Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

Ανάγκη, κοινωνικός δεσμός και μηδέν..


Οι αντικειμενικές δομές ενός κοινωνικού συστήματος δεν αποτελούν μόνον ένα σύστημα δεσμών μεταξύ των επιπέδων οργάνωσής του.
Ο μαρξιστικός δογματισμός τείνει γενικά στην θεωρητική και πρακτική πρόταξη της υπαγωγής των δεσμών σε μια απόλυτη και νομοτελειακή υποδομή, ενώ κάθε νεοδεξιόστροφος ή νεοαριστερόστροφος αναθεωρητισμός επί των μαρξιστικών θεμελίων τείνει γενικά στην (θεωρητική) απολυτοποίηση των δομών δέσμευσης ανεξαρτητα από νομοτέλειες και τα σχετικά.
Ο μαρξιστικός δογματισμός συνέχει τόσο την παραδοσιακή σοσιαλδημοκρατική (εργατίστικη) θέση (πάνω στην βάση τής θεωρίας των "παραγωγικών δυνάμεων") και την αντίστοιχη ιστορική κομμουνιστική, ενώ η θεωρία περί της αντικειμενικότητας-υποκειμενικότητας των δεσμών που συγκροτούν (υποτίθεται) το εκάστοτε κοινωνικό σύστημα αφορά κυρίως στις διάφορες αναθεωρητικές "δημιουργικές" νεοαριστερές, ελευθεριακές ακόμα και αριστεροφιλελεύθερες θέσεις.



Πρόκειται για ένα θεωρητικό και πολιτικοθεωρητικό αδιέξοδο από το οποίο δεν θα υπάρξει κάποια ομαλή ιστορική διέξοδος.
Εξάλλου, η ιστορική διεργασία δεν φημίζεται για την ομαλότητά της, ειδικά όταν σχετίζεται με νέες συνθέσεις, λύσεις και άλματα, από συγκροτημένα και διαμορφωμένα συστήματα σε άλλα κ.λπ
Δεν είναι το καλό σενάριο, αλλά είναι το σενάριο της ιστορικής πραγματικότητας, η οποία είναι αδύνατον να εννοηθεί χωρίς και εκμηδενισμούς, αιωρήσεις, αναβιώσεις παλαιών τραυμάτων, δημιουργία νέων ρήξεων και γενικά ένα χάος.



Το γενικό σχήμα της νόησης σε ένα τέτοιο πλαίσιο δεν περιέχεται σε ομαλές ή συστηματοποιημένες μορφές, υπάρχει ως δεδομένη μια αναστάτωση των όρων τής σκέψης και της βίωσης, και μια γενική σύγχυση που δεν είναι ούτε ντε φάκτο γόνιμη ούτε ντε φάκτο άγονη και επικίνδυνη.



Οι δυνάμεις ενός ατόμου αν τούτο έχει επίγνωση αυτής της ρευστοποίησης και δεν σκοπεύει να αναπαυθεί στο παρόν-παρελθόν είναι ακόμα πολύ μικρότερες των δυνάμεων των σχηματισμένων πόλων, συσπειρώσεων, θεωρήσεων, άρα και ιστορικών πολιτικών και κοσμοθεωρητικών παρατάξεων.


Δεν είναι μόνον που αυτά δεν γίνονται από ένα άτομο ή περισσότερα άτομα, είναι το γεγονός πως όπως και να έχει υπάρχει και θα υπάρξει ακόμα πιο πολύ ξένωση, ρήξη, μηδενισμός των πάντων, διάλυση των δεσμών του παρελθόντος και πάντα μα πάντα μια απίθανη ασυνεννοησία και ακατανοησία, μια ερήμωση του κόσμου γύρω από το ανήσυχο και αποσταθεροποιημένο νέο υποκείμενο.


Γι' αυτό το νέο υποκείμενο δεν πρόκειται να υπάρξει πλέον κανένας άλλος δρόμος από την αλήθεια την ίδια, αλλά η αλήθεια είναι σήμερα ακόμα πιο μακριά γιατί τώρα, ως μοναδικό σημείο της ανθρώπινης νόησης αλλά και της ζωντανής αποξενωμένης εργασίας, αυτή η αλήθεια δεν μπορεί να αναζητηθεί ούτε στην σταθερότητα των αναγκών και των νομοτελειών αλλά ούτε και στο αχανές και το διαρκές ψευδοελεύθερον των δεσμών και των υποκειμενικών δεσμεύσεων.




Ιωάννης Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..