Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

Φοβίες, φόβοι, ιδεολογίες και κακές πολύ κακές "νομοτέλειες"..τσ τσ


Το άρθρο του Frank Hoffman που αναδημοσιεύσαμε είναι νομίζω σημαντικό γιατί πρώτον είναι μια συλλογή όλων των ανησυχιών των υπερ-globalιστών (υπάρχουν σε αυτό συνδέσεις με τα σημαντικότερα άρθρα για την εκλογή Τραμπ) για την νέα κατάσταση στις Η.Π.Α, αλλά και το ίδιο ενδεικτικό για την διανοητική και ιδεολογική κατάσταση του συγκεκριμένου, ευρύτατου τελικά "χώρου".
Αντίθετα από ό,τι λένε οι συγγραφείς, ούτε ο ακροδεξιός Τράμπ θα καταστρέψει την "Δύση" όπως την ξέρουμε, ούτε είναι αυτός που θα προκαλέσει κάτι που ήδη υπάρχει, ήτοι την απώλεια της πρώτης θέσης σε ένα σαφώς καθορισμένο ιεραρχικό παγκόσμιο σύστημα (το οποίο δεν είναι πια τόσο σαφώς καθορισμένο..)
Εξάλλου όλο το μέτωπο της συγκεκριμένης παγκοσμιοκρατίας (από την κυρία Μπάτλερ μέχρι τον Γιόσκα Φίσερ και τον Φουκουγιάμα) θα επανέλθει σίγουρα κάποια στιγμή στα πράγματα της αμερικανικής διακυβέρνησης, όπως επίσης ο ίδιος ο Τράμπ και η διοίκησή του σίγουρα (επίσης) θα προσαρμοσθούν κάπως στα παραδεδομένα από τους γκλομπαλιστές.
Αυτό που έχει για μένα σημασία είναι ο δογματισμός των γκλομπαλιστών, και ο φόβος τους, υπερβολικός αλλά σημαίνων, ότι μπορεί να υπάρξει μια ιδεολογική, ή γεωστρατηγική ρωγμή στο τερατώδες ψευδοοικοδόμημά τους.
Δεν τους ενδιαφέρει αν αυτή η ρωγμή θα έρθει από την ακροδεξιά ή από αλλού, αρκεί να μην υπάρξει και να μην σημαίνει απώλεια πίστης, εκ μέρους τους πρώτα, και από τις μάζες αργότερα, στην αιωνιότητα και την τελειότητα του οικοδομήματος.
Σημαντικό είναι να παρατηρήσουμε το γεγονός της εμπλοκής της "νέας αριστεράς" στην ιδεολογική και πολιτική υπεράσπιση της συγκεκριμένης μορφής τής καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, αλλά σημαντικότερο είναι να δούμε πως πέραν της γενικής και αναμενόμενης (για την τελευταία) αντίδρασης (εφόσον εκλέχθηκε ως πρόεδρος ένας ακροδεξιός εθνικιστής) υπήρξε και υπάρχει μια ιδιαίτερη φοβία και ένας συναγερμός που χτύπησε πέραν του "κανονικού" εφόσον διαβλέπει (και ορθά) πως υπάρχει ενδεχόμενο να θιχθούν μέχρι τώρα υποτίθεται αυτονόητες "αντικειμενικές εδραιώσεις" της μορφής του καπιταλισμού.
Το έχουμε πει και θα το ξαναπούμε:
Πολύ γρήγορα κάποιοι έδεσαν τον γάϊδαρό τους πάνω σε μια ακόμα "αντικειμενική νομοτέλεια", κι ας έχουν γράψει εκατοντάδες χιλιάδες σελίδες για τον φετιχισμό κάποιων αμαρτωλών δογματικών πατριαρχών (του κινήματός τους) γύρω από τις "αντικειμενικές νομοτέλειες".

Λοιπόν, έχομε και λέμε:
Ανισόμετρη ανάπτυξη του καπιταλισμού, εγώ θα έλεγα όχι μόνον στο λεγόμενο (ως) ιμπεριαλιστικό στάδιο.
Δεν αρκεί ούτε αυτό, για μένα τα πράγματα είναι ακόμα πιο άγρια και "σπασμένα" (όπως ήταν πάντα..)

Και δεν είναι μαρξιστής αυτός που το λέει αυτό.




Ιωάννης Τζανάκος


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..