Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Κυριακή, 1 Ιανουαρίου 2017

Μη κοινότητα..


Η επιθυμία να δομηθεί μια επιστροφή πέραν των επιστροφών που περιχαρακώνονται σε μια πατριαρχική οίκηση του όντος θεωρεί άραγε τον εαυτό της ως μη επιστροφή;
 
Η αδυναμία να γίνει νοητή μια μη επιστροφιακή δόμηση της μη πατριαρχικής οντολογίας ή οντο-θέτησης των ίδιων των (ανθρώπινων) όντων εδράζεται στην μάλλον αυταπατώμενη εις την συνολική κίνησή της επιθυμία μιας άλλης κοινότητας.
 
Μπορεί μεν να μην λέγονται τα ακριβώς ίδια ρουσσωϊκά σημαινόμενα, μπορεί η ίδια η έρευνα της κοινωνικής ανθρωπολογίας να έχει γειώσει αλλά και να έχει ανανεώσει την ιστορική πίστη σε μια απωλεσθείσα κοινότητα ως τροποποιημένως επιστρέφουσα, και ούτως να ωθεί ξανά την ερευνητική και αξιακή επιθυμία των πιθανών ή υποψήφιων ελευθερωτών στο Ίδιον της ελευθεριακής πράξης ως κοινοτικής και της κοινοτικής πράξης ως ελευθεριακής, αλλά το ερώτημα της μη επιστροφιακότητας παραμένει.
Μπορεί άραγε ακόμα και μια τροποποιημένη επιστροφή στο Ίδιον της ελευθεριακής κοινότητας να υπάρξει χωρίς την αυτοτελή και αυτογενή παρουσία ενός νέου και ολότελα μη επιστροφιακού, άρα και μη κοινοτικού στοιχείου της ιστορικής διαλεκτικής "πορείας";
 
Και αν αυτό το νέο ή απλά άλλον-της-κάθε-κοινότητας στοιχείον δεν είναι επιστροφιακόν και δεν σημαίνει ως σημείον κάτι ως κοινότητα τι μπορεί να είναι;
Θα πει κάποιος βέβαια, πως ως άλλον του δεδομένου ή κρυσταλλωμένου (ιστορικά) επιστροφιακού εις μια κοινότητα δεν σημαίνει πως δεν είναι μια άλλη κοινότητα, άρα εν τέλει κοινότητα.
Διαφωνώ, αν και κάπως διαισθητικά με αυτή την νέα ελπίδα, εις όλες τις εκδοχές της.
Αλλά ούτε αυτό αρκεί, και δεν ομιλώ για την διαίσθηση αλλά για την διαφωνία, ακόμα κι αν δομηθεί με ισχυρά επιχειρήματα, δηλαδή ιστορικώς έλλογα.
Όταν μιλάς ή πράττεις για μιαν θεμελίωση προσχηματίζεις ένα μέλλον, και αυτό τώρα δεν είναι ιστορισμός αλλά επίγνωση νομίζω μιας ιστορικής εμπειρίας.
Η λέξη και το νόημα κοινότητα εμένανε μου θυμίζει τον θάνατο, τον θάνατο μιας δυναμικής, τον θάνατο μιας ελευθεριακής πραγματικής δυναμικής που δεν επιθυμεί με την σειρά της, αν αυτοθεωρηθεί ως αυτάρκης, να απεμπολήσει όλο τον ενδιάμεσο (υποτίθεται ενδιάμεσο) χρόνο της βασανιστικής ιστορίας που λέγεται ανθρώπινη κοινωνία. 
Με όλη την σκουριά της.
 
 
 
Ιωάννης Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..