Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

Σύνοψη επαναστατικού σχεδίου / Ριζικό ξεθεμελίωμα και ριζική ανασύνθεση..


Η υπαγωγή των ανθρώπων και των άμεσων παραγωγών ειδικότερα (μισθοσυντήρητων και ακτημόνων ή μικροκτημόνων) σε μιάν μορφή χρόνου που ενώνει την (χρονική) αναντιστρεπτότητα τής (κοινωνικής ζωής τής) πολεμικής και ιερατικής αριστοκρατίας τού παρελθόντος, ή μάλλον την συνεχίζει μετατρέποντάς την σε χυδαία και ευτελή ενώνοντάς την, με την (χρονική) αναντιστρεπτότητα της καπιταλιστικής εμπορευματικής παραγωγής και ανταλλαγής δεν προμηνύει κανενός είδους αίσιες εξελίξεις εντός μάλιστα της κορωνίδας που συνοψίζει όλα αυτά, εντός δηλαδή του λεγόμενου και υπερεκτιμημένου ιστορικού χρόνου.


Ο αφηρημένος ιστορικός χρόνος θα παραμείνει αφηρημένος αν δεν αρθεί διαλεκτικά ως ιστορικός χρόνος μετατρεπόμενος σε έναν περιεκτικό σύνθεμα ιστορικού και κυκλικού χρόνου το οποίο δεν θα είναι ως ον ούτε ιστορικός χρόνος ούτε κυκλικός χρόνος.


Πως περιγράφεται από τον νέο ιστορικισμό η ανάδυση της ιστορικιστικής και παραγωγοκεντρικής, και μετέπειτα θεαματικής κυριαρχίας του καπιταλισμού;
Σχηματικά ως εξής:
Ανάδυση τού ενδιάμεσου αναντίστρεπτου χρόνου της μυθικοϊστορικής ιεραρχίας (αρχαιότητα) που συνυφάνθηκε ως αρνημένος με τον ενδιάμεσο αναντίστρεπτο χρόνο των ημι-ιστορικών μονοθεϊστικών λατρειών (μεσαίωνας) και οδηγήθηκε στην αφηρημένη εκδοχή του καθαρού αναντίστρεπτου ιστορικού χρόνου τού καπιταλισμού, με κατεύθυνση την απόλυτη κυριαρχία του αναντίστρεπτου ιστορικού χρόνου του απόλυτου κομμουνισμού όπου αίρεται το αφηρημένον του αναντίστρεπτου καπιταλιστικού χρόνου από τον συγκεκριμένο ποιοτικό και ενσυνειδήτως οικειοποιημένο από τούς άμεσους παραγωγούς χρόνο, ο οποίος μετατρέπεται ούτως σε παιγνιώδη ομοσπονδιοποιημένο χρόνο των ελευθέρων ατόμων.
Από όλα αυτά λείπει ο κυκλικός χρόνος.
Μίσος για την αγροτιά και την Φύση.
Μίσος για ό,τι δεν είναι μητρόπολη.
Έχετε αρχίσει να το πληρώνετε αυτό.
Θα το πληρώσετε ακόμα ακριβότερα υπερόπτες.
Η ιστορική πραγματικότητα δεν εκτυλίχθηκε ούτως, ή ακριβώς ούτως.
Σε προηγούμενα σημειώματά μας αναφερθήκαμε εκτενώς. 
Συνοψίζοντας:
Ο μυθικοϊστορικός χρόνος προεργάζεται ως ήδη ισχυρός ιστορικός χρόνος τον ενδιάμεσο μεσαιωνικό και τον μετέπειτα θριαμβεύοντα-ως-ιστορικό και αναντίστρεπτο καπιταλιστικό χρόνο.
Το εργαλείο συντριβής του ανθρώπινου χρόνου σε αυτή την "εξέλιξη" είναι η πόλη.
Η πόλη είναι ένα όριο του αναντίστρεπτου χρόνου το οποίο θα αποκαλύψει εκτός των δουλοποιητικών του δυνάμεων και απελευθερωτικές δυνάμεις αν τεθεί και εφαρμοσθεί από τους δυνητικούς επαναστάτες (εντός και εκτός πόλης) ένα σχέδιο επαναοριοθέτησης και ποιοτικής συρρικνωτικής χαλιναγώγησής της. 
Από "μόνη" της η πόλη/μητρόπολη δεν θα οδηγήσει πουθενά.

Συνοψίζοντας το ιστορικό μας αφήγημα, επιστρέφοντας στον αρχικό πυρήνα της αντι-ιστορικιστικής σκέψης μας, ήτοι σε έναν ιδιότυπο νέο εγελιανισμό:
Οι συγκεντρώσεις δυνάμεων, οι καθολικοποιήσεις, οι αφαιρετικοποιήσεις της κοινωνικής και πολεοδομικής/πολιτισμικής ισχύος, συνυφασμένες στον καπιταλισμό με τον αντι-ποιοτικό μαζοκρατικό ευτελισμό τους [σήμερα και από τους φορείς τού εμπορεύματος-κεφαλαίου-θεάματος-κράτους και από τους φορείς του queer αριστερίστικου αντικαπιταλισμού] δεν οδηγούν πουθενά παρά μόνον αν τεθούν έμπροσθέν μας ως αντικείμενα προς καθολική απόλυτη ριζική καταστροφή τους, για να γίνει μια πραγματική νέα σύνθεση εξ'όλοκλήρου και από το μηδέν όχι όμως προς το μηδέν.





Ιωάννης Τζανάκος  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..