Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2017

Η πολιτική κενότητα και οι κήνσορες της ψευδοάρσης της..



Η αδυναμία ανάπτυξης μιας συγκροτημένης αντιπαράθεσης της ελλαδικής αστικής κοινωνίας προς τους "δανειστές", από όποια τέλος πάντων σκοπιά αλλά σε ένα έλλογο πλαίσιο, δεν είναι μόνον προϊόν της ιδεολογικής κατάστασης και της λεγόμενης "παρακμής" της ή της πτώσης της κατά τον ανταγωνισμό της (οικονομικό, πολιτικό, γεωπολιτικό κ.λπ) με άλλες αστικές κοινωνίες, αλλά και μιας έλλειψης σε ένα θεμελιακό σημείο: την πολιτική συγκρότηση.
Η πολιτική δομή-και-σημειακότητα δεν αποτελεί έναν εξαρτώμενο συντελεστή, εφόσον μιλάμε για μια νεωτερική αστική κοινωνία, αλλά έναν δημιουργικό συντελεστή.
Όταν μια κοινωνία, και όλες οι τάξεις της "εντός" της, δεν μπορεί να σκεφτεί, να δράσει, να οργανωθεί πολιτικά ή έχει θεμελιώδεις ελλείψεις στον τομέα αυτό, υπάρχει μεγάλο πρόβλημα, και αυτό σημαίνει μάλιστα γενικό διαταξικό και λειτουργικά στοιχειακό πρόβλημα.
Γιατί όμως να θεωρήσει κάποιος πως αυτό το πρόβλημα είναι διαταξικό, πανεθνικό ή απλά συλλογικό πρόβλημα και όχι απλά μιαν έκφραση της πολιτικής, οικονομικής, ταξικής κατάστασης;
Για να σας εξηγήσω αυτό που λέω σε ένα συγκεκριμένο και σύντομο πλαίσιο, θα σας το πω με έναν μεταφορικό ή αναστροφικό τρόπο:
Αν υπήρχε πολιτική συγκρότηση όπως την εννοώ, ακόμα και η σκληρότερη ενδοεθνική σύγκρουση, ταξική ενδοταξική (ενδοαστική λ.χ) κ.λπ θα είχε άλλο περιεχόμενο, ακριβώς λόγω της άλλης μορφικής σημασίας της.
Αντίθετα από ό,τι λένε οι διάφοροι έλληνες σημαίνοντες και μεγαλόσχημοι αναλυτές από την άκρα αριστερά δεξιά ως την άκρα δεξιά, σημαντική πολιτική σημαίνει μορφή ή για να το θέσω με μετανεωτερικούς όρους, σημειακότητα, και όχι περιεχόμενο ή μάλλον και περιεχόμενο (ή νόημα) άλλα ύστερα, έπειτα "από" την μορφή ή σημειακότητα.
Κάθε πολιτικό συντάσσειν οφείλει να είναι ήδη συντεταγμένον ως ένα συγκροτημένο συντάσσειν και συντάσσεσθαι, πριν ακόμα ορίσει εντός του το νόημα ή το σημαινόμενόν του.
Υπό αυτή την σκοπιά θα έλεγα πάλι σχηματικά και συνοπτικά πως η θεμελιακή πολιτική συγκρότηση μιας οποιασδήποτε αστικής, άρα  (δυνητικής) μετα-αστικής κοινωνίας, έχει σημαντικότητα όταν ορίζεται και λειτουργεί αφαιρετικά και αρχικά ως ικανότητα μορφοποίησης και σημειοποίησης του πολιτικού στοιχείου ως πολιτικού.
Η καταστροφή της σημειακότητας του πολιτικού στοιχείου ωστόσο, όπως εκφράζεται και στους διάφορους χύδην ριζοσπαστισμούς ή τις ανορθολογικές πτυχές της σύγκρουσης δεν περιχαράσσεται εντός αυτών των πτυχών, ούτε ερμηνεύεται δι' αυτών, όπως έλεγε (περίπου) κάποιος πως η φτώχεια δεν εξηγείται δια της φτώχειας.
Η ερμηνεία της πολιτικής κενότητας ως κενής κενότητας και όχι ως δημιουργικής ας πούμε κενότητας είναι στην πραγματικότητα μέρος αυτής της κενότητας και οι εξηγήσεις που δίδει ως ερμηνεία είναι μέρος της ίδιας.
Όταν λ.χ εθνοεθνικιστές (λ.χ Καραμπελιάς) ή (αντίστροφα-συμμετρικά) υπερταξικιστές (λ.χ Επιθεώρηση Σεράγεβο) τής αισχίστου μορφής [φέρνω δύο ακραία παραδείγματα] "οραματίζονται" το πολιτικό ως ένα καλώδιο που τους ενώνει με το αυθεντικό ον είναι εξοργιστικόν έπειτα, αυτοί ακριβώς, να ψευδο-εκπλήσσονται ή "να μην" εκπλήσσονται κιόλας με την κατάληψη αυτού του φαντασιακού όντος τής αυθεντολογικής σκέψης τους από κάποιους καθεαυτόν απατεώνες και χύδην χυδαίους μεταφυσικούς της "σωτηρίας".
Πρόκειται για σημεία του ίδιου φαινομένου, τα οποία μάλιστα μερικές φορές καλύπτονται δια των ευφημισμών της σοβαρότητός τους, και δια άλλων τεχνασμάτων στηριγμένων σε ετεροκαθορισιακές αυτοαθωώσεις ή ετεροενοχοποιήσεις μεταξύ τους, σε σχέση με αυτή την κοινή ταυτότητά τους με τους εντελώς "φευγάτους" της παραπολιτικής ή ψυχώ παραπολιτικής.
Από έναν τόπο λείπει η πολιτική, η όποια πολιτική, λείπουν οι συγκροτημένες σημειακές και ιδεακές αντιπαραθέσεις, και σχεδόν όλοι οι ενεργοί συντελεστές εκείνοι που το επισημαίνουν αυτό, έστω κάτω από πολλά στρώματα καθαρολογίας και αντιπολιτικής μεταφυσικής, όχι μόνον δεν συντελούν στην άρση του φαινομένου αλλά το επιτείνουν και το συνδημιουργούν.
Θα μπορούσα να πω πολλά για τις γενεσιουργές ιστορικές αιτίες αυτής της κατάστασης, αλλά αυτό είναι θέμα μιας άλλης ίσως δημοσίευσης.






Ιωάννης Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • 1 - Οι λέξεις δεν έχουν ένα δικό τους νόημα, και όμως μπορούν να χαρίσουν νόημα σε ό,τι υπάρχει χωρίς να μπορεί κάποιος να προσδιορίσει τι ακριβώς είναι αυτό ...
    Πριν από 24 δευτερόλεπτα
  • Franz Kafka - "Sie standen plötzlich da…" (II, 10) - "Sie standen plötzlich da…" (II, 10) *Sie standen plötzlich da, in einer Reihe, zehn. * *Sie waren fast alle gleich, hagere, dunkle, kahlrasierte Gesichter ...
    Πριν από 56 δευτερόλεπτα

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..