Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

Αδιέξοδα..


Η διανομή ταξικού μίσους με το καντάρι και οι μαρξίζουσες αναλύσεις για να αιτιολογήσει κάποιος την απόλυτη πολιτική ανοησία του θίγει την νόησή μας και μας οδηγεί σε αχρείαστες ίσως πολιτικοθεωρητικές στοχεύσεις.
Είναι όμως αχρείαστες;
Υπάρχει ο κεντρικός εχθρός, ο ιμπεριαλιστικός καπιταλισμός κ.λπ, οπότε ίσως να μην έχει νόημα να αναλωνόμαστε σε "εσωτερικές" επιθέσεις, αλλά ακριβώς επειδή υπάρχει αυτός ο εχθρός είναι εξοργιστικό να χάνουμε κάθε ορίζοντα επειδή τον καταλαμβάνουν φιγούρες συλλογικών προσώπων και ατόμων που εκσπερματώνουν την "ταξική" ανυπομονησία τους και τον παιδικοεφηβικό αντικαπιταλισμό τους.
Στην αρχή νομίσαμε πως αυτό είναι ένα σύμπτωμα της αστικής/μικροαστικής ιδεολογίας, αλλά με τον καιρό διαπιστώνουμε πως υπάρχει "δομικό" πρόβλημα.
Η λογική της άμεσης κατάληψης του κόσμου και της άμεσης μετάβασης στον ιδανικό κομμουνισμό χωρίς καμία αδικία ή χωρίς κράτος μπορεί κάποτε να διασκέδαζε την απογοήτευσή μας από τον σοβιετισμό, αλλά σήμερα έχει γίνει ένας από τους εφιάλτες της ζωής μας.
Σαν να μην έγινε τίποτα στο μεταξύ, παντελής έλλειψη ιστορικής Λογικής, ολοκληρωτική έλλειψη αυτοκριτικής, απώλεια της αίσθησης ότι ο κόσμος έχει γυρίσει μαζικά την πλάτη του στο σοσιαλιστικό και κομμουνιστικό πρόγραμμα-πρόταγμα, ψευδομηδενιστικά παιδιαρίσματα στο ζήτημα της εθνικής ανεξαρτησίας σε μια υποτελή μισοεξαρτημένη χώρα, και άλλα πολλά.
Το έχω πει και ξαναπεί, αλλά δεν το κάνω πράξη να ησυχάσω και γω..τι ασχολείσαι άνθρωπέ μου;;
Αυτοί οι τύποι έχουν άλλο πρόβλημα, όχι το δικό σου εργατάκο.





Ιωάννης Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..