Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2017

Οι ρίζες του επαναστατικού μεσσιανισμού και η αλλοτριώνουσα σύνθεση μυθικοϊεραρχικής και χριστιανικής/ισλαμικής ιστορικότητας..


Η εμφάνιση και η κυριαρχική διάδοση των ιστορικών μονοθεϊστικών λατρειών που στηρίχθηκαν στο εβραϊκό βιβλικό θεμέλιο (Χριστιανισμός, Ισλάμ) δεν ήταν όπως λένε κάποιοι ένας συμβιβασμός του μυθικού και του ιστορικού χρόνου, ως αυτοί (οι χρόνοι) να ήταν αντιπροσωπεύοντες αντίθετες αρχές του όντος. 
Βέβαια αυτή τους η αντίληψη προκύπτει από την αναλυτική θέση τους ως προς τα μυθικοϊεραρχικά αρχαϊκά πρότυπα ταξικής κοινωνικής νοηματοδότησης, τα οποία θεωρούνται ως προσαρτημένα σε έναν ασθενή ιστορικό χρόνο και (συναφώς) ως προσαρτημένα σε έναν ακόμα-κυρίαρχο αγροτικό κυκλικό ανιστορικό χρόνο.

Όμως, τα μυθικοϊεραρχικά αρχαϊκά πρότυπα ανήκουν ακέραια σε έναν τύπο ιστορικού χρόνου που προορίζεται να κυριαρχεί, η δε σύνθεσή τους με τις εσχατολογικές παραδόσεις και θεμελιώσεις του ιουδαϊσμού δεν θα συνέβαινε αν δεν υπήρχε η ιστορική ανάγκη για μιαν ευρύτερη και λαϊκότερη εκδοχή ταξικής και κρατικής ιεράρχησης των κοινωνικών δεδομένων μιας αυτοκρατορικής επικράτειας.
Ενώ είναι λοιπόν ένας μύθος πως ο Χριστιανισμός και το Ισλάμ εξάλειψαν την δουλεία (μια χαρά υπήρξε η δουλεία στις χριστιανικές και ισλαμικές επικράτειες), δεν είναι μύθος πως την μετρίασαν ως καταστατική αρχή τής κοινωνικής κοσμοθεωρίας εγχαράσσοντάς την ταυτόχρονα στα καταστατικά "έγκατα" της νεώτερης κοινωνίας, οργανώνοντας νοηματικά και πολιτικοθεολογικά (άρα πολιτικά) τον ιστορικό μετριασμό που προαναφέραμε.

Το ζήτημα είναι δηλαδή πως ακριβώς λόγω της βαθύτερης και ηπιότερης επανεγγραφής τής δουλείας στο καταστατικό σώμα της γενικής κοσμοθεωρίας, αυτή ούτως επιβίωσε και ως ένα αντινομικό (πολιτικό) ήθος που προκαλούσε και μπορεί να προκαλεί με την ίδια ένταση και δουλικές εσωτερικεύσεις και δουλικές εξεγέρσεις, επανεγγράφοντας με την σειρά του στην ψυχική γεωγραφία του λαουτζίκου την ψυχική εγγραφή του ακριβώς ως λαουτζίκου.

Η έννοια, το σημείο, και το συνάμα πρακτικό, εθολογικό πολιτικό και νομικό, νόημα: υπήκοος, είναι ο απέθαντος βρυκόλακας της δουλείας εντός των μοντερνικότερων και δημοκρατικότερων κοινωνικοπολιτικών δομών.

Το ρωμαλέο σχήμα του βιομηχανικού και ευρύτερα αστικού προλεταριάτου της νεωτερικής εποχής και οι διανοούμενοί του, παρουσιάζονταν ως ένα υπερσώμα ενός αρρενωπού ήρωα τής μυθικής ιστορίας την ίδια στιγμή που είχαν το σχήμα ενός κακομοίρικου και μνησίκακου ψυχάριου ενός μονίμως αδικηθέντος από την κακιά μοίρα δούλου κάποιου υπερβατικού αυθέντη που πρέπει επιτέλους να εισακούσει τις διαμαρτυρίες του δούλου του.
Η θέση άρα, του χρόνου της μεσσιανικής εποχής ενώ φαίνεται και (κακώς) παρουσιάζεται ως επιβιώνουσα στην χριστιανική ή ισλαμική σύνθεση με την μυθικοϊεραρχική τάξη και μάλιστα ως αντιπροσωπεύουσα ένα είδος αφηρημένης πρωτο-ιστορικότητας, δεν είναι επιβιώνουσα παρά με την αιρετική της ερμηνεία και σημαίνει, όταν συμβαίνει αυτό, το ακριβώς αντίθετο: αντι-ιστορία.

Οι αγροτικές μάζες που αιρετικοποιούν τον χριστιανισμό (στο Ισλάμ αυτό δεν συμβαίνει με την ίδια μαζικότητα αλλά συμβαίνει δια της επιτάσεως κάποιων άλλων δομών του) κατά τον Μεσαίωνα και την  πρώϊμη νεωτερικότητα, το κάνουν αυτό εξορύσσοντας στην κυριολεξία τα θαμμένα μεσσιανικά χαρακτηριστικά ως περιέχοντα όμως την αντίστροφη ισορροπία ως προς τα συστατικά στοιχεία της σύνθεσης ιστορικού χρόνου (=μυθικοϊεραρχικού και χριστιανικού/ισλαμικού) και μη χρόνου.

Γιατί, ο μεσσιανικός χρόνος (ή ακόμα και ο πρώϊμος προφητικός εβραϊκός Λόγος Χρόνος) παραμένει ένας όντως κυκλικός χρόνος τής αναμονής του μεγάλου κύκλου της δικαιοσύνης και ως τέτοιος περιέχει βέβαια εις έναν βαθμό στοιχεία ιστορικότητας ή κυριαρχικής ιστορικότητας αλλά πάντα υπαγμένα και υποταγμένα στο δίκαιο της επαναστατικής αγροτιάς, άρα και στο σχήμα τής (ειδικής όμως) κυκλικής χρονικότητάς της.

Εδώ όμως εισερχόμεθα ταχέως σε άβατα..
Θα συνεχίσουμε.. 





Ιωάννης Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..