Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Κυριακή, 19 Μαρτίου 2017

3 πραγματικοί λόγοι για να είναι κάποιος απαισιόδοξος..



Θα ήθελα να εξηγήσω στους αγαπητούς φίλους και νυν ή πρώην και μελλοντικούς (πάλι;) συντρόφους μερικά πραγματάκια, έτσι για να σκορπίσουμε δημιουργικά τον πολύτιμο εργατοχρόνο μας.

1.
Καταρχάς αδυνατώ να καταλάβω πως είναι δυνατόν ακόμα και σε ένα περιγραφικό "φροϋδικό" πλαίσιο να μην υπερασπιστεί κανείς το Υπερεγώ (συνείδηση, υπερκείμενη αρχή, ανώτερη αρχή, ή όπως αλλιώς θέτε σκεφτείτε το) αν θέλει να είναι συμμέτοχος, οργανωτής, ή απλός φαντάρος, σε μια πολιτικοστρατιωτική δομή.
Αν το βρείτε πείτε τό μας, να απαρνηθούμε όλες μας τις κριτικές, πολεμικές, επιθέσεις κ.λπ.
Μέχρι να το βρείτε πάρτε την ευθύνη και τις συνέπειες του όποιου πολιτικού ή ειδικού οργανωτικού ή κινηματικού (μη-) μηχανισμού υπηρετείτε, και μην πετάτε την μπάλα στην εξέδρα.
Πάνω στην βάση αυτής τής κριτικής, πείτε μου πως είναι δυνατόν να μην κρίνετε τις πραγματικές άθλιες συνέπειες, και τις καταστροφικές συνεπαγωγές που "έρχονται" με την μονόπατη, δογματική, τυφλή υπεράσπιση των οριζόντιων και μόνον πολιτικών, οργανωτικών, πολιτικοστρατιωτικών και κινηματικών μορφών.
Θέλετε παραδείγματα από το άμεσο παρόν; 
Όχι, δεν θα σας τα δώσω.
Έτοιμη τροφή αναζητήστε στα ιδεολογικά φασφουντάδικα του πάλαι ποτέ ζωντανού αριστερισμού.
Εμείς δεν προσφερόμεθα.
Πείτε μου επίσης, πως αφού σε κάθε κείμενό σας υπάρχει η εναντίωση όχι μόνον στο Κεφάλαιο γενικά (κανένα πρόβλημα, αν και ούτε εδώ ισχύει όπως το λέτε, γιατί στον σοσιαλισμό θα υπάρχει συσσώρευση, αν όχι κεφαλαίου, πάντως κάποιας μορφής υλοποιημένης εργασίας) αλλά (υπάρχει) επίσης πάντα και η εναντίωση στο Κράτος γενικά, τι στο διάολο θα είναι αυτή η κυρίαρχη εξουσία (τής εργασίας) που επιθυμείτε να μας κοτσάρετε;
Μη κράτος; αντικράτος; βίαιη αντεξουσία;
Μα καλά, να τα λένε αυτά οι αναρχικοί, οι αυτόνομοι κ.ο.κ, εσείς τι ρόλο παίζετε τελικά;
Ας πούμε ότι εγώ δεν είμαι μαρξιστής, που δεν είμαι με την τυπική έστω έννοια του όρου, εσείς είσαστε; ή κοροϊδευόμαστε τελικά;
Και μην μου πείτε πως το εργατικό κράτος θα είναι μια "στιγμή" ή θα ισχύει μόνον για τους εκτός σοσιαλιστικής, κομμουνιστικής ή μη κυριαρχικής επικράτειας "ταξικούς εχθρούς".
Αυτά τα πράγματα είναι για γέλια και για κλάματα, όχι για ανθρώπους που λένε στα σοβαρά ότι είναι "μαρξιστές" αλλά το κυριότερο δεν αφορούν την εργατική τάξη, τους λαούς, κανέναν τελικά παρά μόνον σολιψιστές που στέλνουν....γράμματα.

2.
Υπάρχουν όλες οι συνθήκες για να επιβεβαιώσετε και σεις και οι άλλοι και όλοι τελικά τις προεννοήσεις σας.
Και να θυσιαστείτε από χθόνιους εχθρούς που έχουν άδικο, σε έναν σκοτεινό πόλεμο, με τους σκοτεινούς κατασκότεινους καθοδηγητές ή ηγέτες που έχουν συνήθως οι πόλεμοι όταν ξεκινάνε.
Και αυτοί που θα έχουν τα ηνία ενός τέτοιου πολέμου θα έχουν κάθε δικαιολογία, όπως και σεις από την "αντίθετη" σκοπιά, να σας θυσιάσουν.
Όλοι ικανοποιημένοι, και σεις και οι άλλοι, και στην μέση ο λαός αυτός που σε κάθε περίπτωση θα λογίζεται για ένοχος, "αλλοτριωμένος", δειλός ή ήρωας κρέας για τα κανόνια, και ο τουρκικός επεκτατισμός πάλι "από πάνω" με τις αφορμές, την νομιμοποίηση και την δικαιολογία από όλους τους συντελεστές τής μορφής και του νοήματος του πολέμου.
Αν το νόημα είναι να "νιώσετε" συνεπείς, όλα θα πάνε καλά για σας, αλλά όχι για μας, αυτούς δηλαδή που είναι στην μέση και κατηγορούνται από όλους "εσάς" ως ένοχοι όλων των ηθικών και ιδεολογικών εγκλημάτων.
Μακάρι να μην χρειαστεί να γίνει τίποτα από όλα αυτά.

3.
Στο γενικότερο υποσύστημα τής "αριστεράς" το κκε και το αντικκε παίζουν τον ενιαίο ρόλο τους και το καθένα στοιχείο το παιχνιδάκι του, για να είναι πάλι όλοι ικανοποιημένοι.
Υπάρχει ικανότητα να γίνει κάτι που να είναι πρακτικά εφαρμόσιμο, ριζοσπαστικό αλλά όχι ακραίο υπερμιλιταριστικό κ.λπ; 
Ή μήπως όλα αυτά είναι ένα αριστερό θεατράκι και ρολάκια για να κάνουμε το "καθήκον" μας απέναντι μόνον στην εσωτερικότητα και το μύχιο μιας υπόστασης που δεν έχει νόημα όμως όσο παραμένει εσωτερικότητα με μυχιότητες και άλλα άχρηστα φαιδρά άσκοπα;
Να ξέρουμε δηλαδή και να σχεδιάζουμε αναλόγως.
Δεν πρόκειται να κάνετε τίποτα, σας το λέει ένας πουθενάς, ένα λαϊκό τίποτα, ένα Μηδέν.
Επειδή ένας φίλος μου είπε πως ανέκτησα την αισιοδοξία μου έρχομαι να τον διαψεύσω.
Είμαι σίγουρος πως το μέλλον αυτής της χώρας (και όχι μόνον) είναι ο σοσιαλισμός, αλλά αυτό το μέλλον θα έρθει λοξά, θα αργήσει, θα περάσει από τις περισσότερες δυνατές πλαγιοδρομίες και καθυστερήσεις και για αυτό θα είστε υπεύθυνοι και σεις και μεις και οι άλλοι, και όλοι γενικά οι παροικούντες στην Ιερουσαλήμ.





Ιωάννης Τζανάκος  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • δεν πουλιέται - [image: Αποτέλεσμα εικόνας για agia thalassa tinos] Μάζεψαν τη ψαριά με μια βιασύνη που θύμιζε τον χρόνο Απλώνοντας τη πραμάτεια στο παζάρι πούλησαν και το...
    Πριν από 1 ημέρα
  • Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times - Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times Photo A woman working at a collective farm near Moscow in 1955. Credit Mark Redkin/FotoSo...
    Πριν από 2 ημέρες

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..