Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2017

Η καταστατική κατάσταση της δουλείας..


Η παραγωγική ιστορική συσπείρωση και πρακτική ένωση όλων των αρχαϊκών δυνάμεων τής κυριαρχίας επιτεύχθηκε όταν συναντήθηκαν με τις μοντέρνες που αναδύθηκαν από μέσα τους.
Η αρχαία ελληνορωμαϊκή δουλεία ήταν μια τέτοια πρώτη συνάντηση και αποτέλεσε την αιώνια ιδεολογική και δομική καταστατική εγγραφή τής νεωτερικής ζωής διότι ακριβώς συνένωνε (και συνενώνει) εντός της τους καθορισμούς ή διαλεκτικούς πόλους τής αρχαϊκότητας και της άρσης της.
Ως τέτοια ένωση και συνάντηση κοινωνικοϊστορικών καθορισμών ή πόλων τής αρχαϊκότητας και της νεωτερικότητας, η δουλεία είναι μια διαρκής υπενθύμιση τής μερικότητας και της απόλυτης αλληλεξάρτησής τους ακόμα και όταν ο ένας πόλος αυτής τής αλληλεξάρτησης παρουσιάζεται να έχει εκλείψει ολοκληρωτικά.
Ο καθυστερημένος χρονικά και υπερδιαφημισμένος από τον καπιταλισμό θρίαμβός του τής κατάργησης της δουλείας παρουσιάζεται σαν να είναι ο ιστορικός πρόλογος της επανεμφάνισής της στους ολοκληρωτισμούς του 20ου αιώνα μέσα στα κρατικά στρατιωτικά στρατόπεδα εργασίας και εξόντωσης και στα κολαστήρια των δουλοκτητικών καπιταλιστικών επιχειρήσεων του λεγόμενου "τρίτου κόσμου".
Όμως ακόμα και η δουλεία όπως ακριβώς υπήρξε, στην ατόφια μορφή της, δεν έχει εξαλειφθεί εντελώς, παρά την υποτιθέμενη υπερανάπτυξη των ανθρωπιστικών ιδεολογιών και παρά την υπερανάπτυξη των διεθνών ελέγχων από την σκοπιά των σύχρονων αστικών κρατών.
Ώστε, ακόμα κι αν απαλείψουμε από την νεώτερη αστική κοινωνία τις δουλοκτητικές εκφάνσεις της, προσδιορίζοντάς τες ως εκτροπές μιας (ακόμα) ανολοκλήρωτης (αστικής) δημοκρατίας θα δούμε πως εντός των κοινωνικών και κρατικών θεσμών η δουλεία παραμένει ως κάτι περισσότερο από ένα ίχνος ή ένα ανατριχιαστικό απομεινάρι μιας άλλης εποχής και μάλλον αναδύεται ως μια ανησυχητική βαθιά εγγραφή που ορθώνεται πάντα ως απειλή που δεν είναι σίγουρο πως θα μείνει μπλόφα.  
Η πόλη ως το επίκεντρο κάποτε της συστημικά οργανωμένης δουλείας μπορεί να αντικατέστησε τους δούλους της με τους ελεύθερους και ενίοτε εθελόδουλους ή θεώμενους τον κόσμο μισθεξαρτημένους εργαζόμενους, αλλά παραμένει ένα ενεργό μνημείο μιας δυνητικής απόλυτης θεαματικής και γεωμετρικής υποταγής όντων που καλούνται να μετατραπούν σε δούλους ακόμα κι αν δεν υπάρχει καμία οικονομική αναγκαιότητα να γίνει τούτο.
Οι μοντέρνες δυνάμεις της συγκέντρωσης του κεφαλαίου, του θεάματος και του εμπορεύματος, έχουν σύρει την δουλεία στα έγκατα της καταστατικής ύπαρξης της κοινωνίας μετατρέποντάς την σε σημείο της δυνητικότητας και όχι τής άμεσης ενεργού πραγματικότητας αυτής της καταστατικής ύπαρξης, μολοντούτο την έχουν σύρει ως ενεργό δυνητική δύναμη, έτοιμη πάντα να αναδυθεί ως βρυκόλακας μέσα στις ψυχές όλων των κυρίαρχων και των υπηκόων, με μια καταστροφική φωνή.




Ιωάννης Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..