Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2017

Σκόρπιες σκέψεις για Φουκώ, Μπένγιαμιν, Χάϊντεγκερ...


Θαυμάζω τον κύριον Μισέλ Φουκώ, αιώνια  να είναι η παρουσία του εις το φθαρτό δωμάτιον του ανυπόστατου εαυτού μου, ακόμα κι αν ήταν και αυτός θύμα του μεγαλοπρεπούς και μεγαλειώδους τέρατος του Μέλανος Δρυμού.
Όλοι τους ήταν και είναι, ο άλλος κύριος ο υπερκύριος Μάρτιν έχει δηλητηριάσει τους πάντες.
Πόσοι διαβάζουν κάτι και δεν ξέρουν ότι είναι Χάϊντεγκερ;
Οι περισσότεροι.
Πολλά από όσα μελετάτε, και μάλιστα προσκυνάτε με σεβασμό πληγωμένου μαρξιστή ανθρωπιστή, είναι Μάρτιν και πάλι Μάρτιν, ακόμα και ο καλύτερος υπερκομμουνιστής απόγονος των καλύτερων αναβαπτιστικών παραδόσεων τού παρανοϊκού ολλανδικού κομμουνισμού, Μάρτιν είναι.
Δεν τον αναφέρω ονομαστικώς γιατί έχει παρεξηγιάρηδες επιγόνους.
Ο μόνος που δεν είναι Μάρτιν είναι ο Β.Μπένγιαμιν διότι έχει πολλά ατσάλινα βαρειά και ασήκωτα παραδεδομένα, είναι βλέπεις καμπαλιστικά και βιβλικά τα σώψυχα και δεν κινδυνεύουν από Μάρτιν και άλλα τέτοια. 
Πάντως οι σοβιετικοί από ό,τι θυμάμαι και σε αυτόν Μάρτιν υποψιάζονταν ότι υπάρχει, ο ίδιος ο Μπ. το διέψευσε με σαφήνεια, και δεν έλεγε ψέματα.
Ο φιλόσοφος που καθόρισε όλη την μεσοπολεμική και μεταπολεμική διανόηση της δύσεως και έγινε το αγαπημένο κλεψιμαίικο μυστικό όλων, και αυτός που ήταν και είναι πίσω από κάθε λέξη, ήτο πολιτικά αλλά και φιλοσοφικά ένα παράξενο πράγμα, ας μην πούμε για τις πολιτικές του πεποιθήσεις, τις ξέρουμε και έχει παραγίνει το κουτσομπολιό (όχι άδικο, αλλά έχει παραγίνει), και από ό,τι έμαθα αλλά όχι έκπληκτος, από ένα σχόλιο που ανακάλυψα τώρα, καθόρισε και τον Φουκώ.
Θεωρώ τον Φουκώ ωστόσο, αν και νιτσεϊκό αν και χαϊντεγκεριανό, περισσότερο έναν κυνικό και ανατριχιαστικά προσγειωμένο αναλυτή της εξουσίας και της βιοπολιτικής παρα-φυσικής της (όχι μόνον θεωρώ της μικροφυσικής της) και ως εκ τούτου παρά τις δυσκολίες να τον κατανοήσω μερικές φορές τον κατανοώ πολύ καλύτερα από κάθε άλλο μετανεωτερικό διανοούμενο.
Πέραν τούτων ιστορικοποίησε, με προβληματικό τρόπο, ναι, αλλά όχι ρομαντικά και αφελώς τον εγκλεισμό,  και την τρέλα, με έναν πραγματικά μεγαλειώδη αφαιρετικό αναλυτικό τρόπο και κατά την έκθεση τού Λόγου του και κατά την πραγμάτευση των ειδικών θεματολογιών. 
Τι στα κομμάτια μετανεωτερικός και αποδομιστής κατά τα γελοία δεξιοσυντηρητικά ή τα κάπως σοβαρότερα κομμουνιστικά πρότυπα, είναι κάποιος που πραγματοποίησε τόσο μεγάλες συνθέσεις και ενιαία κείμενα πέραν των άλλων μικρότερων;
Η λέξη φούσκα μετανεωτερικότητα (μεταμοντέρνο) χάνει το (κοινοτόπως) αρνητικό νόημά της με τον Φουκώ και το έργο του, όσα λάθη κ.λπ κ.λπ
Αυτά τα σκόρπια..




Ιωάννης Τζανάκος 

2 σχόλια:

  1. Νιτσε και ξερο ψωμι - αλλα για τους αλλους , οχι για μενα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. χμμμ..ενδιαφέρων αντικατοπτρισμός, αλλά θέλω κάποιο χρόνο να τον κατανοήσω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..