Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2017

Τουρκία, Κίνα, Ρωσία, ως ιστορικά παραδείγματα λειψού αντιηγεμονισμού και αντιϊμπεριαλισμού..



Υπάρχει μια σειρά χωρών που αντιμετώπισαν προβλήματα αστικής δημοκρατικής ανάπτυξης και εθνικής ή λαϊκής κυριαρχίας, οι οποίες δεν ήταν ωστόσο ποτέ αποικιοκρατούμενες χώρες με μιαν καθολική σημασία του όρου και βέβαια δεν υπάχθηκαν σε κάποια μακροχρόνια ξένη ιμπεριαλιστική κυριαρχία που να ρίζωσε.
Η ξένη ιμπεριαλιστική κυριαρχία εκεί ρίζωσε παροδικά, δηλαδή δεν ρίζωσε παρά σε ένα μεταβατικό διάστημα στο ενδιάμεσο ιστορικό διάστημα μεταξύ δύο περιόδων μεγάλης εθνικής και κρατικής ισχύος. 
Ως εκ τούτου δεν θεωρώ αυτές τις χώρες (και τα απελευθερωτικά κινήματά τους) ως υποδείγματα χωρών (και απελευθερωτικών κινημάτων) για την γέννηση ενός άλλου πραγματικά ριζοσπαστικού αντιηγεμονικού και αντιϊμπεριαλιστικού Λόγου.
Γέννησαν αντιϊμπεριαλιστικό και αντιηγεμονικό Λόγο και με αληθινά αλλά και με υποκριτικά σοσιαλιμπεριαλιστικά χαρακτηριστικά που είχαν να κάνουν με τον "οραματισμό" επανάκτησης της χαμένης (στο μεταβατικό διάστημα) μεγάλης εθνικής και κρατικής ισχύος.


Θα μιλήσω με παραδείγματα.
Θέλω να αναφέρω το παράδειγμα της Κίνας και της Τουρκίας, αλλά εν μέρει και της Ρωσίας.
Η Κίνα που υπέστη τις μεγαλύτερες απώλειες από την γενοκτονία των Ιαπώνων φασιστών και μοναρχικών, αλλά πριν, και την βίαιη κηδεμονία των δυτικών (και των Ρώσων παρακαλώ), ήταν μια τεράστια προκαπιταλιστική ασιατική αυτοκρατορία που μέσω της χρονικής περιόδου της καταστροφής της από δυτικούς και Ιάπωνες ιμπεριαλιστές διήλθε στην φάση μιας ανεξάρτητης κρατικοσοσιαλιστικής και έπειτα, σήμερα, μιάς καπιταλιστικής και μισο-ιμπεριαλιστικής κοινωνίας.
Η Τουρκία ως Οθωμανική Αυτοκρατορία, ως αυτοκρατορία με βασική εθνοτική συνιστώσα ως κυρίαρχη την τουρκική, ήταν μια μεγάλη ασιατική προκαπιταλιστική αυτοκρατορία, η οποία (και τούτη) διαλύθηκε μετά την εξέγερση των υποτελών σε αυτήν λαών  (κυρίως των αστικών τάξεων και των αγροτικών μαζών τών υποτελών λαών) και την πολιτικοοικονομική παρακμή της (με την "συνεισφορά" και των δυτικών), αλλά μετά την επικίνδυνη για αυτήν φάση της ελληνικής μικρασιατικής εκστρατείας, διήλθε στην φάση μιας ανεξάρτητης καπιταλιστικής δύναμης με περιφερειακές, ακόμα και ιμπεριαλιστικές φιλοδοξίες.
Σε αυτές τις δυο χώρες αναπτύχθηκε κατά την φάση της μετάβασης από τον προκαπιταλιστικό στον καπιταλιστικό κόσμο ένας ανεξαρτησιακός και λαϊκοδημοκρατικός Λόγος, χωρίς όμως να υπάρξει τελικά απώλεια της εθνικής κυριαρχίας και χωρίς ποτέ να υπάρξει θεμελιωμένη και ριζωμένη μια υπαγωγή τους σε ξένες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, και όταν ακόμα αυτή υπήρξε "ήταν" μια ενδιάμεση φάση για την πρόσκτηση της ίδιας μεγάλης ισχύος με σοσιαλκαπιταλιστικό (κρατικοσοσιαλιστικό, στην πρώτη Κίνα) ή καπιταλιστικό πλέον περιεχόμενο (τελικά και στην Κίνα, και πάντα στην σύγχρονη Τουρκία).
Ο αντιϊμπεριαλιστικός εθνικός Λόγος που αναπτύχθηκε με άλλο κοινωνικό και ιδεολογικό πρόσημο σε κάθε μία από αυτές τις χώρες ήταν ένας Λόγος εμποτισμένος στην Λογική της αυτοκρατορικής Κυριαρχίας, είτε το κατανοούσαν αυτό οι λαοί τους και οι ηγεσίες τους ενσυνείδητα, είτε όχι.
Δεν αμφισβητώ πλήρως την αλήθεια, την όποια αλήθεια αυτού τού αντιϊμπεριαλιστικού Λόγου (κυρίως του κινεζικού), αλλά την αμφισβητώ ως πλήρη αλήθεια.
Με τον ίδιο τρόπο αμφισβητώ και την αλήθεια, αν και όχι απόλυτα πάλι, του ρωσικού κομμουνιστικού αντιϊμπεριαλιστικού Λόγου.
Στην Ρωσία έχουμε στοιχεία συνέχειας της αυτοκρατορικής ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας ακόμα πιό έντονα, αν και εκεί υπήρξε από τους Μπολσεβίκους κριτική και του "οικείου" μεγαλορωσικού ιμπεριαλισμούχι μόνον του ξένου ιμπεριαλισμού), μέχρι όμως να τον αναλάβουν οι ίδιοι σε μια ιδεολογικά και πολιτικά μετριασμένη μορφή.

Εμέναν με ενδιαφέρει η αλήθεια λαών και αστικών ή μετα-αστικών κοινωνιών, με λιγότερη ισχύ, οικονομική πληθυσμιακή κ.λπ
Με ενδιαφέρουν δηλαδή στο επίπεδο του αντιϊμπεριαλιστικού και αντιηγεμονικού Λόγου, χώρες όπως η Ελλάδα (παρά τον μικρομεγαλισμό της), το Βιετνάμ (το οποίο είναι σε διαρκή υπόγειο πόλεμο με την Κίνα), η Κούβα, το Κουρδιστάν, η Χιλή, το Περού, το Μεξικό (μεγάλη χώρα που συνεθλίβη από τους Γιάνκηδες) και άλλες ακόμα πιο "άσημες" και ασήμαντες από την σκοπιά της ισχύος.






Ιωάννης Τζανάκος  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..