Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2017

Εθνοφασισμός και έθνος / 2 σημεία..


Η λειτουργία του εθνοφασισμού και εθνοολοκληρωτισμού σε μια ημι-περιφερειακή χώρα του δυτικού ιμπεριαλισμού όπως η Ελλάδα δεν περιορίζεται μόνον στην ιδεολογική αποβλάκωση των εργαζόμενων και μικροαστικών τάξεων και στρωμάτων και την ένταξή τους στο πολιτικό και πολιτικοστρατιωτικό σχήμα τής μεγαλοαστικής τάξης.
Ο εθνοφασισμός χαράζει εδώ με πυρακτωμένο μαστίγιο την ίδια την μοίρα τού έθνους και την έκβαση κάθε εθνικού αγώνα για ανεξαρτησία και κυριαρχία απέναντι στους πραγματικούς εθνικούς εχθρούς.
Μπορεί η αντίσταση κατά τον β' παγκόσμιο να αποτέλεσε ένα παράδειγμα διαλεκτικής σύνθεσης και συμπύκνωσης της αντιφασιστικής, δημοκρατικής ανεξαρτησιακής και της ταξικής πάλης, αλλά αυτό ήταν το αποτέλεσμα και των ειδικών παγκόσμιων συνθηκών και αναπόφευκτη συνέπεια της δράσης όλων των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων.
Αμέσως μετά την πτώση του ναζιστικού τέρατος η ίδια η σύνθεση των πραγματικοτήτων που έκανε αναπόφευκτη και εφικτή συνάμα την ένωση των ταξικών και των εθνοδημοκρατικών στοιχείων έπαψε να έχει την ίδια συνοχή όπως κατά την διάρκεια του παγκοσμίου πολέμου.
Δεν έπαψε να υπάρχει ένα αντικειμενικό δέσιμο δεδομένων που οδηγούσε στην σύνδεση του ταξικού και του εθνοδημοκρατικού στοιχείου της επαναστατικής πολιτικής, αλλά τούτο παρουσιάζονταν σε μιαν περιπλοκότερη μορφή και το κυριότερο μεταφερμένο και διασκορπισμένο κυρίως στον εξωδυτικό ή μισοδυτικό κόσμο.
Στον πυρήνα του δυτικού ιμπεριαλιστικού κόσμου το θέμα έληξε με την παράδοση των δεδομένων της εθνοδημοκρατικής πολιτικής στα χέρια της δεξιάς και των σοσιαλδημοκρατών, άρα σε εκείνες τις παρατάξεις που αναπόφευκτα κάποια στιγμή λειτουργούν ως οι καταλύτες εμφάνισης και επανεδραίωσης τού εθνοολοκληρωτισμού.
Η σημερινή κατρακύλα, ξανά κατρακύλα, της σοσιαλδημοκρατικής και κεντροδεξιάς πολιτικής στην δύση έχει απλά ξεκινήσει και θα δείτε "πράματα και θάματα" στο μέλλον.
Εκεί όμως που τα πράγματα είναι πραγματικά επικίνδυνα για τους ανθρώπους, τους λαούς και τις κοινωνίες, είναι στον μεγάλο κόσμο που υπάρχει εκτός δύσεως και αναπτυγμένων μητροπολιτικών κέντρων.
Ας θεωρήσουμε την "γαλανή πατρίδα" μας μέρος αυτού του μεγάλου εξωδυτικού κόσμου, παρά την υπερπροσπάθεια δια δυτικογλειψίματος από μέρους της άρχουσας τάξης αλλά και μέρους του λαού της να παραμείνει στα εσωτερικά όρια τού δυτικού κόσμου.

2.
Έχω αναφερθεί αναλυτικά στο τι επιφυλάσσει η δύση στα ελληνοκορόϊδα, και το έκανα αυτό με αφορμή το λεγόμενο μεταναστευτικό-προσφυγικό "ζήτημα".
Κάποια από αυτές τις μέρες θα επαναφέρω τις αναλύσεις αυτές και θα επικαιροποιήσω το βλέμμα τους.
Συνοπτικά, θα πω αρχικά το εξής:
Εγώ που θεωρώ πολύ σοβαρή και σημαντική για έναν λαό μόνον 10.000.000 εκατομμυρίων την διατήρηση της εθνικής/εθνοτικής του υπόστασης (άρα δεν έχω καμία σχέση με έναν τυπικό αριστερό ή αριστερίστικο διεθνισμό ή αεθνισμό), κρίνω ωστόσο την στάση του απέναντι στους ξένους ικέτες και κυνηγημένους (τους οποίους δεν εξιδανικεύω επίσης, έστω ως ολότητα) απαράδεκτη χυδαία απογοητευτική άθλια ελεεινή τρισάθλια χαμερπή, σε τελική ανάλυση υπαγόμενη (ως στάση) σε έναν αμιγή ολοκληρωμένο και πλήρως εμβαθυμένο εθνοφασισμό εθνοολοκληρωτισμό.
Αυτή η (αστική) κοινωνία η οποία είναι υπό την διαρκή αίρεση της "δυτικότητάς" της και την έχουν όντως οι δυτικοί για θυσίαση και πέταμα στα γεωπολιτικά σκουπίδια, αυτή η (αστική) κοινωνία που είναι υπό την διαρκή απειλή και εκφοβισμό από το φασιστικό ολοκληρωτικό και γενοκτονικό κράτος της Τουρκίας, αντί να κατανοήσει πόσο ανάγκη έχει την αληθινή αλληλεγγύη και την συναδέλφωση με τους (κυρίως Άραβες) πρόσφυγες μετανάστες, πόσο ανάγκη έχει για να υπάρξει στοιχειωδώς την λαϊκή ενότητα με αυτούς, έχει σε μεγάλο βαθμό σαλπάρει προς έναν εθνοφασισμό χωρίς επιστροφή.
Η τάση τής ελληνικής αστικής κοινωνίας προς τα αποκρουστικότερα είδη εθνικισμού, η ανόητη περί πολλού θέση που φαντάζεται για τον εαυτό της στο σύστημα της δυτικής βρυκολαρχίας, είναι δύο ενωμένα μεταξύ τους πράγματα.
Έτσι λοιπόν, έχουμε να κάνουμε εδώ, σε μιαν ημι-περιφερειακή μικρο-ιμπεριαλιστική ή υπο-ιμπεριαλιστική αστική χώρα, όχι μόνον με έναν φρικαλέο αντιμεταναστευτικό εθνοφασισμό σε εξέλιξη και ανάπτυξη αλλά και με μια πραγματικά ανόητη και βλακώδη εθνική/εθνοτική αυτοτοποθέτηση σε έναν κόσμο εις τον οποίο στην πραγματικότητα δεν ανήκουμε, ούτε επί της ουσίας ανήκαμε ποτέ.
Αυτή η αυτοτοποθέτηση έχει ιστορικό βάθος στην θεμελίωση του νεωτερικού έθνους κράτους του ελληνισμού και του ρωμέϊκου, έχει λογικά και ιστορικά ερείσματα στον αγώνα ενάντια στο οθωμανικό τέρας και την ισλαμιστική καταπίεση, έχει λογικά ιστορικά και πραγματικά βιωματικά ερείσματα στον αγώνα τής εθνότητάς μας απέναντι στον ασιατικό δεσποτισμό και την αντιδραστική βαρβαρική αλλοπρόσαλλη εκδοχή Ανατολής που μας έλαχε και μας κάθησε στο κεφάλι.
Αλλά άλλο πράγμα αυτό, άλλο πράγμα η αλλοτρίωσή του.
Άλλο πράγμα ο διαχρονικός αγώνας ενάντια στην ασιατική δεσποτεία, που θα έπρεπε κανονικά να γίνεται μαζί με τους ανατολικούς λαούς, και άλλο πράγμα η εργαλειοποίηση και αυτοεργαλειοποίησή μας από τους δυτικούς κυρίαρχους και η υιοθέτηση εκ μέρους μας όλου του οικονομικού πολιτικού γεωπολιτικού και τελικά και πολιτισμικού "πακέτου" που αυτοί διανέμουν σε όλα τα πρόθυμα κορόϊδα σε όλο τον πλανήτη.





Ιωάννης Τζανάκος


3 σχόλια:

  1. Για το 2. νομίζω ότι είσαι λίγο αυστηρός.Δεν βλέπω τόσο διαδεδομένη μια τέτοια στροφή.Ούτε μια τόσο μεγάλη αντιπάθεια προς τους πρόσφυγες,Άραβες ή μη,παρ'όλο που προστίθεται ένα βάρος σε μια ημιδιαλυμμένη, και άρα ανίκανη να το σηκώσει,κοινωνία.Και το λέω αυτό γιατί όπου κι αν κοιτάξεις στο διαδίκτυο θα δεις ένα κάρο αναρτήσεις,"ειδήσεις" και σχόλια τίγκα στο ακροδεξιό φαρμάκι.Αλλά δε νομίζω ότι η πλειοψηφία ανταποκρίνεται ή τσιμπάει.Περίμενα πολύ χειρότερα πράγματα δεδομένων των συνθηκών.

    ΥΓ.Βασικό πρόβλημα είναι ότι για μεγάλη μερίδα Ελλήνων ισχύει το Ισλάμ=Τουρκία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πιθανόν να ήταν χειρότερα τα πράγματα, όντως, αν ήμασταν ευρωπαίοι..ή αυτό το αυταναφορικό σκατό που λέγεται ευρωπαίος τέλος πάντων, και μας έχει καθορίσει δυστυχώς ως λαό στην προσπάθειά μας να γλυτώσουμε από την τουρκιά κ.λπ σε αυ΄το έχεις δίκιο, αλλά δεν πειράζει να είμαστε αυστηροί, ίσως να έχω επηρεαστεί από το νετ, πολύ σκατίλα παπα-Κώστα μου, πολύ σκατίλα στους "εθνικά σκεπτόμενους", κάτι τύποι σαν κι εμάς πρέπει να είναι ως παραμένοντες στο αίτημα της εθνικής κυριαρχίας περιπτώσεις ή εξαιρέσεις, η κατάσταση έχει πολωθεί και δεν βλέπω να εισακουόμεθα, αλλά αυτό επιμένω είναι χαρακτηριστικό της δυτικοαστικής τροπικότητας κοσμοθέασης. Είναι δηλαδή αναπόφευκτο δυστυχώς σε ένα τέτοιο πλαίσιο να πολώνεται η κατάσταση μεταξύ εθνοφασιστών ή εθνοπατριαρχών και υπερδιεθνιστών (φιλελεύθερων και αριστερών), ό,τι ακριβώς χαντακώνει μια περιοχή ή χώρα σαν την δική μας, γιατί στην δύση το τακτοποιούν το θέμα..ή μάλλον το τακτοποιούσαν μέχρι τώρα. Αλήθεια μιας και εμφανίστηκες πές μου, τι πιστεύεις για το φαινόμενο Τράμπ;; όλο αφιερώματα είναι στην αριστερά με τούτο το πράγμα, αλλά και αναδημοσιεύσεις συνεντέυξεις κ.λπ. λογικόν το βρίσκω αλλά και τόση παγκόσμια "αριστερή" πρεμούρα; κάτι δεν μας λένε καλά οι σύντροφοι, κάτι βρωμάει, ο Τράμπ βρωμάει ακροδεξιά, χαίρω πολύ, αλλά και τόση "επένδυση" στο κλιντομάγαζο ρε παιδί μου από την "αριστερά";; τα παίρνω άσχημα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δεν μπορώ να το καταλάβω ούτε εγώ.Νομίζω ότι η Αριστερά(στο μεγαλύτερο μέρος της)έχει περιορίσει τη δράση της στα πάσης φύσεως "δικαιώματα" και ελπίζει ότι έτσι θα ξαναγίνει επίκαιρη.Ή απλά είδαν τον επικίνδυνο και βλαμμένο Τραμπ και αμέσως πήραν θέση υπέρ της Χίλαρι.Η οποία ευθύνεται,λόγω της φιλοδοξίας της,για τη νίκη του Τραμπ.Αφού ήταν βουτηγμένη στη διαφθορά,γιατί δεν άφησε τον Σάντερς;Άσε που ο τελευταίος θα έκανε περίπατο με τον Ντόναλντ.
    Εδώ θέλουν να μας πείσουν ότι ο Ομπάμα ήταν ειρηνιστής,τι ψάχνεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..