Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017

Η ιστορική κυριαρχική συμπύκνωση..


Η συμπύκνωση των δομών τών ταξικών και ιεραρχικών κοινωνιών που επιτελεί ο αστισμός ως ιστορική δύναμη δεν είναι μια ουδέτερη συμπερίληψή τους από την σκοπιά των υποτιθέμενων αντικειμενικών λειτουργιών τού κεφαλαίου ή από την ευρύτερη σκοπιά μιας αφαίρεσης-αφαιρετικότητας της παραγωγικής δύναμης.
Οι εγχαράξεις των προηγούμενων "εποχών" μέσα στον αστικό οντολογικό κώδικα διαμεσολαβούνται από την αντεστραμμένη ενσωμάτωση πολλών προκαπιταλιστικών εγχαράξεων κυρίως μέσα στο κράτος, ως αφηρημένο εκφραστή της γενικής κυριαρχικής παρουσίας της αστικής τάξης, αλλά και ως αφηρημένο εκφραστή της ιστορίας της ταξικής κυριαρχίας εις το διηνεκές της.
Το αντεστραμμένον ως ειδική ουσία τών (εις το αστικό παρόν) ενσωματωμένων προηγούμενων ταξικών κυριαρχικών  μορφών μέσα στον κώδικα τού αφηρημένου αστικού κράτους δεν αφορά μόνον στην κρατική τους μορφή, αλλά περιλαμβάνει (σε αυτή νεώτερη αστική ταξική αποθεματοποίηση των μορφών κυριαρχίας) πρακτικές που όταν υφίσταντο υφίσταντο ως μη κρατικές ή μη αμιγώς κρατικές.
Αυτή η στρεβλωτική μεταμόρφωση και ένταξή τους είναι αναπόφευκτη για να ενταχθούν στο εντελώς διαφορετικό λειτουργικό πλαίσιο τού καπιταλιστικού κεφαλαίου, αλλά τούτο συμβαίνει όχι για να υπάρξει απλά μια χρήσιμη για την αστική κυριαρχία αποθεματοποίηση των παλαιών μορφών κυριαρχίας, σε ένα πλαίσιο μιάς μάλλον πρόσθετης ή δευτερεύουσας λειτουργίας, ήτοι ενός επιπρόσθετου ή μη κύριου λειτουργικού δεσμού των αστικών πραγμάτων.
Η στρεβλή, αντεστραμμένη μορφή αυτής τής λειτουργικής ένταξης διαλειτουργεί μιαν κεντρική λειτουργία συγκρότησης τής αστικής κυριαρχίας ως ταξικής ολιγαρχικής εξουσίας κατά έναν ζωτικό και ζωντανό τρόπο ολοποίησης των μορφών κυριαρχίας.
Ως μέρος του κεντρικού μηχανισμού κυριαρχίας δεν αποτελεί βέβαια το μοναδικό στοιχείο του, εφόσον ο καπιταλισμός έχει ολόδικές του ξεχωριστές, και από αυτόν τον ίδιο σχηματισμένες, τεχνικές και μορφές κυριαρχίας, αλλά η σχέση τού κυριαρχικού στοιχείου αυτού με τις αμιγώς αστικές μορφές κυριαρχίας παρουσιάζει τις τελευταίες ως συνυφασμένες μαζί του, άρα τις παρουσιάζει ως μη υπάρχουσες ποτέ σε μιαν καπιταλιστική καθαρότητα, σε ένα αμιγές-αμιγές.
Η ύπαρξη αυτών των μορφών κυριαρχίας, οι οποίες υπάρχουν μέσα στις αστικές φαρέτρες πάντα έτοιμες για τις μεγάλες ή κρίσιμες στιγμές των διακινδυνεύσεων επί των αδιαπραγμάτευτων (για τους αστούς) αστικών οικονομικών θεμελίων, είναι αναμφισβήτητη για όποιον δεν έχει ανοητέψει εντελώς με διαβάσματα και λιτανείες γύρω από τον καθαρό καπιταλισμό (που δήθεν επανήλθε με τον νέο φιλελευθερισμό), αλλά ακόμα και για αυτόν και τον καθένα μας είναι ακόμα αδιερεύνητη η λειτουργία τής αντεστραμμένης και στρεβλής ιστορικότητάς τους.
Ένα παράδειγμα, το οποίο δεν είναι και το μοναδικό:
Το ίδιο το θέαμα, η κοινωνία του θεάματος, ως ένα κατεξοχήν σύστημα ή τρόπος ύπαρξης και ουσιοποίησης του καπιταλιστικού Είναι, έχει μιαν αδιερεύνητη αρχαϊκοείδεια, σημαίνει δηλαδή και μιαν διαρκή παλινδρόμηση της κυριαρχικής ιστορίας στο κυριαρχικό παρελθόν που δεν είναι περιορισμένη σε μιαν αστική λειτουργική δομή.
Το αντεστραμμένον που είναι και σημαίνει το θέαμα, διαλειτουργώντας στην πράξη κάτι πολύ ουσιαστικότερο από μια "πολιτισμική" δομή τού (υποτιθέμενου) "εποικοδομήματος", ήτοι συγκροτώντας ένα άλλο πεδίο του κεφαλαίου ως κεφαλαίου, δημιουργεί μιαν (εννοιολογική και πολιτική) προβληματοποίηση (και) στην ίδια την έννοια του κεφαλαίου ως μιας "οικονομικής" λειτουργίας, αλλά τούτο δεν είναι άσχετο, νομίζω επίσης, με την εγγενή στον αστικό οντολογικό κώδικα ειδική και "αντιστροφική" διαρκή παλινδρόμηση στο κυριαρχικό παρελθόν (των ταξικών κοινωνιών).





Ιωάννης Τζανάκος      


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..