Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

Σπουργίτης,..


Καθώς συνόψιζε τις στρεβλές ακτίνες ενός νεκρού ήλιου, τον ακούμπησε στον ώμο ένας σπουργίτης, καλώντας τον σε γεύμα απάρνησης.
Τότε ήταν που ο καιρός θύμιζε τις παλιές εποχές που δεν υπήρξαν, τότε ήταν που το αύριο έλιωνε στον ενδιάμεσο ουρανό που δεν ήταν ουρανός, τότε ήταν που αποφάσισε να ρίξει τα όπλα καταγής και να τραγουδήσει, ω πόσο του έλειψε αυτό το μεθύσι της φωνής.
Καθώς ακουμπούσε τα σκουριασμένα όπλα, άκουσε το πετάρισμα και το τρελό χτυποκάρδι, σαν να υπήρξε τότε αυτό που είπανε οι άθλιοι καρδιά, σαν να υπήρξε αλλά δεν ήταν, ήταν μόνον ένα πετάρισμα και ένα χτυποκάρδι τρελό που έφευγε μαζί με τον κόσμο, και μίλαγε αχ πως μίλαγε. Νά΄ταν αυτή; νά' ταν τα νιάτα του; τι νά΄ταν; έτσι που έφευγε γεύονταν τον γνώριμο ήχο σα παλιό κρασί, και λαλούσε χωρίς να λαλεί, μιλούσε χωρίς να μιλεί, πάρε με μαζί σου σπουργίτη μου πάρε με..


Ιωάννης Τζανάκος


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..