Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2017

Έπαψα να ρωτάω..

Πλησιάζοντας τον άλλο φόβο
μεταμορφώνεται το φως, 
ίδιο πάντα
Στον εαυτό του κλεισμένο για πάντα,

Κι έτσι αχρείαστος φαίνεται ο κόσμος
Σε μιαν αιώνια περιδίνηση ομοίων
δεν συναντιώνται κι ας φαίνεται,

Τον συγγενή ουρανό καλούν όλοι
μα στ' αλήθεια στρέφονται μέσα τους
όπως γυρνάει ο ύπνος στο όνειρό του,

Κι έτσι όλα σε τάξη
Της καρδιάς το χάος παραμένει
σωπαίνοντας σε θύελλες,

Δεν θα αλλάξει τίποτα μου λες
και στρώνεις ένα μαντήλι στο χώμα
πάνω αποθέτεις τις χθεσινές θλίψεις
μήλα κομμένα,

Δεν θα αλλάξει τίποτα μου λες
και της καρδιάς το πλησίασμα έρχεται
στους δυό μας πάλι,

Στρεφόμενοι μόνοι στην αγάπη,
αφού δεν υπάρχει άλλος ουρανός,

Πλησιάζοντας σε έναν σφαιρικό κόσμο
συναντιώνται μόνον
οι κραυγές δεν τους ανήκουν,

Ανοίγουν χίλιες πόρτες
Κόσμοι κλειστοί για πάντα
καλωσορίζουν τη σιωπή μας,

Είναι οι ζωντανοί που θυμούνται
Κι έτσι αχρείαστος φαίνεται ο κόσμος,

Σε ρώτησα ωστόσο 
αν θα αγαπάμε μόνον
Κι εσύ έθραυσες ένα αγγείο οργής,
Ναι, θα αγαπάμε μόνον
αλλά εσύ θα σκοτώνεις,
κι άνοιξε το σώμα ανθισμένο,

Σε ρώτησα αν θα υπάρχει κόσμος
κι εσύ γέλασες σε όλους τους κόσμους,
Ναι, θα υπάρχει
αλλά ποιός νοιάζεται
ας είναι ό,τι είναι αυτό το άθλιο,

Έπαψα να ρωτάω
ήρθες λοιπόν
ήρθες..





 
Ιωάννης Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..