Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017

Μερικές ακόμα παρατηρήσεις για το Ισλάμ..




Συνεχίζω τις σημειώσεις μου για το Ισλάμ με αφορμή τα σχόλια επίμονου και καλοπροαίρετου αναγνώστη, προσθέτοντας κάποια στοιχεία:

1. 
Αναφερόμενος στην Εν-οκρατική απολυτοκρατία του Ισλάμ εξέφρασα βέβαια μιαν δική μου ερμηνευτική στηριζόμενη και σε κάποια στοιχειώδη πράγματα που έχω διαβάσει, και στο ίδιο το Κοράνι.
Εννοείται πως υπάρχουν ειδήμονες μουσουλμάνοι και μη μουσουλμάνοι οι οποίοι έχουν περισσότερα να πούνε επί του θέματος.
Πάντως η απόλυτη Εν-οκρατική και μονιστική αφαιρετικότητα της θρησκείας αυτής είναι νομίζω αναμφισβήτητη. 
Ο ύψιστος (με τα 100 ονόματα, ένα εκ των οποίων είναι άρρητο) είναι ένα πρόσωπο, είναι ένας και μόνον ένας, δεν έχει δηλαδή ως προς την θειότητά του κανέναν συνεταίρο, αλλά αυτό επίσης σημαίνει πως η θειότητα αφορά αυτό τον ένα και μόνον ένα ύψιστο.
Αυτό ως θρησκευτικό, θεολογικό και φιλοσοφικό γεγονός σημαίνει μια σειρά από πράγματα. 
Καταρχάς ο Έν-ας, το απόλυτο Εν, δεν είναι δυνατόν εκ της απόλυτης μοναδικότητάς του να αναπαρασταθεί, εφόσον κάθε αναπαράσταση σημαίνει έναν πολλαπλασιασμό της θειότητας, έστω δια της πλαγίας οδού, αλλά και μιαν ενοποίησή της με τα δημιουργήματά του πράγμα που αναιρεί επίσης το πλήθος=Εν της θειότητας.
Ο Λόγος αυτού του Εν-ός είναι το Κοράνι, είναι αποτυπωμένος στο Κοράνι, το οποίο ήδη και πάντα, άρα πριν δοθεί στους ανθρώπους, είναι απέναντί του όπως ακριβώς έχει λεχθεί ως ένα αιώνιο πρωτότυπο.
Είναι γραμμένο στα αραβικά, η θεϊκή γλώσσα θεωρείται η αραβική και ως εκ τούτου και το όνομα του υψίστου>Αλλάχ δεν μεταφράζεται ούτε έχει αντίστοιχό του σε κάποια άλλη γλώσσα.
Γι' αυτό και το Ισλάμ δεν δέχεται τον όρο Θεός παρά μόνον για λόγους κατανόησης, γι΄αυτό επίσης υπάρχει αυτό το ακατανόητο σε πολλούς αδαείς απόσπασμα που λέει: δεν υπάρχει θεός αλλά ο Αλλάχ. 
Αυτό ακριβώς εδώ (πατήστε υπότιτλους):

Δεν υπάρχει λοιπόν απόλυτη άρνηση μόνον του πολυθεϊσμού αλλά και των άλλων ονομάτων και σημάνσεων του Εν-ός υψίστου κ.λπ ακόμα κι όταν αυτός θεωρείται πάλι ως Εν-ας.
Το κεντρικό όνομα της θεότητας-θειότητας, αυτό που λέμε (στα ελληνικά) θεός, είναι ένα, όνομα του θεού και θεός είναι Εν ως Αλλάχ.
Αυτή η απολυτοκρατική Εν-οκρατία έτσι όπως σημαίνεται και ως σημειακά περικλειόμενη και περικλείουσα, δημιουργεί στο Ισλάμ την απόλυτη και μη αναιρέσιμη ούτως σημανθείσα ταυτότητα του υψίστου όντος.
Αν προσθέσουμε το αναμφισβήτητο γεγονός για το Ισλάμ της μοχαμαντικής (προφήτης Μωάμεθ) προφητείας ως της μοναδικής κατά το Ισλάμ ως προς την ερμηνεία των άλλων (της ιουδαϊκής και της χριστιανικής) τότε βλέπουμε πως δημιουργείται ένα απόλυτα αφαιρετικό, Εν-οκρατικό και περίκλειστο σύστημα σκέψης και μεταφυσικής, το οποίο έχει εντός του εκείνους τους όρους που απαγορεύουν την άρση κάποιων θεμελίων.
Αν το Ισλάμ ήταν "σύνταγμα", κάποια θεμελιώδη "άρθρα" του δεν δύναται να αναιρεθούν και να αναθεωρηθούν, με έναν τρόπο όμως μη αναιρεσιμότητας που υπερβαίνει κάθε άλλη πίστη, εφόσον η απόλυτη ισχύς αυτών των "άρθρων" σημαίνεται και ως προς την συνεπαγωγιμότητά τους προς τα άλλα.
Η μη αναιρεσιμότητα θεμελίων -- αυτού του τύπου, μπορεί λοιπόν να μην είναι απλά ένα "θρησκευτικό" ζήτημα ή κάτι που μπορεί να αφορά μια θρησκεία αλλά ένα κατεξοχήν θεωρητικοπολιτικό και πολιτικό θέμα, από το οποίο απορρέει και το ζήτημα της Σαρία, ήτοι του Ισλαμικού Νόμου.
Αν ο Νόμος απορρέει απόλυτα αναγκαία από ένα ούτως ενδοσημανθέν και ενδοοριοθετηθέν σύστημα Εν-οκρατίας, χωρίς μάλιστα να υπάρχει δυνατότητα άλλης ιστορικής ερμηνείας, δεδομένου ότι το κείμενο που σημαίνει όλο αυτό το σύστημα (Κοράνι) θεωρείται (από το Ισλάμ) ότι είναι ήδη υπάρχον ως Λόγος πολύ πριν την ύπαρξη του ανθρώπου ως αιώνιο πρωτότυπο κάτοπτρο του υψίστου, τότε όπως καταλαβαίνουμε η διάκριση θρησκείας, πολιτικής και νόμου, είναι για έναν μουσουλμάνο (αν είναι όντως πιστός μουσουλμάνος) μια αστεία και ανυπόστατη διάκριση.
Το Ισλάμ δεν μπορεί να παραγκωνισθεί από μια μουσουλμανική συνείδηση αν δεν πάψει να είναι Ισλάμ, άρα και η ίδια να πάψει να είναι μουσουλμανική συνείδηση, δεν υπάρχει δηλαδή δομική δυνατότητα ομαλής και απρόσκοπτης τελικά άρσης του Ισλάμ από ένα μετριοπαθέστερο σχήμα όπου αυτό θα ήταν η κάποια επικρατούσα ή ισχύουσα θρησκεία ενός λαϊκού κράτους.
Για την ακρίβεια αυτό μπορεί να γίνει όταν το λαϊκό κράτος ασκεί διαρκή καταπίεση και έλεγχο στις θεοκρατικές μάζες και τους ηγέτες τους οι οποίες θέλουν πάντα στο "βάθος της ψυχής" τους το ένα βιβλίο, τον Έν-α ύψιστο και βέβαια τον έν-α και μοναδικό Νόμο του, ο οποίος ρυθμίζει όλη την ζωή σε όλη την έκτασή της και όχι μόνον στο υποτιθέμενο "ξεχωριστό" θρησκευτικό πεδίο της. 
Όποιος θέλει να κατανοήσει το Ισλάμ πρέπει όλα αυτά να αρχίσει να τα καταλαβαίνει.
Εν πάση περιπτώσει δεν είναι και τόσο δύσκολο να διαβάσει έστω το Κοράνι, για να αρχίσει να κατανοεί τα στοιχειώδη για την ριζική ιδιοτυπία αυτής της θρησκείας.

2.
Επειδή χρησιμοποιείται από τους δυτικούς ο όρος "ισλαμισμός" με ένα συγκεκριμένο σημασιακό φορτίο, ξεχνάμε πως για τους μουσουλμάνους δεν υπάρχει διάκριση Ισλάμ άρα και ισλαμικότητας από τον Μουσουλμανισμό.
Υπάρχει μια λεπτή διάκριση που οφείλουμε να κατανοήσουμε και έχει σχέση και με τα προηγούμενα.
Ο χριστιανός μπορεί να ονομάσει την πίστη χριστιανισμό γιατί ο Χριστός θεωρείται θεάνθρωπος, ήτοι θεός, ενώ ο μουσουλμάνος δεν μπορεί να ονομάσει την πίστη του μοχαμαντισμό (μωαμεθανισμό) γιατί  ο Μοχαμάντ (Μωάμεθ) δεν θεωρείται θεός (μέρος του προσώπου του Αλλάχ) αλλά προφήτης. Αλλά ούτε και ισλαμισμό μπορεί να ονομάσει την πίστη του, εφόσον το Ισλάμ ως έννοια σημαίνει Υποταγή (στον ύψιστο), άρα δεν έχει νόημα να το επεκτείνεις (ως έννοια) με έναν -ισμό. 
Η έλλειψη θεανθρωπικότητας στο Ισλάμ σημαίνει και άλλη, ριζικά διαφορετική (αυτο-)σημασιολόγηση της πίστης, εφόσον το θείον είναι απόλυτα άλλον και απροσπέλαστον ως προς την  ουσία του, άρα και η πίστη σε αυτό δεν μπορεί να λάβει το όνομα των δημιουργημάτων του.
Από την άλλη, η λέξη ή το σημείο Ισλάμ είναι κατάλληλο για την σήμανση αυτής της πίστης εφόσον σημαίνει μιαν ενέργεια του πιστού προς το απόλυτο Εν.
Άρα και το να διακρίνουμε τον μουσουλμανισμό από την ισλαμικότητα είναι μια δυτική σοφιστεία, χρήσιμη για να βοηθάει τους δυτικούς να κάνουν την στρουθοκαμηλική ψευδοδιάκριση μουσουλμανισμού <>ισλάμ δια μέσω της διάκρισης μουσουλμανισμού<>ισλαμισμού.
Το γεγονός πως οι μουσουλμάνοι δεν δέχονται τον όρο ισλαμισμός δεν σημαίνει πως δέχονται την διάκριση ισλαμισμού<>μουσουλμανισμού όπως την εννοούν οι δυτικοί που χώνουν μέσα στον όρο "ισλαμισμός" και στοιχεία του ίδιου του κανονικότατου Ισλάμ.




Ιωάννης Τζανάκος

  

3 σχόλια:

  1. Η μετάφραση του βίντεο στο γιουτούμπ είναι λίγο παραπλανητική εφόσον το Αλλά(χ) μεταφράζεται ως God σε διάκριση προς το god, με επισήμανση του ιδιότυπου απόλυτου του Αλλά(χ) μέσω του κεφαλαίου γράμματος, αλλά η ουσία στο καθαυτό απόσπασμα είναι το μη μεταφράσιμο του Αλλά(χ)..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. μεσιε Τζανακο,
    ρουφηξα κυριολεκτικα το δοκιμιο σας και εχω να πω οτι αποτελει απο τα ποιο εντυπωσιακα και καλογραμενα θεολογικα-φιλοσοφικα κειμενα που εχω δει - και εχω ασχοληθει καμποσο με το θεμα, πιστεψτε με....
    Δοξα το θεο ( τον οποιοδηποτε ) που οι περισσοτεροι θειστες απολογητες που εχω μελετησει δεν εχουν την δικη σας θεωρητικη φιλοσοφικη καταρτιση...
    περαν απο αυτο απλα θα ηθελα να επισημανω οτι οποιαδηποτε θρησκευτικη πεποιθηση ειναι ενα "κλειστο νοητικο συστημα"
    αν καποιος προσπαθησει να βρει ψηγματα εκτων εσω θα ειναι δυσκολο, πρεπει καποιος να αποστασιοποιηθει και να βγει εξω απο τον νοητικο κυκλο των πεποιθησεων του εκαστοτε θρησκευτικου δογματος για να διαπιστωσει μια σωρεια απο νοητικες παραβιασεις
    ως εκ τουτου ακομα και παρα την εξαιρετικη ερμηνεια που διδετε στο ισλαμικο εν-οκρατικο δογμα δεν ειναι υπερανω κριτικης και αποδομησης
    επομενως - και αν δεν σας πειραζει - εγω θα εμμεινω στην αποψη που ειχα διατυπωσει και νωριτερα,
    οτι δηλ. ο ισλαμισμος δεν ειναι παρα αλλη μια ....... θρησκεια
    τωρα οσον αφορα το ζητημα διαφορετικου ορισμου στις λεξεις μουσουλμανισμος/ισλαμισμος η θεση σας ειναι νοητικως ορθη. το ωραιο της υποθεσης ειναι οτι αρκετοι μουσουλμανοι διανοουμενοι και απολογητες εχουν αποδεχτει αυτον τον παραδοξο ορισμο και προσεγγιζουν το κοινο τους με βαση αυτον τον ατυπο και ανορθοδοξο διαχωρισμο
    και αυτο ειναι ενα μικρο νοητικο Μαζινκερτ που δεν θα πρεπει επ`ουδενι να οπισθοχωρησουμε
    το να αποδεχτει ο αντιπαλος σου τον νοητικο προσδιορισμο που διδεις εσυ σε λεξεις και φρασεις ειναι το πρωτο πραγμα που επιδιωκεται σε εναν πολεμο προπαγανδας Μακιαβελικο μεν, αποτελεσματικο δε.
    αυτα τα ολιγα και .... whatever......


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια, αν και πρέπει να επισημάνω επίσης ότι χωρίς την παρακίνησή σας, το ερέθισμα, δεν θα το έγραφα αυτή τη στιγμή τουλάχιστον. Και με έβαλε σε άλλες σκέψεις, όπως θα είδατε, που περιπλέχθηκαν με άλλες προηγούμενες και έχει γίνει ένας μάλλον χαμός, εύτακτος νομίζω, εις την νόησή μου. Τώρα θα εισέλθω και στο ζήτημα του θεοκρατικού θεάματος και πρόκειται να γίνει άλλο ένα παρανάλωμα με σκοπό του όμως την κριτική στον θεοκρατία από την σκοπιά της πολεο-δομικής καταγωγής της. Οπότε, ευχαριστώ πάλι, αν και με μπλέξατε άθελά σας σε μιαν ακόμα μη προγραμματισμένη κατάσταση αναμόχλευσης πραγμάτων που είχα στο μυαλό μου και έπρεπε κάποια στιγμή να παραθέσω πειραματικώς.
    Όσον αφορά τις αντιρρήσεις σας...συμφωνώ, απλά διατηρώ πάντα την θέση μου εντός του (εκάστοτε κρινόμενου) συστήματος για να διενεργήσω υπονόμευση διαρκείας..

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..