Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2017

Ίχνη μιας μη φροϋδικής ψυχανάλυσης (2)



Η δεύτερη τοπική (θεωρία) του Σ.Φρόϋντ σηματοδοτεί μια σημαντική στροφή στην θεωρία του που περιέχει αντινομικά τόσο μιαν ρεαλιστικότερη αντανάκλαση της ψυχικής πραγματικότητας όσο και μιαν κορύφωση των φενακισμένων παραστάσεών της για την ενότητα και τον μερισμό της.
Θεωρώ ως το σημαντικότερο στοιχείο σε αυτή την ώριμη μορφή της φροϋδικής θεωρίας την επικαθοριστική και νεοϋπερβατική επικράτηση του Αυτό (das Es) σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο που (ερχόμενο) ως τελική θέση για το ενιαίο και μη οντολογικά διαχωρισμένο σύστημα των 3 υποκαθορισμών/καθορισμών του ψυχικού πεδίου εδραιώνει αυτόν τον επικαθορισμό.
Είναι προφανές πως ανάμεσα στην επιλογή μιας παλινδρόμησης σε μια ανατομοβιολογική ή βιολογίζουσα χωροθέτηση και στην επιλογή μιας μεταφυσικής (ψευδο-)τοπολογίας η δεύτερη επιλογή είναι συμβατικότερη και αναμενόμενη με βάση την κεντρική φροϋδική θέαση αλλά και ορθότερη ως προς τον γενικό της προσανατολισμό, αλλά πέραν τούτων (των "θετικών") (ως επιλογή) σημαίνει μιαν επιστημονική, ιδεολογική και κοσμοθεωρητική υποχώρηση στην ακραία μεταφυσική ή οντολογία με την έννοια όμως πως τούτη παράγεται ως ριζικά νέα. 
Ο Φρόϋντ, εκεί περίπου μετά το 1920, δημιουργεί την νέα βιταλιστική μεταφυσική του Αυτό.
Η υψηλότερη μορφή της βιταλιστικής μεταφυσικής αναπτύσσεται από τον Φρόϋντ με την οντολογική κορωνίδα τού Αυτό (das Es).
Πάνω σε αυτή την μεταφυσική απλώνεται και το θεωρητικό επίτευγμα της σχετικής ενοποίησης και διαλεκτικοποίησης/δυναμικοποίησης των ψυχικών υποσυστημάτων όπως τα έχει θεαθεί (Αυτό, Εγώ, Υπερεγώ) αλλά και σε μιαν φαινομενική θεωρητική απόσταση η ύστερη μεταφυσική της λίμπιντο της ζωής/θανάτου. 
Θέλουμε να τονίσουμε ότι με την δεύτερη φροϋδική τοπική μετατρέπεται ριζικά η οντολογίζουσα πρώτη φροϋδική τοπική σε μιαν βιταλιστική οντολογία του ενορμητικού πόλου ο οποίος ως στενότερος καθορισμός του ασυνειδήτου (εφόσον το ασυνείδητο συμμετέχει ως κατάσταση και σε μηχανισμούς του Εγώ, όπως λ.χ στην άμυνα ή την απώθηση που γίνονται κατά κύριο λόγο δια ασυνείδητων διεργασιών) δεν περιορίζεται ούτε διαλεκτικοποιείται (και άλλο) αλλά παραμένει με την πυρηνικότητά του σε ένα οντολογικό Είναι ή είναι τούτο το Είναι.
Αν και πρόδηλος σκοπός του Φρόϋντ παραμένει ο συνειδητός έλεγχος και του ασυνειδήτου και του Αυτό (ως τού θεμελιακότερου στοιχείου του) στην πραγματικότητα δια τού Αυτό ορθώνεται ένα απροσπέλαστο οντολογικό τείχος που από την μια μεριά μπορεί να λάβει την θέση μιας θετικής οντολογικο-ηθικής αξιολόγησης ("αριστερός" βιταλισμός) ή την αντίθετη θέση (του ίδιου του Φρόϋντ ή άλλων πιο κοντά στην "συντηρητική" του θέση), αλλά είναι το όντως ον, επί της ουσίας ο νέος θεός της λιβιδικής βιταλιστικής απολυταρχίας της "ζωής".







Ιωάννης Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..