Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

Ο χρόνος τελειώνει;


Στην πρώην ημι-ημι-αποικία, η οποία κάποια στιγμή φάνηκε να μετατρέπεται σε σημαντικό υπο-ιμπεριαλιστικό σταθμό, αλλά προς απογοήτευση κυρίως των αριστερών ταξικιστών ξέπεσε πάλι στην θέση της ημι-αποικίας ως πρώην ανερχόμενη ημι-αποικία, οι διάφορες μη δεξιές πολιτικές δυνάμεις έχουν ως σκοπό τους όχι μόνον να ψυχιατρικοποιήσουν την "αμαθή μάζα" (πράγμα επιστημονικά θεμιτόν, αν γίνεται με πραγματικό ενδιαφέρον) αλλά και τον εαυτό τους.
Δεν επιθυμούν να αναλάβουν το ιστορικό καθήκον της εθνικής αυτονόμησης, περιφέρονται αμέριμνα σε όλες τις άλλες πιθανότητες ή σε όλα τα όμορφα ενδεχόμενα της ωραίας διανοητικής και ιδεολογικής ζωής τους, και αφήνουν έτσι σιγά σιγά το πεδίο της πολιτικής να γίνει μια ρουλέτα.
Νομίζουν οι ανόητοι ότι μετά την πτώση του Σύριζα θα υπάρξει κάποια ανασύσταση του γενικού "προοδευτικού" ή του γενικού "ταξικού" μετώπου (σε αυτή την ανοησία τύπου εργαστηρίου θεωρίας του Παντείου αποβλακωτήριου συμμετέχουν και οι συριζαίοι "θεωρητικοί") και πως εν τέλει θα υπάρξει ως κεντρική μια σύγκρουση δεξιάς-(δημοκρατικής) αριστεράς, ή αστικής τάξης-εργατικής τάξης ή φασισμού-αντιφασισμού, και έτσι θα κυλάει η ζωή.
Έχουν ήδη πετάξει την μπάλα στην δεξιά και η δεξιά όπως πάντα θα τα κάνει όλα ακόμα χειρότερα, θα εντείνει τον εσωτερικό λαϊκό "εμφύλιο", θα εντείνει την εξάρτηση, θα εντείνει την εσωτερική αντινομία "οικουμενισμού" εθνικισμού, και θεωρείται όμως πως δεν τρέχει τίποτα, θα την βρούνε την άκρη (οι ηλίθιοι).
Ο στρατηγισμός έχει αρχίσει να είναι η κατεξοχήν ιδιότητα του ηλιθίου ή μήπως του ανεύθυνου ψευτόμαγκα της ανάλυσης περί παντός επιστητού;
Όλοι κάνουν "στρατηγική" πάνω σε ένα κοινωνικό πτώμα, όλοι παίρνουν σκακιστική θέση μέσα σε έναν βόθρο που εκρήγνυται και έχουμε χάσει τα βασικά.
Μιλάμε για θεωρητικές ιδιοφυϊες, χαμένα πάνε τα παιδιά.
Στο μεταξύ, αν ο ίδιος ο καθημερινός άνθρωπος εκφράσει την αντινομία του, την παληανθρωπιά και την αρετή του μαζί, έρχονται αυτόκλητοι όλοι να το αναλύσουν το θέμα "δομικά".
Κανείς δεν απευθύνεται στους "ποταπούς ιθαγενείς" σαν να είναι άνθρωποι, αλλά μόνον σαν να μιλάει με τις "δομικές συμπυκνώσεις της αντιδραστικής ιδεολογίας".
Είπα μια μέρα σε έναν ανόητο ότι δεν έχω χρόνο και αυτός αντιπαράθεσε ότι οι δικοί του έχουν.
Μάλλον δεν έχουν καταλάβει και αυτός και οι δικοί του, πόσο λίγο χρόνο έχουν.
 
 
 
Ιωάννης Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..