής και ψευδαισθησιακή.


Ο επαναστάτης αγρότης δεν θα είναι ποτέ ένα πλήθος.
Τα πλήθη είναι πάντα εκτεθειμένα σε πυρά.
Ο επαναστάτης αγρότης εκτίθεται σε πυρά μόνον αν δύναται να εκθέσει σε πυρά..

 

ΤΕΛΟΣ


(Η έννοια της μορφής τής ίδιας τής αυτονομημένης μορφής και η αφηρημένη μορφή των προηγούμενων, θα αναλυθούν σε επόμενη δημοσίευσή μας υπό άλλο τίτλο..)







Ιωάννης Τζανάκος 

  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..